Με την ψηφιακή διανομή παιχνιδιών να έχει μπει για τα καλά στη ζωή όλων μας τα τελευταία χρόνια, το PSN και -κυρίως- το Xbox Live έχουν αναδειχτεί σε ξεχωριστές πλατφόρμες μέσα στα ίδια τα συστήματα που τα φιλοξενούν. Πλατφόρμες που με τη σειρά τους φιλοξενούν αναρίθμητους τίτλους παιχνιδιών για όλα τα γούστα κι ανάμεσά τους πολλά “μικρά” διαμάντια. Επιπλέον, διάφορα είδη παιχνιδιών βρήκαν σε υπηρεσίες όπως το Xbox Live ένα νέο σπίτι που τους ταίριαζε περισσότερο, και κατάφεραν να ανθίσουν ξανά. Ένα από τα είδη αυτά είναι και το top-down προοπτικής arcade racing με "αυτοκινητάκια", όπλα και multiplayer δράση. Αναμφίβολα, η συνταγή είναι παλιά και δοκιμασμένη. Γι' αυτό το λόγο, η δημιουργία ενός καλού, διασκεδαστικού τέτοιου παιχνιδιού για το XBLA εν έτει 2012 πρέπει να θεωρείται απλή υπόθεση, ειδικά όταν έρχεται από ένα studio όπως η Supersonic, που στελεχώνεται από βετεράνους οι οποίοι έχουν εργαστεί στο Micro Machines V4, αλλά και το Mashed του Playstation 2. Έτσι, πριν ξεκινήσουμε να παίζουμε το Wrecked: Revenge Revisited αναρωτηθήκαμε νοερά: “Ωραία, τι μπόρει να πάει στραβά μ'αυτό;”. Η απάντηση; Όλα...

Το Single Player Mode του παιχνιδιού αποτελείται από ένα σύνολο 24 διαφορετικών challenges, που βασίζονται στις 6 μόλις διαθέσιμες πίστες του τίτλου. Κάθε μια από τις 4 κατηγορίες των challenges (με ένα challenge για κάθε πίστα) έχει σκοπό να τεστάρει διαφορετικές ικανότητες του παίκτη, με κάποιες να εστιάζουν στη χρήση των όπλων, άλλες στη γρήγορη ολοκλήρωση της πίστας κι άλλες στην επιβίωση υπό διάφορες συνθήκες. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Οι έξι πίστες του παιχνιδιού δεν έχουν να επιδείξουν τίποτα σπουδαίο από άποψη level design και δεν παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον από αισθητική άποψη, παρά τα συμπαθητικά γραφικά. Μάλιστα δύο από αυτές ακολουθούν το theme της ζούγκλας κι άλλες δύο του πάγου, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε κάν κάποια αίσθηση ποικιλίας ακόμα και στις έξι αυτές πίστες. Αυτό που μένει στον παίκτη είναι η πλήρης έλλειψη προσωπικότητας κι ένας generic οπτικός τομέας. Μάλιστα, το παιχνίδι φαίνεται πως έχει ένα μόνο μουσικό κομμάτι -ή καλύτερα το ίδιο αλλά παραλλαγμένο- για όλες τις πίστες, ενώ και τα όποια ηχητικά εφέ των όπλων είναι τελείως αδιάφορα...

Πίσω στα challenges τώρα, πολλά από αυτά είναι τόσο κακοφτιαγμένα, που η ολοκλήρωσή τους μοιάζει αδύνατη. Από τη μία ο χειρισμός δεν είναι τόσο στιβαρός όσο θα θέλαμε και το αυτοκίνητο γλιστράει-βγαίνει εκτός πορείας υπερβολικά εύκολα, κι από την άλλη, το χειρόφρενο και το γκάζι δεν έχουν λόγο ύπαρξης, μιας και μπαίνουμε σε drift και μόνο στρίβοντας. Τα κακά όμως δεν σταματάνε εδώ, καθώς σε μία επιλογή -που το λιγότερο που μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε είναι “άστοχη”- για να χρησιμοποιήσουμε το nitro/turbo boost του αμαξιού απαιτείται ένα "tap" στο φρένο-αριστερή σκανδάλη και δύο απανωτά taps στο γκάζι-δεξιά σκανδάλη. Είναι άξιο απορίας γιατί το nitro δεν βρίσκεται σε κάποιο από τα face buttons, όταν υπάρχει κουμπί για να “τσιγκλίσουμε” λεκτικά τους αντιπάλους, κι ένα κουμπί για χειρόφρενο, που στην πράξη δεν κάνουν τίποτα. Ως φυσικό επακόλουθο των παραπάνω, το να συγχρονίσουμε το boost με την έξοδο από drift (το ψωμοτύρι κάθε φίλου των arcade racers) είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Αν, όμως, αυτά δεν έχουν ήδη σκοτώσει την όποια όρεξή σας για γκάζια, θα χαρείτε να πληροφορηθείτε πως η προσπάθειά σας να ελέγξετε σωστά το αμάξι θα συναντήσει κι ένα ακόμη εμπόδιο, την κάμερα του παιχνιδιού.

Η κάμερα του Wrecked παραπέμπει ευθέως στο Mashed και το μόνο που πετυχαίνει είναι, απλά, να μπερδεύει τον παίκτη, αλλάζοντας συνεχώς προοπτική, σε μία προσπάθεια των developers να μας δώσουν την ψευδαίσθηση ότι δεν παίζουμε ένα απλό top-down racer. Έτσι (και σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά του αυτοκινήτου) το να πάρει κανείς μια στροφή σωστά μοιάζει με άθλο. Αυτό, όμως, που εξοργίζει, είναι το γεγόνος ότι η κάμερα -μάλλον σκόπιμα- κρύβει συχνά το δρόμο μπροστά, οδηγώντας μας να πέσουμε σε εμπόδια ή να φύγουμε προς κάποιο γκρεμό. Μέσα στο όλο προβληματικό σκηνικό, τα όπλα του παιχνιδιού απλά δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά και η χρήση τους αντί να διασκεδάζει, απογοητεύει.

Πάντως, πρέπει να αναγνωρίσουμε πως οι developers πήραν κάποιες γενναίες αποφάσεις, βάζοντάς μας -παρά τα προβλήματα που περιγράψαμε- να οδηγήσουμε το αμάξι μας σε μία γλιστερή πίστα-πάγου και τοποθέτησαν σ' αυτό και μία βόμβα που με την παραμικρή σύγκρουση εκρήγνυται, έτσι για να μας δοκιμάσουν. Αυτό που μόλις περιγράψαμε ήταν ένα από τα challenges του παιχνιδιού, τα οποία έχουν τρεις βαθμούς διάκρισης και αναλόγως μας ανταμοίβουν με XP, το οποίο χρησιμοποιούμε για να αλλάξουμε την εμφάνιση του αυτοκινήτου μας. Άλλο ένα “παράξενο” είναι ότι στα περισσότερα challenges οδηγούμε χωρίς “αληθινούς” CPU αντιπάλους, αλλά απέναντι σε ghost data. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο multiplayer που (θα έπρεπε να) αποτελεί το selling point του Wrecked. Eξάλλου, η διάρκεια του Single Player μετά βίας ξεπερνά τη μία ώρα... αν καταφέρετε να βγάλετε τα challenges κι αν το λέει η καρδιά σας και δεν βαρεθείτε στο πρώτο τέταρτο...