Bloodrayne 2

Δαιμονική σεξουαλικότητα και έντονη βία σε ένα παιχνίδι που θα έκανε τη Hillary Clinton να χάσει τον ύπνο της!

Το απόλυτο θηλυκό των videogames

Μετά την πρώτη ταινία της σειράς Blade, όπου πρωταγωνιστούσε ο φερώνυμος εξολοθρευτής βρικολάκων, μια νέα τάση άρχισε να κάνει την εμφάνισή της. Όλο και περισσότερες κινηματογραφικές παραγωγές έφερναν στο προσκήνιο σύγχρονες εκδοχές του μύθου του Δράκουλα και των υπολοίπων ανίερων παιδιών της νύχτας. Όπως ήταν αναμενόμενο, η βιομηχανία των videogames ακολούθησε πιστά αυτήν την τάση και ένα από τα πρώτα παιχνίδια που ασχολήθηκαν με αυτό το αντικείμενο ήταν το Bloodrayne. Σε αυτόν τον τίτλο του 2002, η ιστορία εξελισσόταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και πρωταγωνιστούσε μια βρικόλακας με εκτυφλωτική σεξουαλικότητα και θανάσιμες ικανότητες.

Παρόλο λοιπόν που το πρώτο Bloodrayne έπασχε από σωρεία προβλημάτων, σε ό,τι είχε να κάνει με τον κώδικα και τις μηχανικές του gameplay, κατάφερε να αποκτήσει διαστάσεις cult φαινομένου με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας συνέχειας και, φυσικά, την επικείμενη μεταφορά του στους κινηματογράφους. Το Bloodrayne 2, το οποίο έφτασε στην Ευρώπη με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, δεν είναι η κλασική περίπτωση του «κατώτερου δεύτερου μέρους», μιας και η Terminal Reality, που ανέλαβε την ανάπτυξή του, κατάφερε να το βελτιώσει σε όλους τους τομείς. Αν και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως έχουμε να κάνουμε με ένα καλό παιχνίδι, σίγουρα είναι ευχάριστο να βλέπουμε πως τα studios εκτιμούν ένα υποσχόμενο προϊόν και πως προσπαθούν να προβούν σε σημαντικές βελτιώσεις του.

Τόνοι αίματος

Το Bloodrayne 2 είναι ένα κλασικό 3rd person action/ adventure παιχνίδι, το οποίο εστιάζει περισσότερο στον εντυπωσιασμό που μπορεί να προκαλέσει στον παίκτη με το δυναμικό σύστημα μάχης και τα θέλγητρα της ηρωίδας του, παρά στο ουσιαστικό gameplay και στο μελετημένο level design. Σε αυτό το παιχνίδι δεν θα πρέπει να ψάξετε για «εγκεφαλικό» σενάριο που κρύβει κοσμοϊστορικά μυστικά και που θα σας βάλει σε βαθυστόχαστες σκέψεις σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας. Η ιστορία είναι απλή και απλά υπάρχει για να προτρέπει τον παίκτη στο να πετσοκόβει τους -φαινομενικά- ατελείωτους αντιπάλους του, γεμίζοντας αίμα την οθόνη και κάνοντας την Bloodrayne να στριφογυρίζει σαν δαίμονας χρησιμοποιώντας τις λεπίδες, τα όπλα και τις ειδικές της ικανότητες.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος, έχουμε πλέον περάσει στη σύγχρονη εποχή και η Bloodrayne έχει βγει για μια ακόμη φορά στο κυνήγι. Μετά την εξολόθρευση του πατέρα της στο πρώτο παιχνίδι, η ηρωίδα κυνηγά τα «αδέλφια» της, τα οποία συνωμοτούν εναντίον της ανθρωπότητας, ούτως ώστε να δημιουργήσουν μια αυτοκρατορία από βρικόλακες. Αυτό το εντελώς «Blade» και επιδερμικό σενάριο σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσαν να σκεφτούν οι δημιουργοί, όμως κρίνεται αρκετό για ένα παιχνίδι σαν το Bloodrayne 2.

Τo ευχάριστο σε αυτό το παιχνίδι είναι πως ποτέ δεν προσπαθεί να μας πείσει πως είναι κάτι περισσότερο ή κάτι λιγότερο από ένα απλοϊκό action/ adventure. Το πόνημα της Terminal Reality προσφέρει απόλαυση εστιάζοντας στο καλοσχεδιασμένο σύστημα μάχης που διαθέτει και ειδικότερα στις καταπληκτικές κινήσεις που μπορεί να εκτελέσει η πρωταγωνίστρια. Αν και αρχικά τα combos φαντάζουν λίγα, σταδιακά αποκαλύπτεται μια πλειάδα από κινήσεις, που έχουν να κάνουν με τα όπλα που έχει στην κατοχή της η Bloodrayne. Τα βασικότερα από αυτά είναι οι δύο λεπίδες που βρίσκονται μόνιμα τοποθετημένες στα χέρια της, ενώ υπάρχει και μια αλυσίδα κατάλληλη για επιθέσεις εξ αποστάσεως. Τέλος, ο οπλισμός της Rayne ολοκληρώνεται με δύο πιστόλια, η χρήση των οποίων εξαρτάται από ένα μετρητή αίματος.

Αν αυτός ο μετρητής αδειάσει, τότε πρέπει να χρησιμοποιηθεί η δαιμονική ικανότητα της Rayne να πίνει το αίμα των θυμάτων της (μέσα από μια βίαιη scripted sequence), προκειμένου να είναι πάλι έτοιμα προς χρήση. Ως βρικόλακας, η ηρωίδα έχει στην κατοχή της και κάποιες ειδικές κινήσεις –όπως η Aura Vision- οι οποίες αλλάζουν το φάσμα της απεικόνισης και επιτρέπουν στη Rayne να βλέπει μέσα από τοίχους ή να καθυστερεί το χρόνο.

Όπως θα έχετε ήδη διαπιστώσει, το Bloodrayne 2 δεν είναι το παιχνίδι που ήρθε για να σπάσει τα καθιερωμένα και απλά ακολουθεί την πεπατημένη των action/ adventure games. Ακόμη και οι «γρίφοι» του είναι της απλούστερης μορφής και το μόνο που απαιτούν είναι τη χρήση ενός αντιπάλου ως αντικείμενο (βάζοντάς του φωτιά, εξαπολύοντάς τον σε έναν ανεμιστήρα ή χτυπώντας τον με ρεύμα), ούτως ώστε να ξεκλειδωθεί ο επόμενος τομέας που πρέπει να μεταβούμε. Τέλος, κάθε γραμμικό επίπεδο οδηγεί σε μια σύγκρουση με ένα αφεντικό, το οποίο προσφέρει μια κάπως υψηλότερη πρόκληση σε σχέση με τους, αρκετά εύκολους, αντιπάλους που βρίσκουμε κατά τη διάρκεια της πορείας μας μέσα στα επίπεδα.

Bugs μετά από τόσα χρόνια ανάπτυξης;

Αν και τη δεύτερη περιπέτεια της πανέμορφης ηρωίδας είναι σαφώς καλύτερη από την πρώτη, ορισμένα δυσάρεστα φαινόμενα συνεχίζουν να ενοχλούν με την εμφάνισή τους. Η ποιότητα των γραφικών είναι αρκετά καλή, καθώς έχουν χρησιμοποιηθεί ορισμένα όμορφα εφέ αντανακλάσεων και φωτισμού, ενώ το μοντέλο της Bloodrayne είναι καλύτερο από ποτέ. Αντιθέτως, η κάμερα είναι δύστροπη και δύσκολα μπορεί να ρυθμιστεί, ενώ πολλές φορές βρεθήκαμε μπροστά σε φαινόμενα clipping (τα πολύγωνα των χαρακτήρων χάνονται μέσα στα αντικείμενα του περιβάλλοντος).

Εκεί που η Terminal Reality έκανε φιλότιμες προσπάθειες αλλά τελικώς απέτυχε, ήταν στον ρεαλισμό των physics και στην απόδοση του animation. Η κίνηση της Rayne στο χώρο είναι φυσική και σπάνια χάνονται frames, όμως όταν εκτελεί combos και άλματα η κατάσταση είναι διαφορετική και σαφώς χειρότερη. Ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τα «rag doll» physics, η αποτυχία είναι κάτι περισσότερο από παταγώδης. Εκτελώντας τα ίδια ακριβώς χτυπήματα, ορισμένοι αντίπαλοι εξαπολύονται δεκάδες μέτρα μακριά, αντιδρώντας ακριβώς όπως θα περιμέναμε, ενώ άλλοι δείχνουν να έχουν διαφορετικό βάρος, να αντιστέκονται στους νόμους της φυσικής και να εμφανίζονται από το πουθενά. Πέρα από αυτά τα λίγα bugs, η κατάσταση στη μηχανή γραφικών του Bloodrayne 2 είναι τουλάχιστον υποφερτή και σίγουρα δεν αποτρέπει τον παίκτη από το να προχωρήσει στα επίπεδα και να αποσπάσει από το παιχνίδι αυτά που έχει να του δώσει.

Οι δύο εκδόσεις που δοκιμάσαμε δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους και απλά (όπως ήταν αναμενόμενο) σε αυτήν του Xbox, εντοπίσαμε καλύτερη απεικόνιση των ειδικών εφέ και ελαφρώς υψηλότερη ταχύτητα της 3D μηχανής. Βέβαια, πρέπει να τονιστεί πως στο Bloodrayne 2 απεικονίζονται εντονότατες σκηνές βίας, το αίμα ρέει άφθονο, ενώ δεν απουσιάζουν σκηνές με γυμνό και σεξουαλικό περιεχόμενο. Συνεπώς, εσείς οι ανήλικοι μάλλον θα πρέπει να βγάλετε από το μυαλό σας την απόκτησή του.

Εν κατακλείδι, το Bloodrayne 2 είναι αυτό ακριβώς που περιμέναμε: Ένα σαφώς βελτιωμένο sequel, που αν και έχει το δικό του μερίδιο από προβλήματα, έχει έναν παράξενο τρόπο να σε κρατάει κοντά του μέχρι το τέλος. Αν δεν ψάχνετε για εναλλακτική πρόταση των Devil May Cry 3 και God of War, θα βρείτε μέσα του ένα αρκετά καλό action/ adventure, που υπόσχεται να σας κρατήσει καλή συντροφιά.

Widescreen Ναι
Progressive Scan 480p (μόνο στην έκδοση Xbox)
PAL 60 Hz Ναι (μόνο στην έκδοση Xbox)
Ήχος Stereo/ Dolby Digital 5.1 (μόνο στην έκδοση Xbox)