Metro 2033

Φοβού το μέλλον…

Την ώρα που το κοινό, πρέπει να αποφασίσει και να επιλέξει ανάμεσα σε κορυφαίες κυκλοφορίες της περιόδου, οι Ουκρανοί αδιαφορούν συστηματικά για την τωρινή "ένταση" της αγοράς και συνεχίζουν ακάθεκτοι την επέλασή τους. Δεν έχουν περάσει ούτε είκοσι ημέρες, αφότου είδαμε το εκπληκτικό S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat και το "σοβιετικό gaming" υποδέχεται έναν ακόμη τίτλο. Δίχως μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες, παρά μόνο την αδελφική στήριξη της THQ, μία ομάδα από το Κίεβο της Ουκρανίας ονόματι "4A Games", μας φέρνει το Metro 2033, ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, που μένει πιστό στη φιλοσοφία ανάπτυξης των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Πληροφοριακά, η 4A Games ιδρύθηκε από πρώην μέλη της GSC Game World (σειρά S.T.A.L.K.E.R.) και συγκεκριμένα από τους προγραμματιστές Oles’ Shiskovtsov και Aleksandr Maksimchuk.

Αξίζει να αναφερθεί, πως ο τίτλος, αναπτύσσεται περίπου τέσσερα χρόνια και είναι η πρώτη "σοβιετική" προσπάθεια, που εμφανίζεται σε κονσόλα νέας γενιάς, σπάζοντας έτσι μία παράδοση πολλών χρόνων, που θέλει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ως αποκλειστική πλατφόρμα κυκλοφορίας για τα παιχνίδια της Aνατολικής Ευρώπης. Αφενός, μία τέτοια κίνηση προϋποθέτει αυξημένα κόστη, αφετέρου όμως είναι ένα πρώτο βήμα που κάποιος έπρεπε να το κάνει.

Στο Μετρό της Μόσχας

Τα γεγονότα του Metro 2033 βασίζονται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα Dmitry Glukhovsky, ο οποίος συνέβαλε επί προσωπικού στην ανάπτυξη του τίτλου. Βρισκόμαστε στο έτος 2033, είκοσι χρόνια μετά το καταστροφικό γεγονός -δεν διευκρινίζεται- που μετέτρεψε ολόκληρο τον πλανήτη σε μία πύρινη λαίλαπα. Ερείπια, στάχτες και δηλητηριώδη αέρια είναι τα μοναδικά απομεινάρια στην επιφάνεια της Γης. Οι λίγοι επιζώντες, βρήκαν καταφύγιο στον υπόγειο σιδηρόδρομο της Μόσχας, που πλέον είναι το σπίτι τους.

Ο πληθυσμός, δειλά-δειλά, αναπτύσσεται και έχει χωριστεί στους διάφορους σταθμούς/στάσεις του Μετρό, δημιουργώντας έτσι ένα είδος πολλών μικρών χωριών, που επικοινωνούν μεταξύ τους με αυτοσχέδιες αμαξοστοιχίες. Οι μετακινήσεις γίνονται μόνο όταν είναι άκρως απαραίτητες και πάντα υπό την επιτήρηση βαριά οπλισμένων και εκπαιδευμένων ανδρών. Και οι σταθμοί, όμως, περιφρουρούνται έντονα από όλες τις διεξόδους τους.

Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν εκτός των ορίων των σταθμών είναι πολυδιάστατοι. Μεταλλαγμένα, από τα αέρια, πλάσματα, κρυμμένα στα θεοσκότεινα τούνελ του σιδηροδρόμου, κυκλοφορούν ελεύθερα και πληθαίνουν μέρα με την ημέρα, μετατρέποντας τη ζωή των "κατοίκων" σε έναν ζωντανό εφιάλτη. Ο χειρότερος φόβος όλων, όμως, είναι οι "The Dark Ones", υπερφυσικές οντότητες, υπό τη μορφή μαύρων σκιών, που εισβάλουν στα μυαλά των ανθρώπων και ρουφούν κάθε είδους λογική. Από που προέρχονται, το πως δημιουργήθηκαν και ποιος είναι ο σκοπός των σκιών, αφήνουμε στον καθένα από εσάς να το ανακαλύψει. Προειδοποιούμε, όμως, ότι το Metro 2033 δεν ενδείκνυται για καρδιοπαθείς, αφού περιέχει σκηνές που κόβουν, στην κυριολεξία, την ανάσα.

Όπως κάθε κοινωνία έχει τους αποστάτες της, έτσι και το Μετρό έχει πολλούς αντάρτες που λειτουργούν εις βάρος των άλλων ανθρώπων, καταπατούν τους κόπους και τις προσπάθειες των αθώων, κλέβουν, βιάζουν και σκοτώνουν γυναικόπαιδα. Οι αντάρτες συνέπηξαν νέα κόμματα και προσπαθούν να μεταφέρουν τις φασιστικές τους ιδεολογίες στους κατοίκους του Μετρό. Το μήνυμα που λαμβάνεται από όλα αυτά, όμως, είναι ένα: όσο δυσμενής κι αν είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος, πάντα θα προσπαθεί να υπερισχύσει κατά του άλλου.

Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Artyom, ο οποίος γεννήθηκε λίγες μέρες πριν τη μεγάλη καταστροφή, αλλά μεγάλωσε στα σκοτάδια του Μετρό. Δεν έχει δει ποτέ το φως της ημέρας, ούτε και έχει βγει από τα στενά όρια του σταθμού του. Ένα ξαφνικό γεγονός όμως, που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο το σταθμό του και κατ’ επέκταση ολόκληρη την ανθρωπότητα, τον αναγκάζει να "βγει" από τη φωλιά του και να έρθει αντιμέτωπος, τόσο με το σκοτάδι του Μετρό, όσο και με το αφιλόξενο και βίαιο περιβάλλον της επιφάνειας.

{PAGE_BREAK}

Πλαστικά χαμόγελα

Εκεί κάτω, αρκετά μέτρα μέσα στο υπέδαφος, παίζεται ένα σκληρό παιχνίδι επιβίωσης. Ζωή όμως υπάρχει στο Μετρό. Μικρά παιδιά, με την αφέλεια που τα χαρακτηρίζει, παίζουν ανέμελα γύρω από τη φωτιά. Άλλοι μεγαλύτεροι παίζουν με την κιθάρα τους τραγούδια του πάνω κόσμου. Ο ένας επάνω στον άλλο χορεύουν, διασκεδάζουν, τραγουδούν και προσεύχονται. Έχουν στήσει μικρά παζάρια, αυτοσχέδια νοσοκομεία, μικρές εκκλησίες, εκτρέφουν ζώα για να ζήσουν από το γάλα και το κρέας τους. Τα πρόσωπά τους όμως κρύβουν μία τραγικότητα, μία θλίψη, έναν αβάσταχτο πόνο και μία μόνιμη απειλή. Το χαμόγελό τους είναι πλαστικό και ψεύτικο. Όλα είναι προσποιητά και έχουν σκοπό να επουλώσουν προσωρινά τις πληγές τους, μέχρι σύντομα να ανοιχτούν και πάλι. Ο θάνατος είναι καθημερινό φαινόμενο και όταν κοιτούν το μέλλον στα μάτια, το φοβούνται (εξ ου και το "Fear the Future"). Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά τους; Τι όνειρα να κάνουν για το μέλλον; Τι τους ξημερώνει η αυριανή μέρα;

Αδιαμφισβήτητα, τα εύσημα ανήκουν στους Ουκρανούς, που μετά τη "Ζώνη" του S.T.A.L.K.E.R., αποτύπωσαν με ακρίβεια έναν ακόμη σπάνιο κόσμο, που -παραδόξως- μπορεί να περιγραφεί πολύ πιο εύκολα μέσα από τις λέξεις ενός βιβλίου, παρά μέσα από τις εικόνες ενός βιντεοπαιχνιδιού. Κι όμως, το Metro 2033 χαρακτηρίζεται από μία σπάνια, εφιαλτική ομορφιά, που μόνο στις παγωμένες ιστορίες των Ρώσων συγγραφέων μπορούμε να συναντήσουμε.

Γραμμική ικανοποίηση

Η δράση παίρνει μέρος σε πρώτο πρόσωπο και είναι σχετικά γραμμική. Δηλαδή, δίνεται μία αποστολή στον παίκτη και αυτός πρέπει να μεταφερθεί από ένα σημείο σε ένα άλλο, έχοντας όμως μερικές εναλλακτικές διαδρομές. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι οι αποστολές (objectives) αναγράφονται σε ένα σημειωματάριο του Artyom, που στα σκοτεινά σημεία των επιπέδων συνοδεύεται από έναν αναπτήρα, η φορά της φλόγας του οποίου δείχνει και την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί.

Επιφανειακά, το Metro 2033 είναι ένα shooter όπως όλα τα υπόλοιπα. Στην πραγματικότητα όμως, παντρεύει πολλά στοιχεία και το κάνει χωρίς προβλήματα. Οι Ουκρανοί έχουν επιτύχει μία πολύ καλή και δίκαιη ισορροπία ανάμεσα σε δράση, stealth gameplay και μοναχικές σκηνές τρόμου.

Οι έντονες μάχες με τους ατελείωτους πυροβολισμούς, στο Metro 2033 δεν υφίστανται. Λίγες είναι οι στιγμές που ο παίκτης θα μάχεται για μερικά λεπτά και κυρίως αφορούν τις συγκρούσεις με τους αντάρτες. Το shooting μέρος είναι ικανοποιητικό, η αίσθηση των όπλων απολαυστική, αλλά εκεί που χωλαίνει ο τίτλος είναι στην τεχνητή νοημοσύνη των ανθρώπινων αντιπάλων, που πολλές φορές λειτουργούν αρκετά καθυστερημένα και οι αντιδράσεις τους είναι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, αφύσικες. Ευτυχώς, οι μάχες δεν είναι πολλές και η, όχι και τόσο έξυπνη, A.I. δεν επιβαρύνει κατά πολύ την εμπειρία.

Το stealth gameplay υποστηρίζεται από πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Το ρολόι του Artyom, μεταξύ άλλων, ενσωματώνει ένδειξη του πότε ο παίκτης είναι φανερός στους αντιπάλους, ενώ οι παγίδες -είτε αυτοσχέδιες, είτε φυσικές- δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες όσων θέλουν να μείνουν απαρατήρητοι. Εκτός του φακού, ο Artyom αργότερα θα λάβει και κυάλια νυχτερινής όρασης. Και οι δύο συσκευές όμως, παίρνουν ενέργεια από μία κεντρική επαναφορτιζόμενη μπαταρία και μετά από λίγα λεπτά χρήσης η απόδοσή τους ελαττώνεται αισθητά. Η φόρτιση της κεντρικής μπαταρίας γίνεται με μία συσκευή δυναμό, που πρέπει να χρησιμοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και σε ασφαλή σημεία.

Μένουμε στα του εξοπλισμού του Artyom, ο οποίος για τις μολυσμένες περιοχές, αλλά κυρίως για την επιφάνεια της πόλης, πρέπει να φοράει αντιασφυξιογόνο μάσκα. Η μάσκα υπόκειται σε σημαντικές φθορές από τα χτυπήματα και τις σφαίρες των αντιπάλων, σε σημείο που τα ραγίσματα στο γυαλί της να δυσκολεύουν πολύ την όραση, ενώ το φίλτρο της πρέπει να αλλάζεται τακτικά. Ακόμη μία έννοια που πρέπει να έχει ο παίκτης στο μυαλό του κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

{PAGE_BREAK}

Το Metro 2033 παρουσιάζει και μερικά RPG χαρακτηριστικά, που όμως δεν αξιοποιούνται στο 100% τους, κυρίως γιατί υπάρχει περίπτωση να περάσουν απαρατήρητα. Μπορούν να γίνουν αγοραπωλησίες στολών, πυρομαχικών και, φυσικά, όπλων, εκ των οποίων τα περισσότερα δέχονται βελτιώσεις. Οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με σφαίρες, μιας και στο Μετρό δεν υπάρχει κάποιο νόμισμα, κάτι πολύ έξυπνο από πλευράς των δημιουργών, αφού προστίθεται μία ρεαλιστική εικόνα του πόσο τραγική είναι η κατάσταση της ζωής στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Η παλαιότητα και η προέλευση των σφαιρών, ανεβάζουν και την αντικειμενική τους αξία τους. Για παράδειγμα, μία χρυσή σφαίρα του ρώσικου στρατού αξίζει πολύ περισσότερο από μία σκουριασμένη σφαίρα των ανταρτών (1:10 η αναλογία κ.ο.κ).

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σφαίρες που χρησιμοποιεί για τα όπλα ο παίκτης, είναι οι ίδιες που χρησιμοποιεί για τις συναλλαγές του, οπότε πυροβολώντας έναν αντίπαλο, ουσιαστικά "ξοδεύονται" χρήματα. Κάπου εδώ έρχεται και η αναπόφευκτη προσφυγή προς stealth προσέγγιση, αφού τα πυρομαχικά βρίσκονται σε περιορισμένες ποσότητες και κοστίζουν. Αυτήν την προσέγγιση βοηθούν οι melee επιθέσεις, καθώς και η εξ αποστάσεως εξόντωση των αντιπάλων με μαχαίρια.

Η πιο όμορφη ασχήμια

Το Metro 2033 διαθέτει κάτω από το "καπό" του, την ιδιόκτητη μηχανή της 4A Games ονόματι "4A Engine", η οποία είναι μία παραλλαγή της X-Ray Engine των S.T.A.L.K.E.R. και υποστηρίζει εξ ολοκλήρου το πρωτόκολλο DirectX 11 (για την έκδοση PC). Δεν θα ήταν υπερβολή αν χαρακτηρίζαμε το Metro 2033 ως ένα από τα πιο προηγμένα, τεχνολογικά, παιχνίδια που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Οι φωτισμοί πραγματικού χρόνου, οι υφές και μερικά ειδικά εφέ, όπως το ίδρωμα ή το πάγωμα της μάσκας, εκτελούνται με μοναδικό τρόπο από τη μηχανή γραφικών. Τα επίπεδα, τόσο στο εσωτερικό του σιδηρόδρομου, όσο και στην παγωμένη Μόσχα, χαίρουν απίστευτης περιποίησης και αντικατοπτρίζουν απόλυτα το post-apocalyptic ύφος του τίτλου.

Η έκδοση του Xbox 360, αν και σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με την λεπτομερέστατη απεικόνιση ενός δυνατού ηλεκτρονικού υπολογιστή, "τρέχει" απροβλημάτιστα χωρίς σκαμπανεβάσματα στο ρυθμό ανανέωσης της οθόνης. Αν και ο τίτλος υποστηρίζεται από την τεχνολογία PhysX της nVidia, οι κινήσεις (animation) των χαρακτήρων, πολλές φορές λειτουργούν σπασμωδικά και άτσαλα. Σε γενικές γραμμές όμως, ο τίτλος είναι απαλλαγμένος από ενοχλητικά bugs και glitches, που κακά τα ψέματα, η X-Ray Engine είναι γεμάτη από αυτά.

{VIDEO_1}

Στα ίδια, και ακόμη υψηλότερα επίπεδα, κυμαίνεται και ο ήχος. Τα εφέ των όπλων, οι κραυγές των ανθρώπων και οι "υγροί", μουντοί ήχοι των τούνελ του υπογείου, αποδίδονται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Αυτό που προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους ασχοληθούν με το Metro 2033 είναι να αλλάξουν από τις ρυθμίσεις του κεντρικού μενού τη γλώσσα ομιλίας, από αγγλικά, σε ρώσικα. Η αίσθηση των ταλαιπωρημένων, αυθεντικών, γεμάτο μίσος και θλίψη, φωνών των Ρώσων, δεν μπορούν να συγκριθούν, σε καμία περίπτωση, με τη φθηνή και "άτοπη" αγγλική μεταγλώττιση. Άλλωστε, ο τίτλος σχεδιάστηκε επάνω στα ρώσικα. Η μουσική δίνει ρεσιτάλ επίσης, με τα μουσικά θέματα να εναλλάσσονται από βαριά και συναισθηματικά, μέχρι ψυχρά και ατμοσφαιρικά, ανάλογα την περίσταση.

Φοβού τους "σοβιετικούς"

Τελικά, οι κόποι των Ουκρανών όλα αυτά τα χρόνια, έπιασαν τόπο. Η 4A Games παραδίδει μία σκληροπυρηνική και αποκλειστικά ενήλικη -την αλλαγή από 18+ σε 16+ στην ηλικιακή ταξινόμηση της PEGI, πραγματικά δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε-, single-player εμπειρία, που είναι σε θέση να χαρίσει 10 σκοτεινές και γεμάτες τρόμο ώρες απολαυστικού gameplay. Ένας ανεπανάληπτος τεχνικός τομέας, δυνατό και καλογραμμένο σενάριο και ατμόσφαιρα που μόνο το "σοβιετικό" gaming μπορεί να προσφέρει, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Προφανώς και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης (βλ. τεχνητή νοημοσύνη), αλλά οι Ουκρανοί, αποδεικνύουν καθημερινά, ότι ήρθαν για να μείνουν και όσο κι αν προσπαθούν ορισμένα "δημοφιλή μέσα", στάχτη στα μάτια μας δε θα μπει. Οπότε, το κεντρικό σλόγκαν "Fear Τhe Future" που συνοδεύει τον τίτλο, το αφιερώνουμε σε όλους όσους τρομάζουν από τις ικανότητες των "σοβιετικών". Το Metro 2033 είναι μία ιδιαίτερα δελεαστική πρόταση και σίγουρα μία από τις καλύτερες εκπλήξεις που είχαμε εδώ και χρόνια. Επενδύστε άφοβα τα χρήματά σας.

Σάκης Καρπάς