Παρά την κυκλοφορία του ανέλπιστα καλού War of Cybertron του 2010 η High Moon Studios, πιθανότατα έπειτα από εντολές από άνωθεν (Activision), “χρειάστηκε” να αναπτύξει σε στενά χρονικά περιθώρια το Dark of the Moon ώστε να κυκλοφορήσει παράλληλα με την ομώνυμη ταινία του Michael Bay. Όπως είναι φυσικό, λοιπόν, η δεύτερη δημιουργία στον κόσμο των Transformers αποδείχθηκε μετριότατη και, το λιγότερο, αδιάφορη, δίνοντας ένα σοβαρό πλήγμα στην αμερικάνικη ομάδα ανάπτυξης.

Ευτυχώς, το Fall of Cybertron έρχεται να αποδείξει ότι πιθανότατα η κυρίως ομάδα της High Moon Studios εργαζόταν επάνω στο πραγματικό sequel ήδη μετά το τέλος του πρώτου μέρους, προσφέροντάς μας τελικά έναν άξιο διάδοχο με το Fall of Cybertron. Αναμφίβολα δεν έρχεται να φέρει την επανάσταση, αλλά δεν παύει να αποτελεί μία ανάσα ανάμεσα από την αποκλειστικότητα του cover base που ακολουθεί –ουσιαστικά- όλες τις third person προτάσεις (μόδα που υιοθέτησε και το –εξαιρετικό κατά τα άλλα- Max Payne 3).

Αρχίζει να φαίνεται η Γη στο βάθος;

Για άλλη μία φορά θα βρεθούμε στον κόσμο του Cybertron, την γενέτειρα των Transformers, με τα γεγονότα να ξεκινούν ακριβώς από το σημείο που τα αφήσαμε στο War for Cybertron. Το σενάριο είναι γεμάτο από πληροφορίες και χαρακτήρες από το lore του δημοφιλούς animation, κάτι που σίγουρα θα εκτιμήσουν οι fans του αγαπημένου παιδικού προγράμματος (...αν και μάλλον δεν περιορίζονται σε αυτό το ηλικιακό όριο). Οι Autobots, λοιπόν, έχουν ήδη ξεκινήσει να εγκαταλείπουν τον πλανήτη τους με τη χρήση της Κιβωτού (Ark) ώστε να βρουν ένα βιώσιμο πλανήτη, αλλά όπως είναι φυσικό οι Decepticons θα βρεθούν μπροστά τους για να τους εμποδίσουν.

Η ροή της υπόθεσης δεν είναι πάντα η καλύτερη δυνατή, αλλά γενικά κυμαίνεται σε αρκετά καλά επίπεδα χάρη στην πολύ καλή μεταχείριση του σύμπαντος των Transformers. Αρκετές φορές “χάναμε” το λόγο για τον οποίο χρειαζόταν να τραβήξουμε κάποιον μοχλό σε μία απομακρυσμένη κονσόλα, με την εκάστοτε αποστολή μας να είναι ιδιαίτερα κοινότυπη και αδιάφορη.

Από την άλλη μεριά, διάφοροι ήρωες και εχθροί του σύμπαντος αποκτούν μεγαλύτερη υπόσταση μέσω των αλληλεπιδράσεών τους και των ρόλων που κερδίζουν, χαρίζοντας ορισμένες ωραίες επεξηγήσεις για το lore των Transformers, όπως τη γένεση των Dinobots. Η παρέλαση πλήθους γνωστών χαρακτήρων των Autobots και Decepticons, αλλά και οι εκτενείς πληροφορίες που δίνονται για πολλούς εξ αυτών, σίγουρα θα ικανοποιήσουν ακόμα και τους λιγότερο μυημένους, ενώ ορισμένες παράπλευρες ιστορίες καταφέρνουν να κερδίσουν το ενδιαφέρον.

Co-op Vs Single Player

Η δομή του σεναρίου επίσης έχει αλλάξει μορφή σε σχέση με το War for Cybertron. Σε αντίθεση με το προηγούμενο μέρος, όπου το campaign χωριζόταν σε πέντε αρχικές αποστολές για τους Decepticons και σε άλλες πέντε στη συνέχεια για τους Autobots, πλέον οι αποστολές αλλάζουν με λιγότερο προβλέψιμο τρόπο τον έλεγχο των παρατάξεων. Οι οπαδοί των co-op modes σίγουρα θα απογοητευθούν όταν μάθουν ότι λάμπει δια της απουσίας του στο campaign, καθώς σε κάθε αποστολή ο χαρακτήρας που μπορούμε να ελέγξουμε είναι συγκεκριμένος χωρίς να έχουμε το δικαίωμα της επιλογής.

Αν και σίγουρα η απουσία του συνεργατικού παιχνιδιού θα πειράξει αρκετούς, από την άλλη μεριά αυτή η επιλογή βοηθάει στην πιο ευέλικτη απόδοση του σεναρίου σε πολλά σημεία του τίτλου, όπου οι μοναχικές εξορμήσεις ήταν απαραίτητες. Εκτός αυτού, όμως, το γεγονός ότι ελέγχουμε συγκεκριμένο χαρακτήρα σε κάθε αποστολή, βοηθάει στη δημιουργία ορισμένων επιπέδων όπου εκμεταλλεύονται τις ιδιαίτερες δυνατότητες του εκάστοτε χαρακτήρα.

Έτσι, ο Jazz θα μπορεί να ανέβει σε υπερυψωμένα σημεία με την χρήση του ηλεκτρονικού του μαστιγίου, ο Grimlock γίνεται ο μεταλλικός Τυραννόσαυρος, επιτρέποντάς του να σπάει πόρτες, ενώ και τα επίπεδα είναι φτιαγμένα ανάλογα με τις ιδιαίτερες ικανότητες του κάθε χαρακτήρα.