Ισχύς εν τη ενώσει.

Αν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ένα μοτίβο στα παιχνίδια της σειράς Legend of Zelda, τότε αυτό έχει να κάνει με το ότι κάθε παιχνίδι της σειράς είναι “χτισμένο” γύρω από ένα gimmick (όχι απαραίτητα με την κακή έννοια). Για παράδειγμα, στο Ocarina of Time ήταν η εναλλαγή του Link μεταξύ της ενήλικης και εφηβικής του ζωής, στο Twilight Princess ήταν η διττή φύση του Link/ λύκου ενώ στο πιο πρόσφατο A Link Between Worlds ήταν το “ταξίδι” του Link από τις τρεις στις δύο διαστάσεις, ως άλλος πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος Flatland. To gimmick του Tri Force Heroes είναι το multiplayer και η... μόδα (και όχι η μόδα του multiplayer, θα καταλάβετε παρακάτω τι εννοoύμε!)

Ένα άλλο μοτίβο που παρατηρείται, είναι ότι ο κάθε τίτλος της σειράς συνοδεύεται από ιδιαίτερο εικαστικό, το οποίο το κάνει να ξεχωρίζει από όλους τους υπόλοιπους τίτλους της σειράς. Σε αντίθεση με τα περισσότερα σύγχρονα franchise (π.χ. Mass Effect, Gears of War κ.λπ.) ένα screen-shot είναι αρκετό για να καταλάβουμε για ποιόν τίτλο της σειρά έχουμε να κάνουμε, αν μιλάμε για τη ρεαλιστική απεικόνιση του Twilight Princess ή για την “ελαιογραφία” του Skyward Sword. Αυτό βέβαια, σημαίνει ότι η Nintendo θα πρέπει να χτίσει κάθε παιχνίδι του franchise από το μηδέν ή, ελληνιστί... from scratch. Βέβαια, όλα τα assets που δημιουργεί φροντίζει να τα εκμεταλλευτεί και σε ένα (περίπου) sequel ή spin-off, που θα έχει το ίδιο εικαστικό. Για παράδειγμα, το Majora's Mask χτίστηκε από assets του Ocarina of Time, ενώ το Wind Waker “γέννησε” δίδυμα, τα Phantom Hourglass και Spirit Tracks. Έτσι, το Tri Force Heroes πρόκειται για ένα παιχνίδι το οποίο έχει χτιστεί (σχεδόν εξ ολοκλήρου) από assets του A Link Between Worlds. Επομένως, δεν έχουμε και πολλά να πούμε για τον οπτικό τομέα του παιχνιδιού. Εάν σας ικανοποίησε το A Link Between Worlds, το Tri Force Heroes δε θα σας δώσει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο.

zelda triforce heroes image 02

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Nintendo επιχειρεί να φτιάξει ένα co-op multiplayer Legend of Zelda. Η αρχή έγινε με το Four Swords (GCN και GBA) το 2005, το οποίο μάλιστα είχε λάβει και καλές κριτικές εκείνη την εποχή. Δέκα χρόνια αργότερα, η Nintendo (για την ακρίβεια η Grezzo) επανέρχεται στο concept, αυτή τη φορά με τρεις (αντί για τέσσερις) Link αλλά και online multiplayer. Για την ιστορία, η Grezzo είναι ένα second-party studio της Nintendo, που μέχρι τώρα ανέλαβε να φέρει εις πέρας τα ports Ocarina of Time 3D, Majora's Mask 3D και το Four Swords Anniversary Edition. Ομολογουμένως έκανε καλή δουλειά, έτσι η Nintendo της εμπιστεύτηκε την ανάπτυξη ενός παιχνιδιού Zelda που δεν είναι port κάποιου.

Το Tri Force Heroes λαμβάνει χώρα σε μια εναλλακτική Hyrule, ονόματι Hytopia, της οποίας οι κάτοικοι είναι εθισμένοι στη μόδα. Η Hytopia διοικείται από το Βασιλιά και την πριγκίπισσα Stylla (μάλλον λογοπαίγνιο των λέξεων στυλ και Zelda). Μια κακόβουλη μάγισσα, λοιπόν, εκμεταλλεύτηκε τον εθισμό της Stylla στη μόδα και της προσέφερε ένα καταραμένο (και κακόγουστο) ρούχο, μέσα στο οποίο η όμορφη πριγκίπισσα εγκλωβίστηκε. Έτσι, η πριγκίπισσα κλείστηκε στο δωμάτιο και μη μπορώντας να βγάλει το κακόγουστο ρούχο της έπεσε σε μαρασμό...! Η ελπίδα δε χάθηκε όμως, γιατί υπάρχει μια προφητεία για τρεις ήρωες, οι οποίοι μπορούν να σχηματίσουν ένα... ανθρώπινο Totem και οι οποίοι θα ξεκινήσουν ένα κυνήγι μαγισσών στα εχθρικά Drablands για να σώσουν την πριγκίπισσα... Αν η ιστορία σας φαίνεται θεόμουρλη δεν έχετε και άδικο. Είναι μακράν το πιο περίεργο σενάριο που έχουμε σε παιχνίδι της σειράς!

zelda triforce heroes image 03

Αναλαμβάνετε λοιπόν το ρόλο κάποιου Totem Hero και μετά από μια σύντομη εισαγωγή εντάσσεστε στην ομάδα των κυνηγών μαγισών. Ο σκοπός σας είναι να πραγματοποιείτε εφορμήσεις στα Drablands σε ομάδες των τριών και να επιστρέφετε πίσω με διάφορα loots. Αν αυτό σας ακούστηκε σαν φόρμουλα dungeon-crawler, δεν έχετε και άδικο... είναι ακριβώς αυτό. Στο παιχνίδι δεν υπάρχει overworld, κάποιος χάρτης δηλαδή για εξερεύνηση, με μυστικά περάσματα, θησαυρούς με Piece of Heart ή Tupees.

Υπάρχει απλά ένα hub, από το οποίο μπορούμε να τηλεμεταφερθούμε στα dungeons των Drablands. Εν συντομία, το Hub περιέχει τέσσερα “hot spots”. Ένα μαγαζί με rupees, έναν οίκο μόδας όπου μπορούμε να κάνουμε craft στολές για τον πρωταγωνιστή μας, ένα σπίτι που χρησιμοποιείται για... social networking μέσω Miiverse (που μάλιστα επανασχεδιάστηκε και πρόσφατα) και το Colloseum για PvP μάχες. Δυστυχώς, μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφεται το preview, τα δύο τελευταία δε λειτουργούν. Λογικά θα ενεργοποιηθούν μετά την κυκλοφορία του τίτλου.


Από το hub λοιπόν, μπορούμε να επιλέξουμε και να τηλεμεταφερθούμε στα dungeons των Drablands. Τα Drablands χωρίζονται σε 8 θεματικές περιοχές (δάσος, πάγοι, ηφαίστειο κ.λπ.) με 4 υπό-περιοχές η κάθε μία. Συνολικά, λοιπόν, έχουμε 32 dungeons. Η 4η υποπεριοχή περιέχει και το “μεγάλο κακό”, όπου όταν τον νικήσουμε, ξεκλειδώνουν ειδικά challenges, τα οποία είναι σχεδιασμένα με τη λογική του να μας δώσουν μια νέα εμπειρία όταν ξαναπαίξουμε τα dungeons (π.χ. να βρούμε και να σκάσουμε όλα τα κρυμμένα μπαλόνια). Για τους completionists συνολικά μιλάμε για μια checklist των 128 προκλήσεων.

Τα dungeons μπορούμε να τα παίξουμε μη γραμμικά (με εξαίρεση το πρώτο που λειτουργεί ως tutorial) είτε σε Online multiplayer (με αγνώστους ή φίλους), είτε σε Local multiplayer είτε Offline (single player), με κοινή πρόοδο και στα τρία modes. Έχουμε δοκιμάσει μόνο το offline, μιας και η Nortec μας έδωσε μόνο έναν κωδικό review και δεν καταφέραμε να βρούμε άλλους για να παίξουμε online, παρά το μεγάλο χρόνο που αφιερώσαμε στην αίθουσα αναμονής. Ίσως όταν ακούτε 32 dungeons να ενθουσιάζεστε. Πράγματι, τα παιχνίδια της σειράς Legend of Zelda φημίζονται για το σχεδιασμό των επιπέδων τους. Από το ατμοσφαιρικό Snowpeak Ruins του Twilight Princess μέχρι τον λαβύρινθο του Water Temple στο Ocarina of Time. Δυστυχώς στο Tri Force Heroes τα dungeons είναι γραμμικά και αποτελούνται από 4-5 δωμάτια.

zelda triforce heroes image 04

Στο πρώτο δωμάτιο υπάρχουν τα τρία dungeon weapons: ο κάθε παίκτης μπορεί να διαλέξει από ένα. Στα επόμενα δωμάτια, οι παίκτες θα πρέπει να συνεργαστούν και ο καθένας να αξιοποιήσει το dungeon weapon που διάλεξε. Όταν μιλάμε για συνεργασία, αναφερόμαστε στο μηχανισμό “Totem” όπου ο ένας παίκτης μπορεί να ανέβει πάνω στον άλλον και έτσι να αποκτήσουν πρόσβαση σε υψηλότερα επίπεδα. Η έξοδος του δωματίου ανοίγει είτε όταν οι παίκτες λύσουν κάποιο γρίφο (ο οποίος συνήθως έχει με την ταυτόχρονη ενεργοποίηση κάποιων διακοπτών) ή όταν οι παίκτες εξοντώσουν όλους τους εχθρούς. Μιας και μιλήσαμε για dungeon weapons, να πούμε ότι αυτά είναι παρόμοια τόσο ως προς το gameplay (χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα stamina που είχε και το  A Link between Worlds) όσο και ως προς τους μηχανισμούς τους. Δεν υπάρχει κάποια φοβερή πρωτοτυπία, έχουμε τα κλασικά: bow, boomerang, water rod κ.λπ.

Σε κάθε εξόρμηση η ομάδα ξεκινά με τρια fairies στη διάθεσή της, τα οποία και αποτελούν τις “ζωές” της. Αν η ομάδα τα βρει μπαστούνια σε κάποιο δωμάτιο, μπορεί να σπαταλήσει ένα fairy για να μεταφερθεί στο επόμενο, θυσιάζοντας έτσι όμως και ένα μερίδιο από τα τελικά loots. Να σημειωθεί ότι αν σε ένα dungeon ή challenge γίνει χρήση ενός fairy, αυτό δε θα σημειωθεί ως ολοκληρωμένο στην αντίστοιχη λίστα. Μιλώντας για loot, ο παίκτης μετά από κάθε αποστολή επιστρέφει στο hub και μπορεί να χρησιμοποιήσει τα αντικείμενα που βρήκε για να “ράψει” νέα κοστούμια. Τα κοστούμια αυτά μπορεί είτε να του δίνουν νέες ιδιότητες (π.χ. περισσότερες καρδιές ή το bow να κάνει ενός είδους spreadshot) είτε να είναι απλά κοσμητικά (π.χ. υπάρχει ένα 8-bit κοστούμι που συνοδεύεται με τα ανάλογα ηχητικά εφέ του NES για τον κάτοχό του). Αίσθηση μας προκάλεσαν τα φορέματα που μπορεί να φορέσει ο Link (crossdressing σε παιχνίδι της Nintendo;).

zelda triforce heroes image 05

Όπως αναφέραμε, έχουμε καταφέρει να παίξουμε μόνο το single-player, όπου ο παίκτης χειρίζεται και τους τρεις Totem Heroes, έναν-έναν, εναλλάσσοντας τον κύριο μέσω της οθόνης αφής. Όπως προειδοποιεί και το παιχνίδι, η single-player εμπειρία θα είναι... δύσκολη. Διαπιστώσαμε ότι είχε δίκιο, αλλά δυστυχώς η δυσκολία ήταν με την κακή της έννοια: δε μιλάμε για υψηλή πρόκληση αλλά για εκνευριστική δυσκολία. Κάποια timed-sequences, τα οποία στο multiplayer φαντάζουν πανεύκολα, είναι ιδιαίτερα δύσκολα να τα κάνει ένας παίκτης μόνος του και απαιτούν αρκετές προσπάθειες trial and error για να βγουν (π.χ. ένα σημείο όπου οι Totem Heroes πρέπει να πασάρουν μια βόμβα μεταξύ τους πριν αυτή εκραγεί), ενώ οι μάχες, ιδιαίτερα προς το τέλους του παιχνιδιού, γίνονται εξαιρετικά εκνευριστικές. Τα bosses είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να απαιτούν συνεργασία, με αποτέλεσμα παίζοντας στο single-player να χάνετε όλη η μαγεία από το “χάος” που προκύπτει. Για να καταλάβετε τι εννοούμε, θα πρέπει να σας δώσουμε ένα μικρό spoiler. Το boss του Fire Temple είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να κάνει “lock” σε έναν παίκτη και να τον κυνηγάει. Παράλληλα, οι άλλοι δύο θα πρέπει να το χτυπήσουν στο weak spot, που είναι η ουρά του. Για φανταστείτε πόσο εκνευριστικό είναι αυτό σε single-player, όπου για μια δεδομένη χρονική στιγμή έχεις το χειρισμό μόνο του ενός εκ των τριών!

Αυτή ήταν μια (ίσως όχι και τόσο σύντομη) πρώτη ματιά στον τίτλο. Μέχρι την επίσημη κυκλοφορία του έχουμε περίπου 20 ημέρες. Ελπίζουμε μέχρι τότε να έχουμε δοκιμάσει και το multiplayer και να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Εξάλλου μιλάμε για ένα παιχνίδι που σχεδιάστηκε για να παιχτεί με παρέα. Πάντως, μπορούμε μάλλον με ασφάλεια να πούμε ότι, δυστυχώς μιλάμε για τη χειρότερη single-player εμπειρίας της σειράς Legend of Zelda μέχρι σήμερα. Ελπίζουμε αυτή η αρνητική εμπειρία να αντισταθμιστεί από ένα εξαιρετικό multiplayer.

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: Action, AdventureΔιάθεση: Nortec Multimedia
Αριθμός παικτών: 1-3Ανάπτυξη: Nintendo EADΗμ. Έκδοσης: 21/10/2015
PEGI: 3Εκδότης: NintendoΠλατφόρμες: Nintendo 3DS

Παιδί των 90s. Η πρώτη μου επαφή με βιντεοπαιχνίδια ήταν ο Amstrad CPC464 και το Sega Mega Drive. Ο πρώτος έρωτας ήρθε όμως όταν έπιασα στα χέρια μου κονσόλα της Nintendo, την οποία ακολουθώ -σχεδόν- πιστά έκτοτε. Λάτρης παντός είδους RPG, της Blizzard, της παλιάς καλής ροκ μουσικής και των b-movies. Αυτή τη στιγμή είμαι φοιτητής Πολυτεχνείου με όνειρο να εργαστώ ως game-develper.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Το μέλλον της σειράς Dragon Quest
Η αποδοχή της σειράς στη Δύση και σκέψεις για επόμενα παιχνίδια.
Έρχεται το Yokai Watch 3
Εντός του χειμώνα και σε δύο... δόσεις.
Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age
Η γνωστή, επιτυχημένη, παραδοσιακή JRPG συνταγή.
Οι ανακοινώσεις του Nintendo Direct
Ανακοινώσεις τίτλων και νέα για το Nintendo Switch Online.
Τα οικονομικά αποτελέσματα της Nintendo
Ελαφρά πτώση των πωλήσεων του Switch, εξαιρετική πορεία για τις πωλήσεις software.
Reggie Fils-Aime: Χωρίς προβλήματα η ανάπτυξη του Metroid Prime 4
Η τακτική της εταιρείας για τις ανακοινώσεις και τα συστήματα "Classic".
"Υπό εξέταση" ο διάδοχος του 3DS;
Δηλώσεις από τον νέο πρόεδρο της εταιρείας.
Bloodstained: Curse of the Moon
Ο πνευματικός διάδοχος του πρώτου Castlevania λίγο πριν τον διάδοχο του Symphony of the Night.
Τα οικονομικά αποτελέσματα της Nintendo
Θετικά νούμερα και...ανακατατατάξεις στο εσωτερικό της εταιρείας.
Οι ανακοινώσεις του νέου Nintendo Direct
Ανακοινώσεις με άρωμα από τα παλιά.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • αυτο που με στεναχωρει ειναι η χειροτερη single player εμπειρια. το 4 swords adventures που το εχω στο κυβο παιζοταν ανετα απο 1 παιχτη. το καλο της υποθεσης ειναι το online multi και δεν θα χρειαζετε να ψαχνεις για φιλο για να παιξεις. περιμενουμε για το τελικο ριβιου

  • klanas

    το φοβόμουν αυτό που είπες για τον 1 παίχτη, δυστυχώς τέτοια παιχνίδια ειναι πολυ δυσκολο να τα παίζεις μονος.
    απο την αλλη, στα αλήθεια πειράζει? υπαρχουν παρα πολλα single player zelda, δε πειράζει να ειναι αυτο ετσι κ να το παιζεις μονο με παρεα.

    εμενα αυτο που με ειχε ξενίσει λίγο ηταν τα γραφικά του, μου θύμιζαν άλλες εποχες, όχι 3DS. πολυ "αδειοι" κόσμοι.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 χρόνια από Sky333
  • Το συγκεκριμένο από την αρχή δεν μου πολύ γεμίζει το μάτι...
    Δεν έχει και πολύ σημασία όμως γιατί έτσι και αλλιώς Nintendo στην Ελλάδα παπαλα... :(

  • Παίδες Multiplayer τίτλος είναι και από ότι διαβάζω γνήσιος διάδοχος των εξαιρετικών Four Swords και Four Swords Adventure. Το Single Player είναι το ''δωράκι'' που βάζει η Nintendo για να μπορείς να παίξεις και Offline. Σκεφτείτε σαν το Campaign του Splatoon ή το 10ManChallenge του Super Mario Maker. Άμα έχετε επαφή μόνο με τα Mainstream Zelda είναι λογικό να ξενίζει. Το αν είναι καλό ή κακό παιχνίδι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.

    Υ.Γ. George ψιλό διαφωνώ με την εισαγωγή σου περί Gimmick, διότι όταν ένας μηχανισμός είναι βασικός για να παίξεις το παιχνίδι και τον χρησιμοποιείς συνέχεια τότε δεν είναι Gimmick. Είναι σαν να λες το cover system των Gears είναι Gimmick.

    Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί που αναφέρεις, πέρα ότι κατέχουν εξέχοντα ρόλο στην πλοκή και το σενάριο, επί της ουσίας είναι ο πυλώνας του Gameplay. Άμα τα δεις αυτά τα ''Gimmicks'' ένα προς ένα, θα δεις ότι αυτά τα στοιχεία είναι που κάνουν και το κάθε παιχνίδι αξιομνημόνευτο και μοναδικό.

    Καταλαβαίνω βέβαια πως το εννοείς, ωστόσο η έννοια Gimmick έχει αρνητική φόρτιση και δηλώνει ότι κάτι είναι περιττό. Στην περίπτωση των Zelda ωστόσο, οι μηχανισμοί αυτοί δεν είναι περιττοί. Άμα τους αφαιρέσεις γκρεμίζεται όλο το οικοδόμημα. Οι τίτλοι αυτοί αγκαλιάζουν, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία του Gameplay, αυτούς τους μηχανισμούς και δεν τους αποχωρίζονται μέχρι να πέσουν τα Credits.

  • CaptainMyron

    Συμφωνώ σε όσα λες Myron και το τονίζω κιόλας "gimmick (όχι απαραίτητα με την κακή έννοια)". Ίσως να έχεις δίκιο ότι η λέξη είναι αρνητικά φορτισμένη... ίσως λέξη "μηχανισμός" να ήταν πιο ουδέτερη. Τελικά όμως, χρησιμοποίησα τη λέξη "gimmick" γιατί αυτός ο πυρηνικός μηχανισμός σε μερικά (ελάχιστα) παιχνίδια της σειράς μπορεί να γίνει overused ή/και κουραστικός (βλ. Spirit Tracks).

    Συμφωνώ ότι το παιχνίδι είναι γνήσιος (και μάλλον όπως όλα δείχνουν άξιος) πνευματικός διάδοχος των Four Swords, αλλά μη ξεχνάμε ότι το Four Swords είχε και πολύ καλό single player. Κυκλοφόρησε σε μια γενιά που το online ήταν σχεδόν ανύπαρκτο (και επομένως και η εύκολη πρόσβαση στο multiplayer), έτσι φρόντισε να έχει και ένα καλό single player για να μπορέσει να "σταθεί" μόνο του. Επειδή στην τωρινή γενιά, χάρη στο διαδίκτυο, η πρόσβαση στο multiplayer είναι τόσο εύκολη, δε θα πρέπει να του δώσουμε και "άφεση αμαρτιών" για τη μέτρια εμπειρία single player!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 χρόνια από getsor

Τελευταία Σχόλια

**Σχόλιο εκτός διαγωνισμού**

^^Ο νικητής στις καρδιές του κοινού!
E και? Η ανάπτυξη του είναι μέσα στα λογικά χρονικά πλαίσια ειδικά όταν μιλάμε για καινούργιο τίτλο ...
Ωραίο game ! Mclaren και τα μυαλά στα κάγκελα .
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ ----> Super Aguri F1
Ferrari-Schumacher! ανεπαναληπτες αναμνησεις!
Ευχαριστούμε πολυ για τα καλά σου λόγια, μας γεμίζουν ενέργεια και όρεξη, να 'σαι καλα .
Μάλλον δεν το διατύπωσα σωστά αλλά έχει πολλά χρόνια που η bend κάνει ανακοινώσεις για το παιχνίδι h...
Αν και υποστηρικτής της mercedes τα τελευταία χρόνια νομίζω πως αυτή που αγάπησα περισσότερο είναι η...
Έλα ρε συ σου ήρθε σήμερα Σάββατο.. α ρε τυχεράκια αυτά είναι χαχαχ
Εγώ το παρήγγειλα προχθές αλλά...
Soul Calibur VI σε K2