Το Brink έπεσε στη γνωστή παγίδα. Είναι ένας κανόνας που λέει ότι όσα περισσότερα πράγματα έχει ένα FPS τόσο καλύτερο θα είναι -κανόνας που έχει καταρριφθεί άπειρες φορές και που όμως για κάποιον λόγο ολοένα και περισσότερα σημερινά FPS πέφτουν στην παγίδα να τον ακολουθήσουν. Έτσι, κάθε σημερινό FPS πρέπει να έχει κλάσεις, αναβάθμιση ικανοτήτων για κάθε κλάση, μεγάλη γκάμα όπλων, RPG στοιχεία και σταδιακό LV up ώστε να κρατάει το ενδιαφέρον, γρήγορη δράση, online προσέγγιση και, τέλος, κάποια gameplay προσθήκη που να το διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα, ώστε να «κρυφτεί» πίσω από αυτήν, λέγοντας ποσό διαφορετικό είναι.

Το Brink εκπληρώνει όλες αυτές τις κατηγορίες και γεμίζει όλα τα «κουτάκια». Όμως, κάπου στην πορεία η Splash Damage ξέχασε ότι πρέπει να τα δέσει όλα αυτά μαζί και να μην δείχνουν «πεταμένα» μέσα στο gameplay.

Security ή Resistance; Καμία διαφορά

Τα περίεργα ξεκινούν πριν αρχίσει να παίζει κανείς. Το Brink ξεκινάει με ένα εισαγωγικό video που μας παρουσιάζει την Ark, μια όμορφη πόλη που βρίσκεται επάνω στο νερό και στην οποία επικρατεί αναταραχή λόγω ενός εμφυλίου πολέμου. Πριν μεταφερθούμε στην αρχική οθόνη, το παιχνίδι μας ζητάει να επιλέξουμε αν θέλουμε να σώσουμε την Ark (και να παίξουμε ως Security), ή αν θέλουμε να διαφύγουμε (και να παίξουμε ως Resistance). Προφανώς, το να ρωτάται ο παίκτης από τόσο νωρίς με ποια πλευρά θέλει να παίξει, λογικά θα σημαίνει ότι είναι μια σημαντική επιλογή που θα επηρεάσει όλη την πορεία του παιχνιδιού.

Αυτό είναι που θα σκεφτούν οι περισσότεροι παίκτες, μέχρι να βρεθούν τελικά στο κεντρικό menu και να καταλάβουν ότι μπορούν άνετα να παίξουν όποτε θέλουν και με τις δύο πλευρές. Γιατί, οπότε, υπάρχει στην αρχή αυτή η επιλογή; Κανείς δεν ξέρει. Η ιστορία του Brink είναι διακοσμητική, καθώς πρόκειται για ένα καθαρά online παιχνίδι που δίνει μεγάλη έμφαση στην co-op συνεργασία.

Τα δύο campaign modes δεν είναι τίποτα άλλα από τους 8, όλους και όλους, multiplayer χάρτες του παιχνιδιού, με ορισμένα objectives τοποθετημένα μέσα σε αυτούς. Οι παίκτες μπορούν να παίξουν όχι μόνο και τα δύο campaigns, αλλά και όποια αποστολή θέλουν από την πρώτη στιγμή, ακόμα και κατευθείαν την τελευταία. Στην ουσία δεν πρόκειται για single player campaign, αλλά για online co-op αποστολές που απλώς ονομάστηκαν ως «campaign». Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξεκινήσει να παίζει κάποιος μόνος του το campaign με τα bots, αφού είναι το ίδιο πράγμα με το να παίζει μόνος του αντίστοιχα campaign με bots από το Unreal Tournament.

Μέχρι 8 παίκτες μπορούν να βρεθούν στην ίδια ομάδα και να μας βοηθήσουν να τελειώσουμε τα objectives απέναντι στα bots, ενώ μπορούμε να παίξουμε και σε Versus mode και τη θέση των αντίπαλων bots να πάρουν 8 παίκτες (δηλαδή συνολικά 16 παίκτες online). Ακούγεται διασκεδαστικό, όμως ποτέ δεν βρεθήκαμε σε κάποιο παιχνίδι με 16 πραγματικούς παίκτες. Συνήθως οι ομάδες αποτελούνται μονάχα από τρείς με τέσσερις πραγματικούς παίκτες, με τις υπόλοιπες θέσεις να γεμίζουν με bots. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που δεν αξίζει να παίξει κανείς μόνος του offline με τα bots, αφού έτσι και αλλιώς θα τα συναντήσει και online.

Co-op με bots ή χωρίς;

Ένας ακόμη λόγος που δεν αξίζει να παίξει κανείς με bots, είναι η AI τους. Είναι ίσως η χειρότερη φιλική και εχθρική AI σε FPS. Οι σύμμαχοί μας «παγώνουν» πολλές φορές και κάθονται ακίνητοι σε τυχαία σημαία, άλλες φορές δεν βλέπουν καν τα αντίπαλα bots για να τα πυροβολήσουν και άλλες φορές αγνοούν τα objectives και απλά κάθονται και περιμένουν γύρω από αυτά μέχρι να πεθάνουν. Τα αντίπαλα bots έχουν ακόμα πιο εκνευριστική συμπεριφορά. Είναι φορές που κάθονται δίπλα μας και δεν μας πυροβολούν (συνήθως «ξεκολλάνε» και μας καταλαβαίνουν μετά από κάποια δευτερόλεπτα), ενώ άλλες φορές μας κάνουν «sniping» με όπλα μικρής εμβέλειας και πριν καν τους δούμε εμείς.

Τα ίδια τα objectives χωρίζονται σε επιθετικά, αμυντικά, διάφορα objectives που πρέπει να επισκευάσουμε αντικείμενα στον χάρτη και άλλα που πρέπει να «χακάρουμε» υπολογιστές. Όλα συνήθως καταλήγουν στον εξής μηχανισμό: Πηγαίνουμε στο σημείο που μας λένε και κρατάμε για μερικά δευτερόλεπτα το «Χ». Κάθε επίπεδο μπορεί να έχει πολλαπλά objectives, τα οποία εναλλάσσονται και δεν είναι ποτέ του ίδιου τύπου.

Ορισμένα από αυτά απαιτούν και τη χρήση συγκεκριμένων κλάσεων. Όπως όταν πρέπει να συνοδέψουμε κάποιο NPC από το ένα μέρος στο άλλο, με τον Medic να είναι χρήσιμος για την προστασία του NPC, ή όταν πρέπει να επισκευάσουμε κάτι επιλέγοντας τον Engineer. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ποια κλάση είναι η ιδανική για το κάθε objective, ενώ κατά τη διάρκεια του match οι παίκτες μπορούν να αλλάζουν όσες φορές θέλουν κλάσεις, μέσα από διάφορα command posts (συνήθως στα σημεία που κάνουν respawn).

Η αλήθεια είναι ότι οι κλάσεις, τα Lv και οι νέες ικανότητες που ξεκλειδώνουν οι παίκτες σταδιακά, αλλά και πολλές εξωτερικές επιλογές και ρούχα που ανοίγουν στην πορεία για να ντύσουν τους αλά-καρικατούρα χαρακτήρες τους, δεν θα είχαν καμία ιδιαίτερη αξία κανονικά σε ένα φυσιολογικό παιχνίδι. Η κακή ποιότητα, όμως, όλων των υπολοίπων τομέων του Brink είναι αυτή που κάνει το σύστημα αλλαγής της εξωτερικής εμφάνισης να ξεχωρίζει θετικά.