Είστε φαν του ετήσιου και ιστορικού ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας; Σας αρέσει η άθληση της ποδηλασίας γενικότερα; Τότε το Le Tour De France 2012 δεν έρχεται για να σας βοηθήσει να βρείτε ένα υποκατάστατο του πάθους σας. Το δίχως άλλο η φετινή πρόταση της Cyanide πολύ δύσκολα θα προσεγγίσει τους οπαδούς του δημοφιλούς και εξαιρετικά απαιτητικού τουρνουά ποδηλασίας, ενώ είναι αδύνατο να προκαλέσει το ενδιαφέρον των αμύητων. Ο χαμηλός προϋπολογισμός που υπήρχε για την ανάπτυξη του τίτλου είναι εμφανέστατος σε κάθε τομέα του, με το τελικό αποτέλεσμα να δείχνει αξιοπερίεργη την εμφάνισή του στις προθήκες των καταστημάτων και όχι στις online υπηρεσίες των Xbox 360 και PlayStation 3.

Ήδη από την εισαγωγή η κατάσταση είναι δυσοίωνη, όταν το βίντεο που παρακολουθούμε δείχνει σκηνές από τους κανονικούς αγώνες χωρίς ίχνος από το gameplay. Το λιτό μενού του δεν βοηθάει στην αρχική εικόνα, αλλά τουλάχιστον η απαραίτητη ενότητα του tutorial περιέχει εκτενείς πληροφορίες για τις ορολογίες που χρησιμοποιούνται, τους κανόνες και τον πολυεπίπεδο τρόπο βαθμολόγησης. Δεδομένου ότι ο γράφων δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ συστηματικά αυτούς τους αγώνες, οι πληροφορίες αυτές κρίθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες για την κατανόηση του τρόπου βαθμολογίας, αλλά και των διαφόρων στρατηγικών που μπορούν να εφαρμοστούν μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Αν και ήταν σαφέστατα ενδιαφέρον να μάθουμε για το βάθος που διακατέχει αυτούς τους αγώνες, οι διάφορες στρατηγικές που μπορούν να εφαρμοστούν υπάρχουν μεν ως επιλογές αλλά κάθε άλλο παρά εφαρμόσιμες είναι δε.

Αν και η συνολική απόσταση που πρέπει να καλύψουν οι ποδηλάτες είναι περίπου 3500 χιλιόμετρα, χωρισμένα σε 21 διαδρομές, όπως είναι φυσικό η γαλλική ομάδα ανάπτυξης δε θα μπορούσε να σχεδιάσει το συνολικό μέγεθός τους. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο εξομοιώνει την πλήρη διαδρομή είναι ο πλέον άκομψος. Κάθε μία από τις 21 διαδρομές, λοιπόν, που μπορεί να έχουν μήκος που φτάνει έως και τα 200 χιλιόμετρα, χωρίζεται σε επιμέρους κομμάτια για τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το πρόβλημα εμφανίζεται αφενός από την εμφάνιση της οθόνης του loading σε κάθε επιμέρους κομμάτι και αφετέρου από την αφαίρεση του ελέγχου του ποδηλάτη μας σε εκτενή κομμάτια της διαδρομής.

Σε πολλά σημεία, λοιπόν, χάνουμε τον έλεγχο, με το παιχνίδι να λαμβάνει υπόψη, θεωρητικά, την ως τότε επίδοσή μας, εξομοιώνοντας ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής για να μας δώσει αργότερα και πάλι τον έλεγχο του ποδηλάτη στην κατάταξη που θεωρεί ότι θα είχαμε εάν συνεχίζαμε να παίζαμε. Σε πολλές περιπτώσεις, ενώ είχαμε καταφέρει να ξεφύγουμε από μεγάλα γκρουπ ποδηλατών, μετά από την “εξομοίωση” μέρους της διαδρομής, βρίσκαμε τον ποδηλάτη μας ανάμεσα από δεκάδες αντιπάλους, κάτι που φυσικά κατέστρεφε την προσπάθεια που μπορεί να είχαμε καταβάλει προκείμενου να αποκτήσουμε απόσταση από τους υπόλοιπους.