Μπορεί στο άκουσμα και μόνο του ονόματος "Gotham City" στο μυαλό των περισσοτέρων να έρχεται η φιγούρα του Σκοτεινού Ιππότη, αλλά για ακόμα μια φορά, τα φαινόμενα απατούν. Η Monolith φαίνεται πως ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει από την κριτική που δέχθηκε σχετικά με το FEAR 3 και έτσι αποφάσισε να κάνει μια μεγαλοπρεπέστατη στροφή 180 μοιρών. Αφήνοντας πίσω της το μυστήριο και τα σκοτεινά μονοπάτια της Alma και έχοντας μαζί της τις ευλογίες της Warner, τολμάει και προσφέρει ένα shooter, που αν μη τι άλλο, μπορεί να χαρακτηριστεί ως διαφορετικό. Τι είναι λοιπόν το Gotham City Impostors; Mε απλά λόγια, είναι ένα first person shooter, το οποίο διαδραματίζεται αποκλειστικά και μόνο σε δικτυακό περιβάλλον. Αναμενόμενα, θα αναρωτηθεί κανείς, πού εντοπίζεται η πρωτοτυπία ή η διαφορετικότητα, όπως αυτή αναφέρθηκε μερικές σειρές παραπάνω. Μα φυσικά στην τόλμη της ομάδας ανάπτυξης να πάρει ένα γνωστό όνομα, να το πασαλείψει με τόνους χρωμάτων, τρέλας και χιούμορ και να προσφέρει μια ανέλπιστα διαφορετική εμπειρία. Μια εμπειρία με την οποία μπορεί να ασχοληθεί ο καθένας, ακόμα και αν δεν έχει την παραμικρή πείρα στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Το πεδίο της μάχης, λοιπόν, είναι μια εναλλακτική μορφή της Gotham City, μέσα στην οποία υπάρχουν δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Οι Bats και οι Jokers. Ο παίκτης καλείται να πάρει το μέρος όποιας από τις δύο ομάδες επιθυμεί, και με αυτόν τον τρόπο, θα πρέπει να λάβει συγκεκριμένες αποφάσεις σε ό,τι έχει να κάνει με τη δημιουργία χαρακτήρα. Και εδώ εμφανίζεται η πρώτη μεγάλη έκπληξη. Η συγκεκριμένη επιλογή προσφέρει αμέτρητες παραμέτρους, οι οποίες με τη σειρά τους δεν παρέχουν μονάχα μια αισθητική πολυχρωμία, αλλά επηρεάζουν σημαντικά και τη δράση. Η συμμορία των Bats έχει μια γενικότερη εμφάνιση που θυμίζει κάτι από Batman -αλλά στην πλέον αφαιρετική ή και σουρεαλιστική μορφή της-, ενώ οι αντίστοιχη των Jokers θα είναι επηρεασμένη από την ομώνυμη φιγούρα της DC. Ο παίκτης καλείται να δημιουργήσει από το μηδέν τον χαρακτήρα της επιλογής του, με το σωματότυπο να παίζει πραγματικά πρωταγωνιστικό ρόλο. Μια κοντή και αδύνατη φιγούρα, σαφέστατα και θα διακρίνεται για την ταχύτητά της, αλλά το "κλώτσημα" των όπλων θα τη θέτει προσωρινά εκτός ισορροπίας και θα παρουσιάζεται λιγότερο ανθεκτική στα εχθρικά πυρά. Στον αντίποδα, ένα κτήνος των 200 κιλών, μπορεί να βάλλει ακατάπαυστα προς τους πάντες, αλλά ο όγκος του δεν θα είναι εύκολο να περάσει απαρατήρητος, ενώ και η ευελιξία είναι μια έννοια μάλλον άγνωστη προς αυτόν.

Η Monolith συνεχίζει το κρεσέντο δημιουργικότητας και στον τομέα των όπλων, με πολλά από αυτά να μην έχουν σαν πυρομαχικά τις σφαίρες. Και εδώ ο παίκτης καλείται να δοκιμάσει τα όρια της φαντασίας του, συνδυάζοντας αντικείμενα τα οποία κάτω από κανονικές συνθήκες απλά δεν συνδυάζονται. Στη συνέχεια θα είναι σε θέση να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητά τους στο Challenge mode, τη μοναδική offline ενότητα που προσφέρει ο τίτλος, κάνοντας τις απαραίτητες ρυθμίσεις – μετατροπές, πριν βρεθεί στο πραγματικό πεδίο της μάχης. Αυτό που πραγματικά θα κερδίσει τον καθένα, είναι η αμεσότητα αλλά και η απλότητα που προσφέρει απλόχερα το Gotham City Impostors. Οι αναμετρήσεις θα ξεκινήσουν με συνοπτικές διαδικασίες, ενώ οι πέντε συνολικά χάρτες είναι δομημένοι με τέτοιο τρόπο, ώστε να ευνοούν τόσο τη στρατηγική όσο και το ακατάπαυστο πιστολίδι. Γενικότερα, πρόκειται για μια light εκδοχή των όσων έχουν γνωρίσει οι περισσότεροι στη σειρά Call of Duty, αν και σύντομα οι όποιες ομοιότητες αναμενόμενα εξανεμίζονται.

Η Monolith μπορεί να έχει εφοδιάσει τον κάθε χαρακτήρα με ένα όπλο, αλλά από την άλλη, του παρέχει μια έξτρα δυνατότητα που σπάνια συναντάται σε fps. Κλασικό παράδειγμα τα roller skates, τα οποία σε συνδυασμό με τις αμέτρητες ράμπες που υπάρχουν, παρέχουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για headshots από ψηλά. Το aim-assist είναι όσο διακριτικό πρέπει, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που οι ταχύτητες εκτοξεύονται σε υψηλά επίπεδα. Αναμφίβολα το Gotham City Impostors είναι μια πρόταση που μας συνεπήρε αν και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πλήρης. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, την εμφάνισή τους κάνουν για την ώρα –το τονίζουμε- μόνο πέντε χάρτες και παρά την παλαβή εμφάνισή τους, δεν δείχνουν να είναι αρκετοί.