Με τους action τίτλους τρίτου προσώπου να κατακλύζουν την αγορά -όσο περνάει ο καιρός- η inXile Entertainment έρχεται να επωφεληθεί από την έντονη αποδοχή του είδους από το κοινό, προσπαθώντας να προσφέρει μία πρωτότυπη εμπειρία, τουλάχιστον στα χαρτιά... Το Hunted: The Demon’s Forge μας μεταφέρει σε έναν High Fantasy κόσμο, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των τίτλων του είδους που μας τοποθετούν στην σύγχρονη ή μελλοντική εποχή, στοχεύοντας μάλιστα πλήρως στην –πάντα διασκεδαστική- co-op εμπειρία.

Δυστυχώς, το τελικό αποτέλεσμα δείχνει έντονα πως αποτελεί προϊόν μικρού προϋπολογισμού αλλά και τεχνικών περιορισμών, με τον τίτλο να μην καταφέρνει να προσφέρει την ένταση και το θέαμα που επιβάλλεται σε τίτλους του είδους.

Να πατήσω ή όχι το “skip” σε αυτήν την cutscene;

Ο κόσμος του Hunted θα φανεί άμεσα γνώριμος σε όποιον έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με βιντεοπαιχνίδια ή ταινίες που διαδραματίζονται σε High Fantasy κόσμους. Η πλήρης έλλειψη φαντασίας στο σενάριο και η απελπιστικά υποτυπώδης πλοκή, δίνουν την εντύπωση πως οι σεναριογράφοι αρκέστηκαν απλά στα άκρως απαραίτητα ώστε να δικαιολογείται η ύπαρξη διαλόγων. Το απλοϊκό σενάριο, λοιπόν, κάνει λόγο για το ρημαγμένο βασίλειο του Dyfed από τις βίαιες επιθέσεις των Wargar, που δεν αποτελούν κάτι περισσότερο από Orcs με διαφορετική ονομασία, οι οποίοι υποκινούνται από έναν διαβολικό αυτοκράτορα.

Οι πρωταγωνιστές του τίτλου εντοπίζονται στα πρόσωπα του Caddoc και του ξωτικού ονόματι E’lara, δύο μισθοφόρων που τους συναντάμε απότομα στο εισαγωγικό βίντεο του τίτλου. Και λέμε απότομα, διότι η πλοκή μάς τους συστήνει απλά ως δύο συντρόφους, χωρίς να κάνει λόγο ποτέ για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνωρίστηκαν ή γενικότερα την οποιαδήποτε πληροφορία πίσω από τη σχέση των δύο χαρακτήρων. Τα μοναδικά στοιχεία που μας δίνονται βρίσκονται στο “βιογραφικό” τους σημείωμα στα μενού, που προσφέρουν κοινότυπες πληροφορίες δίχως κανένα ενδιαφέρον.

Ως εκ τούτου, εξαρχής δε δημιουργείται καμία χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, κάτι που δεν διορθώνεται στη συνέχεια εξαιτίας των προχειροφτιαγμένων διαλόγων. Μπορεί να μιλάνε αρκετά συχνά μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των επιπέδων, εντούτοις, για κάθε ένα εύστοχο σχόλιο υπάρχουν άλλα εννιά που ούτε κωμικά καταφέρνουν να είναι, ούτε να προσφέρουν κάτι παραπάνω από χλιαρές αντιδράσεις στα τεκταινόμενα. Η πλοκή γενικότερα δεν έρχεται να προσφέρει οποιαδήποτε εξέλιξη ικανή να τραβήξει το ενδιαφέρον, ενώ το σενάριο καταλήγει σε ένα εντελώς αδιάφορο φινάλε, που το πιθανότερο είναι ότι θα το έχετε ξεχάσει μέχρι να τελειώσουν τα credits.

Προχωρήστε, σκοτώστε, επαναλάβατε… 

Περνώντας στο κομμάτι του gameplay, η κατάσταση δυστυχώς δεν καλυτερεύει ιδιαίτερα. Το gameplay σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κακό ή προβληματικό -δεδομένου ότι δεν ήρθαμε αντιμέτωποι με οποιαδήποτε bugs ή αψυχολόγητες αντιδράσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Από την άλλη μεριά δεν έρχεται να προσφέρει την παραμικρή φρέσκια ιδέα.

Σίγουρα δεν περιμένουμε από κάθε τίτλο την επανάσταση, αλλά σε αυτήν την περίπτωση οι δημιουργοί έχουν ακολουθήσει σε τέτοιο βαθμό την πεπατημένη, που η διαρρύθμιση των περιβαλλόντων είναι εξαιρετικά κοινότυπη, ενώ η έντονη επανάληψη των εχθρών που αντιμετωπίζουμε με ελάχιστες εκπλήξεις κουράζει γρήγορα. Δεδομένου ότι τοποθετούμαστε σε αυτόν τον γνώριμο φανταστικό κόσμο, η πλειοψηφία των μαχών γίνεται είτε με την χρήση σπαθιών –και όλων των σχετικών όπλων- είτε με την χρήση τόξων. Η διαφορετικότητα των δύο χαρακτήρων εντοπίζεται στη δεινότητα του Caddoc με τα melee όπλα και της υψηλής δεξιότητας της E’lara με τα τόξα.

Το Hunted, λοιπόν, μας δίνει τη δυνατότητα –ουσιαστικά- να ασχοληθούμε με τον τίτλο ως ένα άλλο button mashing ή ως shooter. Οποιαδήποτε μορφή combo απλά απουσιάζει, καθώς μπορούμε απλά να πατάμε το κουμπί της γρήγορης ή της δυνατής επίθεσης. Τα τόξα, από την άλλη πλευρά, χωρίζονται σε αυτά που εκτοξεύουν βέλη με κανονικό ρυθμό, γρήγορο ρυθμό (ως μία άλλη μορφή πολυβόλου) ή αργό με τη δυνατότητα για zoom (ως ένα άλλο sniper).

Ένα αρκετά πρωτότυπο στοιχείο, όχι όσον αφορά το είδος βέβαια αλλά κυρίως όσον αφορά τον φανταστικό κόσμο στον οποίο βρισκόμαστε, εντοπίζεται στη δυνατότητα για κάλυψη. Πατώντας το Α, λοιπόν, ο χαρακτήρας μας δύναται να καλυφθεί σε διάφορες επιφάνειες, ώστε να αποφύγει τα εχθρικά βέλη. Δυστυχώς, στις περισσότερες των περιστάσεων δύσκολα θα χρησιμοποιήσετε αυτή τη δυνατότητα, καθώς υπάρχουν πολλοί εχθροί που φέρουν σπαθιά και έρχονται κατευθείαν κατά πάνω μας, αναγκάζοντάς μας να εγκαταλείψουμε την κάλυψή μας. Επιπλέον, είναι απλά ευκολότερο να πλησιάσουμε τους εχθρικούς τοξότες πλαγιοδρομώντας, ώστε να τους εξοντώσουμε ευκολότερα.