Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει παράπονα από κατόχους Wii σχετικά με την έλλειψη fighting τίτλων στη κονσόλα της Nintendo. Σίγουρα, το Tatsunoko Vs. Capcom κατάφερε να καλύψει μέρος του κενού, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Η απουσία αυτή πρέπει να μην πέρασε απαρατήρητη και κατά High Voltage μεριά, αφού η τελευταία, γνωστή από το The Conduit, μας προσέφερε προ ολίγων εβδομάδων το Tournament of Legends. Ένας κατά βάση fighting τίτλος, που αντλεί τη θεματολογία του από ποικίλες μυθολογίες, και τις συνδυάζει για να δώσει ζωή σε ένα δικό του σύμπαν.

Ο Θάνατος σου η ζωή μου: Σενάριο

Το σκεπτικό είναι το εξής: Ο Δίας (Jupiter), θεός των θεών, αγνοείται. Με τη θέση του να έχει μείνει κενή, εννέα ιστορικές μυθολογικές μορφές, αναζητούν μία προσωπική σύγκρουση με τον Thanatos, θεό του Κάτω Κόσμου, ο οποίος έχει εκμεταλλευτεί την απουσία του ανωτέρου του, ουσιαστικά διεκδικώντας το θρόνο του. Όλοι οι υπόλοιποι, ο καθείς για τους δικούς του προσωπικούς λόγους, επιθυμούν την ίδια θέση στο θρόνο, και κάπως έτσι δικαιολογείται και η σύγκρουση μεταξύ τους στο παιχνίδι.

Ένα υποτυπώδες σκιτσαρισμένο background story, κατά την επιλογή του κάθε ένα από τους συνολικά δέκα χαρακτήρες, φροντίζει να μας δώσει λίγες πληροφορίες σχετικά με το τι παρακινεί το θρύλο μας και ποιο είναι το κίνητρο του και ο απώτερος σκοπός του. Μπορεί να μην είναι άξιο βραβεύσεων, αλλά τουλάχιστον εξυπηρετεί το σκοπό του. Αρκετά όμως με τα διαδικαστικά του σεναρίου. Όλοι γνωρίζουμε πως σε έναν fighting τίτλο, αυτό που κρίνει τα πάντα είναι η ποιότητα του gameplay.

Arena fighting with a twist: Gameplay και μάχη

Κάθε μία από τις οκτώ περιοχές, Lairs όπως τις αποκαλεί το παιχνίδι, έχουν τη μορφή κυκλικής αρένας, με πλήρη ελευθερία κίνησης προς όλες τις κατευθύνσεις μέσα στο χώρο. Ομολογούμε πως η απόφαση αυτή της High Voltage ωφελεί το gameplay, καθώς διαφοροποιείται από τον ανταγωνισμό, αποφεύγοντας έτσι τις συγκρίσεις, αλλά και ταυτόχρονα αξιοποιεί με δημιουργικότερο τρόπο τις ικανότητες των Wii Remote και Nunchuk.

Διαφορετική είναι και η δομή της μάχης, αφού αντί για τις παραδοσιακές παύσεις ανάμεσα στους γύρους, η High Voltage μετέτρεψε τη μετάβαση αυτή σε ένα minigame. Μετά την εξάντληση της μπάρας ζωής ενός πολεμιστή, αυτός καταρρέει, με εμάς να καλούμαστε να γεμίσουμε ξανά τη μπάρα του, κουνώντας αβυσσαλέα τα χειριστήρια μας. Μετά την επάνοδο του, ενώ στην ουσία έχουμε μπει σε νέο γύρο (κάτι που σηματοδοτούν και τα κλασσικά “λαμπάκια” κάτω από τις μπάρες ζωής), δίνεται η ψευδαίσθηση στον παίκτη ότι η μάχη συνεχίζει εκεί που σταμάτησε, προσφέροντας έτσι μία φυσική ροή στους συνολικά τρεις γύρους.

Αν στο τέλος κάθε “Act” κανενός η μπάρα ζωής δεν έχει μηδενιστεί, ερχόμαστε σε επαφή με ακόμα ένα minigame, που αυτή τη φορά έχει τη μορφή συντήρησης. Επισκευή της πανοπλίας μας και αναπλήρωση των πόντων ζωής μας, πριν το ρολόι του παιχνιδιού κάνει reset και ένα νέο Act ξεκινήσει.

Στις σκληρές μάχες το παραπάνω μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο, ειδικά όταν η πανοπλία μας είναι κατεστραμμένη, και κάθε χτύπημα που δεχόμαστε μεταφράζεται σε απώλεια ολόκληρων κομματιών από τη μπάρα HP μας. Ανάλογα με το στυλ μάχης μας, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ανάμεσα σε Massive, Rugged και Lithe χαρακτήρες. Όπως προϊδεάζουν και τα ονόματά τους, οι Massive μαχητές είναι αργοί αλλά ισχυρότεροι όλων, οι Rugged περισσότερο ισορροπημένοι, κινούμενοι με λογικές ταχύτητες και κάνοντας υπολογίσιμη ζημιά, ενώ τέλος οι Lithe, τρεις εκ των τεσσάρων είναι θηλυκού φύλου, έχουν μικρότερο σύνολο HP, αλλά κινούνται και επιτίθενται ταχύτερα όλων.

Από την εμπειρία μας με τον τίτλο, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως ένας Lithe χαρακτήρας, αν τον χειριστούμε στρατηγικά, είναι και ο αποτελεσματικότερος όλων, μιας και λόγω της ταχύτητας τους μπορούν να αποφύγουν ευκολότερα τις, κατά τα άλλα καταστροφικές, επιθέσεις. Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το ποιον θα διαλέξουμε, τη στιγμή που σε αντίθεση με το cast άλλων beat-em-up τίτλων, αυτό του Tournament of Legends δεν καταφέρνει να συγκινήσει. Πέρα από τρεις-τέσσερις θρύλους που έχουν κάποιο, έστω και περιορισμένο, ενδιαφέρον, το generic στοιχείο στο σχεδιασμό τους δεν κρύβεται.