Τι ήταν ο Σίσυφος στην αρχαία ελληνική μυθολογία; Ο βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, ο οποίος υπέστη μία πρωτότυπη τιμωρία από τους θεούς. Όταν ο Δίας (με διαφορά ο μεγαλύτερος γυναικάς της μυθολογίας μας…) αποφάσισε να αποπλανήσει την Αίγινα, κόρη του θεού Ασωπού, ο Σίσυφος, παίρνοντας ως αντάλλαγμα έναν αστείρευτο ποταμό από τον πατέρα της αποπλανημένης, κατέδωσε τον πατέρα των θεών. Δυστυχώς για τον ίδιο η πράξη του δεν πέρασε απαρατήρητη και η οργή του μεγάλου θεού έριξε τον Σίσυφο στον Άδη.

Μετά από ορισμένες επιτυχημένες προσπάθειες απόδρασης του πρώην βασιλιά, οι κριτές των νεκρών τον τιμώρησαν με ένα ιδιαίτερο βασανιστήριο. Να κυλάει ένα βράχο στην κορυφή ενός λόφου μόνο για να τον δει να κατρακυλάει πίσω αναγκαζόμενος να επαναλαμβάνει τη διαδικασία στην αιωνιότητα.

Τι είναι ο Σίσυφος στο Rock of Ages; Η ίδια τραγική φιγούρα με ορισμένες… ανεπαίσθητες διαφορές. Το σεναριακό υπόβαθρο πίσω από το λόγο που βρίσκεται φυλακισμένος στον Άδη δεν γίνεται γνωστό, δεν έχει φυλακιστεί από το Δία αλλά από τον Κρόνο και χρησιμοποιεί το… ζωντανό βράχο ώστε να καταφέρει να εξοντώσει τα τσιράκια του τιτάνα, καταφέρνοντας να δραπετεύσει από τον κάτω κόσμο για να ακολουθήσει ένα εξωφρενικό ταξίδι ανά την Γηραιά Ήπειρο μεταξύ διαφόρων ιστορικών περιόδων. Η παράνοια αυτού του ταξιδιού, βέβαια, είναι κάτι που μάλλον περιμέναμε από την ACE Team, η οποία στο παρελθόν μας έδωσε το εξαιρετικά ιδιόμορφο Zeno Clash. 

Λεωνίδας, Gandalf, Ιουστινιανός… όλοι εδώ 

Η λήξη του μαρτυρίου του Σίσυφου μπορεί μεν να διαστρεβλώνει το μύθο, αλλά δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ευχαριστημένοι με τον τρόπο που αυτό επιτυγχάνεται. Ο λόγος για την επιλογή του συγκεκριμένου αρχαίου βασιλιά είναι ίσως προφανής. Είχε την ευχέρεια να έχει στην κατοχή του το πανίσχυρο όπλο του βράχου, ο οποίος θα φανεί πολύτιμος σύμμαχος στην πολυπόθητη λήξη του κυνηγητού του από τον Κρόνο μέσα από τα περίπου είκοσι επίπεδα. Αν και το gameplay δεν καταφέρνει να παραμείνει φρέσκο για τη διάρκεια του single player campaign, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τις εκπληκτικές cutscenes που παρακολουθήσαμε στην αρχή κάθε επιπέδου.

Το ταξίδι του Σίσυφου αποτελεί τελικά ένα εξαιρετικό όχημα για την διακωμώδηση της pop κουλτούρας μας –και όχι μόνο- μέσα από ένα πλήθος ιστορικών φυσιογνωμιών διαφορετικών περιόδων. Στο ταξίδι μας θα συναντήσουμε ως αντιπάλους το βασιλιά Λεωνίδα, τον Καρλομάγνο, τον Ναπολέοντα και πολλούς άλλους. Κάθε cutscene ανεξαιρέτως είναι ικανή να δημιουργήσει έστω και ένα μικρό χαμόγελο χάρη στο εξαιρετικό χιουμοριστικό περιεχόμενο, που συχνά κάνει αναφορές σε ταινίες και βιντεοπαιχνίδια. Αρκεί να δείτε πως καταλήγει το “You shall not pass” της guest star εμφάνισης του Gandalf.

Η τεχνοτροπία που χρησιμοποιείται βέβαια, τόσο στις cutscenes όσο και στο περιεχόμενο των επιπέδων, –πάρα- πολύ δύσκολα δε θα καταφέρει να τραβήξει την προσοχή των οπαδών των Monty Python. Η έμπνευση της ACE Team για το σχεδιασμό και τη συνολική αισθητική του τίτλου της είναι αναμφίβολα επηρεασμένη από τη δουλειά του Terry Gilliam, κάτι που είναι άμεσα εμφανές ήδη από την αρχική οθόνη του Rock of Ages.

Οι εικόνες που παρακολουθούμε στην εξιστόρηση της περιπέτειας του Σίσυφου, αλλά και των σκηνικών και χαρακτήρων που βλέπουμε εντός των επιπέδων, δείχνουν έντονα εμπνευσμένες από την τεχνική των κομμένων εικόνων που χρησιμοποιούσε με μοναδική επιδεξιότητα ο ταλαντούχος δημιουργός. Εκτός όμως αυτής της τεχνικής, η ACE καταφέρνει να αγγίξει λίγο από το διάσημα παρανοϊκό χιούμορ του Terry Gilliam, ντύνοντας τελικά έναν παροδικά διασκεδαστικό τίτλο με ένα πραγματικά ευχάριστο και πρωτότυπο –για τα gaming δεδομένα- κόσμο. Οι οπαδοί λοιπόν των Flying Circus, Ministry of Silly Walks, Holy Grail, Life of Brian κ.λπ. κ.λπ. οφείλουν να δώσουν μία ευκαιρία τουλάχιστον στο demo. 

“It’s just a flesh wound!” 

Ο τίτλος του παιχνιδιού δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατατοπιστικός για όποιον δει έστω και το πρώτο μόνο επίπεδο. Ένας βράχος με... προσωπικότητα είναι το βασικό όπλο για την επικράτησή μας έναντι όλων των ιστορικών και μυθολογικών προσωπικοτήτων που θα συναντήσουμε.

Ως ένα άλλο Marble Madness λοιπόν (για όσους παλιούς θυμούνται), θα χειριζόμαστε άμεσα ένα βράχο, προκειμένου να τον οδηγήσουμε στη συντριβή της πύλης του αντίπαλου οχυρού, ώστε στη συνέχεια να συνθλίψουμε το δημοφιλή κάτοικό του. Ο χειρισμός είναι γενικά πολύ καλός και όπως ακριβώς φανταζόμαστε πως θα είναι η… οδήγηση ενός ογκόλιθου τεράστιου βάρους. Η δυσκολία με την οποία στρίβει ή φρενάρει σε μεγάλες ταχύτητες δείχνουν απόλυτα φυσικές, με την ACE να καταφέρνει να μεταφέρει επιτυχημένα την αίσθηση του χειρισμού.

Τα επίπεδα παρουσιάζουν μία αρκετά καλή ποικιλία στην αρχιτεκτονική τους ώστε να μην επαναλαμβάνονται. Ουσιαστικά, αποτελούν ανισόπεδους διαδρόμους που μας οδηγούν στην αντίπαλη πύλη. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά, καθώς υπάρχουν ελάχιστοι πλαϊνοί τοίχοι που να μας προστατεύουν από την πολύ πιθανή πτώση, ενώ στην πορεία μας θα συναντήσουμε διαφόρων ειδών παγίδες και εμπόδια, φυσικά ή τεχνητά.