Το Guardian Heroes κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1996 στο σύστημα Saturn και ακόμα και σήμερα θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της κονσόλας της SEGA. 15 χρόνια μετά, η εταιρεία -ξανά με τη βοήθεια της Treasure- αποφάσισε την κυκλοφορία μίας βελτιωμένης, HD έκδοσης του Guardian Heroes για το Xbox 360 μέσα από το Xbox Live. Η επανέκδοση παλαιότερων παιχνιδιών τον τελευταίο καιρό μπορεί να έχει γίνει μία συνηθισμένη τακτική από τις εταιρείες, που συνήθως θέλουν να εξαργυρώσουν εμπορικά τη φήμη αυτών των τίτλων που επαναφέρουν στο προσκήνιο με ελάχιστο κόστος.

Ωστόσο, το Guardian Heroes HD είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις όπου έχει γίνει πολύ σοβαρή εργασία στην επανέκδοση. Επιπλέον, καλύπτει ένα κενό σε ένα είδος που έχει λίγες καλές προτάσεις και η έκπληξη είναι ότι η τιμή του τίτλου της Treasure είναι η "σωστή" (800 MS Points). Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ένα beat’em up διαφορετικό από τα άλλα

Το Guardian Heroes είναι ένα beat’ em up που μας δίνει τον έλεγχο τεσσάρων χαρακτήρων, οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ τους. Ο πρώτος εξ αυτών των χαρακτήρων είναι ο παραδοσιακός, ισορροπημένος ήρωας που συναντάμε σε παρόμοια παιχνίδια και χρησιμοποιεί ένα τεράστιο σπαθί. Ο δεύτερος είναι ένας Ninja που βασίζεται στην ταχύτητα, ενώ οι υπόλοιποι δύο χαρακτήρες βασίζονται περισσότερο στα μαγικά τους. Υπάρχει και ένας πέμπτος, κρυφός, πολύ ενδιαφέροντας χαρακτήρας, που αποκαλύπτεται όταν τελειώσουμε το παιχνίδι στο Normal επίπεδο δυσκολίας.

Όλοι οι χαρακτήρες διαθέτουν τις δίκες τους ειδικές κινήσεις, η εκτέλεση των οποίων ξεφεύγει από τους περισσότερους εκπροσώπους του είδους και θυμίζουν τα παραδοσιακά fighting παιχνίδια τύπου Street Fighter. Σκοπός μας, όπως πάντα, είναι να εξοντώσουμε ό,τι βρούμε στο δρόμο μας για να φτάσουμε στο τέλος του εκάστοτε επιπέδου. Όμως, το Guardian Heroes διαφέρει σημαντικά από τα παιχνίδια της Capcom που ουσιαστικά διαμόρφωσαν το είδος.

Όλοι οι χαρακτήρες κρατάνε σπαθιά ή άλλα όπλα και δεν μπορούν να σηκώσουν αντικείμενα ή όπλα που πέφτουν από τους εχθρούς. Δεν υπάρχουν power ups που προσφέρουν διάφορες ευεργετικές ιδιότητες, ούτε αντικείμενα με σκοπό την αναπλήρωση μέρους της ενέργειάς μας. Επίσης, απουσιάζουν πλήρως οι παγίδες με βαρέλια, εκρηκτικά ή οτιδήποτε άλλο. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του Guardian Heroes είναι ότι κατά το πλάτος των πιστών υπάρχουν τρία διαφορετικά, διακριτά επίπεδα. Μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε μόνο με τους εχθρούς που βρίσκονται στην ίδια ευθεία με εμάς και ουσιαστικά δεν μας ενδιαφέρει οτιδήποτε άλλο υπάρχει στην πίστα, μέχρι τουλάχιστον να βρεθεί στο δρόμο μας.

Το χαρακτηριστικό αυτό λειτουργεί περίπου όπως στο Fatal Fury για όσους θυμούνται τη σειρά της SNK. Δυστυχώς, δεν είναι πάντα ξεκάθαρο αν βρισκόμαστε στην ίδια ευθεία με τους εχθρούς και έτσι, ιδιαίτερα στην αρχή, αυτή η σχεδιαστική επιλογή μπερδεύει χωρίς να προσθέτει κάτι το ιδιαίτερο. Βέβαια, μετά από λίγη ώρα τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα, ενώ με αυτόν τον τρόπο επηρεάζεται το ύφος πολλών boss fights, μιας και αποτελεί πολύ καλή ιδέα να μετακινούμαστε σε διαφορετικό επίπεδο σε σχέση με τους συχνά μεγαλόσωμους και παντοδύναμους εχθρούς μας, ώστε να αποφύγουμε τις επιθέσεις τους και να βρεθούμε από πίσω τους.

Γενικότερα, η μετακίνηση σε τρία διαφορετικά επίπεδα στο βάθος της οθόνης, μας άφησε ανάμεικτες εντυπώσεις αλλά τελικά δεν πιστεύουμε ότι παίζει τόσο μεγάλο ρόλο, είτε θετικά είτε αρνητικά. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας βοήθεια λαμβάνουμε από έναν ήρωα που ελέγχεται από την ΑΙ. Χωρίς τον ήρωα αυτό, το παιχνίδι θα ήταν υπερβολικά δύσκολο, καθώς οι εχθροί που μας επιτίθενται ταυτόχρονα είναι πολύ περισσότεροι σε σχέση με την πλειοψηφία των εκπροσώπων του είδους. Έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε ορισμένες βασικές εντολές στο χαρακτήρα που ελέγχει η ΑΙ, αλλά αυτό είναι ένα προαιρετικό χαρακτηριστικό που ελάχιστα χρησιμεύει.

Όσο προχωράμε κερδίζουμε levels και αποκτάμε τη δυνατότητα αναβάθμισης διάφορων χαρακτηριστικών των πολεμιστών μας, όπως την ενέργεια, τη δύναμη, την ταχύτητα και τα μαγικά τους. Στο easy επίπεδο δυσκολίας το παιχνίδι προσφέρει 99 ζωές, στο normal 10 και στο hard μόλις 3. Παίζοντας στο easy μπορούμε να βασιστούμε χωρίς πρόβλημα στο... αισιόδοξο button mashing και το αποτέλεσμα είναι ένα διασκεδαστικό, ανάλαφρο παιχνίδι.

Στο normal, όμως, τα πράγματα γίνονται πολύ δυσκολότερα και καθίσταται αναγκαία η σωστή χρήση των ειδικών κινήσεων των χαρακτήρων. Βέβαια, εδώ παρουσιάζονται και μερικά προβλήματα. Οι ζωές είναι περιορισμένες και το παιχνίδι δύσκολο, όποτε, όσες φορές είχαμε την ευκαιρία να αναβαθμιστούμε, απλά ανεβάζαμε την ενέργειά μας αγνοώντας όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά. Πολύ δύσκολο είναι και να ξεκινήσει κάποιος να παίζει με τους χαρακτήρες που έχουν λίγη ενέργεια, διότι είναι πολύ εύκολο να χάσει πολλές ζωές στην αρχή, πριν προλάβει καν να αναβαθμιστεί. Φυσικά, αυτά ισχύουν μόνο στο single player. Στο co-op mode οι παίκτες μοιράζονται τις ζωές, αλλά η κατάσταση εξισορροπείται καλύτερα.

Τέλος, ορισμένες φορές, για να μην προλάβουν να μας χτυπήσουν οι εχθροί, απλά βρίσκαμε μία κίνηση που αφήνει λίγα περιθώρια αντίδρασης και την εκτελούσαμε συνέχεια. Το κατά πόσο τα προαναφερθέντα -μάλλον ρετρό-  στοιχεία θα εμποδίσουν τους παίκτες να απολαύσουν και να ξαναπαίξουν το παιχνίδι είναι υποκειμενικό, αλλά η αλήθεια είναι πως εμάς δεν μας εμπόδισαν καθόλου να αγαπήσουμε το Guardian Heroes και να το τελειώσουμε 15 με 20 φορές. Ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι και η επιλογή επιπέδων, και τα extras που περιμένουν να αποκαλυφθούν για να χαρίσουν περισσότερη διασκέδαση.