The Talos Principle: Deluxe Edition

To puzzle-adventure της Croteam έφτασε στο PS4.

---

Για το Talos Principle τα έχουμε ξαναπεί. Είναι ένα puzzle adventure πρώτου προσώπου, με μεγάλη διάρκεια, υψηλή δυσκολία και φαινομενικά απλούς μηχανισμούς, που κρύβουν απύθμενο βάθος. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε δίχως τυμπανοκρουσίες πριν από ένα χρόνο και εκ πρώτης όψεως δεν έδειχνε κάτι διαφορετικό από τα άλλα δεκάδες παρόμοια παιχνίδια του είδους. Αντιθέτως, πολλοί ήταν διστακτικοί στο να πλησιάσουν ένα puzzle παιχνίδι από την Croteam, μια εταιρία που η βασική της εμπειρία στο gaming είναι ο υπέροχος, άμυαλος πανικός των Serious Sam. Ενάντια σε όλες τις προβλέψεις όμως, το Talos Principle κατάφερε να ξεχωρίσει από τη μάζα που έχει κατακλύσει το Steam και να χαρακτηριστεί από πολλούς ως ένα από τα καλύτερα Indie games του 2014. Και δεν το έκανε με τα γραφικά του (που ήταν απλά διεκπαιρεωτικά) ή με κάποια υψηλή ποιότητα παραγωγής, ούτε ακόμα και με τα έξυπνα puzzles και το gameplay του -άλλωστε υπάρχουν αρκετά παιχνίδια στο είδος με εφάμιλλη ποιότητα και καλύτερο ρυθμό. Όχι, ο λόγος πίσω από τη μεγάλη επιτυχία ήταν η γραφή του και η ατμόσφαιρα, που μάγευε τον παίκτη κατά τη διάρκεια του σπαζοκεφαλιάσματος με τους γρίφους.

Δεδομένης αυτής της επιτυχίας αλλά και της εποχής που διανύουμε, η Croteam αποφάσισε να εκμεταλλευθεί το νέο της franchise και κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι το DLC Road To Gehena, προσθέτοντας νέο υλικό στο παιχνίδι. Με την κυκλοφορία της πλήρους έκδοσης για το PS4, θεωρήσαμε σωστό να δούμε το πώς στέκεται το παιχνίδι με το dualshock και κυρίως να ρίξουμε μια ματιά στο expansion. Για όσους δεν έχουν δει το κεντρικό παιχνίδι, η ιστορία του εξελίσσεται μέσα σε έναν περίεργο κόσμο, όπου ο Elohim, μία θεϊκή φωνή που ακούγεται από τον ουρανό, λέει πως μας δημιούργησε από το μηδέν και έφτιαξε αυτόν τον κόσμο για να εξερευνήσουμε και να μεγαλώσουμε.

Ταξιδεύοντας όμως μέσα σε αυτόν τον κόσμο και λύνοντας τους γρίφους του, θα αρχίσετε να αναρωτιέστε το γιατί το κάνετε αυτό. Ποιος είστε; Που είστε; Τι είναι αυτός ο κόσμος; Ποιος είναι ο Elohim; Τι είναι αυτά τα μηνύματα που βρίσκετε από άλλους, που πέρασαν την ίδια εμπειρία με εσάς; Πρόκειται για ένα μαγευτικό ταξίδι εξαιρετικής γραφής, που δε διστάζει να ρίξει γροθιές κάτω από τη ζώνη στον παίκτη και στα πιστεύω του, κάνοντάς τον να αναθεωρήσει πολλά πράγματα και να καταλάβει πόσο πολύ υποκειμενικά είναι ορισμένα σοβαρά ζητήματα. Αν και το τέλος είναι αρκετά πιο ανανεωμένο και απλό απ’ ό,τι η “σεμιναριακή” γραφή του υπόλοιπου παιχνιδιού, κλείνει την ιστορία σωστά και διαφορετικά για τον καθένα ανάλογα με διάφορες επιλογές.

Στο Road to Gehena, τώρα, η ιστορία λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του τέλους του κεντρικού παιχνιδιού, με τον παίκτη να έχει τον έλεγχο ενός άλλου χαρακτήρα, που κάτω από τις εντολές του Elohim αναλαμβάνει να ελευθερώσει ορισμένους φυλακισμένους χαρακτήρες και να τους προετοιμάσει για την επόμενη μέρα (σύμφωνα με όσα γίνουν στο βασικό παιχνίδι πάντα). Και εδώ, το τέλος δεν είναι κάτι ιδιαίτερο ή συναρπαστικό, κυρίως γιατί πλέον λείπει το στοιχείο της έκπληξης και ανακάλυψης που υπήρχε πριν. Παρόλα αυτά, η γραφή και η εξέλιξη αυτής της 7-8 ώρης προσθήκης καταφέρνει και αγγίζει τα ίδια επίπεδα με πριν, παίζοντας συνεχώς με το μυαλό του παίκτη και οδηγώντας τον να τελειώσει το παιχνίδι και να αράξει με ένα ποτήρι κρασί για να… αμπελοφιλοσοφήσει τη ζωή, το σύμπαν και την ανθρωπότητα.

Στα του gameplay τώρα, το Road to Gehena είναι ίδιο ακριβώς με το Talos Principle -ένα κλασσικό puzzle adventure στα πρότυπα της λογικής των mystery rooms και του Portal. Ο παίκτης θα μπει μέσα σε ένα κλειστό χώρο/ δωμάτιο/ λαβύρινθο, και με ένα περιορισμένο αριθμό αντικειμένων που δίνονται διάσπαρτα, θα πρέπει να προσπεράσει παγίδες, εχθρούς και εμπόδια για να λύσει ένα γρίφο και να μπορέσει να πάρει ένα αντικείμενο πίσω από μία κλειδωμένη πόρτα. Μπορεί να φαίνεται απλό και το παιχνίδι να σας ξεκινάει από τα “μαλακά”, αλλά καλύτερα να οπλιστείτε με υπομονή αν θέλετε να τα καταφέρετε. Η δυσκολία ανεβαίνει αρκετά γρήγορα και προς το τέλος του παιχνιδιού είναι πολύ εύκολο να σας πιάσει ίλιγγος από ορισμένα σαδιστικά puzzles. Και αν δε, πάτε για το καλό, “γεμάτο” τέλος, τότε πρέπει να ξεκλειδώσετε και τα elite puzzles, που συχνά είναι απολύτως “αρρωστημένα” σε σκέψη και απαιτούν προσευχή στον Elohim και στο θεό της μπύρας για να τα βγάλετε πέρα!

Πρέπει πάντως να τονίσουμε πως ορισμένα puzzles είναι άδικα εξαιτίας δημιουργικού περιορισμού. Για έναν τίτλο που πραγματεύεται την αλήθεια της ελευθερίας, είναι πραγματικά περίεργο το γιατί οι δημιουργοί επέλεξαν να περιορίσουν τον παίκτη σε μία μόλις λύση για πολλά από τα puzzles. Είναι κουραστικό να προσπαθείς να βρεις το τι είχε στο μυαλό του ο developer και οι δικές σου λύσεις να μη δουλεύουν, δίχως κάποιο λόγο. Για παράδειγμα, σε ένα puzzle με ακτίνες laser, πρέπει να διασταυρώνονται οι ακτίνες γιατί διακόπτονται. Γι’ αυτό το λόγο, εμείς κάναμε ένα περίεργο κολπάκι και υψώσαμε τη μία για να περνάει πάνω από την άλλη. Για κάποιο λόγο, όμως, ακόμα τις έδειχνε να χτυπούν ενώ από δίπλα τους έβλεπες ένα ολόκληρο μέτρο κενό. Υπάρχουν διάφορα τέτοια σημεία διάσπαρτα και ακόμα περισσότερα, που για λίγα εκατοστά δε μπορείς να κάνεις κάτι που έχει γίνει μεν επίτηδες, αλλά αφαιρεί πολύ από τον ίδιο το χαρακτήρα και το θέμα του παιχνιδιού.

Περνώντας σε αυτό που ενδιαφέρει ελάχιστους adventure gamers αλλά αρκετούς άλλους παίκτες, βλέπουμε ότι ο οπτικός τομέας του The Talos Principle αντικειμενικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Θα λέγαμε πως βρίσκεται σε κλασικό indie επίπεδο γραφικών. Αυτό που σώζει την παράσταση, όμως, είναι το όμορφο art direction που συνοδεύει την κάθε περιοχή. Είτε κυκλοφορείτε ανάμεσα σε ρωμαικά ανάκτορα σε άγνωστα μεσογειακά νησιά ή σε μεσαιωνικά κάστρα που ίπτανται, η ατμόσφαιρα που τα συνοδεύει είναι αρκετά ιδιαίτερη για να οδηγήσει τον παίκτη να βγει από αυτά και να τριγυρίσει λίγο παραπάνω στην περιοχή (και πιθανώς να ανακαλύψει ένα από τα δεκάδες αστεία easter eggs για τα οποία είναι διάσημη η Croteam).

Να προσθέσουμε εδώ πως το παιχνίδι τρέχει περίφημα στο PS4. Τα γραφικά του αγγίζουν αυτά της PC έκδοσης και τρέχει απροβλημάτιστα δίχως κάποιο ιδιαίτερο θέμα στο framerate, το aliasing ή κάποιο πρόβλημα με stuttering και pop in. Οι σκιές και οι φωτισμοί συνεχίζουν να είναι μαγευτικοί και να συμβάλουν άρδην στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Το ίδιο θα λέγαμε πως ισχύει και για τον ηχητικό τομέα, όπου η γαλήνια μουσική που μας συνοδεύει λειτουργεί πάρα πολύ έξυπνα στο να ηρεμήσει τα νεύρα του παίκτη όταν κολλήσει σε κάποιο γρίφο.

Αξίζει λοιπόν η επένδυση στο The Talos Principle Deluxe Edition; Η απάντησή μας είναι ένα ισχυρό “ναι”, αρκεί να είστε παίκτης που προτιμά παιχνίδια σκέψης αντί δράσης. Η μεταφορά στο PS4 είναι πολύ καλή, η διάρκεια μεγάλη, η ατμόσφαιρα όμορφη και το gameplay απλό και περίπλοκο ταυτόχρονα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως μαζί με το πρόσφατο Soma, καταφέρνει να παραδώσει από τα βαθύτερα και εξυπνότερα δείγματα γραφής στη σύγχρονη βιομηχανία. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που έχει τη δυνατότητα να σας αλλάξει ως ανθρώπους, αρκεί να το αφήσετε.