Μια απλή ιδέα, όπως είναι τα χρώματα και η μίξη τους, ήταν αρκετή για την Blue Tongue ώστε να δημιουργήσει γύρω από αυτήν έναν gameplay μηχανισμό, ικανό να στηρίξει ένα ολόκληρο βιντεοπαιχνίδι. Το πρώτο de Blob είχε κυκλοφορήσει για το Wii, και τώρα βλέπουμε το δεύτερο τίτλο να κυκλοφορεί σε όλες τις κονσόλες, ενώ αυτή η έκδοση είναι σαφώς πιο προσεγμένη.

Η ιδέα, λοιπόν, πίσω και από αυτόν τον τίτλο, έχει να κάνει με το γέμισμα του κόσμου με χρώματα. Σε αυτό θα μας βοηθήσει ο Blob, ένας χαρακτήρας που θα έλεγε κανείς ότι θα μπορούσε να τον είχε δημιουργήσει η Pixar και ο οποίος έχει την ικανότητα να απορροφά χρώμα και να το σκορπά σε οτιδήποτε έρχεται σε επαφή μαζί του. Στην ουσία ο Blob αποτελεί ένα πινέλο για τον παίκτη, αν και ο άμεσος τρόπος με τον οποίο έρχονται στη «ζωή» τα άδεια τοπία που ακουμπάει ο Blob, θυμίζει αρκετά τον αντίστοιχο μηχανισμό από το Flower.

Blob: Το στρογγυλό πινέλο

Αυτό που αφήνει θετική εντύπωση στο de Blob 2, έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν επαναπαύεται πάνω σε αυτήν την ιδέα -όπως κάνει σε μεγάλο βαθμό το Flower, αλλά την παρουσιάζει πιο ολοκληρωμένα, δημιουργώντας αξιαγάπητους χαρακτήρες, αλλά και έναν «πιστευτό» φανταστικό κόσμο, με κάποιου είδους σενάριο, αλλά εντυπωσιακά cut scenes. Έτσι λοιπόν, ο Captain Black και η INKT corporation έχουν βαλθεί να αφαιρέσουν όλο το χρώμα από τον κόσμο, αφήνοντας τα τοπία εντελώς λευκά και «νεκρά», ενώ οι ίδιοι οι κάτοικοι της Prisma City παρουσιάζονται υπνωτισμένοι και υπό τον έλεγχο του Black.

Σκοπός του παίκτη, είναι να γεμίσει με χρώμα τα λευκά τοπία, να ελευθερώσει τους κατοίκους, αλλά και να ολοκληρώσει διάφορες αποστολές που θα βρίσκει στην πορεία. Στην ουσία, το de Blob βασίζεται πάνω σε απλούς platform μηχανισμούς, αφού το μόνο όπλο που έχει στην διάθεσή του ο παίκτης, είναι το άλμα. Το ίδιο το χρώμα χρησιμοποιείται με ορισμένους έξυπνους τρόπους πάνω σε διάφορους γρίφους, οι οποίοι στην πιο δύσκολη περίπτωση έχουν να κάνουν με τη μίξη δύο χρωμάτων, προκειμένου να πετύχουμε ένα άλλο χρώμα που μπορεί να είναι το ζητούμενο μιας αποστολής (όπως το βάψιμο ενός κτηρίου).

Η δυσκολία που παρουσιάζει το de Blob 2, έχει να κάνει κυρίως με την εύρεση των χρωμάτων στην πόλη. Διάφορες λιμνούλες με χρώματα που υπήρχαν σε κεντρικά σημεία, έχουν κλείσει από την οργάνωση του Captain Black και, έτσι, ο Blob πρέπει να εισχωρήσει σε διάφορες εγκαταστάσεις της πόλης ώστε να τις ενεργοποιήσει. Αυτά τα σημεία έχουν να κάνουν με ορισμένες 2D αποστολές, οι οποίες βασίζονται επίσης πάνω σε platform μηχανισμούς. Μπορεί αυτά τα σημεία να υποστηρίζουν περισσότερους γρίφους με χρώματα, διακόπτες, παγίδες και να απαιτούν κάποια ακρίβεια στα άλματα, όμως ποτέ δεν αποτελούν πραγματική πρόκληση για έναν έμπειρο παίκτη.

Ακατάλληλο για...ενήλικες;

Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο αρνητικό στο de Blob 2: O χαμηλός βαθμός δυσκολίας. Η έλλειψη προκλήσεων και νέων ιδεών, κάνουν από την αρχή την εμφάνισή τους, κάτι που οδηγεί σε μεγάλη επανάληψη των γρίφων. Διάφορα collectables που υπάρχουν κρυμμένα στην πόλη, αλλά και η κάποιου είδους αναβάθμιση του Blob (όπως το να απορροφάει περισσότερο χρώμα), δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Θα λέγαμε ότι το de Blob 2 είναι περισσότερο ένα παιδικό παιχνίδι, κάτι που προκύπτει τόσο από το μικρό βαθμό δυσκολίας, αλλά και από την ίδια την θεματολογία του, με τη μίξη των χρωμάτων και την όλη χαρούμενη ατμόσφαιρα που καταφέρνει να περάσει ο καλοσχεδιασμένος κόσμος. Μπορεί οι έξυπνες ιδέες που υπάρχουν σε πολλά σημεία να μην κάνουν όλους τους ενήλικες να βαρεθούν, αλλά πραγματικά πιστεύουμε ότι ο τίτλος έχει ό,τι χρειάζεται να έχει ένα παιδικό βιντεοπαιχνίδι: Χρώματα και φαντασία.