Broken Sword: The Director’s Cut

Πώς είναι να ξαναζείς την ομορφότερη περιπέτεια της ζωής σου;

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία σχετική ύφεση σε ό,τι αφορά τις νέες κυκλοφορίες adventure παιχνιδιών. Ειδικά στις κονσόλες αυτή η κατηγορία δείχνει να απουσιάζει έντονα ή, τουλάχιστον, παρουσιάζει ιδιαίτερα μικρό ποσοστό στις λίστες με τους τίτλους κάθε συστήματος. Μάλιστα, η ανακοίνωση ενός νέου τίτλου adventure συχνά αντιμετωπίζεται  με καχυποψία ενώ, αρκετές φορές, συνοδεύεται από αμφιλεγόμενα σχόλια. Έπειτα από μία επιτυχημένη και αξιομνημόνευτη επιτυχία σε PC, PlayStation αλλά και GameBoy Advance, το Broken Sword είναι ξανά κοντά μας και, παρά την ηλικιωμένη του υπόσταση, στέκεται επιβλητικά απέναντι στις σύγχρονες κυκλοφορίες, γεγονός που το κάνει να ξεχωρίζει για μία ακόμη φορά.

Ξεκινώντας να παίζουμε το Broken Sword, θα εκπλαγούμε ευχάριστα, αφού θα διαπιστώσουμε πως έχει προστεθεί νέο υλικό κι αυτό φαίνεται από την πρώτη κιόλας στιγμή (εξ ου και ο υπότιτλος "Director’s Cut"). Το παιχνίδι ξεκινά με έναν ολοκαίνουριο πρόλογο -που ολοκληρώνεται αφήνοντάς μας να παίξουμε ως η γοητευτική δημοσιογράφος Nicole Collard. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη και καλοδεχούμενη προσθήκη αφού δίνει άλλη διάσταση στη ροή των γεγονότων που θα ακολουθήσουν.

"Το Broken Sword θεωρείται ορόσημο στο είδος του και βρίσκεται ακόμα μία φορά κοντά μας γεμάτο νέα χαρακτηριστικά και πιο βαθιά πλοκή"

Στο πρωτότυπο, παίζαμε μόνο ως George, χωρίς να έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε σε βάθος τα γεγονότα που οδήγησαν τη Nicole στην περιπέτεια αυτή. Ο τίτλος λοιπόν, έχει εμπλουτιστεί με νέες προσθήκες, καινούργιους χαρακτήρες, νέους γρίφους και ανανεωμένη, πιο ζωηρή, εμφάνιση. Θα επισκεφτούμε καινούριες περιοχές ενώ θα γνωρίσουμε και περισσότερους χαρακτήρες που, άλλοτε θα μας βοηθούν στην αναζήτηση στοιχείων ή στην εκπλήρωση κάποιας αποστολής κι άλλοτε, απλά, θα επιχειρούν να κάνουν δυσκολότερη τη ζωή μας. Ας δούμε όμως πως ξεκινάει η περιπέτειά μας και με ποιο τρόπο κατάφεραν οι δύο ήρωες να μπλεχτούν στη σκοτεινή υπόθεση που περιβάλλει τα γεγονότα του Broken Sword.

Μετά από ένα σύντομο εισαγωγικό video, βρισκόμαστε στο Παρίσι, την όμορφη πόλη της αγάπης. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση και οξύμωρη υφή αν υπολογίσουμε πως αρκετά από τα γεγονότα που θα ζήσουμε εκεί κάθε άλλο παρά στην έννοια της αγάπης υπόκεινται. Aφηγήτρια είναι η Nicole, η οποία βρίσκεται στο σπίτι της κι έπειτα από ένα χαλαρωτικό ντουζ, δέχεται ένα επείγον τηλεφώνημα από τον εκδότη της συνοδευόμενο από μία αναπάντεχη πρόταση.

Ο εκδότης, θα προτείνει στη Nicole να πάρει συνέντευξη από ένα από τα πλέον διάσημα πρόσωπα στο Παρίσι, το μεγιστάνα Pierre Carchon. Η Nicole δέχεται την πρόταση και βαδίζει αμέσως προς την οικία του Pierre. Καθώς την υποδέχεται και λίγο πριν τη συνέντευξη, ο Pierre δολοφονείται εν ψυχρώ κι εδώ ξεκινούν όλα. Η Nicole πρόκειται να ζήσει τη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της καθώς αποφασίζει να αναλάβει η ίδια να ξεκαθαρίσει τι και ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία του διάσημου μεγιστάνα. Όμως, δε θα είναι μόνη της σε όλο αυτό…

Λίγο μετά -και μετά από ένα πιο γνώριμο εισαγωγικό video- θα γνωρίσουμε έναν ακόμη πρωταγωνιστή του τίτλου, τον George Stobbart, ο οποίος πίνει τον καφέ του σε μία καφετέρια ενώ απολαμβάνει τις φθινοπωρινές του διακοπές στο Παρίσι. Η γαλήνια σκηνή θα διακοπεί απότομα από μία δολοφονία που θα διαπραχθεί μέσα στην καφετέρια.

"Στο Broken Sword θα χρειαστεί να μετακινούμαστε μεταξύ πολλών περιοχών (και χωρών) προκειμένου να ανακαλύψουμε την άκρη του μυστηρίου που απλώνεται σε όλο το παιχνίδι"

Ο George θα αναλάβει να βρει ποιος και γιατί έκανε κάτι τέτοιο και, μοιραία, ο δρόμος του θα διασταυρωθεί με εκείνον της Nicole. Μαζί, οι δύο πρωταγωνιστές θα βυθιστούν σε μία περιπέτεια γεμάτη συνωμοσίες και κρυμμένα μυστικά που φτάνουν μέχρι και την εποχή των Ναϊτών Ιπποτών και εμείς βυθιζόμαστε μαζί τους σε μία από τις ομορφότερες περιπέτειες που θα ζήσουμε σε video game. Το μυστήριο, οι δολοπλοκίες και η αστυνομική ατμόσφαιρα που περιβάλλουν την υπόθεση του τίτλου άνετα μας θυμίζουν μυθιστόρημα, και είναι τόσο ζωντανό κι ενδιαφέρον που σίγουρα θα μας απορροφήσει με τις ώρες. Ακόμα και ο χαρακτήρας των δύο πρωταγωνιστών έχει να προσφέρει ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό προφίλ αλλά και ένα άξιου αναφοράς βάθος.

Τα γραφικά του τίτλου είναι αποκλειστικά ζωγραφισμένα στο χέρι κι, ενώ έχουν δουλευτεί εκ νέου, δεν παύουν να βρίσκονται πολύ πίσω σε σχέση με τον ανταγωνισμό και, δυστυχώς, ο τίτλος δείχνει να γονατίζει στον τομέα αυτόν αν τον συγκρίνουμε με αντίστοιχα παιχνίδια.

Παρόλα αυτά, σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημα. Αντιθέτως, δένουν τόσο αρμονικά με τον τίτλο και ξεδιπλώνουν από μόνα τους μία ξεχωριστή, «ζωγραφισμένη» εμπειρία δίνοντας μας την ευχάριστη ψευδαίσθηση ότι διασχίζουμε τις σελίδες ενός comic. Παρόλο που τα τοπία είναι ασάλευτα, άδεια και άψυχα από παρουσίες ανθρώπων ή κάποιας μορφής ζωής, αυτό αντισταθμίζεται από τα ζωντανά χρώματα και το βάθος των χαρακτήρων που τα απαρτίζουν. Κι αν λάβουμε υπόψη μας πως το νέο σχεδιασμό επιμελήθηκε ο Dave Gibbons (θα τον θυμάστε από την επιμέλειά του στο αριστουργηματικό graphic novel, Watchmen), τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως έχουμε μπροστά μας μία ζωντανή νουβέλα.

{PAGE_BREAK}

Όσον αφορά τον τομέα του ήχου, θα παρατηρήσουμε πως οι ομιλίες που ακούσαμε στον αρχικό τίτλο, έχουν αντικατασταθεί από νέες, πολύ πιο διαυγείς και πειστικές. Η εργασία που έχει γίνει στον τομέα των ερμηνειών είναι εξαιρετική ενώ δεν απουσιάζει και το ανάλογο χιούμορ σε κάποιες περιστάσεις. Επιπλέον, θα δούμε πως οι συνομιλίες μεταξύ των χαρακτήρων παρουσιάζονται μέσω «μεγεθυντικών» πορτραίτων, που απεικονίζουν τους εκάστοτε χαρακτήρες, αλλά αντανακλούν και τα συναισθήματα που νιώθουν σε κάθε στιχομυθία. Επίσης, οι υπότιτλοι εμφανίζονται σε ένα πλαίσιο, κάνοντάς τους πιο ευδιάκριτους αλλά και πιο ευχάριστους στην ανάγνωση. Υποτυπώδεις ήχοι «ζωής» όπως το κελάηδησμα των πουλιών ή η κόρνα ενός αυτοκινήτου, προσπαθούν να επιβληθούν όμορφα στη γαλήνη των τοπίων.

"Το παιχνίδι ξεκινά με έναν ολοκαίνουριο πρόλογο -που ολοκληρώνεται αφήνοντάς μας να παίξουμε ως η γοητευτική δημοσιογράφος Nicole Collard"

Και οι μουσικές ενορχηστρώσεις που συνοδεύουν τα γεγονότα, είναι όμορφες και δείχνουν να προσαρμόζονται άψογα στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Το μοναδικό αρνητικό είναι πως σε κάποιες σκηνές έχει διατηρηθεί το αρχικό ηχητικό μοτίβο, κυρίως στους διαλόγους, με αποτέλεσμα να προκληθεί μια ελαφριά σύγχυση σε όσους το εντοπίσουν.

Σε ό,τι αφορά το χειρισμό αλλά και το gameplay που απαρτίζουν τον τίτλο, διαπιστώσαμε ότι περιορίζονται στις βασικές λειτουργίες μίας point & click περιπέτειας. Αυτό σημαίνει πως τα πάντα θα γίνονται με την κατεύθυνση που θα δίνουμε στο βελάκι που εμφανίζεται στην οθόνη μας αλλά και το πάτημα δύο πλήκτρων, ένα για την εξερεύνηση κι ένα για την αλληλεπίδραση. Όμως, το ενδιαφέρον νέο στοιχείο που εμφανίζεται στο χειρισμό είναι η χρήση του Wii Remote, το οποίο πραγματικά απογειώνει την εμπειρία που αποκομίζουμε από το παιχνίδι. Ο κέρσορας κινείται απλά κουνώντας το χειριστήριο και πατώντας το Α ή το Β αναλόγως την περίσταση. Και αυτό είναι όλο. Τόσο απλό και τόσο όμορφο. Μπορεί ο χειρισμός να απαιτεί ιδιαίτερη ακρίβεια από τον παίκτη αλλά, πραγματικά, ίσως να λειτουργεί καλύτερα και από ένα mouse.

{VIDEO_1}

Στο Broken Sword θα χρειαστεί να μετακινούμαστε μεταξύ πολλών περιοχών (και χωρών) προκειμένου να ανακαλύψουμε την άκρη του μυστηρίου που απλώνεται σε όλο το παιχνίδι. Αναμενόμενα, θα χρειαστεί να λύσουμε πολλούς γρίφους κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς μας.

Αρκετοί από αυτούς θα είναι καινούριοι και αυτό οφείλεται φυσικά στη δυνατότητα να παίξουμε και ως Nicole σε συγκεκριμένα σημεία της περιπέτειας. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πως κάποιοι γρίφοι βασίζονται αποκλειστικά στα χαρακτηριστικά της κίνησης του Wii Remote, δίνοντας κατά αυτόν τον τρόπο μια πιο φρέσκια αίσθηση στον τίτλο. Το αξιοσημείωτο είναι πως έχει αφαιρεθεί αισθητά ο βαθμός της δυσκολίας αφού απουσιάζουν τα deadlines που υπήρχαν σε κρίσιμα sequences της ιστορίας. Αυτό σημαίνει ότι δε θα μας πιέζει ο χρόνος σαν παράγοντας σε σκηνές που θα κινδυνεύουμε να "πεθάνουμε".

Επιπλέον, έχει προστεθεί και η επιλογή “Hint”, η οποία εμφανίζεται πάνω δεξιά στην οθόνη μας κάθε φορά που θα αντιμετωπίζουμε δυσκολίες σε κάποιο γρίφο. Είναι καθαρά επιλογή μας αν θα χρησιμοποιήσουμε τη βοήθεια αυτή αλλά αποτελεί μία ευχάριστη προσθήκη για όσους επιθυμούν μία λιγότερο απαιτητική πρόκληση. Αν και το παιχνίδι μετράει τις φορές που χρησιμοποιούμε την επιλογή αυτή, δεν απειλούμαστε με κάποιο τίμημα ή συνέπεια.

"Τα γραφικά ξεδιπλώνουν μία ξεχωριστή, «ζωγραφισμένη» εμπειρία δίνοντας μας την ευχάριστη ψευδαίσθηση ότι διασχίζουμε τις σελίδες ενός comic"

Γενικά, η ικανοποίηση, η εμπειρία αλλά και η αξία που θα εισπράξουμε από τον τίτλο είναι αναπάντεχα πολύτιμες, ακόμα και σήμερα, 13 με 14 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρωτότυπου τίτλου. Τελικά, όσο και να παλιώσει ένα τόσο όμορφο παιχνίδι, ποτέ δε χάνει τη γοητεία του, πόσο μάλλον την αξία του. Είναι φανερό πως έχουμε να κάνουμε με μία ιδιαίτερα ποιοτική πρόταση, η οποία θα ξαφνιάσει τους κατόχους Wii. Σε μία περίοδο όπου απουσιάζει αισθητά το είδος των adventures games στις κονσόλες, το Broken Sword αποτελεί την πιο γλυκιά ανάμνηση της κατηγορίας, μία ανάμνηση που παραπέμπει πίσω στη δεκαετία του 1990, τότε που είδαμε πολλά και αξιόλογα παιχνίδια περιπέτειας.

Ίσως ο τίτλος αυτός να λειτουργήσει σαν ένα συστατικό αναγέννησης της κατηγορίας αφού αποτελεί μια από τις καλύτερες προτάσεις στον κόσμο των adventure games. Όσοι το έχουμε ήδη παίξει, αξίζει ανεπιφύλακτα να το ξαναδούμε αφού είναι πολύ καλύτερο του αρχικού, όχι μόνο σε επίπεδο γραφικών αλλά και σε επίπεδο ιστορίας, διάρκειας και αποτίμησης. Όσοι δεν έχετε παίξει ποτέ τον τίτλο αυτό και είστε λάτρεις της κατηγορίας, ή πολύ απλά θέλετε να γνωρίσετε μία από τις πλέον σημαντικότερες κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων, μη διστάσετε να το δείτε.

Είτε θέλουμε να δούμε το Broken Sword: Shadow of the Templars, The Director’s Cut ως μία νοσταλγική εμπειρία, είτε θέλουμε να ζήσουμε εκ νέου μια από τις πιο όμορφες περιπέτειες των τελευταίων ετών, σίγουρα δε θα απογοητευτούμε. Το Broken Sword θεωρείται ορόσημο στο είδος του και βρίσκεται ακόμα μία φορά κοντά μας γεμάτο νέα χαρακτηριστικά και πιο βαθιά πλοκή, που το καθιστούν -ακόμα και σήμερα- εξαιρετικά γοητευτικό. Ποιος είπε ότι τα adventure games έχουν πεθάνει;

Στάθης – Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος