Αναζητώντας την κατηγορία "ΑΑ".

Tο gaming εξελίσσεται. Όσο απλοϊκή και αν ακούγεται αυτή η δήλωση, σας καλώ να την αναλογιστείτε εκ νέου. Aυτή τη φορά, όμως, όχι από την καταναλωτική πλευρά του αγαπημένου μας προϊόντος (δηλαδή των βιντεοπαιχνιδιών), άλλα από την παραγωγική του. Και συγκεκριμένα από την όλη διαδικασία που το συνοδεύει. Από την αρχική σύλληψη της ιδέας μέχρι τη στιγμή που θα τυπωθεί και θα διανεμηθεί στα διαφόρων ειδών ράφια (retail ή ψηφιακά) από όπου θα το παραλάβουμε εμείς.

Το gaming, πλέον, είναι και λειτουργεί ως μία βιομηχανία. Μια βιομηχανία βασιζόμενη σε ανθρώπους, τεχνολογικές και παραγωγικές δομές δυναμικά αναπτυσσόμενες αλλά επίσης και σε τυχαία περιστατικά και τάσεις. Όλοι οι παραπάνω παράγοντες αποτελούν για τον οποιονδήποτε αναλυτή “αγνώστους Χ”. Mεταβλητές δύσκολα έως αδύνατα υπολογίσιμες ή προβλέψιμες, οι οποίες, όσο παραμένουν βασικό κομμάτι της εξίσωσης, θα καθιστούν τη βιομηχανία και την εξέλιξη της ντετερμινιστικά χαώδη. Παρόλα αυτά, όπως ισχύει και σε κάθε άλλη βιομηχανία, αυτό που οδηγεί τις εξελίξεις είναι το κέρδος. Ακριβώς! Το κέρδος κυρίες και κύριοι. Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και οι εταιρίες που σχετίζονται με το χώρο, αποτελούν παραγωγικές, ποριστικές, οικονομικές μονάδες, που εύλογα υιοθετούν σαν απώτερο σκοπό το μέγιστο δυνατό κέρδος.

Χτίζοντας στον παραπάνω συλλογισμό, ας δούμε τώρα τους παρακάτω αριθμούς:

Συνολικός αριθμός τίτλων για το PlayStation: 7.918
Συνολικός αριθμός τίτλων για το PS2: 4.489
Συνολικός αριθμός τίτλων για το PS3: 1.443

Παρατηρείτε και εσείς τη σταδιακή μείωση των τίτλων για κάθε νέα κονσόλα που κυκλοφορεί;

video game sale

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα αν η παραπάνω παρατήρηση μπορεί να κριθεί ως τυχαία: Πόσο πολύ, πλέον, έχουν εκλείψει τα συνοδευτικά movie tie-in based games από την αγορά; Παλαιότερα οποιοδήποτε blockbuster σεβόταν τον εαυτό του συνοδευόταν από ένα (συνήθως αμφιβόλου ποιότητας, όπως θυμηθήκαμε στα πρόσφατα Webcasts) βιντεοπαιχνίδι. Πλέον, αν ψάξουμε για βιντεοπαιχνίδια-"συνοδευτικα" σε ταινίες, μιλάμε για τεράστιες παραγωγές κινούμενες ανεξάρτητα από την ταινία, σε όλους τους άξονες, χρονικά, σεναριακά, υφολογικά (βλ. Spider-man).

Πού πήγαν λοιπόν τα «μέτρια» παιχνίδια; Γιατί δε βλέπουμε πλέον παραγωγές από μικρότερες ομάδες, με μεσαίο budget και με σαφώς διαχωρισμένη θέση και στόχους από τις μεγάλες, "ΑΑΑ" παραγωγές; Η απάντηση για τον γράφοντα εντοπίζεται σε δύο σημεία: 1ον) Την αύξηση του αγοραστικού κοινού των βιντεοπαιχνιδιών και τη γενικότερη διόγκωση της βιομηχανίας, και 2ον) την άνοδο και την εγκαθίδρυση των ηλεκτρονικών καταστημάτων και των ψηφιακών αγορών και διανομής των τίτλων.

Ξεκινώντας με το πρώτο, η ραγδαία αύξηση των κερδών που παρατηρήθηκε στη βιομηχανία εκθετικά από τo 2000 και μετά, οδήγησε τις εταιρίες σε επιθετικές πολιτικές με στόχο την απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κομματιού της «πίτας». Αυτό θεωρήθηκε (και όχι εντελώς λανθασμένα) ότι θα επιτευχθεί με επένδυση όλο και μεγαλύτερων κεφαλαίων σε μεγάλα, blockbuster "AAA" παιχνίδια. Προφανώς τέτοιες επενδύσεις μπορούσαν να γίνουν μόνο από μεγάλες, πρωτοκλασάτες εταιρίες, οι οποίες θα έφταναν τα μηχανήματα, και την τεχνολογία που έκρυβαν μέσα τους, στα όριά τους, χαρίζοντας πρωτόγνωρες εμπειρίες στους gamers.

Spider Man PS4 review image 02

To «μέλλον» ταυτίστηκε με ανοιχτούς κόσμους, με μεγαλύτερες αναλύσεις και με «επαναστατικές AI». Πλέον, η στρατηγική βασίστηκε στη δημιουργία "βαριών" franchises, που θα αποτελούσαν πόλο έλξης για ένα διαρκώς αυξανόμενο κοινό, το οποίο θα είχε μπροστά του μία όλο και μεγαλύτερη γκάμα επιλογών. Με λίγα λόγια, ο μπουφές μεγάλωνε, το πιάτο του καταναλωτή λίγο-πολύ παρέμενε το ίδιο σε μέγεθος, και οι εταιρίες επικεντρώθηκαν στο πώς θα χωρέσουν τη δίκη τους “specialite” σ’ αυτό. Λίγος χώρος (μεταφραζόμενος σε λιγότερους πόρους) έμενε πλέον για “ταπεινότερους”, περιορισμένης απήχησης τίτλους και franchises.

Παράλληλα, οι νέες δυνατότητες που προσέφερε μέρα με τη μέρα η -καλπάζοντας- αναπτυσσόμενη σε αυτόν τον τομέα τεχνολογία, εκτόξευαν το κόστος παραγωγής ενός παιχνιδιού ακόμα και όταν αυτό δεν είχε βλέψεις να γίνει το επόμενο God of War. Τα minimum budget προσέγγιζαν πια ύψη που η εκάστοτε εταιρία ήταν λιγότερο πρόθυμη να επενδύσει κεφάλαιο σε ένα τέτοιου τύπου project, προτιμώντας έναν “ασφαλέστερο” και με μεγαλύτερα αναμενόμενα κέρδη τίτλο. Αν δε, βάλουμε στην εξίσωση και δυστροπίες των major platform holders (βλέπε πολιτική της Nintendo προς τους 3rd party εκδότες και την τεχνολογία CELL στο PS3) φαντάζει ακόμα περισσότερο κατανοητή η απουσία του οποιουδήποτε ρίσκου από τα ράφια των καταστημάτων. Έπαψε να υπάρχει λόγος ύπαρξης καινούργιου Jak & Daxter από τη στιγμή που οι πόροι για την ανάπτυξή του μπορούσαν να επενδυθούν στο multiplayer τμήμα του Uncharted και στον ανοικτό κόσμο του God Of War.

metal arms glitch in the system 03

Πού πήγαν, όμως, όλες αυτές οι αυτές οι ομάδες; Τι απέγινε όλο αυτό το εργατικό δυναμικό, οι ιδέες του, η όρεξή του για δουλειά και το όραμά του για την τέχνη του; Εδώ εισέρχεται η δεύτερη παράμετρος. Η ψηφιακή αγορά. Η εκθρόνιση του φυσικού αντιτύπου απ΄το φθηνότερο και αμεσότερο digital distribution έφερε τη μειωμένη πλέον ανάγκη για μια μεγάλη 3rd ή και 1st party εταιρία, που έπρεπε να πιστέψει στο όραμα του στούντιο, να ξοδέψει κεφάλαιο και εν συνεχεία να το διανείμει στα καταστήματα. Πλέον, μικρές ομάδες -που σίγουρα δεν είχαν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν AAA τίτλους- είχαν τη διέξοδο της αυτοχρηματοδότησης και της δημιουργίας και διανομής του δικού τους indie πονήματος, το οποίο μάλιστα θα παρέμενε άσπιλο από τις corporate απαιτήσεις και επιταγές. Παράλληλα, τα κέρδη του θα τα καρπώνονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου οι ίδιοι.

Και πράγματι, αν η γενιά που διανύουμε τώρα, θεωρήσουμε ότι είναι η γενιά που το indie παιχνίδι πλέον είναι υπολογίσιμος κλάδος της βιομηχανίας, και το digital υπερτερεί σαφώς του physical, σε αντίθεση με τα προηγούμενα στοιχεία ερχόμαστε να παρατηρήσουμε μια αύξηση των τίτλων του PS4 σε σχέση με εκείνους του PS3 (βρισκόμαστε στους 2.122 μέχρι τη στιγμή που γράφτηκε αυτό το άρθρο). Το γεγονός αυτό δείχνει μια επάνοδο της «μέσης τάξης» παιχνιδιών ή, αλλιώς, τη μεγέθυνση της «τάξης των indies», τα οποία ωστόσο οφείλουμε να διαχωρίσουμε σαφώς από την κατηγορία των μέσων παιχνιδιών που είχαμε στις προηγούμενες κονσόλες και για τα οποία μιλήσαμε παραπάνω. Και για να μην γελιόμαστε, ομάδες σαν την Rare και την Lionhead, αν δεν είχαν εξαγοραστεί από 1st party εταιρίες όπως η MS, θα είχαν ήδη στραφεί σε τέτοιες οδούς, όπως έκανε και ο Cliffy B, όπως έκανε και ο Molyneux. Ή πιστεύει κανείς πως η Rare, από το τελευταίο Banjo-Kazooie του 2008, δούλευε επάνω στο Sea of Thieves;

Empty shelves

Συνοψίζοντας, λοιπόν, έχουμε με την πάροδο του χρόνου μια εσωτερική διεργασία στη βιομηχανία, μία μετατόπιση, η οποία εξαφανίζει το κεφάλαιο και τις επενδύσεις -αλλά και το έμψυχο δυναμικό- από το budget των παιχνιδιών και τα ανακατανέμει είτε σε μεγαλύτερα projects και ακριβότερες παραγωγές είτε σε μικρότερες, οικονομικά, παραγωγές και σε αναζήτηση gaming οράματος, με φτωχότερα, περιορισμένα αλλά και εξαιρετικά πρωτότυπα ανά περιπτώσεις μέσα.

Για το τέλος, μια διευκρίνιση σε όλα τα προαναφερθέντα. Οι παραπάνω εκτιμήσεις δεν έχουν αρνητική ή θετική χροιά. ‘Άλλωστε, η μεταβολή αυτή είχε, σε κάθε περίπτωση, και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Θα ήταν ασφαλέστερο να ιδωθεί ως η οργανική εξέλιξη μιας νέας, ακμάζουσας και συχνά επιπόλαιης βιομηχανίας, που άλλες φορές δείχνει να μαθαίνει από τα λάθη της και άλλες φορές μοιάζει με σκύλο που κυνηγάει την ουρά του.


 

Το σωτήριον έτος 2000 ο Δημήτρης, σε ηλικία 6 ετών, έμπλεξε με κακές παρέες. Συγκεκριμένα, ο αδελφός του και η παρέα του, του έδωσαν να κρατήσει στα χέρια του πρώτη φορά το dualshock του PSX. Αυτό ήταν! Ενώ αυτοί ξέμπλεξαν και συνέχισαν τις ζωές τους κανονικά, στον Δημήτρη το μικρόβιο "έκατσε " και φαίνεται ότι θα μείνει για τα καλά. 20 χρόνια και 10 κονσόλες μετά, ο Δημήτρης συνεχίζει με αμείωτη αγάπη να καταναλώνει action-adventures, RPGs, shooters, platforms, indies και γενικότερα οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο του που έχει να του πει μια όμορφη ιστορία.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Οδηγός Remote Play
Παίζοντας σε κάθε γωνιά του σπιτιού.
2020: Indies Reign Supreme (still)
Επερχόμενοι, αναμενόμενοι, 43 τίτλοι για το 2020.
Τα καλύτερα παιχνίδια της δεκαετίας 2010 - 2019
Όπως ψηφίστηκαν από τα μέλη και τη συντακτική ομάδα του GameOver.gr.
Global Games Market Insights 2019
Mobile games, ψηφιακή διανομή και... Fortnite.
History of Consoles - Microsoft Xbox
Life is Short. Play More.
Inside the Industry #2
Η άφιξη του Streaming.
Βιντεοπαιχνίδια, κοινότητα και Internet
Σκέψεις ενός gamer: Μέρος 2ο.
80 χρόνια Batman - Ο Σκοτεινός Ιππότης στα videogames
Special webcast αφιερωμένο στην πορεία του Batman στα videogames.
Inside the Industry
Το παζλ της ένατης γενιάς.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (15)

This comment was minimized by the moderator on the site

Επετρεψε μου να διαφωνησω. Υπαρχουν παρα πολλα ΑΑ παιχνιδια αυτη τη στιγμη (φετινα).
Απλα καθως προχωραει η τεχνολογια και τα ποσα που δαπανωνται, καποιοι δυσκολευονται να ξεχωρισουν τα ΑΑΑ απο τα ΑΑ.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ναι γιατι πλεον και το ΑΑ θελει το χρονο του και αποτελει σοβαρη επενδυση. Ο κυκλος αναπτυξης εχει ανεβει και εκει που ηθελαν ενα χρονο τωρα θελουν τρεις. Αρα λιγοτερα παιχνιδια.

This comment was minimized by the moderator on the site

Κοίτα, το θέμα είναι σχετικό και εξαρτάται πως επιλέγεις να το δείς.Ο κύκλος ανάπτυξης άνοιξε πρ'αγματι, αλλά γιατί άνοιξε?Γιατί η τεράστια απήχηση ΑΑΑ τίτλων απο τον κόσμο λειτούργησε σαν δούρειος ίππος για τις εταιρίες για την "κανονικοποίηση" στοιχείων (όπως multiplayer και open world) ως αναπόσπαστα κομμάτια ενος τίτλου νέας γενιάς. Έτσι εγκαθιδρύθηκε έμμεσα ενα νέο σημείο αναφοράς για το...

Κοίτα, το θέμα είναι σχετικό και εξαρτάται πως επιλέγεις να το δείς.Ο κύκλος ανάπτυξης άνοιξε πρ'αγματι, αλλά γιατί άνοιξε?Γιατί η τεράστια απήχηση ΑΑΑ τίτλων απο τον κόσμο λειτούργησε σαν δούρειος ίππος για τις εταιρίες για την "κανονικοποίηση" στοιχείων (όπως multiplayer και open world) ως αναπόσπαστα κομμάτια ενος τίτλου νέας γενιάς. Έτσι εγκαθιδρύθηκε έμμεσα ενα νέο σημείο αναφοράς για το στάνταρ προυπολογισμό του οποιουδήποτε παιχνιδιού. Εδω είδαμε κλασσικές γραμμικές single player αξίες όπως το metal gear για να μεταβεί στα "νεα δεδομένα" να γίνεται open world και να έχει multiplayer..Πως να ακολουθήσουν ολα τα υπόλοιπα μεσαίας κατηγορίας στούντιο?Κάποια ακολούθησαν πράγματι αλλά μιλάμε για εποχές που για κάθε metal gear είχες άλλα 10 παρεμφερή.Οπότε ναι μπορεί κανείς να πεί ότι γενικά τα απαιτούμενα budget αυξήθηκαν και γι αυτό τα AA "αλλαξαν" αλλά υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για την αλλαγή αυτη

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Ναι εξαρτάται πως θα το δεις. Εσύ λες άνοιξε γιατί έχουν απήχηση τα ΑΑΑ. Εγώ θα έλεγα ότι άνοιξε λόγο του HD περιεχομένου.

Γενικά καλό θα ήταν να δώσουμε και παραδειγματα για το τι θεωρεί ο καθένας ΑΑ, γιατί δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο budget που κατατάσσει τα παιχνίδια σε ΑΑΑ.

This comment was minimized by the moderator on the site

Θεωρώ πως ισχύει σε κάποιο βαθμό αυτό που λέει ο katamaran από πάνω, αλλα σε γενικές γραμμές με βρίσκει σύμφωνο το κείμενο. Ναι μεν υπάρχει μια μικρή ανάκαμψη στην εμφάνιση των ΑΑ παιχνιδιών αλλά επ'ουδενί δεν πλησιάζουν την ποικιλία και τον ρυθμό δημιουργίας που είχαν πριν 10 χρόνια π.χ.

Επίσης αξίζει να σημειωθεί πως πλέον υπάρχει και μια άλλη τάση που λειτουργεί ανασταλτικά στην...

Θεωρώ πως ισχύει σε κάποιο βαθμό αυτό που λέει ο katamaran από πάνω, αλλα σε γενικές γραμμές με βρίσκει σύμφωνο το κείμενο. Ναι μεν υπάρχει μια μικρή ανάκαμψη στην εμφάνιση των ΑΑ παιχνιδιών αλλά επ'ουδενί δεν πλησιάζουν την ποικιλία και τον ρυθμό δημιουργίας που είχαν πριν 10 χρόνια π.χ.

Επίσης αξίζει να σημειωθεί πως πλέον υπάρχει και μια άλλη τάση που λειτουργεί ανασταλτικά στην δημιουργία ΑΑ παιχνιδιών, ειδικά αν συνυπολογίσουμε και την διόγκωση του αγοραστικού κοινού. Έχω την αίσθηση πως πλέον έχει αλλάξει ριζικά η γνώμη του κοινού σχετικά με τις βαθμολογίες. Πλέον αν βγεί ένα παιχνίδι του 7, η επίγευση που θα αφήσει είναι πως αποτελεί ένα μέτριο παιχνίδι και πως απέτυχε. Κάποτε, τουλάχιστον όπως το θυμάμαι εγώ, το 7 σήμαινε μια φιλότιμη προσπάθεια ή ένα παιχνίδι καλό και διασκεδαστικό αλλά με κάποια ελαττώματα. Πώς λοιπόν ένα μικρότερο studio να τολμήσει μια προσπάθεια που ίσως να θαφτεί τόσο εύκολα; Έχω την εντύπωση πως πολύς κόσμος πλέον διαβάζει τις βαθμολογίες σε δύο ταχύτητες, αν δηλαδή ειναι 8+ αξίζει να ασχοληθεί κανείς, αν είναι 7 και κάτω είναι μέτριο ή κακό.

Υ.Γ. Focus Interactive likes this article.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Αυτο συμβαινει γιατι το συστημα βαθμολογιας ειναι ακρως προβληματικο και εχω κανει συζητησεις και στο forum για το πως θα επρεπε να αλλαξει ο τροπος βαθμολoγησης και στο gameover.

Στη παρουσα φαση το 7 οντως σημαινει μετριοτατο παιχνιδι.

This comment was minimized by the moderator on the site

Πάντως δεν θα έπρεπε να μπερδεύουμε την ποιότητα/βαθμολογία του παιχνιδιού με τον χαρακτηρισμό ΑΑ, ΑΑΑ, indie κτλ. Είναι λογικό ένα ΑΑ ή indie παιχνίδι να έχει περισσότερες ελλείψεις λόγω budget και για αυτό να είναι πιο σύνηθες η βαθμολογία του να κυμαίνεται μεταξύ 6-8, σε αντίθεση με ένα ΑΑΑ τύπου GoW, Spiderman κτλ. Παρόλα αυτά το budget δεν προκαθορίζει απόλυτα την ποιότητα.

Επίσης...

Πάντως δεν θα έπρεπε να μπερδεύουμε την ποιότητα/βαθμολογία του παιχνιδιού με τον χαρακτηρισμό ΑΑ, ΑΑΑ, indie κτλ. Είναι λογικό ένα ΑΑ ή indie παιχνίδι να έχει περισσότερες ελλείψεις λόγω budget και για αυτό να είναι πιο σύνηθες η βαθμολογία του να κυμαίνεται μεταξύ 6-8, σε αντίθεση με ένα ΑΑΑ τύπου GoW, Spiderman κτλ. Παρόλα αυτά το budget δεν προκαθορίζει απόλυτα την ποιότητα.

Επίσης εταιρείες όπως Playdead και Klei, μεγέθους 35-40 υπαλλήλων, που τις κατατάσσουμε; Τα παιχνίδια τους κάτω από ποια ταμπέλα συγκαταλέγονται;

Προσωπικά θα έλεγα ότι η βιομηχανία έχει εξελιχθεί και με αλλαγές όπως το digital distribution, το πιο ελεύθερο και τίμιο pricing, τα όρια των κατηγοριών αυτών τείνουν να εξαλειφθούν, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παραγωγές όλων των κατηγοριών.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Focus Home Interactive και THQ Nordic έχουν αναλάβει την αγορά των ΑΑ. Γενικά τα ΑΑ τελευταία φαίνεται πως έχουν γίνει περισσότερο Ευρωπαϊκή υπόθεση με studio όπως Spiders(GreedFall), Deck13(The Surge), Dontnod(Vampyr), Asobo(Plague Tale) να βγάζουν πολύ ποιοτικά παιχνίδια.

This comment was minimized by the moderator on the site

Μ'αρέσουν πολύ τα άρθρα το GO, αποτελεί έναν φωτεινό φάρο της gaming ενημέρωσης στην χώρα από σοβαρά παιδιά παραδίδοντάς μας ουσιώδεις πληροφορίες και τροφή για σκέψη και όχι ευτελή άρθρα του τύπου "έφαγε μπαν η τάδε και η δείνα streamer στο twitch επειδή ντύθηκε προκλητικά". Αυτή η εισαγωγή για το ευχαριστώ γιατί σας διαβάζω χρόνια αλλά γράφω σπανιότατα.

Όσον αφορά την ουσία του άρθρου...

Μ'αρέσουν πολύ τα άρθρα το GO, αποτελεί έναν φωτεινό φάρο της gaming ενημέρωσης στην χώρα από σοβαρά παιδιά παραδίδοντάς μας ουσιώδεις πληροφορίες και τροφή για σκέψη και όχι ευτελή άρθρα του τύπου "έφαγε μπαν η τάδε και η δείνα streamer στο twitch επειδή ντύθηκε προκλητικά". Αυτή η εισαγωγή για το ευχαριστώ γιατί σας διαβάζω χρόνια αλλά γράφω σπανιότατα.

Όσον αφορά την ουσία του άρθρου νομίζω ότι πρέπει να δούμε τι θεωρούμε μέτρια παιχνίδια. Είναι αυτά για τα οποία έχουν δαπανηθεί λιγότερα χρήματα από αυτά που δαπανώνται από τις μεγάλες εταιρείες του χώρου ή είναι αυτά που είναι όντως μέτρια σαν εμπειρία παρά το γεγονός ότι έχουν δαπανηθεί πολλά χρήματα και έχουν φάει πολύ ''σπρώξιμο''; Μεταξύ του Inside και σχεδόν όλων των παιχνιδιών που βγάζει η Ubisoft και η EA ποιο θα αποκαλούσαμε μέτριο παιχνίδι; Εγώ σίγουρα αυτά των δύο μεγάλων εταιρειών. Παιχνίδια ως επί το πλείστον χωρίς ψυχή, χωρίς αφήγηση που να συγκινεί. Μόνο πρόκληση εντυπωσιασμού και βαβούρας για γραφικά και τάχα μου νέες multiplayer ιδέες. Επαναλαμβανόμενα missions "καθαρισμού" χάρτη, συνήθως open world, που διαφημίζουμε πόσο μεγάλος είναι αλλά όχι πόσο ουσιαστικός.

Χρειαζόμαστε πραγματικά καλά παιχνίδια για όλους, με την ποσότητα δεν είχαμε πρόβλημα και ούτε πιστεύω ότι θα έχουμε ποτέ. Εξάλλου, ποιος μπορεί να παίξει έστω και το 10-15% των παιχνιδιών που βγαίνουν σε μία γενιά; Νομίζω ακόμα και το νούμερο ανέφερα είναι υπερβολικό. Σκεφτείτε μόνο πόσο σας πήρε να τερματίσετε το Witcher 3, το Fallout 4 ή το Red Dead Redemption 2. Καταλαβαίνω που το πάει ο Δημήτρης, αλλά είναι κάτι που αφορά κάθε επιχειρηματικό κλάδο θα'λεγα, δείτε τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Όλες έχουν συνενωθεί σε κολοσσιαία group ή συνεργάζονται σε διάφορα εξαρτήματα για λόγους περιορισμού κόστους. Παρόλ'αυτά, νομίζω ότι έχουμε και πολλούς καλούς "φθηνούς'' τίτλους τύπου Inside ή Firewatch. Περισσότερο με ανησυχούν οι πρακτικές που έχουν εισαχθεί οι οποίες έχουν περάσει ως δεδομένες πλέον όπως και το μέλλον της βιομηχανίας.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Καταλαβαίνω και συμφωνώ με το σχόλιο σου πλήρως. Πράγματι εμάς σαν παίκτες λίγο μας επηρεάζει, άλλωστε το διευκρύνησα κιόλας ότι εγώ δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό σαν αλλαγή.
Nα ξεκαθαρίσω ωστόσο οτι "μετρια παιχνίδια" (εξ ου και τα εισαγωγικά) εννοώ τίτλους που μπορεί να ήταν εξαιρετικοί στην ουσία τους αλλά τα αρχικά μέσα παραγωγής τους ήταν περιορισμένα. Υπήρξε δηλαδή ένα ταβάνι στο πόσα...

Καταλαβαίνω και συμφωνώ με το σχόλιο σου πλήρως. Πράγματι εμάς σαν παίκτες λίγο μας επηρεάζει, άλλωστε το διευκρύνησα κιόλας ότι εγώ δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό σαν αλλαγή.
Nα ξεκαθαρίσω ωστόσο οτι "μετρια παιχνίδια" (εξ ου και τα εισαγωγικά) εννοώ τίτλους που μπορεί να ήταν εξαιρετικοί στην ουσία τους αλλά τα αρχικά μέσα παραγωγής τους ήταν περιορισμένα. Υπήρξε δηλαδή ένα ταβάνι στο πόσα μπορούσαν να κάνουν οι παραγωγοί με το παιχνίδι.Αν εμπλούτιζαν κάπως τα γραφικά θα έκοβαν από κάπου αλλού κοκ. Αλλά αυτό ενίοτε ήταν καλό γιατί οι δυσκολίες που έπρεπε να ξεπεράσουν ή να κρύψουν τους έκανε πιο δημιουργικούς

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Ευχάριστο που γράφονται πάλι νέα άρθρα, να ζωντανέψει λίγο το site!

Σχετικά με τα ΑΑ - ΑΑΑ. Εφόσον υπάρχει η Unity & Unreal οι μικρότερες ομάδες ανάπτυξης δεν έχουν να φοβούνται κάποιο χάσμα στην τεχνολογία. Δεν είναι υποχρεωμένοι να γράψουν τα δικά τους shaders ή physics ή να κάνουν port της μηχανές τους στην κάθε κονσόλα. Και επειδή επειδή η παραγωγές είναι μικρότερες μπορούν να επιβιώσουν...

Ευχάριστο που γράφονται πάλι νέα άρθρα, να ζωντανέψει λίγο το site!

Σχετικά με τα ΑΑ - ΑΑΑ. Εφόσον υπάρχει η Unity & Unreal οι μικρότερες ομάδες ανάπτυξης δεν έχουν να φοβούνται κάποιο χάσμα στην τεχνολογία. Δεν είναι υποχρεωμένοι να γράψουν τα δικά τους shaders ή physics ή να κάνουν port της μηχανές τους στην κάθε κονσόλα. Και επειδή επειδή η παραγωγές είναι μικρότερες μπορούν να επιβιώσουν με λιγότερες πωλήσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα που θυμάμαι είναι το fast racing neo - fast rmx.
Πέντε άτομα δούλεψαν σε αυτό και ήταν ένα υπερπλήρες σύνολο, που δεν είχε να ζηλέψει απολύτως τίποτα από ΑΑΑ.
Όταν οι developers είναι ικανοί και δεν ανοίγονται σε βαθμό που δεν τους παίρνει, πάνε να φτιάξουν κάτι που μπορούν να κάνουν με τους πόρους που έχουν, δεν θα υστερήσουν στο τελικό αποτέλεσμα.
Το αν οι gamers τα αγοράσουν είναι άλλη ιστορία...
Επίσης τα ΑΑ ποτέ δεν εξαφανίστηκαν, ή έστω ελαττώθηκαν στον βαθμό που το κάνετε να φαίνεται. Απλά πρέπει να τα ψάξεις αλλού.

Υ.Γ PS3 --> 1.443 (πολύ λίγο μου φαίνεται, είναι όντως έγκυρο το νούμερο?!) Στο μυαλό μου έχω την βιβλιοθήκη του PS3 πολύ πιο πλούσια από του PS4.
Υ.Γ μια αύξηση των τίτλων του PS4 σε σχέση με εκείνους του PS3 (βρισκόμαστε στους 2.122 μέχρι τη στιγμή που γράφτηκε αυτό το άρθρο) Αν αφαιρεθούν οι επανακυκλοφορίες πόσο γίνεται? :evil:

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Ναι τα νουμερα ειναι απο τη Wikipedia και πρεπει να ειναι αρκετα σωστα.
Αλλα το ps3 ηταν μια κακη κονσολα, καταστροφη για τα ιαπωνικα στουντιο και το δυσκολο πρωτο βημα προς την HD εποχη.
Το ps4 θα φτασει τα διπλα παιχνιδια απο οτι το ps3.

To one αυτη τη στιμη εχει 1070 με βαση τις ιδιες πηγες.

This comment was minimized by the moderator on the site

Με το Control δεν υπάρχει χρόνος να ασχοληθώ αν και σίγουρα είναι αξιόλογο παιχνίδι από αυτά που άκουσα στο webcast, από την λίστα που βλέπω κάποια στιγμή σε πτώση τιμής λιώμα, θα αγοραστεί σίγουρα το gears 5 προφανώς και το τελευταίο παιχνίδι που θα αγοραστεί για xbox one μιας και θα έχει παιχτεί ήδη σε pc για κλείσιμο της συλλογής. Κάτι λίγο τα γεράματα(42) δεν υπάρχουν αντοχές, κάτι από...

Με το Control δεν υπάρχει χρόνος να ασχοληθώ αν και σίγουρα είναι αξιόλογο παιχνίδι από αυτά που άκουσα στο webcast, από την λίστα που βλέπω κάποια στιγμή σε πτώση τιμής λιώμα, θα αγοραστεί σίγουρα το gears 5 προφανώς και το τελευταίο παιχνίδι που θα αγοραστεί για xbox one μιας και θα έχει παιχτεί ήδη σε pc για κλείσιμο της συλλογής. Κάτι λίγο τα γεράματα(42) δεν υπάρχουν αντοχές, κάτι από έλλειψη χρόνου, κάτι λόγω ότι άλλες δραστηριότητες όπως μουσική, διάβασμα με ελκύουν πλέον χαοτικά περισσότερο, πλέον εδώ και σχεδόν 2 χρόνια σταδιακά ολοένα και περισσότερο αφαιρώ παιχνίδια από την λίστα αγορών φτάνοντας ολοένα και λιγότερα παιχνίδια στα χέρια μου σε σχέση με το παρελθόν. Επί παραδείγματι το Nioh που αγόρασα μου φάνηκε παιδική χαρά και αστείο σε σχέση με τα souls παιχνίδια με εξαίρεση την δυσκολία σε όλους τους τομείς και το παράτησα. Οπότε κατέληξα εδώ και λίγο καιρό να αγοράζω ελάχιστα παιχνίδια, τα οποία θεωρώ εξαιρετικά για τα γούστα μου πάντα, δεν έχω άγχος άντε να τελειώσω αυτό να ξεκινήσω τα επόμενα, μάλιστα για αυτά τα ελάχιστα παιχνίδια που έχουν κάτι να μου πουν όπως τα souls αγοράζω την μουσική τους σε βινύλιο, cd τα βιβλία οδηγών και τα βιβλία με το design works τους. Οπότε με την νέα γενιά θα ασχοληθώ μόνο με pc και ps 5 για τα αποκλειστικά κυρίως. Το xbox άχρηστο λόγω pc, η nintento ούτε καν με αφορά πλέον, σε πτώση τιμής θα αγοράσω το zelda για wii u και τέλος. Τέλος σε ότι αφορά το συνδρομητικό μοντέλο στο gaming δεν με αφορούσε ποτέ, πόσο τώρα που θα ασχολούμαι από το 2020 αυστηρά την χρονιά με 7 ως 10 νέους τίτλους το πολύ, η δε αγορά στο ps5 αποκλειστικά σε φυσική μορφή, στο pc όλοι οι τίτλοι θα ξαναγοράζονται και για το ps 5 σε φυσική μορφή, διπλοί δηλαδή. Τα ελάχιστα αυτά διαμάντια θα διανθίζονται με αγορές της μουσικής τους σε βινύλιο, cd και βιβλίων τους οδηγών- art. Από το 2008 τακτικός επισκέπτης του site, γνωρίζω πως πολλοί συντάκτες του και επισκέπτες του έχουν ανάλογη ηλικία μεταξύ 35-45 και θα ήταν όμορφο και ενδιαφέρον να μάθουμε πως ο καθένας πλέον αντιλαμβάνεται το gaming με το πέρασμα του χρόνου, τους προβληματισμούς του πως διαθέτει πλέον τον χρόνο του για αυτό και πως και πόσο πιστεύει ότι θα μπορεί να ασχολείται με αυτό. Εννοείται πως θα θέλουμε να μάθουμε και την γνώμη και των νεότερων ηλικιών.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Τα νούμερα που χρησιμοποίησες είναι πολύ αποπλανητικά, (και λάθος θα έλεγα).
Το νούμερο για το PSX (7.918) γράφει στην wikipedia ότι παιχνίδια που κυκλοφόρησαν σε διαφορετικά regions τα μετράει ως διαφορετικούς τίτλους (υπάρχουν παιχνίδια που εκτός από NTSC PAL NTSC-J είχαν και πολλαπλές εκδώσεις σε διαφορετικές χώρες) πράγμα που σημαίνει ότι το πραγματικό νούμερο είναι 1/3 με 1/2 από αυτό το...

Τα νούμερα που χρησιμοποίησες είναι πολύ αποπλανητικά, (και λάθος θα έλεγα).
Το νούμερο για το PSX (7.918) γράφει στην wikipedia ότι παιχνίδια που κυκλοφόρησαν σε διαφορετικά regions τα μετράει ως διαφορετικούς τίτλους (υπάρχουν παιχνίδια που εκτός από NTSC PAL NTSC-J είχαν και πολλαπλές εκδώσεις σε διαφορετικές χώρες) πράγμα που σημαίνει ότι το πραγματικό νούμερο είναι 1/3 με 1/2 από αυτό το νούμερο.
Στο νούμερο για το PS2 (4.489) έβαλες τον αριθμό των σελίδων στην Wikipedia για παιχνίδια PS2, που σημαίνει ότι obscure παιχνίδια που δεν έχουν dedicated σελίδα στην Wikipedia δεν έχουν μετρηθεί. Παράλληλα η σελίδα για το PS2 έχει νούμερο αντίστοιχο με αυτό που χρησιμοποίησες στο PSX (με τίτλους να έχουν μετρηθεί 2-3 φορές αναλόγως τις εκδόσεις), που ανέρχεται στα 10,035 (έχει και link από το source https://web.archive.org/web/20080921062349/http://www.scei.co.jp/corporate/data/bizdatatitle_e.html)
Για το PS3 και πάλι χρησιμοποίησες τον αριθμό των σελίδων παιχνιδιών όπως για το PS2, αλλά αυτή την φορά πείρες τον αριθμό τον παιχνιδιών που είχαν κυκλοφορήσει σε Blue-ray, αγνοώντας τελείως παιχνίδια που ήταν download only. Στην κατηγορία Playstation 3 games υπάρχουν αρκετά ακόμα, αλλά στην σελίδα του emulator για το ps3 που έχει λίστα με παιχνίδια, και που προσπαθούν να μετράνε μόνο μία φορά κάθε game, και όχι διαφορετικό entry για κάθε region αυτή την στιγμή μετρά 2979. Σαφώς λιγότερα από τα PSX και PS2, αλλά όχι τόσο τραγικά όσο παρουσιάζονται αν κοιτάξουμε πόσα unique games υπήρχαν στις άλλες δύο, και αν σκεφτούμε ότι πλέων το Playstation δεν έπαιζε "μόνο" του όπως τα PSX & PS2 που παρόλο που υπήρχαν και άλλες αξιόλογες κονσόλες, στην ουσία έπαιζαν μπάλα μόνες τους.

Διάβασε περισσότερα
There are no comments posted here yet