Όπως ψηφίστηκαν από τα μέλη και τη συντακτική ομάδα του GameOver.gr.

Με την έναρξη του χρόνου και το πρώτο μας Webcast για το 2020, σας είχαμε αναφέρει ότι ξεκινήσαμε ένα αφιέρωμα, μέσα από το οποίο θα προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε μια λίστα με τα καλύτερα παιχνίδια της δεκαετίας 2010-2019. Σε αυτήν την εκπομπή, όπου η συμμετοχή σας ήταν τεράστια, κάναμε το πρώτο βήμα προς αυτήν την πορεία. Τώρα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και έπειτα από αρκετή δουλειά εβδομάδων, προχωράμε στη δημοσίευση του άρθρου που περιλαμβάνει τα αποτελέσματα. Παρακάτω θα βρείτε ένα αρκετά μεγάλο κείμενο, που αποτελεί προϊόν σκληρής δουλειάς και συλλογικής προσπάθειας.

Award

Κάθε συντάκτης του GameOver ετοίμασε μια λίστα με τα 50 αγαπημένα του παιχνίδια από τη δεκαετία 2010 με 2019, γράφοντας, σβήνοντας και γράφοντας ξανά. Διαβάζοντας και ξεσκονίζοντας τη μνήμη του. Ο Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος συνέλεξε εκατοντάδες ψήφους από το σχετικό άρθρο της ψηφοφορίας, για να ετοιμάσει τη λίστα με τα 50 καλύτερα παιχνίδια της δεκαετίας όπως τα διάλεξαν οι αναγνώστες μας. Και ο Νικόλας Μαρκόγλου έκανε μαθηματικές πράξεις, συλλέγοντας τις λίστες της ομάδας και βγάζοντας τα αποτελέσματα. Και, τέλος, πολλά μέλη της ομάδας συνεισέφεραν σε αυτό το άρθρο γράφοντας ένα ή περισσότερα κομμάτια για τα κορυφαία παιχνίδια της λίστας μας.

Δεν καθυστερούμε άλλο. Ας δούμε αυτά που, βάσει του γούστου του κάθε ένα μας ξεχωριστά, αναγνωστών και συντακτών, συνετέλεσαν στο να προκύψουν οι ακόλουθες λίστες. Και ας ευχηθούμε η επόμενη δεκαετία να είναι εξίσου καλή, ει δυνατόν καλύτερη, από αυτήν που τελείωσε.

Γιώργος Καλλίφας


Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας των αναγνωστών μας.

Ένα τέλος μιας συναρπαστικής και συνάμα μιας πολύ περίεργης δεκαετίας. Μιας περιόδου που είδε την ιαπωνική βιομηχανία σχεδόν να εξαφανίζεται και στο καπάκι να αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της. Το τέλος μίας από τις πιο εμβληματικές γενιές κονσολών, και η αρχή ίσως της πιο μπερδεμένης από αυτές. Μια τρικυμία από remasters, reboots και sequels, αλλά και ορισμένα εμβληματικά νέα αριστουργήματα, που άλλαξαν τα δεδομένα στο είδος τους. Από όποια πλευρά και σε όποιο format και αν παρακολούθησε κανείς το gaming την τελευταία δεκαετία, με όσα game pass, loot boxes και microtransactions να βρέθηκε αντιμέτωπος, το γεγονός είναι πως μέσα σε αυτή τη δεκαετία είδαμε μια τεράστια ποικιλία τίτλων, που ήδη μπορούν να θεωρηθούν κλασικοί για τη βιομηχανία.

Controllers

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτού του πολύ μεγάλου αφιερώματός μας, θα ήταν άστοχο εκ μέρους μας να μην είχαμε ζητήσει και τη συμβολή των αγαπημένων μας αναγνωστών. Έπειτα από μια σκληρή ψηφοφορία, γεμάτη ανατροπές και συγκινήσεις, ακολουθούν τα αποτελέσματα του ελληνικού -και μη- κοινού του GameOver, όπως αυτά προέκυψαν από την ψηφοφορία που έγινε για περίπου τρεις εβδομάδες μέσα από το σχετικό, εορταστικό άρθρο μας.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Top 50 των αναγνωστών του GameOver για τη δεκαετία 2010-2019.

  • 50. Dishonored
  • 49. Fortnite
  • 48. Forza Motorsport 7
  • 47. Dead Space 2
  • 46. Dishonored 2
  • 45. The Walking Dead Season 01
  • 44. Resident Evil 7
  • 43. Sekiro: Shadows Die Twice
  • 42. Destiny
  • 41. Disco Elysium
  • 40. Battlefield 1
  • 39. FIFA 20
  • 38. Forza Horizon 4
  • 37. Dark Souls II
  • 36. Far Cry 3
  • 35. Persona 5
  • 34. Heavy Rain
  • 33. Bioshock
  • 32. Fallout: New Vegas
  • 31. Gears of War 3
  • 30. Hollow Knight
  • 29. Kingdom Hearts III
  • 28. Spider-Man
  • 27. Call of Duty: Modern Warfare
  • 26. Gran Turismo 5
  • 25. Alan Wake
  • 24. Halo: Reach
  • 23. Bioshock Infinite
  • 22. Super Mario Odyssey
  • 21. Divinity: Original Sin II
  • 20. Assassin’s Creed Odyssey
  • 19. Metal Gear Solid 5
  • 18. Mass Effect 3
  • 17. Portal 2
  • 16. Death Stranding
  • 15. Resident Evil 2 Remake
  • 14. Horizon: Zero Dawn
  • 13. Red Dead Redemption
  • 12. Mass Effect 2
  • 11. Dark Souls III
  • 10. Grand Theft Auto V
  • 9. The Elder Scrolls V: Skyrim
  • 8. The Legend of Zelda: Breath of the Wild
  • 7. Uncharted 4: A Thief's End
  • 6. Red Dead Redemption 2
  • 5. Dark Souls
  • 4. Bloodborne
  • 3. God of War
  • 2. The Witcher 3: Wild Hunt
  • 1. The Last of Us

Τα καλύτερα παιχνίδια της δεκαετίας 2010-2019 βάσει της συντακτικής ομάδας.

Αφού είδαμε τις επιλογές που έκανε η κοινότητα του GameOver μέσα από τη σχετική ψηφοφορία. Ήρθε η ώρα να περάσουμε στα αποτελέσματα που προέκυψαν από την ψηφοφορία της συντακτικής ομάδας. Ο τρόπος που προέκυψαν τα αποτελέσματα είναι απλός και βασίζεται σε μια συγκεκριμένη αρχή: Όσο ψηλότερα στη λίστα του εκάστοτε συντάκτη βρίσκονταν κάποιο παιχνίδι, τόσο περισσότερους πόντους έπαιρνε. Εν ολίγοις, τα αποτελέσματα δεν προέκυψαν από άθροιση ψήφων, αλλά από το άθροισμα πόντων που δίνονταν ανάλογα με τη θέση που κατέταξε ο κάθε ένας από εμάς τα αγαπημένα του παιχνίδια (περισσότερους πόντους κέρδιζε το Νο. 10 στη Χ λίστα, από το Νο. 45). Αφού τα μέλη της ομάδας έγραφαν, έσβηναν, και “ξανά μανά”, μέχρι να πάρουν την τελική απόφαση και να καταλήξουν στη χρυσή πενηντάδα τους, και αφού ο κύριος Νικόλας Μαρκόγλου πέρασε μερόνυχτα μέσα σε φύλλα excel, παλεύοντας με αριθμούς και πράξεις, έχουμε τα αποτελέσματα.

Τα 50 κορυφαία παιχνίδια της δεκαετίας 2010-2019, όπως ψηφίστηκαν από τη συντακτική ομάδα του GameOver.gr, είναι τα:

  • 50. Death Stranding
  • 49. Heavy Rain
  • 48. Assassin's Creed: Odyssey
  • 47. Borderlands 2
  • 46. Super Mario Odyssey
  • 45. The Legend of Zelda: A Link Between Worlds
  • 44. God of War III
  • 43. Destiny
  • 42. Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age
  • 41. Hotline Miami
  • 40. Deus Ex: Mankind Divided
  • 39. Dishonored 2
  • 38. Hollow Knight
  • 37. Dark Souls 2
  • 36. Tomb Raider
  • 35. The Elder Scrolls V: Skyrim
  • 34. Uncharted 3: Drake's Deception
  • 33. Resident Evil 2
  • 32. Portal 2
  • 31. Dragon Age: Inquisition
  • 30. Resident Evil 7
  • 29. Forza Horizon 4
  • 28. Bioshock 2
  • 27. Journey
  • 26. Star Wars: The Old Republic
  • 25. Call of Duty: Black Ops II
  • 24. Shadow of the Colossus
  • 23. Fallout: New Vegas
  • 22. Doom
  • 21. Divinity: Original Sin

20. Halo: Reach (2010)
Δεν έχει σημασία από ποια σκοπιά θα το δείτε. Το Halo Reach ήταν μια φοβερή ιστορία, που επέκτεινε το σύμπαν του Halo πέρα από τον Master Chief, και προσέφερε ένα εκπληκτικό multiplayer, με τις ιδέες του να επιζούν μέχρι και σήμερα μέσα από άλλα online FPS. Μπορει ο online σχεδιασμός του τίτλου να απείχε πολύ από το άψογο, ενώ η έλλειψη Aim Down Sight (ΑDS) έκανε σίγουρα τη ζωή πολλών παικτών που προέρχονταν από άλλα franchises δυσκολότερη, όμως η ανταμοιβή της αίσθησης των double-kill, triple-kill, overkill, killing frenzy (killtrocity και… killimanjaro για τους μερακλήδες) με το DMR στο capture the flag, και τα ατελείωτα custom game maps και modes όπως το Warthog Soccer, έκαναν τις ώρες να περνούν σαν νερό, επισκιάζοντας όλες τις μικρές ανούσιες λεπτομέρειες.

Reach Nightfall FPNightvis01

Φυσικά, το Halo Reach, ως το κύκνειο άσμα της Bungie στη σειρά, τα έδωσε όλα. Halo Reach για τους παίκτες σήμαινε κατά κύριο λόγο ιστορία, και για τη Bungie το ίδιο. Η απόφαση του studio να κυκλοφορήσει ένα prequel, στο οποίο οι παίκτες δεν ακολουθούν τον Master Chief αλλά τον/την Noble-Six, έναν/μια Spartan της elite ομάδας Noble Team, απέδωσε, και οι παίκτες δέθηκαν άμεσα με τους νέους χαρακτήρες. Στο χτίσιμο του σύμπαντος βοήθησε η επιστροφή των μουσικών παραγωγών Martin O'Donnell και Michael Salvatori, που είχαν προηγουμένως δουλέψει στο franchise και κατάφεραν να βυθίσουν τους παίκτες στον κόσμο του Reach για μια ακόμα φορά με τη μουσική επένδυση, ενώ δεν έλειπαν οι κινηματογραφικές σκηνές, που σε συνδυασμό με την τότε καινούρια μηχανή γραφικών είχαν ως αποτέλεσμα μια εμπειρία γεμάτη συναισθήματα. Το τετραπλό co-op σε Legendary δυσκολία αποτελεί μέχρι και σήμερα μια από τις πιο ευχάριστες και συνάμα ασυγχώρητα δύσκολες δοκιμασίες που μπορεί να περάσει μια παρέα. Το Halo Reach είναι “παιχνίδι” και τα έχει όλα.

Θάνος Τσομπάνης


19. The Legend of Zelda: Breath of the Wild (2017)
Έχουν γραφτεί σελίδες επί σελίδων και έχει σπαταληθεί άφθονο ψηφιακό μελάνι για το ποια είναι η σημασία του Breath of the Wild για τα συστήματα της Nintendo. Δεν είναι ότι παρουσιάζει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί στη βιομηχανία. Δεν είναι ένα open-world παιχνίδι που εμφανίστηκε από το πουθενά, σαν από παρθενογένεση. Όμως, αυτό που κάνει, το κάνει σωστά, με τους μηχανισμούς του να λειτουργούν στην εντέλεια, φεύγοντας μακριά από λάθη που ταλανίζουν το είδος. Και κάπως έτσι, η σειρά The Legend of Zelda κατορθώνει και πάει ένα πολύ μεγάλο βήμα μπροστά, καθώς η συνταγή στην οποία ήμασταν μαθημένοι αλλάζει δραματικά, όπως αλλάζει και ο τρόπος που πλέον προσεγγίζουμε έναν τίτλο της σειράς The Legend of Zelda.

Zelda breath of the Wild screen 01

Το Breath of the Wild είναι ένα ταξίδι μοναχικό, σε έναν -υπερβολικά θα λέγαμε- άδειο κόσμο, απόρροια της καταστροφής του πολιτισμού και της νίκης του Ganon. Είναι ένα ταξίδι επιβίωσης σε δύσκολες συνθήκες, αλλά και ένα ταξίδι για να ανακαλύψουμε το χαμένο παρελθόν και να θυμηθούμε αυτά που πρέπει να θυμόμαστε και είχαμε ξεχάσει. Το πώς θα γίνει αυτό και ποιες επιλογές θα κάνει ο παίκτης για να πετύχει το στόχο του, είναι κάτι που πρέπει να αποφασίσει ο ίδιος και που πρέπει να κάνει με σύνεση. Δεν ξέρουμε τι επιφυλάσσει το μέλλον για τη σειρά, όπως δεν ξέρουμε τι θα μας περιμένει στο επόμενο παιχνίδι της σειράς. Αυτό που ξέρουμε μετά βεβαιότητας, είναι πως η Hyrule, όσο σιωπηλή και «άδεια» κι αν φαντάζει, έχει πολλά πράγματα να προσφέρει, ακόμα και στο νιοστό playthrough, και μας προσκαλεί, ακόμα και τώρα, να την εξερευνήσουμε.

Κώστας Παπαμήτρου


18. Gears of War 3 (2011)
“Bigger, better and more badass” είχε πει ο Cliff Bleszinski για το Gears of War 2, μία φράση που έμεινε στην ιστορία των αποφθεγμάτων του gaming κόσμου. Μία φράση που θα μπορούσε κάλλιστα να ξαναχρησιμοποιηθεί με πλήρη άνεση στην περίπτωση του Gears of War 3. Παρόλο που ο δεύτερος τίτλος της σειράς είχε χαρακτηριστικά αλματώδη βελτίωση, παράδειγμα προς μίμηση για οποιοδήποτε επίδοξο sequel, η Epic Games κατάφερε για άλλη μία φορά να μας εκπλήξει.

Gears of War 3 campaign 02

Παρέδωσε ένα εκτενέστατο campaign με ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία σε περιβάλλοντα, εντυπωσιάζοντας και δείχνοντας έμπρακτα τη δύναμη της Unreal Engine 3 σε τεχνικό επίπεδο, καθώς και την καλλιτεχνική αξία της Epic Games στο εικαστικό επίπεδο, αποτελώντας τελικά ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια του Xbox 360 αλλά και της προηγούμενης γενιάς γενικότερα. Προσθέτοντας το σφιχτοδεμένο gameplay στην εξίσωση (το οποίο παραμένει αξεπέραστο στο είδος), η Epic Games παγίωσε πλήρως στο μυαλό μας το Gears of War ως την κορωνίδα των cover-based shooters.

Νικόλας Μαρκόγλου


17. Nioh (2017)
Το Nioh, στην πρώτη επαφή μαζί του (ειδικά από κάποιον που δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται), δίνει την αίσθηση ενός παιχνιδιού “στρυφνού”, δύστροπου, με παραξενιές και ιδιοτροπίες. Κάτι που εν μέρει είναι. Το Nioh μπαίνει, για μεγάλο μέρος της συλλογικής συνείδησης του κοινού, σε μια λίστα παιχνιδιών που χρεώνονται σαν κλώνοι “Soulsborne” και κουβαλούν τη ρετσινιά αυτή στην κριτική που δέχονται. Κάτι που σίγουρα δεν είναι αληθές. Αυτό που είναι το Nioh, άπαξ και ξεπεράσει κανείς την πρώτη κρυάδα, είναι ένα παιχνίδι απίστευτου βάθους, με φοβερούς μηχανισμούς μάχης, στιβαρό gameplay, με πρόκληση που προσεγγίζει το βαθμό του εθισμού και τεράστια αξία επανάληψης, με κρυμμένο loot και ανεξερεύνητα κομμάτια lore διάσπαρτα μέσα στον πανέμορφο κόσμο του.

Nioh screenshot 02

Ένας τίτλος κλασικού, ιαπωνικού mentality, πιστός στην κουλτούρα και στην νοοτροπία της σχολής της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, τίμιος σε αυτό που προσφέρει και ασυμβίβαστος στις τάσεις απλοποίησης της σύγχρονης εποχής. Εν αναμονή του δευτέρου, μέρους κοιτώντας προς τα πίσω τη δεκαετία που μας πέρασε, η σύγχρονη βιομηχανία του gaming έχει ανάγκη από τέτοια παιχνίδια.

Δημήτρης Αγγέλου


16. Sekiro: Shadows Die Twice (2019)
Αφήνοντας πίσω τα επιβλητικά γοτθικά κάστρα του Lordran και της Lothric και τις εφιαλτικές γειτονιές της Yharnam, η FromSoftware έκανε ένα πλάγιο βήμα από τους κανόνες που έθεσε στο είδος που η ίδια καθιέρωσε, παραδίδοντας ένα ολόφρεσκο σύστημα μάχης, που παράλληλα διατηρούσε ανέπαφες τις αρετές της κορυφαίας ιαπωνικής ομάδας ανάπτυξης σε όλους τους τομείς. Ο βαθμός πρόκλησης -φυσικά- υψηλότατος, αλλά η εκμάθηση του χειρισμού της katana μετέφερε με μοναδικό τρόπο την απόδοση των βίαιων επαφών μεταξύ λεπίδων, μέχρι και το απολαυστικά θανατηφόρο τελειωτικό χτύπημα, μεταφέροντας μία απαράμιλλη αίσθηση στις συγκρούσεις.

Sekiro image 4

Το Sekiro πείθει στο έπακρο -όσο κανένα άλλο παιχνίδι μέχρι σήμερα- για την αληθοφάνεια και τον εντυπωσιασμό που θα περίμενε κανείς να δει σε συγκρούσεις μεταξύ ταχύτατων και ικανότατων shinobi, samurai και λοιπών χαρακτήρων, εμπνευσμένοι από την ιαπωνική μυθοπλασία και εικονογραφία. Φυσικά, το υψηλό επίπεδο για το οποίο διακρίνεται η FromSoftware στους υπόλοιπους νευραλγικούς τομείς δεν θα μπορούσε να λείπει, υποστηρίζοντας, για πολλοστή φορά, τον λόγο για τον οποίο θα πρέπει να θεωρείται μία από τις κορυφαίες εταιρίες του μέσου.

Νικόλας Μαρκόγλου


15. Mass Effect 3 (2012)
Μπορεί για πολύ κόσμο το τελευταίο δεκάλεπτο του παιχνιδιού να ήταν απογοητευτικό δεδομένης της ιστορίας και των περιπετειών που είχε δώσει η σειρά τόσα χρόνια, αλλά βάζοντας αυτό το πράγμα στην άκρη, λίγοι θα μπορέσουν να διαφωνήσουν πως το Mass Effect 3 ήταν ένα αρτιότατο παιχνίδι και ίσως το πιο πλήρες και καλοσχεδιασμένο της τριλογίας. Από τη μία, έπιασε τους action gameplay μηχανισμούς του Mass Effect 2 και τους βελτίωσε σε μεγάλο βαθμό, αφήνοντας τις μάχες να ξανοιχθούν παραπέρα από το cover based system, δίνοντας πολύ μεγαλύτερη ελευθερία στο χώρο και στις δυνάμεις. Κατανόησε διάφορες υπερβολικές απλοποιήσεις που είχαν γίνει στον 2ο τίτλο και επανάφερε, έστω και σε "light" μορφή, κάποια παραπάνω RP στοιχεία, δίνοντας λίγη περισσότερη δύναμη στον παίκτη.

IllusiveMan

Το κυριότερο όλων, όμως, ήταν ότι κατάφερε να παραδώσει μια πραγματικά τρομακτική ατμόσφαιρα του γαλαξία να φλέγεται. Έχοντας βάλει στην άκρη την καλογραμμένη παρένθεση της πιο μικρής περιπέτειας του 2ου τίτλου, το ME3 επέστρεψε δυναμικά πίσω στην διαγαλαξιακή διαμάχη ενάντια στους Reapers, βομβαρδίζοντας τον παίκτη συνεχώς με δραματικές στιγμές και αδιάκοπη καταστροφή και πόνο. Το ότι η συγγραφή αυτής της παραγράφου μας έκανε να ξαναβάλουμε το παιχνίδι στο PC μας, μιλάει από μόνη της για την ποιότητα του τίτλου.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος


14. Divinity: Original Sin II (2017)
Η πορεία της Larian αυτή τη δεκαετία ήταν σαν να παρακολουθείς τον Μιχαήλ Άγγελο να σκάει από το πουθενά μέσα στο gaming στερέωμα. Με το πρώτο Divinity: Original Sin παρέδωσε το μεγαλύτερο βήμα μπροστά για το role playing που είχε δει η βιομηχανία εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ενώ η υποστήριξή του με δεκάδες ώρες εξαιρετικού, νέου και δωρεάν υλικού, έβαζε τα γυαλιά ακόμα και στους τιμιότερους της βιομηχανίας -όπως η CD Projekt. Το ότι μετά από μια τέτοια διθυραμβική είσοδο κατάφερε να κυκλοφορήσει έναν τίτλο όπως το Divinity: Original Sin II, είναι απλά ένα θαύμα που πρέπει να γραφτεί στα κατάστιχα του gaming hall of fame.

Divinity Original Sin 2 Definitive imafe 2

Ένας τίτλος που ξεπέρασε τον ήδη υπέροχο προκάτοχό του σε όλα τα μήκη και πλάτη, και ανέβασε τη μπάρα τόσο ψηλά, που η βιομηχανία ακόμα την κοιτάει με το κιάλι. Εξαιρετική γραφή, υποδειγματικό questing, υποδειγματικό gameplay, πλουσιότατος κόσμος και χαρακτήρες, το Divinity:Original Sin II είναι απλά ένα από τα καλύτερα RPGs όλων των εποχών, και με το σπαθί του κερδίζει μία θέση στα πιο αγαπημένα παιχνίδια της ομάδας του GameOver.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος


13. Uncharted 4 (2016)
Το τέταρτο μέρος της σειράς Uncharted βρίσκει τον πρωταγωνιστή μας, Nathan Drake, να έχει πλέον αποσυρθεί από τον ρόλο του τυχοδιώκτη και ριψοκίνδυνου κυνηγού θησαυρών, στην προσπάθειά του να έχει μία κανονική, ανθρώπινη ζωή, εργάζοντας ως καταδύτης σε μία εταιρεία διάσωσης αντικειμένων, και παράλληλα συζώντας με την σύζυγό του, Elena Fisher, τη γνωστή δημοσιογράφο από τους προηγούμενους τίτλους, καθώς η περιπέτεια -κυριολεκτικά- του χτυπάει την πόρτα. Βλέποντας τον αδελφό του, τον οποίο νόμιζε νεκρό για 15 χρόνια, και εξηγώντας του το πώς και το τίμημα της απόδρασής του από τις φυλακές του Παναμά, ο Nathan, μόλις μερικά χρόνια μετά από την τελευταία του επαφή με το “αντικείμενο” και αφού είχε αποφασίσει πως όλα αυτά είχαν τελειώσει γι’ αυτόν, αποδέχεται την άκρως ζωτικής σημασίας πρόταση του αδελφού του, για την οποία θα κληθεί να διακινδυνεύσει όλα εκείνα που είχε χτίσει στο διάστημα που ήταν εκτός δράσης, επιστρέφοντας στα γνώριμά του μονοπάτια «για μία τελευταία φορά».

Uncharted 4 review image 02

Τόσο ο εκπληκτικός οπτικός τομέας, με ποικιλία γραφικών που αντικρίζει ο παίκτης κατά τις περιηγήσεις του σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όσο και ο ηχητικός, σε συνδυασμό με το απολαυστικό gameplay, και την καταπληκτική ιστορία, περιγράφοντας μία αξιόλογη πορεία με ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον του παίκτη μέχρι τελευταίας στιγμής, είναι μερικά από εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν το Uncharted 4: A Thief’s End ως έναν must-have τίτλο για κάθε κάτοχο PS4.

Γιώργος Ανδρεαδάκης


12. God of War (2018)
Είναι σύνηθες φαινόμενο στη βιομηχανία των videogames ορισμένες σειρές παιχνιδιών να κλείνουν τον κύκλο τους. Να δίνουν ό,τι έχουν να δώσουν μετά από ορισμένα χρόνια (και συνέχειες) στο προσκήνιο, να γνωρίζουν μια καθοδική πορεία και, εν τέλει, να μας αποχαιρετούν. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η σειρά God of War διέγραψε μια τέτοια πορεία. Έκανε το δυνατό ξεκίνημά της, έφτασε στην κορυφή, είδε κυκλοφορίες της στο PSP και κάπου εκεί, στο 2013 (με την κυκλοφορία του Ascension), έκλεισε τον κύκλο της. Όμως, είχαμε λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο, του οποίου το όνομα ήταν Cory Barlog. Ο μετριοπαθής και ταπεινός Cory, με την τεράστια εμπειρία στο franchise του Santa Monica Studio, ανέλαβε το τεράστιο βάρος της επαναφοράς του Kratos στο προσκήνιο. Και τι επαναφορά ήταν αυτή.

God of War PS4 review 02

Με μπόλικο ρίσκο, με ρηξικέλευθες (για το franchise) αλλαγές, με ένα διαφορετικό θέατρο πολέμου, με έναν πρωταγωνιστή σχεδόν μεταμορφωμένο (εξωτερικά και, κυρίως, εσωτερικά), με γραφή σαφώς πιο ώριμη και με ένα σύγχρονο σύστημα μάχης, το God of War συντάραξε τα νερά του gaming όπως οι κραυγές του πρωταγωνιστή του συντάραξαν τα βουνά του Βορρά. Το God of War είναι ένα λαμπρό, νέο ξεκίνημα για την ιστορική αυτή σειρά, η οποία πιστεύουμε ότι έχει πολλά, μα πάρα πολλά ακόμα να δώσει στο μέλλον.

Γιώργος Καλλίφας


11. Red Dead Redemption 2 (2018)
Ήταν το RDR2 το καλύτερο παιχνίδι της δεκαετίας σε όρους καθαρά gameplay; Ούτε καν, το shooting, το μη φιλικό στήσιμο του UI, το «βαρύ» pace, τα animation και ο αργός βηματισμός του Arthur, είμαστε σίγουροι πως θα απογοήτευσαν πολλούς παίκτες. Αφήνοντας κατά μέρος τις όποιες συζητήσεις για στοιχεία ποιοτικά διαπραγματεύσιμα του παιχνιδιού, στο τέλος της ημέρας (ή της δεκαετίας αν προτιμάτε) η ολιστική, πέραν του gaming, εμπειρία που μένει στο τέλος στον παίκτη από τον καλύτερο ανοικτό κόσμο που έχουμε δε ποτέ, με την «κινηματογραφική» σφραγίδα της Rockstar σε διαλόγους, χαρακτήρες και αποστολές, δύσκολα θα βρει κάτι να στέκεται επάξια απέναντι του και να κοιτάει αυτό το multimedia κτήνος στα μάτια.

Red Dead Redemption 2 review 02

Η αποτύπωση της Άγριας Δύσης μέσα από το χαρακτήρα του Arthur και η ζωντάνια ενός κόσμου φτιαγμένου από τους πρωτομάστορες του είδους, έκανε ακόμα και την «αγγαρεία», σε σημεία, ξεχωριστή. Έχουμε ξαναγράψει και έχουμε ξαναπεί τα παιχνίδια που προσλαμβάνονται ως μοναδικές και πρωτόγνωρες εμπειρίες είναι υπεράνω λιστών, βαθμολογιών και κατατάξεων. Απλά τις αφήνεις να κυριεύσουν το μυαλό και την καρδιά.

Νίκος Πλωμαριτέλης


10. Dark Souls (2011)
Δεν υπήρχε περίπτωση το Dark Souls να μην έχει περίοπτη θέση στους κορυφαίους τίτλους της δεκαετίας. Αποτελώντας ένα κορυφαίο παράδειγμα του κανόνα της φυσικής εξέλιξης, το Dark Souls αποτελεί, για τον γράφοντα, την έναρξη μιας μυθολογίας και όχι μιας σειράς τίτλων. Μιας μυθολογίας, ωστόσο, που δεν περιορίζεται από φολκλορικές τάσεις. Ο κόσμος του Dark Souls είναι εκεί και περιμένει τον καθένα. Όμως, ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά είναι διαφορετικός και απόλυτα εξατομικευμένος. Είναι ένας κόσμος που βασανίζει ψυχολογικά τους παίκτες που θα επιχειρήσουν να ολοκληρώσουν το ταξίδι, προσφέροντας σε αφθονία λόγους και αφορμές θανάτου.

Dark Souls REVIEW 01

Είναι ένας κόσμος που μεταλλάσσει και εμάς τους ίδιους, όταν παίρνουμε την γενναία (αλλά ψυχοφθόρα) απόφαση να επιστρέψουμε στον Lordran, όταν ξέρουμε μετά βεβαιότητας τι μας περιμένει. Και αυτό είναι ένα εκ των σπουδαιότερων, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, επιτευγμάτων του Dark Souls: να βγάλει στην επιφάνεια τα αποθέματα υπομονής, να μας μάθει -πρωτίστως- να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί και να υπολογίζουμε την κάθε μας κίνηση. Γι’ αυτό απολαύσαμε το Dark Souls αυτή τη δεκαετία, κάτι που πιθανότατα θα ισχύσει και την επόμενη.

Κώστας Παπαμήτρου


9. Grand Theft Auto V (2013)
Το San Andreas αυτής της δεκαετίας! Η κυκλοφορία του Grand Theft Auto V πίσω στο 2013, στις κονσόλες της προηγούμενης γενιάς, ήταν από μόνη της ένα τεράστιο τεχνολογικό επίτευγμα, όμως κανείς δεν φανταζόταν το πώς θα εξελίσσονταν η πορεία του GTA V. Σήμερα, αρκετά χρόνια αργότερα, ο τίτλος όχι μόνο δεν έχει “ξεχαστεί”, αλλά συνεχίζει να φιγουράρει στις υψηλότερες θέσεις αρκετών charts, ενώ πλέον η επιτυχία του έχει σπάσει τον gaming “μικρόκοσμο”, αφού είναι το ψυχαγωγικό προϊόν που έχει επιφέρει τα περισσότερα έσοδα. Πώς να μην είναι άλλωστε, αφού οι πωλήσεις του ξεπερνούν τα 120 εκατομμύρια αντίτυπα, με αρκετούς παίκτες να το έχουν αγοράσει ακόμη και τρεις (!) φορές, σε διαφορετικές πλατφόρμες.

GTA V PC review 2

Παράλληλα, το GTA Online έχει καθιερωθεί ως μία από τις ισχυρότερες μηχανές παραγωγής χρημάτων, με το studio να το τροφοδοτεί συνεχώς με νέο -τρελό και ακριβό- περιεχόμενο. Αξίζει το GTA V αυτή την επιτυχία; Η απάντησή μας είναι φυσικά και ναι. Η Rockstar επανέφερε την τρέλα στα GTA, πρωτοτύπησε με τη χρήση τριών χαρακτήρων (οι οποίοι αν και δείχνουν τελείως διαφορετικοί, κατάφεραν να μας κερδίσουν), ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να εξευτελίζει, τις όποιες αξίες και αρχές του δυτικού κόσμου, όπως μόνο αυτή ξέρει και τολμά.

Χρήστος Χιωτέλλης


8. Dark Souls III (2016)
Το γλυκόπικρο αντίο ενός λατρεμένου franchise που ήρθε και άλλαξε άρδην τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα βιντεοπαιχνίδια. Γλυκό, γιατί αποτέλεσε την κορωνίδα της μακροχρόνιας εμπειρίας και δουλειάς του Miyazaki και της ομάδας του, το επισφράγισμα μαεστρίας και επιδεξιότητας στο είδος που βοήθησαν να πάει πολλά βήματα παρακάτω, απότοκο της αγάπης τους και της αφοσίωσής τους για κάθε τι, μέσα στο Soulsborne σύμπαν τους, ξεχωριστά.

Dark Souls 3 review image 05

Από τη βαθιά και πολλαπλών αναγνώσεων ιστορία του, τα εμπνευσμένα μεγαλειώδη επίπεδα που σχεδιάστηκαν, μέχρι την ανατριχιαστική ατμόσφαιρά του και την τελειοποίηση των μηχανισμών μάχης του (γιατί, ναι, μετά την προσθήκη των στοιχείων του Bloodbone στον κορμό του Dark Souls, μιλάμε για τελειοποίηση!!), τυλιγμένα από έναν τεχνικό τομέα ικανό πια να αποδώσει με μεγαλύτερη πιστότητα τον φανταστικό και σκοτεινό κόσμο που εμπνεύστηκαν οι Ιάπωνες της From Software, το Dark Souls 3 είναι το επικό κλείσιμο που αρμόζει σε μια επική σειρά. Και το πικρό κομμάτι του αντίο είναι ακριβώς αυτό, ότι όπως όλα τα ωραία, πρέπει και αυτό να τελειώσει.

Δημήτρης Αγγέλου


7. The Last of Us (2013)
Η πορεία της Naughty Dog στο development θυμίζει την εξέλιξη ενός ανθρώπινου όντος. Στην παιδική του ηλικία είναι ανέμελος, αφελής και χαζοπαίζει (Crash Bandicoot). Στην εφηβεία θέλει να δείξει ότι “σοβάρεψε” και ότι έχει... βγάλει τρίχες (Jak & Daxter). Λίγο μετά τα 25 με 30 αρχίζει να κυνηγά όλο και περισσότερο την περιπέτεια, με γυναίκες, ταξίδια και κίνδυνο (Uncharted). Και κάπου στα 40+, σχεδόν ώριμος πια, και κατασταλαγμένος, αναζητά κάτι πιο ουσιαστικό, κάτι που θα γεμίσει το κενό που ενδεχομένως δεν κατάφερε να το κάνει ο πρότερος βίος του. Και κάπου εδώ έρχεται το The Last of Us. Με τον Neil Druckman στο πηδάλιο, η Naughty Dog προσέφερε ένα από τα πιο μεστά, ώριμα και καλογραμμένα παιχνίδια της δεκαετίας.

the last of us ps4 review 02

Ένα ταξίδι δύο ανθρώπων, των οποίων τα μονοπάτια συναντώνται και ενώνονται για πάντα (;). Μια ιστορία απώλειας, φόβου, απελπισίας και ηρωισμού, κόντρα σε όλα. Ναι, τα κλισέ δεν απουσιάζουν, αλλά ακόμα και αυτά έρχονται αβίαστα και “κουμπώνουν” στην αφήγηση σαν κομματάκια του Tetris που τα χειρίζεται κάποιος πρωταθλητής. Το The Last of Us είναι ένα αριστούργημα αφήγησης και δεσίματος του παίκτη με τα ψηφία που του ρίχνει η κονσόλα στην οθόνη του, ένας άθλος που ελπίζουμε να επαναληφθεί, και το Part II να βρεθεί σε κάποια αντίστοιχη λίστα όταν τελειώσει η δεκαετία που μόλις ξεκίνησε.

Γιώργος Καλλίφας


6. Red Dead Redemption (2010)
Όταν ανακοινώθηκε το Red Dead Redemption είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι πρόκειται απλά για ένα Grand Theft Auto με διαφορετικό setting, και συγκεκριμένα στην Άγρια Δύση. Η Rockstar όμως είχε διαφορετικά σχέδια, δημιούργησε έναν τίτλο που ξεπέρασε σε όλα τα επίπεδα το GTA, και που πήρε επάξια την θέση του ανάμεσα στα καλύτερα video games όλων των εποχών.

Read Dead Redemption Screens 07

Η λεπτομέρεια και η ζωντάνια του κόσμου, η ελευθερία που δίνεται απλόχερα στον παίκτη να κάνει ό,τι θέλει και να πάει όπου επιθυμεί, η ιστορία του πρωταγωνιστή που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις καλές ταινίες της χρυσής εποχής του spaghetti western κινηματογράφου, και τόσα άλλα στοιχεία που δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν σε μία ή δύο παραγράφους, συνοδεύουν ακόμα και σήμερα όποιον βίωσε τον τίτλο. Και χρησιμοποιώ το ρήμα «βίωσε», γιατί το Red Dead Redemption είναι μια εμπειρία, ανήκει σε εκείνα τα σπάνια παιχνίδια τα οποία μάς γεμίζουν και μας ακολουθούν για πολύ μετά από τους τίτλους τέλους τους.

Χρήστος Ντίνος


5. Bloodborne (2015)
Κανονικά, για το Bloodborne χρωστάω ένα review που θα έπρεπε να είχα παραδώσει στον κ. Καλλίφα εδώ και χρόνια. Αντί για review, είχα ξεγελάσει τους πολύπαθους πολίτες της Yharnam με κάτι ακαταλαβίστικες αρλούμπες ατάκτως ειρημένες που περισσότερο μπέρδευαν παρά έριχναν φως στα σκοτεινά σοκάκια της πόλης. Αλλά και γιατί να ρίξουν φως θα ρωτήσετε κάποιοι. Καλά δεν είναι έτσι στο μουχλιασμένα έρπον μισοσκόταδο, που αραιά και πού αμολάει και κανένα πλοκάμι πυκνής γλιτσιασμένης ομίχλης και μας αρπάζει; Τι να το κάνουμε το φως, τον ήλιο και την καθαρή ατμόσφαιρα; Πάλι αρλούμπες. Γι αυτό το παιχνίδι ή ανοησίες θα γράφω ή θα ακούγομαι σαν σπασμένη Wikipedia. Ενδιάμεσα δεν έχει.

Bloodborne image new 04

Απογυμνωμένα δεδομένα λοιπόν: To Bloodborne είναι το καλύτερο παιχνίδι της σειράς (Soulsborniro) με τα ποιο αρρωστημένα λατρευτά settings, το πιο ενδιαφέρον lore και την πιο βάρβαρη αισθητική. Και σε κάποια σημεία μπορεί να δυσκολεύει λιγουλάκι, όχι όμως σε βαθμό να επαληθεύονται οι ανοησίες τύπου «είναι τόσο δύσκολο που δεν μπορώ να το παίξω», «δε συγχωρεί» και λοιπές κουταμάρες. Σχεδιασμός επιπέδων και περιοχών από τον… Αλντεμπαράν, 30 όπλα που είναι 60 και συνδυάζονται σε 240 και πάνω κινήσεις, αποτρόπαιοι εχθροί με αποτρόπαιο ηχητικό ρεπερτόριο, αισθητική σφραγίδα από τα βάθη της Ρ’Λυε και NPCs από Ίνσμουθ μεριά. Με πιάνετε. Στην πράξη το παιχνίδι δεν το βαριέται κανείς ούτε μετά από 10 playthroughs. Το παιχνίδι βγαίνει άνετα (εντάξει, το The Old Hunters ρίχνει αρκετό βρωμόξυλο αλλά είναι μέχρι να το μάθεις κι αυτό…not) και ανταμείβει τον παίκτη με το σπουδαιότερο αίσθημα στο gaming: δεν πήγαν χαμένες οι ώρες του και κέρδισε συναισθηματικά και αισθητικά. Λίγο το έχετε;

Σάββας Καζαντζίδης


4. Alan Wake (2010)
Σε λίγους μήνες από τώρα, το παιχνίδι θα κλείσει αισίως την πρώτη δεκαετία της ζωής του. Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια, ωστόσο, λίγοι είναι οι τίτλοι που έχουν αφήσει το στίγμα τους τόσο πολύ βαθιά στην κοινότητα. Το Alan Wake είναι ένα από τα σκοτεινά εκείνα παιχνίδια που φέρνουν λίγο από Χίτσκοκ, λίγο από Κίνγκ και έρχονται να προκαλέσουν έντονα το τι είναι πραγματικότητα και το τι αντιλαμβανόμαστε εμείς οι ίδιοι ως πραγματικότητα. Ακροβατώντας κάπου μεταξύ λογικής και παράνοιας (ή Φωτός και Σκότους), ο Alan Wake (ή, μήπως, ο Thomas Zane;) θα προσπαθήσει να βρει τη χαμένη του έμπνευση και παράλληλα να σώσει την αγαπημένη του Alice, η οποία πέφτει θύμα μιας σκοτεινής δύναμης.

Alan Wake  05

Χαρακτήρες και γεγονότα εμπλέκονται τόσο αριστοτεχνικά μεταξύ τους, με τον παίκτη να προσπαθεί μόνο να μαντέψει ποιος μπορεί να είναι ο φίλος και ποιος ο εχθρός. Και όταν έρθει το πολυπόθητο φινάλε, θα διαπιστώσουμε πως δεν έχει επέλθει και η απαραίτητη κάθαρση. Δέκα χρόνια μετά, ακόμα προσπαθούμε να μάθουμε ποια είναι η αλήθεια, ποια η πραγματικότητα και ποια η φαντασία – και σίγουρα δεν είμαστε οι μόνοι. Και λόγω αυτού, ο Alan Wake είναι από τους χαρακτήρες εκείνους που οι απανταχού παίκτες ζητούν απεγνωσμένα να ξαναδούν. Το ίδιο και εμείς.

Κώστας Παπαμήτρου


3. Deus Ex: Human Revolution (2011)
Το πρώτο Deus Ex υπό την καθοδήγηση του θρυλικού πλέον Warren Spector, έχει αφήσει τη δική του σφραγίδα στην action-RPG κατηγορία και διατηρεί μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των οπαδών του είδους. Μετά από χρόνια και πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, η πλειοψηφία των οποίων δεν είδε ποτέ το φως της ημέρας, η Eidos Montreal είχε το ταλέντο αλλά και το σθένος να επωμιστεί τη βαριά κληρονομιά του πρώτου τίτλου, και να δημιουργήσει το Deus Ex: Human Revolution, ένα πραγματικό διαμάντι για το genre, που παραδίδει ακόμα και σήμερα μαθήματα σε πολλούς τομείς.

deus ex 3 07

Ο τρόπος που ξεδιπλώνεται το σενάριο, οι χαρακτήρες -με τον Ηλία Τουφεξή να δίνει ρεσιτάλ στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Adam Jensen-, η άψογη ισορροπία του gameplay, που καταφέρνει πάντα να σε πείθει για ένα ακόμα playthrough, η ατμόσφαιρα, η μουσική επένδυση, το art direction και η χρωματική παλέτα που επέλεξε το studio, συνθέτουν έναν τίτλο που προσκαλεί τον παίκτη να χαθεί στον cyberpunk κόσμο του για πολλές ώρες, χωρίς ενοχές, αφού κάθε λεπτό που περνάει στο Human Revolution είναι πραγματικά ξεχωριστό.

Χρήστος Ντίνος


2. Mass Effect 2 (2010)
Είναι περίεργη περίπτωση το ME2. Action RPGοειδές θα το έλεγα, με ιστορία που δεν είναι canon, με αποστειρωμένα gameplay κεφάλαια που σου δίνουν συγκεκριμένα XP –και δεν σε αφήνει να ξανασκοτώνεις δύο χιλιάδες φορές το ίδιο τερατάκι να ανέβεις κανένα level ρε παιδί μου- που με τη σειρά τους σε οδηγούν σε μία περιορισμένη και ανέμπνευστη εξέλιξη σε ικανότητες και δυνάμεις. Customization δεν παίζει και πολύ, είχαν αλλάξει και το θεϊκό Inventory τα τομάρια και μου λείπουν τόσο πολύ οι έξι Onyx IX μου και τα 12 Tungsten Rounds. Ε, για χαρακτήρες και ιστορία, τι να πεις τώρα. Οι μισοί είναι οι ίδιοι με το πρώτο. Τόσο πολύ κουράστηκαν. Και έχουν και χαζές προσθήκες.

Ευτυχώς στο 3 το διόρθωσαν, και τις προσθήκες στο crew τη μία (Javik) την πλήρωνες ενώ είχε αγοράσει το παιχνίδι, και την άλλη (Vega) σου την κάναν δώρο μαζί με το βραβείο του Universally Most Boringest Party-Squad Member στην ιστορία των videogames: Mυώδης, χωρίς λαιμό, καλός στα όπλα και γενικώς αχώνευτος. Τι να πιάσει μπροστά του ο Mordin, η Jack, η Kasumi. Μέτρια πράγματα γενικώς. Εντάξει, μη μας ξινίζουν όλα: Είχε από τα πλουσιότερα και καλύτερα DLC που έχουν δοθεί γενικώς σε παιχνίδι από εποχή Atari, αλλά σιγά, έχουν δει τα updates με κάθε Season στα καινούργια τα παιχνίδια τα γατάκια της τότε Bioware; Είχε και gameplay που αν έκανες εσύ login και όχι η μαμά σου ή η θεία σου η συνταξιούχα, μπορούσες να το κάνεις μέχρι και δύσκολο κι εκεί να μπεις στον κόπο να αναρωτηθείς (και να βρεις και την απάντηση) τι είναι όλα αυτά τα εικονίδια που γεμίζουν το menu και το UI και δε σε αφήνουν απλά να τους ρίχνεις με τα γκάνια στη μούρη τους αλήτες (αν και στο θέμα αλήτες σίγουρα θα είχες μπερδευτεί, καθώς το ME2 κάνει και μια άλλη τρίπλα: δε σε αφήνει να ξεχωρίσεις άσπρο-μαύρο, καλό και κακό, και σε βάζει να το φιλοσοφήσεις λίγο… ρε λες να είναι RPG τελικά;).

mass effect new screens 02

Είχε και μία περίεργη πλοκή, όπου ενώ είσαι ο σωτήρας του σύμπαντος τακιμιάζεις με αυτούς τους μαφιόζους του Cerberus. Ρε, αυτοί τα κάναν πλακάκια με τους Reapers στο 3, αφελείς, ε αφελείς. Αλλά που να καταλάβει ο ΟΗΕ, συγγνώμη, το Citadel από τέτοια, αυτοί κοιτάν το τομάρι τους... Τελικά ψιλοενδιαφέρουσα είναι και η ιστορία. Και ήθελα να ρωτήσω και το άλλο, γιατί έψαχνα παλαβωδώς το προηγούμενο save μου και δεν μπόρεσα να κοιμηθώ το βράδυ όταν κατάλαβα ότι η αργοπορία μου είχε στοιχίσει τη ζωή στο πλήρωμα που μου είχαν απαγάγει οι Collectors; Και παρόλα αυτά κάθισα και έπαιξα 7-8 ώρες ξανά για να μη τους ξαναχάσω. Δε θα με ένοιαζε μάλλον. Ε, δεν είναι και RPG για να με νοιάζει. Τώρα που το θυμήθηκα... Και η μουσική για τα μπάζα ήταν. Ποιος θυμάται έστω και νότα. Με συγχωρείτε τώρα γιατί ακούω το Suicide Mission, ο Καλλίφας θα είναι και θα ρωτάει για το κείμενο. Πού είπαμε μωρέ ότι έπαιζε αυτό;

Σάββας Καζαντζίδης


1. The Witcher 3: Wild Hunt (2015)
Οι Πολωνοί τους κάνουν πλάκα όλους. Η σειρά σκίζει, θα βγουν και καμιά 3-4 anime spin-off μέχρι να ξαναξεκινήσει, το παιχνίδι ΞΑΝΑπουλάει και αυτοί αράζουν. Κανένα patch που και πού και η έκδοση του Switch, που είναι σαν να βλέπεις οικείο πρόσωπο μετά από χημικό peeling που δεν πήγε καθόλου μα καθόλου καλά (σοβαρά τώρα, εκτός κι αν έχετε μεγάλα οικογενειακά θέματα και τα σπάσατε με το έτερον ήμισυ, μην κάνετε κανένα κακό και ασχοληθείτε με αυτήν την απομίμηση textures και foliage) και τα φράγκα ρέουν. Και να σας πω κάτι; Με βάση τη δουλειά που έριξαν αυτά τα παιδιά, ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ και ρέουν τα φράγκα. Και καλά κάνει και αργεί και το Cyberpunk για να το βγάλουν αυτοί έτοιμο και όπως θέλουν και όχι μισό και μισοτελειωμένο (ε, καλή μας Square Enix;!;).

Witcher 3 review 05

Ατέλειωτη αγάπη και αμέτρητο μεράκι βάλαν αυτοί οι άνθρωποι στο παιχνίδι, το οποίο μαζί με τα πάντα όλα μέσα είναι ένα κτήνος 150 και βάλε ωρών που η μία ώρα δε μοιάζει ούτε με την προηγούμενη ούτε με την επόμενη. Υπάρχουν αδυναμίες που είχαν καταγραφεί αντικειμενικά και διεξοδικά τότε, αλλά με το πέρασμα του χρόνου φθίνουν με γεωμετρικούς ρυθμούς στη μνήμη και στη συνολική επίγευση του τίτλου. Σήμερα παραμένει ένας από τους ομορφότερους τίτλους στην αγορά, με ένα –ας πούμε- main quest δεκάδων ωρών, με εκατοντάδες παράπλευρες ασχολίες που απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν map cleaning (υπάρχει κι αυτό βεβαίως), περιεχόμενο σε loot και crafting και πολλές, πάρα πολλές ιστορίες. Καλές ιστορίες. Και όσο κι αν πλησίασε σε πιο mainstream περιοχές, η περιπλοκότητα του κόσμου, το υπόβαθρο του Geralt και η μεγαλύτερη δυσκολία στη μάχη εφόσον το επιθυμεί ο κόσμος, το εμποδίζουν να μεταμορφωθεί σε κάτι casual και ευκολοχώνευτο. Αξίζει το κάθε δευτερόλεπτο ενασχόλησης μαζί του

Σάββας Καζαντζίδης


 

Ήταν το 1982, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε έναν "κλώνο" κονσόλας Atari που ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα. Σήμερα, αν και με δύο παιδιά βρίσκουμε χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, ενώ τις νύχτες ανοίγουμε και κανένα βιβλίο high fantasy ή βλέπουμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Α, και ακούμε classic rock...

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Οδηγός Remote Play
Παίζοντας σε κάθε γωνιά του σπιτιού.
2020: Indies Reign Supreme (still)
Επερχόμενοι, αναμενόμενοι, 43 τίτλοι για το 2020.
Global Games Market Insights 2019
Mobile games, ψηφιακή διανομή και... Fortnite.
History of Consoles - Microsoft Xbox
Life is Short. Play More.
Inside the Industry #2
Η άφιξη του Streaming.
Βιντεοπαιχνίδια, κοινότητα και Internet
Σκέψεις ενός gamer: Μέρος 2ο.
80 χρόνια Batman - Ο Σκοτεινός Ιππότης στα videogames
Special webcast αφιερωμένο στην πορεία του Batman στα videogames.
Πού πήγαν τα "μέτρια" παιχνίδια;
Αναζητώντας την κατηγορία "ΑΑ".
Inside the Industry
Το παζλ της ένατης γενιάς.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (18)

This comment was minimized by the moderator on the site

Ωραια δεκαετια να εχουμε να θυμομαστε

This comment was minimized by the moderator on the site

Η ειμαι στραβος η απλα δεν βλεπω στη λιστα των συντακτων το Dead Space 2. ΘΛΙΨΗ!!!!

This comment was minimized by the moderator on the site

Οντως! κ εγω το ειχα ξεχασει! παιχννιδαρα που επρεπε να ειναι εστω στη λιστα αν οχι κ μεσα στη πρωτη δεκαδα.

This comment was minimized by the moderator on the site

Μπράβο παιδιά! Πολύ ωραίο άρθρο!

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ ωραίο άρθρο! Με θύμησε πόσο δυνατούς τίτλους είχαμε σε αυτή τη δεκαετία, αλλά μπορώ να πω πως μου έβαλε φωτιές για να ασχοληθώ με τίτλους που δεν έχω ασχοληθεί παλιότερα. Άντε ΕΑ, κάνε τη παλικαριά και κάνε μια αξιόλογη μεταφορά της τριλογίας Mass Effect, με λίγο βελτιωμένο χειρισμό ειδικά στο πρώτο παιχνίδι, ώστε να τη τιμήσουμε και εμείς οι "αμαρτωλοί" που την προσπεράσαμε παλιότερα...

This comment was minimized by the moderator on the site

Aν και διαφωνώ με την λιστα ( π.χ το L.A. Noire πουθενα (;;) και το A Plague Tale: Innocence αν όχι στην πρώτη 20άδα σίγουρα μεσα στα 50 καλυτερα παιχνίδια της δεκαετίας ) παρόλα αυτο το άρθρο μου άρεσε διότι παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο τα παιχνίδια της 20αδας .

This comment was minimized by the moderator on the site

Ωραίο άρθρο, χρόνο να είχαμε να παίζαμε όλα αυτά...Η διαφωνία μου έγκειται στην απουσία παιχνιδιών της Nintendo ψηλότερα στη λίστα των συντακτών (το πρώτο παιχνίδι είναι το BOTW στη θέση 19, εγώ προσωπικά το περίμενα πιο χαμηλά εκτός κι αν ο Κώστας το έβαλε νο1 και κέρδισε πόντους έτσι ) ,δεν πειράζει όσοι ασχολούνται με τα Nitendo έχουν απολαύσει εμπειρίες ισάξιες ή και ανώτερες από πολύ πιο...

Ωραίο άρθρο, χρόνο να είχαμε να παίζαμε όλα αυτά...Η διαφωνία μου έγκειται στην απουσία παιχνιδιών της Nintendo ψηλότερα στη λίστα των συντακτών (το πρώτο παιχνίδι είναι το BOTW στη θέση 19, εγώ προσωπικά το περίμενα πιο χαμηλά εκτός κι αν ο Κώστας το έβαλε νο1 και κέρδισε πόντους έτσι ) ,δεν πειράζει όσοι ασχολούνται με τα Nitendo έχουν απολαύσει εμπειρίες ισάξιες ή και ανώτερες από πολύ πιο διαφημισμένα παιχνίδια. Ας ελπίσουμε το μέλλον του αγαπημένου μας χόμπυ να είναι λαμπρό και μακρυά από επικερδείς (για τα μεγαλοστελέχη) πρακτικές...

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δικαίωση για τους Πολωνούς όταν το παιχνίδι τους ξεπερνάει όλα αυτά τα ονόματα. Πριν δέκα χρόνια κανείς δε θα πίστευε πως η CD Projekt θα έφτιαχνε το καλύτερο παιχνίδι της δεκαετίας ξεπερνώντας τιτάνες όπως Rockstar, Sony, EA και Nintendo. Στην υγεία του White Wolf!

https://media.giphy.com/media/KzWAhzWD3HrJyAcLEM/giphy.gif

Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 6 μήνες από aragorn2 aragorn2
This comment was minimized by the moderator on the site

Εγώ θέλω να μάθω τί μαθηματικές πράξεις έκανε ο Μαρκόγλου!?! Ολοκληρώματα χρησιμοποίησε?

Α ναι, μην το ξεχάσω
-με μια έντονη δόση μελοδραματισμού-

«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Marauder Shields, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

This comment was minimized by the moderator on the site

Μαρκοβιανες αλυσίδες.

This comment was minimized by the moderator on the site

Έριξα και μερικές διαφορικές εξισώσεις μέσα για γούρι

This comment was minimized by the moderator on the site

Marauder Shields: Gone but not forgotten.

Πολύ ωραίο άρθρο, καταπληκτική δεκαετία, επιτέλους ανταμειφθήκαμε μεγαλοπρεπώς για τα μακρόχρονα βασανιστήρια των κακάσχημων τρσιδιάστατων γραφικών του παρελθόντος. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ και ξόδεψα αρκετή από τη ζωή μου, 13 από το top 20 της λίστας των αναγνωστώνε, 14/20 από των συντακτώνε, είμαι ευχαριστημένος από τις επιδόσεις μου. :-P

Τεράστιες...

Marauder Shields: Gone but not forgotten.

Πολύ ωραίο άρθρο, καταπληκτική δεκαετία, επιτέλους ανταμειφθήκαμε μεγαλοπρεπώς για τα μακρόχρονα βασανιστήρια των κακάσχημων τρσιδιάστατων γραφικών του παρελθόντος. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ και ξόδεψα αρκετή από τη ζωή μου, 13 από το top 20 της λίστας των αναγνωστώνε, 14/20 από των συντακτώνε, είμαι ευχαριστημένος από τις επιδόσεις μου. :-P

Τεράστιες αγάπες τα 1,2,5,6,7,10 και 11!

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Έχω τελειώσει τα 30 από τη λίστα των αναγνωστών και τα 31 από τη λίστα των συντακτών. Υπάρχουν αρκετά που δεν τα έχω πιάσει ακόμα, αλλά είναι και λίγα που απλώς δε με αφορούν.
Υπάρχουν και μερικά που θα έπρεπε να κοπούν λόγω παλαιότητας (π.χ. το Bioshock και το CoD MW κι ας έγιναν HD Remaster - δεν αναφέρομαι στα Remakes π.χ. Resi 2, αυτά καλώς υπάρχουν). Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία και των...

Έχω τελειώσει τα 30 από τη λίστα των αναγνωστών και τα 31 από τη λίστα των συντακτών. Υπάρχουν αρκετά που δεν τα έχω πιάσει ακόμα, αλλά είναι και λίγα που απλώς δε με αφορούν.
Υπάρχουν και μερικά που θα έπρεπε να κοπούν λόγω παλαιότητας (π.χ. το Bioshock και το CoD MW κι ας έγιναν HD Remaster - δεν αναφέρομαι στα Remakes π.χ. Resi 2, αυτά καλώς υπάρχουν). Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία και των δύο Divinity OS στη λίστα των συντακτών. Για το 2 το περίμενα, αλλά το πρώτο; Μπράβο ρε θηρία. Το Bioshock 2 (και σχετικά ψηλά) με παραξενεύει. Όχι ότι δεν είναι πολύ καλό παιχνίδι, αλλά άνετα θα μπορούσε (*γκουχ* αν το είχατε παίξει αρκετοί *γκουχ*) να βρίσκεται στη θέση του το Prey (της Arkane) ή κάποιο από τα Metro Last Light, Exodus. Επίσης αυτό το Heavy Rain και στις δύο λίστες... ρε σεις το Detroit το παίξατε ή όχι; Κοινοποιήστε τις προσωπικές λίστες να γίνει σφαγή.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Kριμα που δεν βγηκε 1ο το Mass Effect 2 να χαρω 2 φορες

This comment was minimized by the moderator on the site

Τι αρθράρα ήταν αυτή;!;!;!
Συγχαρητήρια σε όλη την συντακτική ομάδα για όλο αυτό το εγχείρημα. Ήταν πολύ καλό σαν ιδέα αλλά στην πράξη έγινε ακόμη καλύτερο!
Συνεχίστε την πολύ καλή δουλειά που κάνετε και εμείς εδώ πάντα θα σας στηρίζουμε.
Όσον αφορά τα παχνιδιά, δεν έχω να σχολιάσω πολλά. Σε μερικές επιλογές είμαι αντίθετος, αλλά τί να κάνουμε; Γούστα είναι αυτά. Αρκεί που είδα και στις δύο...

Τι αρθράρα ήταν αυτή;!;!;!
Συγχαρητήρια σε όλη την συντακτική ομάδα για όλο αυτό το εγχείρημα. Ήταν πολύ καλό σαν ιδέα αλλά στην πράξη έγινε ακόμη καλύτερο!
Συνεχίστε την πολύ καλή δουλειά που κάνετε και εμείς εδώ πάντα θα σας στηρίζουμε.
Όσον αφορά τα παχνιδιά, δεν έχω να σχολιάσω πολλά. Σε μερικές επιλογές είμαι αντίθετος, αλλά τί να κάνουμε; Γούστα είναι αυτά. Αρκεί που είδα και στις δύο 50άδες τα Dark Souls 1 και 3 καθώς και το Bloodborne. Μόνο αυτό μου αρκεί.??

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Ενδιαφέρον λίστα! Δεν μπορώ να αντισταθώ πρέπει να γράψω και τη δικιά μου top λίστα μιας και η δεκαετία αυτή ήταν για μένα γεμάτη απο τεράστιες gaming εμπειρίες! Στη λίστα μου όλα όσα γράφω είναι top. Κανένα δεν είναι καλύτερο η χειρότερο.

Action:
God of war 3
God of war: ghost of sparta
Devil may cry 5
Castlevania: lords of shadow

Horror:
Resident evil 7
Resident evil 2 remake
Outlast 2
La...

Ενδιαφέρον λίστα! Δεν μπορώ να αντισταθώ πρέπει να γράψω και τη δικιά μου top λίστα μιας και η δεκαετία αυτή ήταν για μένα γεμάτη απο τεράστιες gaming εμπειρίες! Στη λίστα μου όλα όσα γράφω είναι top. Κανένα δεν είναι καλύτερο η χειρότερο.

Action:
God of war 3
God of war: ghost of sparta
Devil may cry 5
Castlevania: lords of shadow

Horror:
Resident evil 7
Resident evil 2 remake
Outlast 2
Layers of fear
Until dawn

Interactive story driven adventure:
Heavy rain
The walking dead: season 1
The walking dead: the final season
Until dawn
Detroit become human

Action adventure:
Shadow of the colossus (ps4)
Medievil remake

Top platform games:
Crash bandicoot:n' insane trilogy

Best cart racing game ever: crash team racing: nitro fuelled!

Φυσικά είναι και άλλα που έχω ευχαριστηθεί πολύ και θα μπορούσα να είχα βάλει αλλα είπα να διαλέξω μόνο τα πάρα πολύ συμαντικά μου games. Εννοείται πως θα ήθελα να προσθέσω και κανα silent hill αλλά όλα τα συμαντικότερα μου sh games έχουν βγει πριν την δεκαετία οπότε...

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Δεκαετία μέσα στην οποία παίξαμε Bloodborne, Witcher 3, Dark souls 1-3, Gta v, Red dead redemption 1+2, Nioh, Deus ex: hr + md, God of war, Breath of the wild, Mass effect, Alan Wake, Dishonored κ.α., συγκαταλέγεται στις καλύτερες δεκαετίες του gaming και ίσως να είναι η καλύτερη (αν και η δεκαετία 1999-2009 ήταν επίσης καλή).
Τώρα που έγραψα στη σειρά όλες αυτές τς παιχνιδάρες, μου ήρθε μια...

Δεκαετία μέσα στην οποία παίξαμε Bloodborne, Witcher 3, Dark souls 1-3, Gta v, Red dead redemption 1+2, Nioh, Deus ex: hr + md, God of war, Breath of the wild, Mass effect, Alan Wake, Dishonored κ.α., συγκαταλέγεται στις καλύτερες δεκαετίες του gaming και ίσως να είναι η καλύτερη (αν και η δεκαετία 1999-2009 ήταν επίσης καλή).
Τώρα που έγραψα στη σειρά όλες αυτές τς παιχνιδάρες, μου ήρθε μια μεγάλη όρεξη να ξαναπαίξω πολλές απ' αυτές! Πραγματικά πρόκειται για παιχνίδια που θες να τα παίζεις ξανά και ξανά.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

ΠΡΕΠΕΙ να παίξετε Disco Elysium, ΟΛΟΙ ΣΑΣ . και θέλω και review .
απο τα κορυφαια παιχνίδια της 10ετίας

There are no comments posted here yet