Dead Space 3

“Δεν έδωσα εγώ, το μήλο στη Χιονάτη…”

Ήταν Οκτώβριος του 2008 όταν η EA Redwood Shores – που αργότερα μετονομάστηκε σε Visceral Games- ταρακούνησε λιγάκι το έδαφος της gaming βιομηχανίας και ακόμη περισσότερο την κατηγορία των horror παιχνιδιών με το πρώτο Dead Space. Ένα ολόφρεσκο και με βλέψεις franchise, που κατάφερε να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, όσα λίγα παιχνίδια της εποχής. Ο τίτλος, με έναν πολύ εξελιγμένο τεχνικό τομέα, με πρωτοποριακές ιδέες στο user interface και με ωμό, ασταμάτητο τρόμο, έκλεισε το μάτι σε όλα τα παιχνίδια της περιόδου -και όχι μόνο. Δύο χρόνια μετά, ήρθε το Dead Space 2, που αν και είχε "σπείρει" τις φήμες ότι θα είναι λιγότερο horror και περισσότερο action, το τελικό αποτέλεσμα ήταν ακόμη μία φορά μοναδικό. Η σειρά έκανε και ένα spin-off πέρασμα από τα motion-sensing μονοπάτια, με το Extraction, που και αυτό, αν και on-rails, δεν απογοήτευσε.

Με δύο εξαιρετικά επιτυχημένους τίτλους στο τσεπάκι της, λοιπόν, η EA δε θα μπορούσε να αφήσει το franchise στην τύχη του. Έτσι, έχουμε το Dead Space 3, έναν τίτλο που έχει "ακούσει" τόσα και τόσα αρνητικά, από το πρώτο trailer κιόλας, στο οποίο εμφανίζει ένα "Gears of War" πρόσωπο, με τον χαρακτήρα να μάχεται εναντίον ανθρώπινων αντιπάλων, να καλύπτεται σε εμπόδια, να υπάρχει δυνατότητα co-op κλπ. Πριν ξεκινήσουμε να τα διαψεύδουμε -εν μέρει- όλα αυτά, να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Το Dead Space 3 διαρκεί περίπου 12-13 ώρες -αν και η διάρκεια μπορεί να αυξηθεί ελέω των optional missions, για τις οποίες θα μιλήσουμε παρακάτω- και χωρίζεται σε 19 κεφάλαια. Από τα 19 κεφάλαια, τα 14 χαράζουν το δρόμο που χάραξαν τα δύο πρώτα Dead Space και μόλις το 1/4 του υπόλοιπου παιχνιδιού εμφανίζει -ελαφριά- συμπτώματα "Gears of War" και λοιπών action τίτλων. Με αυτά κατά νου, ας δούμε τι έχει να μας προσφέρει η νέα προσπάθεια της Visceral Games.

"The Marker Killer"

Ο παίκτης μπαίνει ακόμη μια φορά στη στολή του Isaac Clarke, ο οποίος είναι κυνηγημένος από τον Jacob Danik και τους ακολούθους του. Ο Danik είναι ο αρχηγός της θρησκευτικής οργάνωσης των Unitologists, που ως αντικείμενο λατρείας έχει τα Markers. Ως "marker killer", ο Isaac, γι’ αυτούς, είναι ένας αιρετικός που πρέπει να σταματήσει να υπάρχει. Στην προσπάθειά του να δραπετεύσει και ταυτόχρονα να σταματήσει την παράνοια των Markers, θα έρθει αντιμέτωπος ορισμένες -λιγοστές- φορές με τον Danik και τη "συμμορία" του. Και αυτά είναι τα σημεία που το Dead Space 3 "ντύνεται" Gears of War και ο Isaac ανταλλάσσει πυροβολισμούς με τα μέλη της οργάνωσης. Κατά την άποψη του γράφοντος, αυτές οι σκηνές λανθασμένα τοποθετήθηκαν σε έναν Dead Space τίτλο. Λανθασμένα όχι μόνο ως επιλογές, αλλά και ως υλοποίηση, μιας οι μηχανισμοί του Dead Space σε τέτοιου είδους μάχης δε μπορούν να λειτουργήσουν, πράγμα που αυτομάτως αποδεικνύει πως αυτές οι σκηνές έπρεπε να μπουν για να προσελκύσουν περισσότερο κοινό στα trailers.

Η πλοκή δεν ήταν ποτέ το δυνατό σημείο των Dead Space και το τρίτο μέρος δεν αλλάζει κάτι σε αυτόν τον τομέα. Το σενάριο, αν και κάνει μερικές ριψοκίνδυνες επιλογές προς το τέλος, καταφέρνει απλά να κρατήσει το ενδιαφέρον σε σχετικά υψηλά επίπεδα και τίποτα περισσότερο. Στο μεγαλύτερο μέρος του το Dead Space 3 ποντάρει στην ατμόσφαιρα και στο horror gameplay, εκεί δηλαδή που χτυπάει η καρδιά του franchise. Εγκαταλελειμμένα διαστημόπλοια, σκοτεινοί διάδρομοι, ματωμένα labs και…Necromorphs, ηλεκτρίζουν τα κύτταρα του παίκτη. Βέβαια, υπάρχουν και "απώλειες". Οι ρυθμοί είναι σαφέστατα πιο γρήγοροι, η συχνότητα των μαχών με τα καθόλου φιλικά πλάσματα έχει αυξηθεί αισθητά, ενώ ο κλειστοφοβικός χαρακτήρας έχει απαλύνει λιγάκι. Σε αυτό συνάδει η μεγαλύτερη ποικιλία των περιοχών, καθώς και το γεγονός ότι ένα μέρος της περιπέτειας διαδραματίζεται σε έδαφος και όχι σε συντρίμμια διαστημοπλοίων.

"Και Dead. Kαι Space"

Με απλά λόγια, το Dead Space 3 δε λαμβάνει χώρα αποκλειστικά και μόνο σε ένα μέρος (βλ. USG Ishimura), αλλά υποχρεώνει τον παίκτη να εξερευνήσει πολλές περιοχές, που διαφέρουν ως προς την αισθητική, το σχεδιασμό και τη γενικότερη φιλοσοφία τους. Το "μενού" περιλαμβάνει από τα γνωστά διαστημόπλοια και τους διαστημικούς σταθμούς, μέχρι παγωμένους εξωγήινους πλανήτες -και σταματάμε εδώ, γιατί το τέλος κρύβει εκπλήξεις. Έχοντας δημιουργήσει ένα μεγαλύτερο κόσμο, η ομάδα ανάπτυξης ενσωμάτωσε και διάφορες δευτερεύουσες αποστολές, οι οποίες είναι απολύτως προαιρετικές αλλά έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Αυτές οι αποστολές μπορούν άνετα να αυξήσουν τη διάρκεια του τίτλου κατά 4 με 5 ώρες (δηλαδή στο σύνολο 16-17 ώρες).

Για τα του gameplay, όσοι έχουν εμπειρία με το franchise ξέρουν περίπου τι να περιμένουν. Ο παίκτης, εκτός φυσικά από τον εθιστικό διαμελισμό των Necromorphs, θα πρέπει να εξερευνήσει δωμάτια και να λύσει τυπικούς γρίφους, με τους πάντοτε προσεγμένους και βαρείς μηχανισμούς των Dead Space. Για τις action καταστάσεις με τα πιο…εύσωμα πλάσματα, ο Isaac μπορεί πλέον να αποφεύγει χτυπήματα κάνοντας βουτά προς τις τέσσερις κατευθύνσεις, ένα μηχανισμό που όμως σπάνια τον είδαμε να λειτουργεί αποτελεσματικά.

Όπως και στα προηγούμενα Dead Space, έτσι και εδώ, τόσο τα όπλα όσο και η στολή του Isaac αναβαθμίζονται μέσω των Work Benches και RIG Kiosks. Μία ευχάριστη προσθήκη στο Dead Space 3 είναι το crafting των όπλων και των αντικειμένων, το οποίο θα απασχολήσει αρκετά τον παίκτη και θα τον βάλει να πειραματιστεί με τη… σατανική του φαντασία. Διάσπαρτα στα επίπεδα, εκτός από med packs και πυρομαχικά -και διάφορα ακόμη collectibles- υπάρχουν πολλών ειδών αντικείμενα, τα οποία ο παίκτης θα χρησιμοποιήσει και θα συνδυάσει για να φτιάξει από το μηδέν το όπλο της αρεσκείας του. Τη "συνταγή" μπορεί να την αποθηκεύσει σε blueprint, είτε για να τη χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή στο μέλλον, είτε για να τη χαρίσει σε κάποιον co-op partner (βλ. παρακάτω). Με λίγη φαντασία το απόλυτο βασανιστήριο των Necromorphs μπορεί να γίνει πραγματικότητα…

{PAGE_BREAK}

Τεχνικά δε θα μπορούσαμε να μη μιλάμε για ένα αρτιότατο παιχνίδι. Τα γραφικά είναι εξαιρετικά, το μπόλικο anti-aliasing χαρίζει ένα πολύ "κοφτερό" αποτέλεσμα -για τα δεδομένα των σημερινών κονσολών-, οι υφές είναι καλοφτιαγμένες και με υψηλή ανάλυση, τα πολύγωνα των μοντέλων και των αντικειμένων πλούσια, ενώ οι φωτισμοί κλέβουν την παράσταση. Ο τίτλος "τρέχει" ομαλότατα στα 30 και πλέον καρέ ανά δευτερόλεπτο, χωρίς tearing και παρόμοια προβλήματα ακόμη και στις πιο απαιτητικές σκηνές που το background στολίζεται από τεράστια set-pieces.

Ωστόσο, οι περισσότεροι θα γνωρίζετε πως τα Dead Space παραδίδουν σεμινάρια στον ήχο. Το Dead Space 3 δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο ήχος και τα ηχητικά εφέ έχουν μία συγκλονιστική εμμονή στη λεπτομέρεια, η οποία δύναται να ξετυλίξει τις αρετές ενός πολυκάναλου ηχοσυστήματος στο έπακρο -εδώ να τονίσουμε πως η έκδοση PS3, λόγω της άφθονης χωρητικότητας των Blu-ray δίσκων, προσφέρει DTS ήχο. Το μοναδικό μας "ακουστικό" παράπονο αφορά στα πολύ πιο ανάλαφρα voice-overs του Isaac, ο οποίος ακούγεται σαν 20χρονο ενθουσιώδες κολεγιόπαιδο της California. Μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε πως στην έκδοση του Xbox 360 υπάρχουν και Kinect Commands, που όμως για κάποιο λόγο δεν καταφέραμε να ενεργοποιήσουμε, προφανώς λόγω του system locale μας.

Co-op (?)

H ΕΑ, κατά την προώθηση του νέου Dead Space, έριξε μεγάλη βαρύτητα στη δυνατότητα συνεργατικού παιχνιδιού και η αλήθεια είναι ότι το Dead Space 3 έχει ένα καλοστημένο co-op mode, τόσο σε drop-in/ drop-out δομή, όσο και σε πιο οργανωμένη διάσταση. Μάλιστα, όταν συνεργάζονται δύο παίκτες, γίνονται και μικρές αλλαγές στη ροή του παιχνιδιού, με τη δυσκολία να αυξάνεται αισθητά. Για να δελεάσει περισσότερο τους παίκτες να ασχοληθούν με το co-op κομμάτι του τίτλου, η ομάδα ανάπτυξης ενσωμάτωσε μερικές αποκλειστικές, για συνεργατικό παιχνίδι, optional missions.

Σε αυτές τις αποστολές -οι οποίες ξεπερνούν σε διάρκεια τις δύο ώρες- ξετυλίγεται το κουβάρι της σκοτεινής ιστορίας του John Carver -του χαρακτήρα που χειρίζεται ο δεύτερος παίκτης- κατά τις οποίες θα ακουστούν μερικοί πολύ ιδιαίτεροι και ενδιαφέροντες διάλογοι. Σε γενικές γραμμές, μπορεί το co-op να δείχνει αταίριαστο σε ένα Dead Space 3, αλλά νομίζουμε πως, τουλάχιστον σε ένα δεύτερο playthrough, θα το απολαύσετε. Άλλωστε, θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα (βλ. competitive multiplayer)…

"Δεν έδωσα εγώ το μήλο στη Χιονάτη…"

Συνοψίζοντας, αυτό που μένει από την εμπειρία μας με το Dead Space 3, είναι ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό παιχνίδι, με τίμια διάρκεια και ποικιλία, στιβαρούς gameplay μηχανισμούς, εξαιρετικό οπτικοακουστικό τομέα και μπόλικη παραδοσιακή Dead Space δράση. Υπάρχουν λάθη (οι μάχες με τους ανθρώπινους αντιπάλους), υπάρχουν απώλειες (πιο γρήγοροι ρυθμοί, μεγαλύτερη συχνότητα πυροβολισμών, λιγότερο κλειστοφοβική ατμόσφαιρα), αλλά έγιναν και μερικά ευπρόσδεκτα βήματα, όπως η μεγαλύτερη ποικιλία και τα πιο ανοιχτά περιβάλλοντα, το crafting των όπλων, το οποίο κάνει ακόμη πιο ποικιλόμορφο το gameplay, και τα optional missions. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, όμως: σαφέστατα και προτιμούμε τις "μαύρες", κλειστοφοβικές εμπειρίες των δύο πρώτων παιχνιδιών. Από την άλλη, ίσως και να χρειαζόταν μία -προσωρινή- αλλαγή στη σειρά. Το σίγουρο είναι ότι το Dead Space 3 δεν είναι εκείνο το "casual τέρας" που έδειχναν και δείχνουν τα διάφορα μέσα και πως όσοι αποφασίσετε να ασχοληθείτε μαζί του, θα το ευχαριστηθείτε…αφού πρώτα κάνετε τις απαραίτητες υποχωρήσεις.

Εν ολίγοις, είναι εκείνη η κλασσική περίπτωση -που τελευταίως βιώνουμε ολοένα και περισσότερο- που σε θέλει να αγαπάς ένα franchise και έρχεται το αλλαγμένο πιο πρόσφατο μέρος και σε βρίσκει να ισορροπείς ανάμεσα στο "θα το μισήσω, γιατί το αλλάξανε" και το "θα το δω ως συνολική εμπειρία". Δύσκολες καταστάσεις, σας νιώθουμε…

Σάκης Καρπάς

Συζητήστε το παιχνίδι στο επίσημο thread του forum.