Vouliez-vous une révolution sans révolution?

«To πρώτο Assassins Creed έθεσε κάποιες σημαντικές βάσεις και παρουσίασε ορισμένα πράγματα τα οποία το κοινό των videogames πρώτη φορά βίωνε. Το ΙΙ ήταν ένα σκαλοπάτι σε μία νοητή γραφική παράσταση. Από κει και πέρα η παράσταση ανέβαινε ακολουθώντας μία σαφή πορεία προς τα πάνω, αλλά συνέχιζε να είναι μέρος της πορείας που χάραξε το ΙΙ. Τώρα, με το Unity, δημιουργούμε ακόμα ένα σκαλί».

Αυτή ήταν η απάντηση του Bruno St Andre, υπευθύνου των αποστολών στο ACU  για το τι σηματοδοτεί το Unity για μία σειρά που μέχρι τώρα έχει προσφέρει πάρα πολλά στη βιομηχανία αλλά και έχει συσσωρεύσει αρκετά βαρίδια, τόσα που σε άλλες περιπτώσεις θα ήταν αρκετά να τραβήξουν ένα παιχνίδι, ένα franchise, στον πάτο της θάλασσας. Και ενώ συμφωνούμε μόνο μερικώς με τη γραφική απόδοση (καθότι τα AC III και Black Flag μόνο κεκλιμένη προς τα πάνω πορείας δεν ήταν για τη σειρά, περισσότερο βουτιά είχαμε με το ΙΙΙ και προσπάθειες εξισορρόπησης με το Black Flag, για όσο τέλος πάντων Assassins Creed είχε μείνει στο παιχνίδι) κατανοούμε την προσπάθεια του μέλους της ομάδας δημιουργίας και μάλλον όλης της ομάδας να αποφύγει όρους-καραμέλες σαν τα Reinvention, Ressurection κλπ κλπ κλπ.

Η αλήθεια είναι ότι η συνολική αίσθηση που δίνεται στο Unity συνοψίζεται στο «πίσω ολοταχώς» που θα έλεγε και μία γραφική καρικατούρα της ελληνικής τηλεόρασης. Αλλά αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό. Είναι άσκοπο να αγνοήσουμε το γεγονός ότι η σειρά είχε συσσωρεύσει κάθε λογής βαρίδια και με κάποιο τρόπο θα έπρεπε να απελευθερωθεί από αυτά κυρίως διότι τα τελευταία είχαν γαντζωθεί στο κορμί του Assassin’s Creed και είχαν γυρίσει με τις μύτες προς τα μέσα προκαλώντας ακατάσχετη αιμορραγία. Το Black Flag, όσο καλό και ενδιαφέρον κι αν ήταν ως παιχνίδι, και όσο διασκεδαστικές πτυχές κι αν είχε, ήταν ένας τίτλος  όπου υπήρχαν ολόκληρες περίοδοι μέσα στο παιχνίδι που  ξεχνούσε ο παίκτης ότι παίζει Assassin’s Creed. Και ούτε καν λόγος για τα spin off και τα dlc που ξέφευγαν ακόμη περισσότερο.

Τελικά δεν είναι ότι μας έλειψε ο Ezio. Το θέμα είναι ότι μαζί με τον Ezio, χάσαμε και το βασικότερο κομμάτι της αίσθησης των AC που με το Unity επιχειρείται να επιστρέψει. Αλλά τι περιθώρια υπάρχουν σε ένα τόσο, μα τόσο πολυπαιγμένο franchise να παραδοθεί στο κοινό κάτι που ταυτόχρονα να επιστρέφει στις ρίζες της σειράς αλλά να είναι και κάτι φρέσκο ώστε να τραβήξει το ενδιαφέρον των νέων και των παλιών παικτών; Καταλληλότερο άνθρωπος να απαντήσει από τον υπεύθυνο του σχεδιασμού των αποστολών σε έναν ανοικτό κόσμο που έχει γίνει το υπέρτατο κλισέ της σύγχρονης βιομηχανίας, δεν υπάρχει.

assassins-unity-new-image-01

Λοιπόν, Bruno, ποιος είναι ο βαθμός πρόκλησης για έναν ο οποίος καλείται να σχεδιάσει την υπ’ αριθμόν 3867 αποστολή σε έναν ακόμη χάρτη που προορίζεται για AC παιχνίδι. Καλά και χρυσά τα περιβάλλοντα, οι νέες μυθολογίες και οι νέοι ήρωες-πρόσωπα, αλλά εσύ διαχειρίζεσαι το ζουμί της υπόθεσης. Με τι κότσια κάθεσαι να σχεδιάσεις εκ θεμελίων αποστολές και αντικείμενα σε ένα πεδίο το οποίο έχει σχεδόν εξαντληθε;. ‘Η μήπως δεν είναι έτσι;

Εξαρχής υπήρχε ένα μεγάλο πρόβλημα. Όσο προχωρούσαν τα AC, οι κόσμοι τους γίνονταν όλα και μεγαλύτεροι, όλο και πιο ζωντανοί, όλο και πιο περίπλοκοι και ικανοί να τραβούν τον κόσμο μέσα τους. Ταυτόχρονα όμως, η αφήγηση (οπότε και ο τρόπος με τον οποίο ξεδιπλώνονταν οι αποστολές) ακολουθούσαν έναν απολύτως γραμμικό τρόπο. Αποστολή-στόχος-cutscene-νέα αποστολή κτλ. Εμείς σε εκείνο ακριβώς το σημείο εντοπίσαμε ένα μεγάλο πρόβλημα. Αποφασίσαμε λοιπόν στο Unity να αλλάξουμε τακτική. Πλέον δίνουμε στον παίκτη τα εργαλεία να πραγματοποιήσει μία αποστολή όπως ακριβώς το θέλει αυτός και εμείς παρακολουθούμε με ενδιαφέρον πώς ο κάθε παίκτης αντιμετωπίζει διαφορετικά παρόμοιες καταστάσεις. Και πάνω σε αυτό το σκεπτικό, είδαμε παίκτες να εξερευνούν μέχρις εξαντλήσεως το περιβάλλον τους ψάχνοντας για τον ιδανικό τρόπο να προσεγγίσουν μία κατάσταση, και είδαμε και παίκτες που έπεσαν με το καλημέρα στη μάχη, αγνοώντας παράπλευρες ευκαιρίες και ακολουθώντας μόνο τη μυρωδιά του αίματος. Ο τρόπος με τον οποίο έχουμε σχεδιάσει τις αποστολές στο ACU είναι τέτοιος ώστε να δίνει τα εργαλεία και στις δύο (αλλά και σε περισσότερες) περιπτώσεις να ολοκληρώσουν μία αποστολή όπως ο παίκτης το επιθυμεί. Είχαμε το φαινόμενο σε έναν υποτίθεται ανοιχτό κόσμο να πραγματοποιούμε αποστολές που ήταν απολύτως ευθύγραμμες και προκαθορισμένες. Πλέον, δεν είναι αυτό το σκεπτικό και το προκαθορισμένο δε θα το δεις πουθενά στο παιχνίδι.

Παίζοντας την Τρίτη αποστολή, ο Arno πρέπει να δολοφονήσει έναν αρχαιοκάπηλο τυχοδιώκτη μέσα στη Notre Dame. Τα περιβάλλοντα είναι πραγματικά χαοτικά και όλα μας γυρίζουν νοητά στο σχεδιασμό του I και II. Ξεχάστε τις μεγάλες εκτάσεις χωρίς ίχνος ζωής, ξεχάστε τα δάση με τα κυνήγια και τις φυσιοδιφικές εξορμήσεις. Ξεχάστε τις ανοιχτές θάλασσες και το Pirate Simulation. Στο ACU επιστρέφουμε στον πυκνό αστικό ιστό, μίας τεράστιας, αχανούς ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα πόλης όπως το Παρίσι. Επιστρέφουμε σε τόσο πυκνά δομημένα κτήρια όπου το ταξίδι στις στέγες είναι και πάλι η προτιμητέα λύση και όχι η οδός διαφυγής και η λύση ανάγκης. Επιστρέφουμε σε ένα μέρος όπου κόσμος βρίσκεται παντού και ο Assassin μπορεί να γίνεται ένα με το πλήθος σε χρόνο μηδέν και όχι να ψάχνει κορφές δέντρων να κρυφτεί παρέα με σκίουρους και κοτσύφια.

assassins-unity-new-image-02

Η Notre Dame είναι κτήριο-σήμα κατατεθέν του Παρισιού και είναι από αυτά τα κτήρια (τα πολλά) που έχουν περάσει στο παιχνίδι με ανατριχιαστικό τρόπο. Και οι ανατριχίλες προέρχονται από τη λεπτομέρεια, την αληθοφάνεια, την πιστή απεικόνιση σε σχέση όχι με το τι είναι η Notre Dame σήμερα αλλά με το τι ήταν τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης. Αποδεχόμενοι την αποστολή της δολοφονίας του αρχαιοκάπηλου που βρίσκει καταφύγιο και ορμητήριο στο Ναό, ο κόσμος τριγύρω μας συνεχίζει να υπάρχει. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε απρόσκοπτα ότι τραβάει η ψυχή μας χωρίς κάποιο αόρατο χέρι να μας επιβάλλει να εκτελέσουμε αναγκαστικά συγκεκριμένες πράξεις με waypoints και checkpoints. Βέβαια, ακριβώς αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχει αλλάξει και η κατανομή των checkpoints στο παιχνίδι. Το τίμημα της «ανοικτής φύσης» των αποστολών όπως τις ονόμασε ο Bruno, είναι ότι αποτυχία σημαίνει επανεκκίνηση της sequence.

Θα πρέπει να δούμε συνολικά το παιχνίδι προκειμένου να αποφανθούμε για το αν αυτές οι νέου τύπου «ανοικτές» αποστολές λειτουργούν ή εφόσον λειτουργούν αν είναι κάτι τόσο διαφορετικό από αυτό που γνωρίσαμε πιο πριν στα Assassins Creed. Η αλήθεια είναι ότι ανέκαθεν η προσέγγιση μίας δολοφονίας (που είναι και η πεμπτουσία των αποστολών των AC) πραγματοποιούταν  με ανοικτό μυαλό από τον παίκτη σχετικά με τον τρόπο που θα έπρεπε ή θα μπορούσε να φτάσει ο Altair, o Ezzio, o Connor στο θύμα. Εδώ όμως, βλέπουμε κάτι διαφορετικό. Στην πρώτη αποστολή, και πριν ακόμη φτάσουμε στο κτήριο του Ναού, εμφανίζονται ευκαιρίες για διαφορετικές τακτικές. Μαθαίνουμε ότι δύο φρουροί έχουν τα κλειδιά της κεντρικής εισόδου. Παρακάτω, εμφανίζεται μία ευκαιρία αντιπερισπασμού, προκειμένου να παρασυρθούν οι ένοπλοι από το εσωτερικό προς την αυλή αφήνοντας αφύλακτο το στόχο. Εμείς, μη διαλέγοντας τίποτα από τα δύο, βρίσκουμε απλά ένα ανοικτό βιτρό στο ύψος του πρώτου γυναικωνίτη, και μπαίνουμε στο εσωτερικό.

assassins-unity-new-image-03

Ο Ναός, εσωτερικά δε έχει και πολύ σχέση με αυτό που γνωρίζουμε σήμερα. Η καθαγιασμένη λατρευτική ατμόσφαιρα έχει δώσει τη θέση της σε μία εικόνα πολιορκίας με πρόχειρες κατασκευές οχυρωματικού τύπου να γεμίζουν τα περιστύλια και τον πρόναο, ενώ ο δεύτερος όροφος θυμίζει κανονικό φρούριο. Ο ρόλος της Notre Dame ήταν ιδιάζουσας σημασίας κατά τη Γαλλική επανάσταση όπως επιχείρησε επιγραμματικά να μας εξηγήσει ο Maxime Durand, ιστορικός επιμελητής του ACU (και άλλων AC), και η σημαντικότερη διάσταση σε αυτό το ρόλο έχει να κάνει με το ότι η στάση του κλήρου απέναντι στην Επανάσταση δεν ήταν ενιαία όποτε και οι δυνάμεις του Ροβεσπιέρου δεν ήρθαν άμεσα σε σύγκρουση με τη θρησκευτική κάστα του Παρισιού. Στη δεύτερη αποστολή όπου ο Arno προσπαθεί να φτάσει στον Βασιλιά των Κλεφτών της γαλλικής μεγαλούπολης, που κινείται μεταξύ επιφάνειας και υπονόμων και παρά τη ρακένδυτη εμφάνισή του φτάνει να διαπραγματεύεται με τους πιο ισχυρούς παράγοντες του καθεστώτος, μπορούμε να κάνουμε πολλά και διάφορα πράγματα.

Μεταξύ αυτών είναι και μία υποαποστολή tailing. Παρακολούθησης δηλαδή. Από αυτές που έκαναν τις τρίχες στο εσωτερικό των αυτιών και της μύτης μας να στέκονται στυλωμένες από αποτροπιασμό μετά την 49η επανάληψη στα προηγούμενα AC. Στο ACU αυτό δεν ισχύει. Κάτι που μπορεί να ξεκινήσει ως tailing mission μπορεί κάλλιστα να αποτύχει στο ενδιάμεσο της αποστολής. Ο Bruno σχολιάζει:

Με το μηχανισμό του trial and error κάπου φτάσαμε σε ένα αδιέξοδο. Από τη μία θέλαμε ο κόσμος να είναι πιστευτός και ζωντανός και από την άλλη με ένα μικρό λάθος ή με ένα παραπάνω βήμα η αποστολή γινόταν reset. Λες και θα άλλαζε κάτι στην πραγματικότητα αν ο Assassin κάθε παιχνιδιού έχανε τρεις λέξεις από μία συνομιλία ή έχανε για 20 δευτερόλεπτα το στόχο από τα μάτια του. Εφόσον λοιπόν έχουμε πλέον τα τεχνολογικά μέσα να το προχωρήσουμε, το ενσωματώνουμε στο παιχνίδι. Δημιουργούμε έναν πιστευτό κόσμο; Ε, λοιπόν σε αυτόν τον κόσμο, μπορεί η αποστολή να λέει «ακολούθα τον στόχο» αλλά αν τον χάσεις, δεν έγινε και τίποτα. Όλο και κάποιος άλλος τρόπος θα υπάρχει για να τον εντοπίσεις. Όλο και κάποιες άλλες παράπλευρες οδοί θα υπάρχουν για να εκμαιεύσεις πληροφορίες και να μαζέψεις τα στοιχεία που θέλεις.

assassins-unity-new-image-04

Για του λόγου το αληθές, οδηγηθήκαμε σε αποτυχία (δεν υπήρχε και πολύ όρεξη για ΑΚΟΜΗ μία tailing mission) και πραγματικά, δεν αντικρίσαμε καμία οθόνη με το game over, κανένα reset της αποστολής, τίποτα. Ο στόχος υπήρχε κάπου εκεί γύρω αλλά χρειαζόταν λίγο ακόμα ψάξιμο για να τον βρούμε. Ανυπομονούμε να δούμε τη φιλοσοφία αυτή στο σύνολό της. Δε μπορούμε ακόμα να προχωρήσουμε σε ασφαλή συμπεράσματα αλλά σίγουρα απομακρυνόμαστε αρκετά από την αυστηρά στημένη εξέλιξη της αποστολής που ξαφνικά νέκρωνε τον τριγύρω κόσμο και εστίαζε σε μία προαποφασισμένη αλληλουχία κινήσεων και ελιγμών μέχρι την τελική δολοφονία.

Εκτός βασικών αποστολών, υπάρχει η λογική του ζωντανού αναπνέοντα κόσμου όπου πολλά πράγματα μπορούν να συμβαίνουν. Έτσι το βλέπουν κωδικοποιημένα οι άνθρωποι της Ubisoft Montreal και αναφέρονται στην δημιουργία (από τη μηχανή του παιχνιδιού) γεγονότων που εμφανίζονται με τυχαία σειρά και χωρίς προειδοποίηση στο ραντάρ του παίκτη και δεν απαιτούν ολοκλήρωση. Random events είναι βασικά, που κάνουν ακόμα πιο έντονη της αίσθηση της αληθοφάνειας στο παιχνίδι. Ξεπετάγονται από παντού έτσι στο αναπάντεχο. Είναι στην ευχέρεια του παίκτη αν θα ακολουθήσει το μίτο που του δίνεται ή αν θα τον αγνοήσει.

Πρέπει να θυμόμαστε το εξής. Η γαλλική επανάσταση είναι το υπόβαθρο της ιστορίας. Ο Arno βρίσκεται στο Παρίσι και στη θέση εντός της κάστας των Assassins προκειμένου να ολοκληρώσει τη δική του αποστολή Κάθαρσης και Σωτηρίας. Οπότε, είναι στο χέρι του αν θα σώσει ένα γκρουπ επαναστατών από τρεις βασιλικούς μουσκετοφόρους. Αν θα σώσει έναν αξιωματούχο από μία ομάδα εξοργισμένων επαναστατών. Αν θα προσπαθήσει να διαλευκάνει το μυστήριο σχετικά με ένα πτώμα που βρέθηκε πεταμένο σε ένα υγρό σοκάκι. Αλλά όλα αυτά, ακόμα και αν τα δει κανείς παράπλευρα, στο σύνολό τους, συνιστούν έναν ζωντανό κόσμο, περίπου όπως ήταν το Παρίσι του 18ου αιώνα. Πολύβουο, με χιλιάδες πράγματα να συμβαίνουν, και έναν ήρωα κάπου στη μέση που δεν έχει και πολύ σημασία αν θα συμμετέχει σε όλα ή όχι.

assassins-unity-new-image-05

Και ένα σχόλιο πάνω σε αυτό που αναφέρθηκε για το «υπόβαθρο» της Γαλλικής Επανάστασης. Ελπίζουμε να απομακρυνόμαστε  από τον κλαυσίγελο όπου ο Connor έπρεπε οπωσδήποτε να λαμβάνει μέρος σε κάθε γεγονός της Αμερικάνικης Επανάστασης.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η επιλογή αυτή έμοιαζε βεβιασμένη στην περίπτωση του ACIII. Το κάναμε από αγνή πρόθεση να προσφέρουμε κάτι διαφορετικό, δίνοντας ταυτόχρονα και μία εναλλακτική οπτική της Αμερικάνικης Ιστορίας.

Κάτι που οδήγησε σε πλήρη αποπροσανατολισμό σχετικά με το ποιος είναι ο Connor και ποια η δική του Αποστολή ως Assassin.

Ναι, μπορεί και να έγινε αυτό. Γι’ αυτό σου είπα, θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω. Δεν φταίει πάντα το ότι κάποια πράγματα δε γίνονται σωστά. Κάναμε μία υπέροχη δουλειά στο ACIII αλλά όπως σου είπα και προηγουμένως είχαμε φτάσει σε ένα σημείο όπου επιπλέον στοιχεία συσσωρεύονταν πάνω σε επιπλέον στοιχεία. Όλα τους ξεχωριστά μπορεί να ήταν υπέροχα, έφτασαν όμως σε ένα σημείο να μη μπορούν να δουλέψουν άλλο μαζί αρμονικά. Επιστρέφουμε λοιπόν στις ρίζες του Assassins Creed και ξέρουμε ποιος είναι ο Assassin ποια είναι η ιστορία Λύτρωσής του και ποιος ο σκοπός του και ποιοι οι αντίπαλοί του. Η Γαλλική Επανάσταση, αν και γοητευτικά αποτυπωμένη, παραμένει το υπόβαθρο που δεν «εκβιάζει» τον παίκτη να συμμετέχει.

Το Παρίσι του ACU φαντάζει γοητευτικά πραγματικό. Η έκδοση του Xbox One είχε κάποια προβληματάκια με το frame rate και η αλήθεια είναι ότι δε μείναμε πολύ εντυπωσιασμένοι από τις πολύ κοντινές λήψεις σε περιβάλλον, textures και μοντέλα NPCs. Αλλά πρέπει να επισημάνουμε ότι η αίθουσα όπου δοκιμάσαμε τον τίτλο ήταν σχεδόν ακατάλληλη για gaming με πολύ έντονο φωτισμό και καθόλου καλές συνθήκες θέασης. Υποθέτουμε ότι η παραπομπή στο παρελθόν και στο ύφος του τίτλου υπερίσχυσε των αναγκαιοτητών για καλές συνθήκες παιξίματος.

assassins-unity-new-image-07

Στα υπόλοιπα τεχνικά όμως, το ACU τα καταφέρνει πολύ καλά. Draw Distance, ακρίβεια και αληθοφάνεια κτηρίων (αυτά που είδαμε την προηγούμενη μέρα ήταν σαν αληθινά μέσα στο παιχνίδι), animation του Arno, animation στη μάχη, και κυρίως, πλήθος κόσμου (μιλάμε για χιλιάδες μοντέλα επί της οθόνης) είναι τα στοιχεία που κλέβουν την παράσταση. Και βεβαίως το παιχνίδι παίζεται με την ίδια άνεση όπως και τα υπόλοιπα AC με πολύ καλό έλεγχο του χαρακτήρα και εξαιρετική αντίληψη του χώρου. Υπάρχουν ορισμένες διαφορές στο «parkour» του ACU. Στον τομέα δηλαδή των αναρριχήσεων και των μεγάλων αγώνων επί… στεγών. Στα προηγούμενα AC είχαν ενοποιηθεί όλες σχεδόν οι κινήσεις, ώστε ο παίκτης μόνο με το μοχλό μπροστά να μπορεί να τα κάνει όλα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πλήθος κινήσεων που κατέληγαν σε κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά ο παίκτης ήθελε να κάνει. Αστοχία στο κράτημα, πιάσιμο από το λάθος πρεβάζι, αργοπορία στο κατέβασμα κτλ.

Εδώ, και πάλι κοιτώντας λοξά προς το παρελθόν, χρειάζονται άλλες, λεπτότερες κινήσεις για μία κίνηση ακριβείας που όμως, εφόσον αφήσουμε σε ησυχία τη δεξιά σκανδάλη, σχεδόν πάντα έχει επιτυχία. Θέλει λίγη εξάσκηση, και έχοντας στο μυαλό τα πρόσφατα AC χρειάστηκε κάποια ώρα να το συνηθίσουμε αλλά στο κυρίως παιχνίδι θεωρούμε πως θα λειτουργεί πολύ καλύτερα δεδομένης της πυκνότητας κτηρίων και κατασκευών. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να αναφέρουμε τη δυνατότητα του Arno να κατεβαίνει από τα ψηλότερα στα χαμηλότερα με μία σχεδόν κίνηση.

Αν θέλετε την ειλικρινή μας άποψη, η προσθήκη είναι εξαιρετική, διότι όσο δημιουργικό (αν μπορεί κάποιος να το πει έτσι) είναι το «ανέβασμα» στα AC, άλλο τόσο επίπονη αγγαρεία φαντάζει το «κατέβασμα». Εκτός των άλλων, φαίνεται ότι ο μηχανισμός του «αυτόματου κατεβάσματος» έχει ενσωματωθεί με περισσή φροντίδα και η τελική εικόνα είναι όμορφη και εντυπωσιακή αφού ο Arno κάνει ένα salto mortale στηριζόμενος σε ότι βρει μπροστά του και καταλήγει σχεδόν με ακροβατικό στυλ στο έδαφος χωρίς πονοκεφάλους και έξτρα κινήσεις που μία στις δύο είναι λάθος. Να ησυχάσει λίγο και αυτό το B button (ή κύκλος, όπου σας βολεύει).

assassins-unity-new-image-06

Αυτό που φαίνεται αρκετά αλλαγμένο στο ACU είναι η μάχη. Από τον ίδιο το Director του παιχνιδιού, ακούσαμε ότι το παιχνίδι «σπρώχνει» τον παίκτη σε πιο stealth μονοπάτια. Γενικώς, δεν ενθαρρύνεται η ευθεία προσβολή των στόχων. Μπορούμε να θυμηθούμε παραδείγματα από τα πρόσφατα Assassins όπου η απροθυμία του παίκτη να εξερευνήσει το περιβάλλον του και τις ευκαιρίες που του παρέχει δεν τιμωρούνταν. Η μάχη, έτσι όπως είχε ευκολύνει, ήταν πάντα μία επιλογή και συνήθως οδηγούσε και σε επιτυχία. Στο ACU, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Ας μη ξεχνάμε ότι τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης, τα πυροβόλα όπλα είναι πλέον μία σταθερά, και η χρήση τους είναι εκτεταμένη. Όταν ο Arno έρχεται αντιμέτωπος με πάνω από τρεις αντιπάλους τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Η δυσκολία της μάχης και η ευκολία με την οποία εξαερώνεται η μπάρα υγείας του Assassin είναι αποτρεπτικοί παράγοντες για την τακτική των κατά μέτωπο επιθέσεων. Εμείς την αξιολογούμε ως θετική αυτή την εξέλιξη, διότι η απερίσκεπτη καταφυγή στη μάχη είχε σχεδόν εξαφανίσει την αίσθηση του αόρατου Δολοφόνου που κρύβεται στο πλήθος, στις στέγες και περιμένει σαν γεράκι να ορμήσει.

Ρωτήσαμε τον Bruno σχετικά με το κομμάτι του παιχνιδιού που απαιτεί συνεργασία και είναι το μοναδικό multiplayer στοιχείο του τίτλου.
Το coop κομμάτι του ACU όπως θα το είδες κι εσύ, χωρίζεται σε Brotherhood αποστολές που είναι 2 player coop (αλλά πάντα μπορούν να παιχτούν και solo) και σε Heist αποστολές, όπου τέσσερις παίκτες συνεργάζονται για μία ληστεία. Προσωπικά το δοκίμασα μόνος μου, και οι συνθήκες δεν ήταν καθόλου ευχάριστες. Οι αποστολές του 4 player coop είναι πολύ δύσκολες ώστε να παιχτούν σόλο.

Παίξαμε μία 2 player coop αποστολή, και μία 4 player Heist αποστολή. Η Ληστεία, το καταλαβαίνω, ήθελε συνεργασία κτλ. Η Brotherhood αποστολή όμως, δε μπορώ να πώ ότι με συγκίνησε και ότι είχε κάτι το διαφορετικό από μία single player αποστολή που να δικαιολογεί την ύπαρξη coop. Μήπως αυτές οι αποστολές είναι μεταμφιεσμένες single player αποστολές απλά και μόνο για να μπεί το coop στη μέση και να μεταφέρουμε το παιχνίδι σε social επίπεδο;

Σε καμία περίπτωση. Για την 4 player αποστολή, δε χρειάζεται να πω πολλά, το είδες και μόνος σου, είναι σχεδόν απραγματοποίητες από έναν μόνο παίκτη. Αλλά και οι 2 player αποστολές της Αδελφότητας, είναι εκεί προκειμένου να τονίσουν το στοιχείο του ότι ο Arno δε λειτουργεί μόνος, είναι κομμάτι ενός συνολικού μηχανισμού που δρα με χειρουργική ακρίβεια και απαιτεί συνεργασία από τα μέλη του.

Πάντως, ομολογώ ότι το coop εδώ, μου θύμισε την υποτιμημένη από κοινό και reviewers αντίστοιχη περίπτωση των Splinter Cell όπου άλλαζε τελείως το παιχνίδι.

Έπεσες μέσα! Σε αυτές τις αποστολές κάπως έτσι θέλουμε να αλλάξουμε κι εμείς το παιχνίδι. Και γιατί να μη το πούμε κι αυτό. Τα AC είναι παιχνίδια που από την πρώτη στιγμή «φώναζαν» ότι σηκώνουν τέτοιου είδους προσθήκες.

Ναι, αλλά εσείς επιλέξατε να προσθέσετε πλήρως αδιάφορα και νερόβραστα multiplayer κομμάτια, απλά για να βρίσκονται εκεί.

Θα μου επιτρέψεις να μη το βλέπω έτσι γιατί κι εκείνα τα modes είχαν κάτι να προσφέρουν. Αλλά το συνεργατικό παιχνίδι, για να καταλήξουμε και σε κάτι που να συμφωνούμε, είναι αυτό που κατεξοχήν ταιριάζει στα Assassins Creed.

assassins-unity-new-image-08

Για το coop mode δεν μπορούμε να πούμε και πολλά πράγματα. Όχι γιατί είναι ανάξιο λόγου, τουναντίον, απλά είναι… ένα coop mode. Θα θέλαμε πολύ να δείχνουμε ενθουσιασμένοι επειδή ο ένας παίκτης θα μπορεί να εκτελεί την ώρα που ο άλλος παρασύρει ένα τσούρμο αντιπάλους, αλλά… δεν το έχουμε ξανακάνει; Όχι σε AC πλαίσια, και όχι υπ΄ αυτές τις συνθήκες, αλλά όπως και να ‘χει το έχουμε ξανακάνει. Σαφώς και μπορεί να λειτουργήσει καλά, και σαφώς, όπως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις γίνεται ικανοποιητική προσθήκη εφόσον υπάρχει συνεννόηση μεταξύ των δύο φίλων αλλά τα ξέρουμε αυτά τα πράγματα. Πάντως, ως ελαφρυντικό, σίγουρα δεν είναι το coop mode των παιχνιδιών που όταν λεν coop εννοούν «κάνουν και οι δύο ό,τι θα έκαναν μόνοι  με τη διαφορά ότι είναι στον ίδιο χάρτη». Αν ασχοληθήκατε ποτέ με τα coop του Splinter Cell μπορείτε να αντιληφθείτε τη διαφορά.

Τα Heists από την άλλη, είναι διαφορετική περίπτωση κυρίως λόγω της αυξημένης πρόκλησης και της διάρκειας τους. Μπορούν να παιχτούν και συμβατικά, με τους παίκτες (τέσσερις στον αριθμό) να κάνουν ό,τι τους κατέβει, αλλά η συνολική αμοιβή στο τέλος της Ληστείας, θα είναι πολύ χαμηλότερη σε σύγκριση με αυτή που θα προέκυπτε μετά από προσεκτικό και μελετημένο παίξιμο. Και όταν λέμε μελετημένο, εννοούμε ψάξιμο του χώρου, σιωπηρή εξουδετέρωση φρουρών και αντιπάλων, αρπαγή όλων των τιμαλφών και επίτευξη ενός υψηλού σκορ που μεταφράζεται σε Γαλλικά Φράγκα. Παρεμπιπτόντως, τα Φράγκα στο ACU έχουν σημασία, καθότι η αναβάθμιση του εξοπλισμού που απαιτεί αρκετά από αυτά, δεν είναι μόνο κοσμητικής φύσεως όπως συμβαίνει εδώ και κάποια χρόνια στα AC. Ο παίκτης γίνεται αισθητά πιο ισχυρός αναβαθμίζοντας στολές και εξοπλισμό. Για λεπτομέρειες θα περιμένουμε την κανονική κυκλοφορία, αλλά το ότι επανέρχεται το χαμένο ενδιαφέρον για την αναβάθμιση του οπλισμού είναι πολύ ευχάριστο γεγονός.

Όπως ευχάριστο είναι και το ότι μπορεί να αναβαθμίζεται και ο ίδιος ο Arno με πιο λεπτομερή και δουλεμένο τρόπο από αυτούς που έχουμε συναντήσει σε προηγούμενα Assassin’s Creed. Συγκεκριμένα, μπορούν να αναπτυχθούν χαρακτηριστικά και ιδιότητες συνδεδεμένες με την Melee και Ranged μάχη, τις Stealth ικανότητες του Δολοφόνου και με την αντοχή και την υγεία του. Δεν κάνει κακό μία μικρή μυρωδιά από RPG σε αυτό το σημείο, αν και εννοείται ότι πρόκειται μόνο για μία μυρωδιά.

assassins-unity-paris-event-02

Τον Bruno τον ξανασύραμε στα σκοτεινά μονοπάτια της συνεχούς επίκρισης των προηγούμενων AC αυτή τη φορά σε ό,τι έχει να κάνει με τη μυστηριακή ατμόσφαιρα, τα κρυμμένα προαιώνια μυστικά κτλ, που είναι απόντα από τη σειρά εδώ και κάτι χρόνια.

Γενικώς Bruno, θα ξανανιώσουμε ότι παίζουμε Assassins Creed ή θα ψάχνουμε σε wikis της σύνδεση των ηρώων με τη μυθολογία της σειράς;

Πιστεύω ότι το Παρίσι της Γαλλικής Επανάστασης έχει πάρα πολλά μυστικά να αποκαλύψει και τα περισσότερα από αυτά σε σημεία που δεν τα πιάνει το μάτι. Οι ίδιες οι κατασκευές και τα ιστορικά κτήρια έχουν τόση πολλή ιστορία πίσω τους και τόσα πολλά να πουν που θα μπορούσαμε να αρκεστούμε σε αυτά, αλλά ας μη ξεχνάμε και τις Παρισινές Κατακόμβες που ακόμα και σήμερα αποτελούν ένα μυστήριο. Πρόκειται για ένα δαιδαλώδες σύστημα τούνελ κάτω από την πόλη. Ουσιαστικά είναι μία πόλη ολόκληρη κάτω από μία άλλη πόλη και έχει να προσφέρει ουκ ολίγα μακάβρια και μυστικιστικά θεάματα.

Δεν πιστεύω να θυμίζει τις κατακόμβες στο ACIII;

Έχεις ένα θέμα με το παιχνίδι…

Μεγάλο!

Mείνε ήσυχος, το όλο σκηνικό θα σου θυμίσει πολύ περισσότερο Brotherhood και II. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι πρόκειται για ενιαίο κόσμο με την υπέργεια πόλη του Παρισιού, και η πρόσβαση γίνεται από δεκάδες σημεία, χωρίς επιπλέον loading. Και πέρα από τα μυστικά που κρύβουν οι κατακόμβες αρκετές αποστολές εξελίσσονται σε αυτές.

Είχα παίξει μία coop αποστολή στη gamescom.

Ακριβώς. Ξεκινούσες μέσα από έναν νεκροταφείο. Είχαν άμεση σύνδεση με όλο αυτό το μακάβριο concept. Ολόκληρα νεκροταφεία είχαν αδειάσει εκεί μέσα οι Γάλλοι.

Nαι, μας τα εξηγούσε χθές ο Maxime Durand ο ιστορικός, και έδειχνε γοητευμένος. Ελπίζω αυτό να περνάει και στον παίκτη.

Αν σκεφτούμε ότι οι Κατακόμβες προσφέρουν έξτρα περιεχόμενο στο παιχνίδι, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη  ότι αυτό  δεν τελειώνει εδώ. Πέρα από τις βασικές Black Box αποστολές, τα τυχαία γεγονότα, τις Coop αποστολές, τα Heists με το τετραπλό coop, τα collectibles και τις εξιχνιάσεις φόνων, το παιχνίδι λαμβάνει έξτρα περιεχόμενο και από το companion app το οποίο λειτουργεί και ως in game εργαλείο, και ως πάροχος επιπλέον πραγμάτων. Η περιγραφή τους σε αυτό το σημείο είναι ελαφρώς άσκοπη αλλά είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από έναν απλό χάρτη με στόχο τον εντυπωσιασμό.

assassins-creed-unity-image-01

Για να καταλήξουμε και κάπου, διότι αυτή η αθρόα ροή πληροφοριών μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, θα πρέπει να σταθμίσουμε δύο παράγοντες. Ο ένας είναι ότι οι άνθρωποι της Ubisoft αντιλήφθηκαν ότι το AC χρειάζεται ένα restart. Αυτό είναι εμφανές παντού. Ο τίτλος στη γενική του φιλοσοφία θυμίζει πολύ περισσότερο το πρώτο AC παρά ένα από τα πιο πρόσφατα. Από αυτά που περιγράψαμε, αντιλαμβάνεστε ότι η ομάδα μάλλον δεν επαναπαύθηκε με το να παραδώσει ένα Altair ντυμένο στα χρώματα της γαλλικής επανάστασης. Αλλά η φιλοσοφία παραπέμπει εκεί. Ο δεύτερος παράγοντας έχει να κάνει με το ότι όσο μεγάλης φροντίδας κι αν έγινε αποδέκτης αυτό το Restart παιχνίδι, παραμένει το όγδοο ή ένατο ή πιο άλλο δεν έχει σημασία Assassin’s Creed παιχνίδι.

Στο οποίο, οκτώ χρόνια μετά το πρωτότυπο, ο ήρωας και πάλι θα κινείται μουλωχτά μέσα στο πλήθος, και πάλι θα ανεβαίνει σε τοίχους, σπίτια, στέγες, πύργους και κορφές και θα συγχρονίζεται, και πάλι θα δολοφονεί και θα κάθεται σκεπτικά πάνω από το θύμα του ψελλίζοντας τη μετεξέλιξη του «Requiescat in Pace» του Ezio. Οπότε, καλή είναι η αποδοχή των βελτιωμένων στοιχείων του παιχνιδιού, αλλά πλέον δε μπορούμε να αγνοήσουμε και αυτούς που δηλώνουν κουρασμένοι ως παίκτες από τη σειρά. Πάντως, οι τελευταίοι να ξέρουν: o Arno είναι ο πρώτος Assassin’s Creed ήρωας που μπορεί να μπαίνει σε Stealth Mode! Αλήθεια!

Τσέκαρε το βίντεο

Έκθεση εικόνων

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Ανακοινώθηκε νέο υλικό για το Borderlands 3
Διαθέσιμο μέσω του Season Pass 2.
Αποκαλύφθηκαν οι απαιτήσεις συστήματος για το Assassin's Creed: Valhalla
Μαζί με ένα νέο trailer αφιερωμένο στον οπτικό τομέα του τίτλου.
Το Halo 5 δεν θα προστεθεί στη Master Chief Collection
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της 343 Industries.
PS5: Περαιτέρω πληροφορίες για τη συμβατότητα με τίτλους του PS4
Αποκαλύφθηκαν και όσα παιχνίδια μένουν εκτός συμβατότητας.
Ολοκληρώθηκε η ανάπτυξη για το Marvel's Spider-Man: Miles Morales
Όλα έτοιμα για τη διάθεσή του σε PS4 και PS5.
Διαθέσιμο το νέο update για το World of Warships
Νέες προσθήκες και βελτιώσεις στο παιχνίδι.
Το For Honor έρχεται και στην επόμενη γενιά
Με δωρεάν "αναβάθμιση" και πληροφορίες επίδοσης στις νέες κονσόλες.
Star Wars Squadrons - Review
X-Wing Vanguard VS Tie-Fighter Titan Squadrons.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (20)

This comment was minimized by the moderator on the site

ΚΟ σε δύο γύρους το γατάκι τον Bruno, δεν θα μπορούσες να κάνεις καλύτερες ερωτήσεις!!!

This comment was minimized by the moderator on the site

Γεια σου ρε Σάββα με τις μάχιμες ερωτήσεις σου!

Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 6 χρόνια από drifterX drifterX
This comment was minimized by the moderator on the site

το πρωτο ηταν καλο, πολυ καλο, το δευτερο ο ορισμος του sequel μετα απο εκει εχασε την μαγεια του, ελπιζω να την βρει ξανα και να μοιαζει με το 2 οσο γινεται

This comment was minimized by the moderator on the site

Σαββα το coop ειναι και local ή μονο online ??

This comment was minimized by the moderator on the site

Θα βλέπει τις ερωτήσεις σου στους εφιάλτες του ο Bruno

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολυ καλο preview για αλλη μια φορα, πολυ ευστοχες οι ερωτησεις! Οσο για το ACU αν και κραταγα μικρο καλαθι, πλεον πιστευω πως θα ειναι πολυ αξιολογο. Για μενα ολες οι αλλαγες ειναι προς το καλυτερο για την σειρα, μ΄αρεσει που εχει ανεβει η προκλιση, η πιο stealth προσεγγιση και το coop ειναι ευπροσδεκτο.

This comment was minimized by the moderator on the site

Το setting είναι εκπληκτικό. Το gameplay, είδωμεν....
Θα το διατηρήσω στο πίσω μέρος του μυαλού μου.
Σάββα, είσαι ο εφιάλτης των PR συνεντεύξεων! Στο τέλος θα σου αμολήσουν κανέναν ντουλάπα διότι άλλα έχουν συνηθήσει!

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ καλό Preview Σάββα , ελπίζω το παιχνίδι να είναι όσο καλό δείχνει

This comment was minimized by the moderator on the site

Σάββα εσύ για άλλη μια φορά μας τα είπες μια χαρά είναι περιττό να ακούς πόσο ωραία γράφεις και με πόσο όμορφο τρόπο και ύφος αφήγησης μας βάζεις στον κόσμο του παιχνιδιού διαβάζοντας το preview. To θέμα για εμένα είναι ότι την σειρά Assassins Creed την αγάπησα στο πρώτο παιχνίδι και λίγο στο δεύτερο και μετά δεν ήθελα να το ξαναδώ αν και θα πω την αμαρτία μου ότι δοκίμασα το Black Flag και το...

Σάββα εσύ για άλλη μια φορά μας τα είπες μια χαρά είναι περιττό να ακούς πόσο ωραία γράφεις και με πόσο όμορφο τρόπο και ύφος αφήγησης μας βάζεις στον κόσμο του παιχνιδιού διαβάζοντας το preview. To θέμα για εμένα είναι ότι την σειρά Assassins Creed την αγάπησα στο πρώτο παιχνίδι και λίγο στο δεύτερο και μετά δεν ήθελα να το ξαναδώ αν και θα πω την αμαρτία μου ότι δοκίμασα το Black Flag και το μόνο ίσως που θυμάμαι είναι οι επικές μάχες με τα πολεμικά πλοία. Και ερωτώ ο άμοιρος gamer αξίζει να πληρώσω το Unity? Θα βιώσω ένα πραγματικό Assassins με στοιχεία stealth και ατμόσφαιρα να την πιες στο ποτήρι? Θυμάμαι όταν είχα δει το βίντεο από το πρώτο στο PS3 δήλωνα ερωτευμένος γιατί μου αρέσει το όλο concept. Τα αισθήματά μου είναι ανάμικτα μετά το διάβασμα δεν ξέρω πάω να σκοτώσω γύρω στους 5000 εχθρούς στο Destiny να το σκεφτώ. Πέρα από την πλάκα πιστεύω ότι το Unity η θα πάει την σειρά ένα σκαλί πιο πάνω η θα κάνει ελεύθερη πτώση από το παράθυρο.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Απαπά τι ειναι αυτί η επιθετικότητα ρε παιδί μου , πρέπει να τρομοκρατήθηκε ο άνθρωπος! :p
Βεβαια καλα του είπες για το AC3, πραγματικά.
Με κάλυψε η συνέντευξη , περιμενω ενα καλο++ AC.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ξεπουλημα !
Στα 900p το ps4 ???
Για ακομη μια φορα τα καταφερες !
Παμε για αλλα

Edit
Πρόσεχε τις εκφράσεις σου σε παρακαλώ.

Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 6 χρόνια από aragorn2 aragorn2
This comment was minimized by the moderator on the site

Με την πλατη στο τοιχο τον ειχε ο Σαββας..Θα καταντησει,αν δεν εχει ηδη καταντησει,ο φοβος και ο τρομος ..Στο προκειμενο τωρα,το παιχνιδι,μου εχει αναπτερωσει τις ελπιδες οτι θα δουμε κατι πολυ καλο..Μακαρι να μην πεσω εξω..Οποιος εχει κουραστει ας το προσπερασει εξαλου υπαρχει και το DESTINY που δεν επαναλαμβανεται..Μετα τη Γαλλια θελουμε Ιαπωνια κυριοι της UBISOFT..

This comment was minimized by the moderator on the site

AC 1 και 2 ειναι απ τα καλυτερα games που εχω παιξει...επαιξα μεχρι και το AC3 (δεν το τερματισα).. δεν ξερω πως τα καταφερε η ubisoft παντως με εχει κανει να μην θελω ουτε να δω τρειλερ απο AC..

This comment was minimized by the moderator on the site

Ενταξει το 3 δεν ηταν τοσο κακο...Το μονο μεγαλο αρνητικο που ειχε ειναι το οτι δεν υπαρχει stealth...

This comment was minimized by the moderator on the site

Eίχε πολλά ακόμα... μεγάλα αρνητικά.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ευτυχως εφυγε απο την Αμερικη το franchise. Ετρεφα μεγαλες ελπιδες για το unity και το πληρεστατο ρεπορταζ μου τις επαναλαμπαδευσε!

There are no comments posted here yet
Φόρτωση Περισσότερων