Ακούγεται ένας εκκωφαντικός θόρυβος. Το νησί όπου βρισκόμαστε, αρχίζει και χορεύει στους ρυθμούς του εγκέλαδου. Τα ρίχτερ, ξυπνούν τον κρατήρα του ενεργού ηφαιστείου. Λάβα καυτή, σαν θανατηφόρο σιρόπι αρχίζει και κατρακυλάει από την πλαγιά, καταπίνοντας τα πάντα στο πέρασμά της. Το τραγικό της ταξίδι σταματάει εκεί που ξεκινάνε τα κύματα. Η αντάμωση των δύο στοιχείων, θυμίζει την αιώνια μάχη του καλού και του κακού. Οι χιλιάδες βαθμοί κελσίου, μηδενίζονται σε δευτερόλεπτα από τη δύναμη του νερού. Εμείς τρέχουμε. Τρέχουμε όσο πιο μακριά γίνεται. Ψάχνουμε για ψηλότερα εδάφη, εκεί που θα είμαστε ασφαλείς. Πουθενά όμως δεν νιώθουμε ασφάλεια. Η φύση είναι εξαγριωμένη και στόχος της εμείς. Ο Θεός να βάλει το χέρι του...

"Ο Θεός να βάλει το χέρι του..."

"Ο Θεός να βάλει το χέρι του...". Μία φράση, που όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας την έχουμε πει ή θα την πούμε, όσο σκληροί και εγωιστές κι αν είμαστε. Πως θα σας φαινόταν, αν σε ένα βιντεοπαιχνίδι, αντί να ζητάτε τη βοήθεια του Θεού, σας δινόταν η ευκαιρία να πάρετε το ρόλο του; Οι παλαιότεροι, ίσως θυμούνται παιχνίδια όπου ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Θεού ή κάποιας ανώτερης δύναμης. Ο Peter Molyneux έχει πρωταγωνιστήσει σε αυτήν την κατηγορία παιχνιδιών, που είναι ευρέως γνωστή και ως "God games". Με τίτλους όπως το Populous, το Dungeon Keeper ή το Black & White, ο Βρετανός δημιουργός υλοποίησε μία κρυφή επιθυμία που έχει ο άνθρωπος από το ξεκίνημά του: "Πως θα ήταν αν ήμουν Θεός;".

Ο Eric Chahi, ο άνθρωπος που ολομόναχος μας έδωσε το εξαιρετικό Another World, πλέον, με τη βοήθεια της Ubisoft θέλει κι αυτός να βάλει το δικό του λιθαράκι σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον genre. Αφού άφησε τη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, για να ασχοληθεί με την ηφαιστειολογία, επιστρέφει με μία ιδέα που είχε εδώ και δέκα χρόνια. Το From Dust είναι ο δεύτερος τίτλος (μετά το Bastion) που συνοδεύει το Summer of Arcade του Xbox LIVE. Ωστόσο, ο τίτλος θα κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στο τρέχον έτος σε PlayStation Network και PC.

Ο παίκτης στο From Dust παίρνει το ρόλο μίας ανώτερης δύναμης, που σκοπό έχει να προστατέψει και να καθοδηγήσει μία αρχαία φυλή η οποία φοράει παράξενες μάσκες, καθώς αυτή ακολουθεί τα ίχνη των προγόνων της και ψάχνει τη λύτρωση. Το σκηνικό παίρνει μέρος σε έναν άγνωστο πλανήτη, που μοιάζει πολύ με τη Γη και υπακούει στους ίδιους φυσικούς νόμους. Στον τίτλο της Ubisoft Montpellier δε βλέπουμε πολέμους μεταξύ των φυλών, ούτε τελετουργικά λατρείας προς κάποιον Θεό. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ούτε για τη τροφή, ούτε για την ψυχολογία των ανθρώπων, ούτε για δαιμονικές οντότητες. Γενικότερα, οι δημιουργοί δεν μπήκαν καν στον κόπο να ασχοληθούν με τα "ανθρώπινα" και έδωσαν στον παίκτη μόνο τη χειραγώγηση της φύσης, της μορφολογίας του εδάφους και πώς αυτό θα διαμορφώνεται βάσει των φυσικών φαινομένων.

"Όλος ο κόσμος, μια ανάσα"

Ο τίτλος αποτελείται από δώδεκα επίπεδα γρίφων, που αν και ο στόχος είναι κοινός, η δράση σε αυτά είναι πάντα διαφορετική. Ο παίκτης χειρίζεται μία σφαίρα, ονόματι "the breath" που παίζει το ρόλο του κέρσορα στην οθόνη. Το breath μπορεί να δίνει κάποιες βασικές εντολές στη φυλή -όπως το να μετακινηθεί ή να χτίσει τον οικισμό του σε κάποιο σημείο του επιπέδου- καθώς και να συλλέγει άμμο, νερό και λάβα. Η άμμος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ανυψωθεί ένα σημείο του εδάφους ή για να καλύψει βράχια με σκοπό την ανάπτυξη βλάστησης, το νερό για να σβήσει τυχόν πυρκαγιές ή για να απλώσει ομοιόμορφα την άμμο, ενώ η λάβα, πέραν της φωτιάς που μπορεί να προκαλέσει, αποτελεί το ιδανικό στοιχείο για την κατασκευή πέτρινων τοιχωμάτων, για την προστασία από τα τσουνάμια και τα παλιρροϊκά κύματα.

Το breath σταδιακά αποκτά και δυνάμεις, οι οποίες αποκτώνται όταν η φυλή καταφέρει να φθάσει και να χτίσει τον οικισμό της σε καθορισμένα σημεία των επιπέδων. Όταν χτιστούν όλοι οι οικισμοί, ανοίγει η πύλη για το επόμενο επίπεδο. Αυτή είναι και η ραχοκοκαλιά του gameplay: με τη βοήθεια του breath και των δυνάμεών του, ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιήσει τις ικανότητες που του δίνονται, να προστατέψει τα μέλη της φυλής, να αλλάξει τη μορφολογία του εδάφους και να το κάνει ιδανικό έτσι ώστε να χτιστούν όλοι οι απαραίτητοι οικισμοί.