No more tears...

Έχουν περάσει 7 ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots και παρόλο που στο ενδιάμεσο μεσολάβησαν και άλλες προτάσεις της επιτυχημένης σειράς, για πολλούς αυτό ήταν το τελευταίο "μεγάλο" επεισόδιο της. Σωστά; Λάθος. Ένας τίτλος δεν κρίνεται με βάση τη δυναμική της κονσόλας που κυκλοφορεί, και έτσι, παρόλο που το PSP κρίθηκε από πολλούς σαν ακατάλληλο ώστε να φέρει στους ώμους του ένα τόσο βαρύ φορτίο, το Peace Walker δεν φάνηκε να "ενοχλείται". Απεναντίας, μάλιστα, κατάφερε να συνεχίσει την υψηλή ποιότητα της σειράς, ακολουθώντας όμως μια διαφορετική πορεία.

Μια πορεία την οποία δείχνει να ασπάζεται και το Phantom Pain και με χαρακτηριστική άνεση να επιτυγχάνει να αποκτήσει τον τίτλο "The next big thing" της σειράς. Η φιλοσοφία του νέου –και παράλληλα τελευταίου- πονήματος της Kojima Productions περιστρέφεται από την αρχή μέχρι το τέλος γύρω από τον όρο "παιχνίδι". Όπως συνέβαινε και με το Peace Walker, η νέα αυτή πρόταση δείχνει –τουλάχιστον σε όσους την δουν επιφανειακά- να αφήνει στο περιθώριο το συναίσθημα, το σήμα κατατεθέν της σειράς, και να επικεντρώνεται στο κυρίως gameplay. Αυτό και αν είναι αλλαγή. Το ερώτημα που γεννάται και που θα απασχολήσει τους παίκτες σε έντονο βαθμό, είναι αν τελικά θυσιάστηκε η κινηματογραφική αίσθηση και ο Kojima υπέκυψε στις επικρίσεις του Τύπου, αποφασίζοντας να ακολουθήσει την πεπατημένη. Η απάντηση είναι αρκετά απλή και αποτυπώνεται από δύο λέξεις: Ισορροπία και ωριμότητα.

metal gear solid 5 review 01

Τα χρόνια έχουν περάσει και όπως όλα δείχνουν ο Kojima θέλησε να ακούσει τα παράπονα του κοινού, χωρίς όμως να βάλει καθόλου νερό στο ποτήρι του κρασιού του όσον αφορά την τρέλα του, την υπερβολή του, ακόμα και την "ανωμαλία" του. Στο βωμό της τέχνης οι καλλιτέχνες αρέσκονται να υπερβαίνουν συνεχώς τα όρια, αλλά ξεκαθαρίζοντας πως ο νέος τίτλος έχει κάνει πολλές υποχωρήσεις, σε βαθμό που να απαρνείται το ένδοξο παρελθόν του, ο Ιάπωνας δείχνει για ακόμα μια φορά πως βρίσκεται… αλλού. Παρόλα αυτά, όμως, η αίσθηση πως τα πάντα έχουν μια συνοχή δεν χάνεται ποτέ. Σαφέστατα η υπερβολή υπερισχύει του ρεαλισμού, αλλά το Phantom Pain καταφέρνει να παντρέψει για ακόμα μια φορά το πραγματικό με το φανταστικό. Mε έναν δικό του μοναδικό, ιδιαίτερο και πραγματικά αξιοζήλευτο τρόπο -και αναμφίβολα όχι αρεστό σε όλους. Ορισμένες σκηνές είναι παραπάνω από υπερβολικές, ορισμένοι χαρακτήρες φαντάζουν με μια πρώτη ματιά εκτός κλίματος. Και, όμως, όλα αποτελούν ένα ακόμα μικρό γρανάζι μιας καλοκουρδισμένης μηχανής, που όταν αρχίσει να δουλεύει, δουλεύει καλά. Πάρα πολύ καλά.

Πολλά έχουν γραφτεί για το σενάριο του Metal Gear Solid V: The Phantom Pain, πως δεν αγγίζει το βάθος των προηγούμενων τίτλων ή δεν εμβαθύνει όσο θα έπρεπε. Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται πραγματικά στο άλλο άκρο. Δηλώσεις αυτού του τύπου ανήκουν σε άτομα που είτε δεν έφτασαν μέχρι τέλους είτε δεν έχουν βιώσει τη σειρά στο σύνολό της. Σεναριακά ο Kojima "δίνει ρέστα" και αποφεύγοντας τις υπερβολές και τους ανούσιους διαλόγους του παρελθόντος, εστιάζει εκεί που ακριβώς που πρέπει. Όσοι τον παρακολουθούν χρόνια, θα του βγάλουν πραγματικά το καπέλο.

metal gear solid 5 review 02

Οι τρύπες του παρελθόντος καλύπτονται και με το παραπάνω, οι όποιες απορίες παίρνουν όλες τις απαντήσεις τους, ενώ δεν είναι τυχαίο που ακόμα και μια απλή γραμμή σεναρίου είναι αφιερωμένη σε κάθε μια από τις προτάσεις της σειράς. Χαρακτήρες που δεν φαίνεται να έχουν λόγο ύπαρξης, με λίγη παρατηρητικότητα παραπέμπουν σε άλλες χαρακτηριστικές σκηνές από παλιότερα επεισόδια της σειράς, οπότε θυμηθείτε τον τρόπο με τον οποίο σημάδευε ο Ocelot στο Snake Eater και κάπου θα τον συναντήσετε…

Ονόματα που στο παρελθόν έμοιαζαν περίεργα, πλέον γίνονται απολύτως κατανοητά, ενώ ολοκληρώνεται και το μυστήριο με τον Big Boss, τις πράξεις του και φυσικά τους απογόνους του. Μια τραγική φιγούρα που ακροβατεί μεταξύ λογικού και παράλογου. Τη μια στιγμή δείχνει να καταβάλλεται από ανθρώπινα συναισθήματα, αδύναμος και ακρωτηριασμένος, και την αμέσως επόμενη να αποτινάσει από πάνω τη σάρκα του και να γίνεται ένας αιμοδιψής τιμωρός. Η γραμμή μεταξύ λογικού και παράλογου δείχνει κάποιες στιγμές να είναι ιδιαίτερα λεπτή, σχεδόν να χάνεται, με τον πρωταγωνιστή να παίρνει αποφάσεις που θα κρίνουν όχι μόνο το δικό του μέλλον αλλά και πολλών ανθρώπων τριγύρω του. Αποφάσεις που θα εκπλήξουν ακόμα και τους ίδιους τους παίκτες. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να γίνουν πολλές αναφορές στο σενάριο, γιατί πρόκειται για μια εμπειρία που επιβάλλεται να τη ζήσει ο καθένας μόνος του. Σε πολύ γενικές γραμμές, οι παίκτες θα βρεθούν στο απόλυτο μηδέν και θα πρέπει σιγά σιγά να χτίσουν μια μικρή αυτοκρατορία. Η αρχή έγινε με το Snake Eater, κατόπιν ήρθε το Peace Walker και πλέον η ιστορία κλείνει με το Phantom Pain. Εννοείται πως η ενασχόληση με το Ground Zeroes κρίνεται ως απαραίτητη, γιατί όπως το συνηθίζει ο Kojima, όλοι οι τίτλοι συνθέτουν μια αλυσίδα, που ναι μεν αποτελείται από -κατά μία έννοια- αυτόνομα επεισόδια, αλλά αν θέλει κάποιος να ζήσει την απόλυτη εμπειρία, δεν πρέπει να τη σπάσει.

metal gear solid 5 review 03

Για ακόμα μια φορά ο ταλαντούχος Kojima παίρνει θέση σε παγκόσμια θέματα με το δικό του, καυστικό, σχεδόν σατιρικό, τρόπο και παρόλο που σε μερικά σημεία φαίνεται απλά και μόνο να ξύνει την επιφάνεια, δεν αποφεύγει την έντονη κριτική. Ο Ιάπωνας δημιουργός πλάθει μια δική του πραγματικότητα, με πρωταγωνιστή έναν υπέρ-στρατιώτη της Δύσης, και φορώντας του ένα μανδύα υποκριτικής, άλλοτε τον αναγάγει σε ήρωα και άλλοτε σε μια άχαρη, ύπουλη και μισητή μαριονέτα, τσαλακώνοντας την εικόνα του, ρίχνοντάς τον στην λάσπη, γεμίζοντάς τον με αίματα και … (η συνέχεια δική σας).


Είναι σαφές πως ο "Big Boss" ακολουθεί ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι από τον Solid Snake και παρόλο που τους διατρέχουν τα ίδια γονίδια, η πορεία τους είναι εντελώς διαφορετική. Οι παίκτες έχουν την εντύπωση πως τα όσα κάνουν είναι για το καλό της ανθρωπότητας αλλά από την άλλη, ο Big Boss ποτέ δεν νοιάστηκε πραγματικά για αυτήν. Η ψυχοσύνθεση αυτού του χαρακτήρα τολμούμε να πούμε πως αποτελεί την αποκορύφωση για τη σειρά γενικότερα και μόνο όσοι τον έζησαν από κοντά στα δύο προηγούμενα επεισόδια θα κατανοήσουν πραγματικά το σκεπτικό του Ιάπωνα δημιουργού.

Και μέσα σε όλα αυτά ο Kiefer Sutherland. Ο ρόλος του Βρετανού ηθοποιού φαντάζει σαν υπερβολικά δύσκολος, γιατί έρχεται να αντικαταστήσει έναν ηθοποιό που η φωνή του -κακά τα ψέματα- ταυτίστηκε με την φιγούρα του Snake, όποιος και να ήταν αυτός. Καταρχάς, ειδοποιός διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι πως ο Big Boss δεν είναι τόσο ομιλητικός, σε βαθμό που να μοιάζει σε πολλές σκηνές κομπάρσος, που να δίνει την εντύπωση πως δεν κινεί αυτός τα ηνία. Γνώμη του συντάκτη του κειμένου είναι πως ο David Hayter είχε δώσει ένα ρεσιτάλ φλυαρίας και υπερβολής στο Guns of the Patriots, οπότε η αντικατάστασή του μάλλον δεν ήταν πλήγμα. Ο Sutherland, από την άλλη, και έχοντας εμπειρίες σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, αποφεύγει συστηματικά τις ακρότητες, ακούγεται σοβαρός, ίσως μερικές φορές εκτός κλίματος, αλλά η χροιά της φωνής του δείχνει να ταιριάζει γάντι με την φυσιογνωμία του Big Boss. Ενός χαρακτήρα που αποφεύγει να γίνει κοινωνικός ή συμπαθής αλλά προτιμάει να μιλούν τα όπλα αντί αυτού.

metal gear solid 5 review 04

Είναι απορίας άξιο το πόσο εύκολο είναι να συνεπάρει κάποιον το Phantom Pain και παρόλο που προηγουμένως ειπώθηκε ότι αναφορές στο σενάριο δεν θα γίνουν, έχουν δαπανηθεί τόσες γραμμές κείμενου και όμως ακόμα δεν έχει γίνει η παραμικρή αναφορά στο κυρίως gameplay, αυτό που επιτέλους δείχνει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Το πέμπτο μέρος της σειράς -και παρόλο τα όσα έχουν γραφεί- δεν αποτελεί μία open world εμπειρία. Αναμφίβολα υπάρχει μοναδική ελευθερία κινήσεων και αποφάσεων σε σχέση με το παρελθόν, αλλά η Kojima Productions επέλεξε να θέσει κάποια όρια. Όρια που δεν αφήνουν το οικοδόμημά της να εκτροχιαστεί στο δρόμο προς την απόλυτη ελευθερία κινήσεων –εις βάρος βέβαια της κινηματογραφικής αφήγησης και ροής- αλλά από την άλλη ορισμένες αποφάσεις της δείχνουν αδικαιολόγητες.

Η φιλοσοφία του τίτλου είναι αυτή που αρχικά θα εκπλήξει. Οι παίκτες καλούνται να διαλέξουν την επόμενη αποστολή τους, να συγκεντρώσουν τον εξοπλισμό τους, τους συμμάχους τους και κατόπιν να επιλέξουν το σημείο προσγείωσης του ελικοπτέρου που θα τους μεταφέρει στο πεδίο της μάχης. Οι αποστολές μοιράζονται σε κύριες και δευτερεύουσες και συμβουλή μας είναι οι παίκτες να μην προσπεράσουν καμία. Αφενός με αυτόν τον τρόπο ο Big Boss θα αποκτήσει δυνατότητες που θα τον βοηθήσουν σημαντικά στο πεδίο της μάχης και αφετέρου θα επιμηκύνουν ακόμα περισσότερο τη διάρκεια.

metal gear solid 5 review 05

Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται το μόνο μελανό σημείο του τίτλου, και αυτό έχει να κάνει με την ποικιλία αλλά και το ενδιαφέρον ορισμένων αποστολών. Η αλήθεια είναι πως έπειτα από αρκετές ώρες ενασχόλησης, το Phantom Pain φλερτάρει επικίνδυνα σε μερικά σημεία με το να γίνει κουραστικό, πέφτοντας και αυτό θύμα της υποτιθέμενης open world φύσης τους. Ορισμένες αποστολές δείχνουν και φυσικά είναι αρκετά μονότονες, ενώ αυτές που δεν επηρεάζουν το κυρίως σενάριο δεν είναι τόσο ελκυστικές όσο οι φίλοι της σειράς θα ήθελαν. Παράλληλα, σε ορισμένες αποστολές φαίνεται να υπάρχει κάποιο αόρατο χωροταξικό όριο, κάποιος περιορισμός ελευθερίας κινήσεων, αν και ευτυχώς αυτό δεν συμβαίνει συχνά και σε τελική ανάλυση δεν είναι και τόσο ενοχλητικό.

Βέβαια, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το Metal Gear Solid V: Phantom Pain επωφελείται από τις αρετές της Fox Engine και τις αποφάσεις της ομάδας ανάπτυξης να το κάνει όσο το δυνατόν πιο απελευθερωμένο και μη γραμμικό, δημιουργώντας την αίσθηση στον παίκτη πως μπορεί να κάνει τα πάντα. Η προσέγγιση του εκάστοτε στόχου ουσιαστικά δεν περιορίζεται από τίποτα, μιας και πρακτικά ο καθένας μπορεί να ενεργήσει όπως θέλει και με όποιον ρυθμό θέλει. Είτε προτιμηθούν stealth τακτικές είτε κατά μέτωπο επιθέσεις, ο Big Boss αποδεικνύεται μια σκληροτράχηλη πολεμική μηχανή που με τη σωστή χρήση, τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει. Αναμφίβολα το στοιχείο του stealth είναι αυτό που κερδίζει τις εντυπώσεις και σε συνδυασμό με τα μεγάλα πεδία μάχης, οι τρόποι προσέγγισης είναι απλά αμέτρητοι. Ο σχεδιασμός του περιβάλλοντος θα βάλει το μυαλό του παίκτη σε σκέψεις ώστε να καταστρώσει το σχέδιό του, ενώ η πανέξυπνη τεχνητή νοημοσύνη θα δώσει ζωή στο όλο οικοδόμημα. Τα αχανή περιβάλλοντα δυστυχώς δεν σφύζουν από ζωή, δεν βοηθάει εξάλλου η γεωγραφική τους θέση, στερώντας έτσι πόντους από το κατά τα άλλα αψεγάδιαστο σκηνικό, αν και η εισαγωγή οχημάτων είναι μια καλοδεχούμενη προσθήκη.

metal gear solid 5 review 06

Πολλοί βιάστηκαν να συγκρίνουν τον κόσμο του Phantom Pain με τον αντίστοιχο του The Witcher 3. Και εδώ γίνεται ορατή η σύγχυση που επικρατεί πλέον στο διαδίκτυο. Σε μια εποχή που φαίνεται πως δεν υπάρχουν μέτρα και σταθμά, ένας τίτλος εκτιμάται από τα τετραγωνικά –έστω ψηφιακά- μέτρα γης του και όχι από το περιεχόμενο. Για να μην σχολιάσουμε το σχεδόν ανύπαρκτο sex appeal του Big Boss έναντι στον σκανδαλιάρη Λευκό Λύκο. Η ουσία δεν βρίσκεται εκεί, κάπου χάνεται το νόημα.


Επιστρέφοντας στη… φυσιολογική ροή του κειμένου και εβρισκόμενοι στο πεδίο της μάχης, ο Big Boss δεν δείχνει να έχει σκουριάσει, παρά τα όσα έχει τραβήξει το ταλαιπωρημένο του κορμί. Στις μάχες σώμα με σώμα οι επιλογές είναι πλέον πολλαπλάσιες σε σχέση με το παρελθόν, ενώ και η κάλυψη πίσω από αντικείμενα λειτουργεί σχεδόν πάντα άψογα. Η σύλληψη ενός αντίπαλου στρατιώτη δε ήταν πότε άλλοτε τόσο διασκεδαστική, ενώ όπως συνέβαινε και στο Peace Walker, αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος στρατολόγησης οπλιτών στην Mother Base. Και κάπου εδώ ανοίγει ένα μεγάλο κεφάλαιο για το Metal Gear Solid V: Phantom Pain. Η Mother Base αποτελεί ένα παιχνίδι από μόνη της, αρκεί κάποιος να έχει τη διάθεση να φτάσει τα πάντα σε βάθος. Η διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι πως ο ίδιος ο χρήστης παίρνει αποφάσεις σχετικά με τη δόμησή της, ενώ ορισμένες δευτερεύουσες αποστολές κρύβουν ευχάριστες εκπλήξεις σε συγκεκριμένα τμήματά της. Αναμενόμενα, η τακτική παίζει σημαντικό ρόλο στις μάχες, ενώ το ενδιαφέρον εντοπίζεται στο γεγονός πως πρόκειται για μια ενότητα που λειτουργεί ακόμα και δικτυακά.

Οι παίκτες μπορούν να κάνουν επιθέσεις στις βάσεις των φίλων τους, αποσπώντας προμήθειες και έμψυχο δυναμικό αν και θεωρούμε παράλογο να γίνεται επίθεση στη βάση ενός χρήστη όταν αυτός είναι offline και απλά να ενημερώνεται για τυχόν απώλειες όταν ανοίξει και πάλι την κονσόλα του. Παράλληλα, στο αντίστοιχο τμήμα οπλισμού και φέρνοντας στο μυαλό τα όσα συνέβαιναν στο Guns of the Patriots, οι δυνατότητες παραμετροποίησης των όπλων φαντάζουν απεριόριστες και το σημαντικότερο είναι πως όλα αυτά προσφέρουν μια πραγματική δυναμική στο πεδίο της μάχης. Ακόμα και ο ίδιος ο Big Boss θα είναι σε θέση να ενισχυθεί με μία –κατά μία έννοια- πανοπλία, αποκτώντας ιδιαίτερα υψηλή αντοχή απέναντι στα εχθρικά πυρά.

metal gear solid 5 review 07

Το ευχάριστο της υπόθεσης είναι ότι το Metal Gear Solid V: The Phantom Pain έχει επιτέλους ενηλικιωθεί και έτσι δεν διστάζει να γίνει τόσο σκληρό όσο απαιτεί μία εμπόλεμη ζώνη. Η σειρά φαίνεται πως αποφάσισε να γίνει ακόμα πιο ρεαλιστική, παρουσιάζοντας σκηνές πλημμυρισμένες στο αίμα ή μεθόδους βασανιστηρίων που δείχνουν αρκετά σκληρές. Στρατιώτες χάνουν τα μέλη τους, ολόκληρα χωριά ξεκληρίζονται, μικρά παιδιά γαλουχούνται από κυκλώματα εκμετάλλευσης και όλα αυτά σε έναν τίτλο Metal Gear, που μπορεί να ακολουθεί τη δική του, εναλλακτική πραγματικότητα, αλλά που ποτέ δεν ξεχνά τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου. Μια εναλλακτική πραγματικότητα που φαίνεται να έχει λύσει τα χέρια και την φαντασία των σχεδιαστών και έτσι να παρουσιάζουν για ακόμα μια φορά μοναδικές φιγούρες που θα μείνουν για μήνες χαραγμένες στο μυαλό των παικτών.

Οι περισσότεροι θα θυμούνται το πόσο αδιάφορα ήταν τα boss fights στο Peace Walker, γιατί στην πλειοψηφία τους ήταν αυτοκινούμενα mechs. Το Phantom Pain επιστρέφει στις καλές εποχές της σειράς, αν και το ιδιαίτερο του στοιχείο είναι το παιχνίδι με τις εικόνες και οι ψευδαισθήσεις. Και μόνο το γεγονός πως μια αχνή φιγούρα θα βάλει το μυαλό σε σκέψεις, θα το αναγκάσει να ανατρέξει στο παρελθόν ώστε να θυμηθεί αν όντως αυτό που βλέπει ή φαντάζεται συνδέεται με κάτι που ίσως και να υπήρξε, είναι ένα χαρακτηριστικό που ελάχιστοι τίτλοι καταφέρνουν να επιτύχουν.

metal gear solid 5 review 08

Στην ουσία αυτό είναι το Phantom Pain και κατά συνέπεια όλη η σειρά Metal Gear. Ένα παιχνίδι αισθήσεων και αναμνήσεων. Και αυτός είναι και ο λόγος που μερίδα του κοινού το προσπερνά δίχως δεύτερη σκέψη. Αν κάποιος το δει με καθαρά ψυχρή ματιά και απλά θέλει να φτάσει στο τέλος, το πιθανότερο είναι να αισθανθεί πως έχασε περίπου 15 ώρες από την ζωή του. Όμως όσοι προτιμούν να φτάσουν σε βάθος, να πάρουν τις απαντήσεις τους, να στύψουν το μυαλό τους και να κάνουν τα πάντα μεθοδικά (αναφωνώντας αμέτρητες φορές "Kojima δεν υπάρχεις") θα έχουν βιώσει μια μοναδική εμπειρία, που με άνεση ξεπερνά τις 50 ώρες καθαρού gameplay. Αν τώρα σε αυτό το διάστημα, 2-3 ωρίτσες είναι κουραστικές, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν τροχοπέδη για ένα τόσο στιβαρό και ολοκληρωμένο σύνολο.

Από εκεί και έπειτα και επιστρέφοντας σε ενότητες που αφορούν το κυρίως τίτλο, για ακόμα μια φορά σημαντικός σύμμαχος θα είναι ο "σφιχτός" χειρισμός. Τα δείγματα που Ground Zeroes ήταν άκρως θετικά και ελπιδοφόρα και η συνέχεια ευτυχώς συνεχίζει στα ίδια επίπεδα. Πρακτικά, ο χρόνος εξοικείωσης είναι σύντομος –παρά το πλήθος των εντολών που υπάρχουν- και έτσι από την 3η-4η αποστολή ο χρήστης θα μπορεί να ελέγχει τον Big Boss με κλειστά τα μάτια. Όσοι θυμούνται το review του Ground Zeroes, είχαμε αναφέρει ότι ο τίτλος αποτελούσε τα πρώτα δείγματα της Fox Engine, όπου τα πρώτα συμπεράσματα ήταν άκρως θετικά. Και ευτυχώς η συνέχεια είναι ακόμα καλύτερη. Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι η ευελιξία της μηχανής γραφικών να αναπαράγει τις εναλλαγές της ημέρας σε νύχτα και των καιρικών συνθηκών σε πραγματικό χρόνο, εμπλουτισμένα με πανέμορφα εφέ. Ορισμένες σκηνές είναι τόσο καλά σκηνοθετημένες, που τα πλάνα της κάμερας παραπέμπουν σε κινηματογραφική παραγωγή υψηλού κόστους. Και τα ευχάριστα δεν σταματούν εδώ. Τα τοπία μοιάζουν αχανή, ενώ ορισμένα λαθάκια στο βάθος του ορίζοντα τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητα.

metal gear solid 5 review 09

Αναμφίβολα την παράσταση κλέβει ο τρόπος με τον οποίο είναι σχεδιασμένος ο Big Boss, αλλά και όλοι οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες γενικότερα. Τα μοντέλα έχουν αποδοθεί με έντονς (και σε περιπτώσεις... γαργαλιστικές) λεπτομέρειες, ενώ η τεχνική του motion capture δείχνει να έχει ωριμάσει, προσφέροντας φιγούρες που κινούνται σχεδόν ανθρώπινα. Κάποιες φορές το collision detection δεν δείχνει να λειτουργεί σωστά, με τα άκρα των χαρακτήρων να μπερδεύονται με διάφορα οικοδομήματα, ενώ και η κάλυψη σε γωνίες έχει τα θεματάκια της, αλλά αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο από πταίσματα.

Ταπεινή μας γνώμη είναι πως περαιτέρω ανάλυση του τίτλου δεν χρειάζεται, γιατί το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι πρόκειται για μια ολοκληρωμένη πρόταση. Οι ενότητες που αφέθησαν στο περιθώριο είναι αρκετές –η χρήση του ραντάρ για παράδειγμα, οι δικτυακές αναμετρήσεις ή ακόμα και η αξιοποίηση ενός tablet- αλλά θεωρούμε πως αυτά που περίμενε κάποιος να διαβάσει, έχουν ειπωθεί και με το παραπάνω. Αλλά από την άλλη, το Phantom Pain δεν είναι ένα απλό παιχνίδι που του αναλογεί μια απλή βαθμολογία. Κάτι τέτοιο συνέβαινε και με το Guns of the Patriots. Και μιας και αναφέρθηκε η τελευταία περιπέτεια του Old Snake, πώς γίνεται να μην βάλει κανείς τους δύο χαρακτήρες δίπλα-δίπλα. Το καλό με το κακό. Δύο φιγούρες ταλαιπωρημένες, που έχουν μόνο ένα κοινό σημείο, αλλά τόσα διαφορετικά. Όσο διαφορετικοί είναι και οι δύο τίτλοι. Ο ένας φάνηκε να ρίχνει το μεγαλύτερο βάρος στην αφήγηση και το συναίσθημα, ενώ ο δεύτερος -κατά κύριο λόγο- στη δράση. Ίσως να οφείλεται στη διαφορετική ιδιοσυγκρασία των πρωταγωνιστών. Ίσως και όχι. Ίσως ο Kojima να άλλαξε, ίσως να θέλησε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Ίσως απλά το έκανε για να ευχαριστήσει τους φίλους του.

Το Metal Gear Solid V: The Phantom Pain δεν χρειάζεται ένα κείμενο γεμάτο υπερβολές, ενθουσιώδεις εκφράσεις ή συγκρίσεις με άλλα δυνατά χαρτιά της βιομηχανίας για να ξεχωρίσει. Οι αλλαγές είναι πολλές αλλά παράλληλα τίποτα δεν δείχνει να είναι ξένο ή πρόχειρα δουλεμένο. Ο τίτλος επιτυγχάνει μια μοναδική ολοκλήρωση, όχι μόνο σαν ένα αυτόνομο κεφάλαιο, αλλά και σαν κλείσιμο μιας ολόκληρης σειράς που έθεσε κάποια δεδομένα, που άφησε το δικό της στίγμα. Ο Hideo Kojima αποχαιρετά τη σειρά με τον καλύτερο τρόπο και ο υπογράφων του κειμένου τάσσεται στο πλευρό όλων εκείνων που θεωρούν πως τα πάντα τελειώνουν εδώ. Τα όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες αναμφίβολα στεναχώρησαν τους οπαδούς του, σε μια εποχή που οι λέξεις σεβασμός, εκτίμηση και αξιοπρέπεια δεν έχουν την αντοχή να σταθούν απέναντι σε αυτή του ψυχρού κέρδους. Ο Ιάπωνας δημιουργός είναι από τους πιο δύστροπους και απαιτητικούς καλλιτέχνες, αλλά παράλληλα και ένας από τους πλέον ταλαντούχους. Το τι έχει ειπωθεί πραγματικά, το παρασκήνιο της υπόθεσης μάλλον δεν θα μαθευτεί ποτέ. Και ίσως να μην χρειάζεται.

Αυτό που θα μείνει όταν κατακάτσει η σκόνη της σύγκρουσης είναι μια παρακαταθήκη, μια κληρονομιά για την Konami που αν ποτέ τολμήσει να ασχοληθεί με τη σειρά, δεν θα πρέπει να αρκεστεί σε τίποτα λιγότερο από την κορυφή. Γιατί το Metal Gear δεν υφίσταται χωρίς τον Kojima και ο Kojima ζει και αναπνέει για το Metal Gear.

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.

Τσέκαρε το βίντεο

Έκθεση εικόνων

Θετικά

  • Το κλείσιμο της σειράς Metal Gear.

Αρνητικά

  • Το τελευταίο (;) Metal Gear δια χειρός Kojima.

Βαθμολογία

Τα videogames για τον Γιώργο δεν είναι τρόπος ζωής. Η μεγάλη αγάπη του παραμένουν οι δύο τροχοί και -αναπάντεχα- ό,τι ψηφιακό προσπαθεί να τους μοιάσει. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον τα "παιχνίδια" αποτελούν ένα ευχάριστο διάλειμμα από την καθημερινότητα, αλλά πάντα ένα αναπόσπαστο κομμάτι της, όπως είναι η μουσική, οι βόλτες, τα ταξίδια και... οι σούζες (και μετά σου λέει πως μεγάλωσε).

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Αλλαγή ημερομηνίας για το Vampire: The Masquerade - Bloodlines 2
Με νέα περίοδο κυκλοφορίας, μέσα στο 2021.
Marvel's Avengers - Preview
Πρώτες εντυπώσεις, βασισμένες στην closed beta.
Μικρή καθυστέρηση στη διάθεση του DIRT 5
Μια εβδομάδα επιπλέον στο pit lane…
Μετάθεση κυκλοφορίας του Halo Infinite
Ακόμα ένα θύμα του Covid…
Trailer για το Remothered: Broken Porcelain
Αφιερωμένο τους «μη-κανονικούς» διαμένοντες του The Ashmann Inn.
Νέο υλικό από το Cyberpunk 2077
Ανακαλύπτοντας τους μηχανισμούς και τον κόσμο του.
Ξεπέρασε τα 5 εκ. αντίτυπα το Final Fantasy VII Remake
Με το μεγαλύτερο μερίδιο να αφορά στις digital πωλήσεις.
Ανακοινώθηκε το Hood: Outlaws & Legends
Ένα 4v4 multiplayer heist τίτλος για την τρέχουσα και επόμενη γενιά μηχανημάτων.
Έρχεται στην επομένη γένια το Temtem
Προσφέροντας ένα νέο "massively multiplayer creature-collection" ταξίδι.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (74)

This comment was minimized by the moderator on the site

Αυτά είναι ..Να ξυπνάς και να έχεις το review αναρτημένο..;)
Με μια πρώτη ανάγνωση το παιχνίδι είναι όπως το περίμενα ,και πώς να μην είναι όταν μιλάμε για Κοτζίμα.
Ευχαριστούμε Γιώργο για το ποιοτικότατο και κατατοπιστικότατο review.

This comment was minimized by the moderator on the site

και τη ανάρτηση ε? stealth μας έπιασαν στον ύπνο!

This comment was minimized by the moderator on the site

Πραγματικα με βρισκει συμφωνο το review...
Το να συγκρινουμε παντως με αλλα open world ειναι χαζο...καταρχας σου μεταφερει την αισθηση του που εισαι...γενικα εγω βρισκω τον κοσμο του πολυ ρεαλιστικο...
Και οσον αφορα το σεναριο το mgs5 πιστευω εξηγει τα παντα...και απο κει φαινεται δυστηχως οτι η σειρα κλεινει...

This comment was minimized by the moderator on the site

Με ψήνει ακόμα κι εμένα.

Πώς θα το βρίσκατε σαν θεωρητικό σημείο εισόδου στη σειρά από κάποιον που δεν έχει παίξει κανένα MGS; Να το τολμήσω, ή θα χαθώ στα γεγονότα της υπόθεσης;

Επιπλέον, και να μπω με αυτό στη σειρά, δεν έχω τρόπο να πάω παραπέρα, καθώς οι μόνες διαθέσιμες πλατφόρμες είναι PC (προσεχώς, γιατί για την ώρα έχω ξεμείνει) και Wii U. Είναι καλή ιδέα να παίξω αυτό και μόνο το MGS;

This comment was minimized by the moderator on the site

Συμφωνω με τον προλαλησαντα. Δεν πιστευω να εχεις κανενα προβλημα να μπεις στο κλιμα του παιχνιδιου. Μπορεις αλλωστε να ριξεις μια ματια σε μια συνοψη του τι εγινε στο MGS3 και θα εισαι καλυμμενος.

This comment was minimized by the moderator on the site

Είμαι στην ίδια κατηγορία με τον Κώστα, θα είναι δηλαδή το πρώτο που θα παίξω (αν και έχω το Ground Zeroes σε αναμονή στον Ατμό). Ναι η σειρά Metal Gear είναι η δική μου gaming αμαρτία και ήρθε η ώρα να δω τί λέει Όσο για το review ένα μεγάλο μπράβο και από εμένα. Περιεκτικό, κατατοπιστικό και ουσιαστικό.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ισως να ειναι πιο βατο για καποιον να ξεκινησει απο το V διοτι ειναι πιο gameplay driven. Αλλα το πραγματικο κερδος θα ηταν να σε μαγνητισει το συμπαν και να σε κανει να παιξεις και τα υπολοιπα. Διοτι αν μεινεις σε αυτο απλα θα εχεις τελειωσει ενα παιχνιδι, οχι το Metal Gear.

This comment was minimized by the moderator on the site

΄΄Στην ουσία αυτό είναι το Phantom Pain και κατά συνέπεια όλη η σειρά Metal Gear. Ένα παιχνίδι αισθήσεων και αναμνήσεων.΄΄Το κανες το θαύμα σου πάλι Τσάκι.Αρτιότατο το κειμενό σου και σε σημεία ζουμερό.Μέσα σε όλη την κατήφεια το τελευταίο διάστημα με αυτά που ακούμε ,ο κοτζίμα παρέδωσε ένα παιχνίδι τέρας και εξαιρετικό κλείσιμο μιας ξεχωριστής σειράς.That s *damn* good!

This comment was minimized by the moderator on the site

Σκαλωσα και γω σε αυτο το σημειο του review.

This comment was minimized by the moderator on the site

Αναπόφευχτά Σπύρο.Μέσα σε 2 προτάσεις,ο τσάκι κατάφερε στιγμιαία να μου σκάσουν όλα τα mgs ταυτόχρονα.Έτσι απλα!

This comment was minimized by the moderator on the site

Φοβερο Review Tsaki και πληρως κατατοπιστικο. Θα τιμηθει σιγουρα το παιχνιδι στο αμεσο μελλον να πεσει λιγο η τιμουλα και να βγει και κανενα patch γιατι διαβασα οτι υπαρχει bug που μηδενιζει το progress του παιχνιδιου. Κατα τα αλλα ειμαι ενθουσιασμενος δεν περιμενα τιποτε λιγοτερο.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ωραιο review Γιωργο!

This comment was minimized by the moderator on the site

Μπραβο για το review!!!!
MGS ΜΟΝΟ ΡΕ!!!!!:D

This comment was minimized by the moderator on the site

/salutes
Δε περίμενα τίποτα λιγότερο απο το Γιώργο που έχει πιάσει όλα τα νοήματα και καταλαβαίνει ακριβώς τη σπουδαιότητα αυτής της σειράς.Το κείμενο είναι εκπληκτικό και αποτέλεσμα βαθειάς γνώσης. Πραγματικά σε σημεία ανατρίχιασα.
Η μοναδική φοβία, το σενάριο και η απόδοση αυτού, εξανεμίστηκε. Ο Κοjima φαίνεται να απαντά στους επικριτές του ανα τα χρόνια ''βελτιώνοντας'' κάθε κακό κείμενο...

/salutes
Δε περίμενα τίποτα λιγότερο απο το Γιώργο που έχει πιάσει όλα τα νοήματα και καταλαβαίνει ακριβώς τη σπουδαιότητα αυτής της σειράς.Το κείμενο είναι εκπληκτικό και αποτέλεσμα βαθειάς γνώσης. Πραγματικά σε σημεία ανατρίχιασα.
Η μοναδική φοβία, το σενάριο και η απόδοση αυτού, εξανεμίστηκε. Ο Κοjima φαίνεται να απαντά στους επικριτές του ανα τα χρόνια ''βελτιώνοντας'' κάθε κακό κείμενο που είχε περιθώριο για γκρίνιες.
Τι άλλο να πω, απλά ένα μεγάλο μπράβο Γιώργο για το καλύτερο review εκεί έξω.
Απο τη μεριά μου θα ξεπροβοδίσω τη σειρά με απόλυτο σεβασμό και θα αφοσιωθώ 100% κάνοντας τα πάντα κι ας αντικρούει την απέχθεια με την επαναληψιμότητα κάποιων side ops.
Όσο για το μέλλον, έτσι που τα έφερε η Κonami, το καλύτερο θα ήταν να παραδώσει σε remake τα πρώτα Metal Gear του ΝΕS με τη FOX Engine, τα σεναρια και τους χαρακτήρες έτοιμα. Είναι η ιδανική και αναίμακτη επιλογή.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Erebus επετρεψε μου να διαφωνησω. Οταν το ειχα παιξει στο GC το ειχα καταευχαριστηθει ειδικα οσων αφορα το τεχνικο τομεα. Ναι τα cutscenes ηταν τιγκα στις ποζεριες (πιστευω οτι ειχαν επηρρεαστει πολυ απο το matrix το οποιο ειχε κυκλοφορησει εκεινη την εποχη) και υπηρχαν προβληματα στο χειρισμο (κυριως λογω του χειρηστηριου του GC). Παρ'ολα αυτα ηταν ενας παρα πολυ ποιοτικος τιτλος.

This comment was minimized by the moderator on the site

Θα το γουσταρα ενα remake των 2 πρωτων, ομως πιστευω αυτο που λειπει πραγματικα ειναι ενα παιχνιδι με The Boss προταγωνιστη.

This comment was minimized by the moderator on the site

Mε τον Kojima στο τιμόνι θα ήταν μία εξαιρετική ιδέα Σπύρο να δούμε την Cobra Team και την Boss κατα τη διάρκεια του B Παγκοσμίου Πολέμου. Xωρίς τον Kojima όμως.......:(:(

This comment was minimized by the moderator on the site

Παιδιά όλα καλά όλα ανθηρά. Έχω παίξει όλα τα mg από το 2 και μετά (τα τερμάτισα) χωρίς όμως να είμαι τρομερός φαν του παιχνιδιού. Ωστόσο έχω ένα παράπονο με το 5.

Θεωρώ ότι το animation του είναι παρωχημένο. Τι θέλω να πω; Ότι ο χαρακτήρας πχ όταν κρύβεται από εχθρους κτλ δεν κοιτάζει δεξιά αριστερά από μόνος του (εννοώ να γυρίσει το κεφάλι απερίσκεπτα). Κινείται εντελώς ρομπτοτικά, σαν...

Παιδιά όλα καλά όλα ανθηρά. Έχω παίξει όλα τα mg από το 2 και μετά (τα τερμάτισα) χωρίς όμως να είμαι τρομερός φαν του παιχνιδιού. Ωστόσο έχω ένα παράπονο με το 5.

Θεωρώ ότι το animation του είναι παρωχημένο. Τι θέλω να πω; Ότι ο χαρακτήρας πχ όταν κρύβεται από εχθρους κτλ δεν κοιτάζει δεξιά αριστερά από μόνος του (εννοώ να γυρίσει το κεφάλι απερίσκεπτα). Κινείται εντελώς ρομπτοτικά, σαν μαριονέτα.

Επίσης, όταν ρίχνει τους εχθρούς στο έδαφος με δύναμη η κίνηση είναι ταχύτατη σαν να λείπουν ορισμένα frames.

Διάβασα κάπου ότι όλο αυτό έγινε επίτηδες λόγω νοσταλγίας για τα προηγούμενα mgs ότι έχουν δλδ παρεμφερές animation επίτηδες.

Εμένα ωστόσο δε με βρίσκει σύμφωνο για παιχνίδι του 2015. Θα ήθελα ο κεντρικός χαρακτήρας να "συμπάσχει" με το περιβάλλον γύρω του. Άποψή μου

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από hayatevo9 hayatevo9
This comment was minimized by the moderator on the site

Γιωργο επετρεψε μου και εγω να πω οτι καλυψες ολα τα σημαντικα points. Και εγω "ενιωσα" παιζοντας το οτι οντως ο kojima (ή και καποιοι αλλοι στην ομαδα του) εκανα την αυτοκριτη τους, και δανειστηκαν επηρροες απο τη Δυση για να κανουν καλυτερη τη δουλεια τους (και για μενα το πετυχαν). Απλα να προσθεσω το εξης: το MSG5 ειναι απο τα λιγα παιχνιδια "open world" τα οποια δεν ειναι map cleaners....

Γιωργο επετρεψε μου και εγω να πω οτι καλυψες ολα τα σημαντικα points. Και εγω "ενιωσα" παιζοντας το οτι οντως ο kojima (ή και καποιοι αλλοι στην ομαδα του) εκανα την αυτοκριτη τους, και δανειστηκαν επηρροες απο τη Δυση για να κανουν καλυτερη τη δουλεια τους (και για μενα το πετυχαν). Απλα να προσθεσω το εξης: το MSG5 ειναι απο τα λιγα παιχνιδια "open world" τα οποια δεν ειναι map cleaners. Για να πην παρεξηγηθω αυτο το λεω απο την πλευρα των 1000 εικονιδιων που εμφανιζονται στο χαρτη. Ναι, οι side missions μερικες φορες μπορουν να χαρακτηριστουν απο την ελλειψη φαντασιας αλλα καποιος απο την ομαδα κοτζιμα ειπε "ναι θα βαλουμε διεκπαιραιωτικες αποστολες, αλλα δε θα τις χωσουμε μεσα στη μουρη του παικτη καθε φορα που ανοιγει το χαρτη".

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Eκπληκτικο review χωρις να επικεντρωνεται σε ανουσια μειονεκτηματα και σε βαθμολογιες ο kojima ειχε ενα οραμα και το παρεδωσε οπως ηθελε και εμεις το λατρεψαμε

This comment was minimized by the moderator on the site

Δεν εχω καταφερει να παιξω τα MG(εκτος απο το GZ) αλλα θα ηθελα πολυ να βρω χρονο και να ασχοληθω μαζι τους, ενα ενα με την σειρα που βγηκανε. Το review του Γιωργου ειναι πραγματικο διαμαντι και συμπεριφερεται σε αυτον τον μεγαλο τιτλο οπως του αξιζει.
Μπραβο και στον Γιωργο και τον Kojima. Ααα και αντε μαμησου κοναμι..

This comment was minimized by the moderator on the site

Μπράβο! Απλά μπράβο!
Το μοναδικό review που διαβασα που πραγματικά γράφτηκε απο ΛΑΤΡΗ (πολύ παρεξηγημένη η λεξη "fan", το έχουν κάνει όλοι καραμέλα για τα mgs) της σειράς.
Δεν μπορώ να βλέπω review που με τέτοιο τίτλο ασχολήθηκαν επιφανειακά. Δε γίνεται να μου λες για το πόσο "ψόφιο" είναι το open world του MGSV, για τα διαφορετικά κουμπια τρεξίματος και να αυτοαποκαλείσαι fan. Δεν γίνεται να...

Μπράβο! Απλά μπράβο!
Το μοναδικό review που διαβασα που πραγματικά γράφτηκε απο ΛΑΤΡΗ (πολύ παρεξηγημένη η λεξη "fan", το έχουν κάνει όλοι καραμέλα για τα mgs) της σειράς.
Δεν μπορώ να βλέπω review που με τέτοιο τίτλο ασχολήθηκαν επιφανειακά. Δε γίνεται να μου λες για το πόσο "ψόφιο" είναι το open world του MGSV, για τα διαφορετικά κουμπια τρεξίματος και να αυτοαποκαλείσαι fan. Δεν γίνεται να τα λες όλα αυτά οταν έχεις ασχοληθεί επιφανειακά με το gameplay. Οταν μέσα απο το παιχνίδι του ο άλλος κάνει τέχνη. Θίγει καταστάσεις. Εξιστορεί πολέμους και επεξηγεί τα συμφέροντα και το πως προκύπτουν αυτοί οι πόλεμοι. Για το πόσο θύματα των "μεγάλων" έχουν "πέσει" ολόκληροι ήπειροι και λαοί. Και το θέμα δεν είναι οτι απλά τα λέει. Τα συνδυάζει τόσο περίτεχνα με το story του παιχνιδιού. Και μένεις εσυ να παίζεις έχοντας το wikipedia ανοιχτό.

Για την AI και το gameplay δεν υπάρχουν λογια. Αν υπήρχαν θα κατέβαζα σεντόνι..
Ξανα-μπράβο για το Review και δε με νοιάζει καθόλου το 9,5. Με νοιάζει οτι ο reviewer ξέρει το νόημα αυτών των παιχνιδιών. Αυτοί που μπαίνουν τώρα στη σειρά, να ξέρουν γιατι παιζουν αυτά τα παιχνίδια.
Μπορείς να το δείς ως "ακόμα ένα παιχνίδι". Χάνεις όμως παραπάνω απο τα μισά. Χάνεις την ουσία. Γιατι είναι πολύ μεγάλη η γκάμα αυτών που σου προσφέρουν τα Metal Gear, που η επιφανειακή ενασχόληση αδικεί τη δουλειά της ομάδας. Αμα δεν τα αγαπήσεις, δεν έχει συνολική εμπειρία.

Τα παράπονά μου εμένα απο το παιχνίδι είναι οτι πολλά πράγματα για το story τα μαθαίνω απο τις κασέτες και μόνο. Και κάποια side ops που είναι βαρετά όπως και στο PW. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν και side op που είναι παραπάνω απο χρήσιμα. Που σου ξεκλειδώνουν ολόκληρο menu και δυνατότητες στο iDroid και κατ' επέκταση στις αποστολές. Αλλά γενικά Kojima και Kojima Productions. Η λεπτομέρεια στα επίπεδα που μόνο αυτοί πιάνουν!

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από neratzojuice neratzojuice
This comment was minimized by the moderator on the site

^^
Μου βγήκε λίγο μεγάλο

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ καλό και αναλυτικό review. Το Αξίζει και με το παραπάνω το 9.5 που πήρε.
Αυτός ο μήνας ήταν πολύ δύσκολος (πέσανε πολλά τα έξοδα μαζεμένα) οπότε υπομονή και θα αγοραστεί παρέα μαζί με το Until Dawn τέλος του Σεπτέμβρη. Ως τότε...... Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο...... και Witcher 3 να πνίξουμε τον πόνο μας

This comment was minimized by the moderator on the site

καλησπερα παιδια ...
κατι ασχετο με το review ...
ξερει κανεις αν υπαρχει σε καποιο site ολη η ιστορια κ η συνδεση των χαρακτηρων απο την αρχη εως και σημερα ?
αν και εχω καταλαβει το γενικο σεναριο λογο των κακων αγγλικων μου δεν μπορω να ειμαι 100% σιγουρος το τι εχει παιχτει σε
ολα τα παιχνιδια μιας και εχει πολυ βαθος και παρα μα παρα πολλους διαλογους... ευχαριστω

This comment was minimized by the moderator on the site
This comment was minimized by the moderator on the site

αν και ειναι στα αγγλικα θα καταλαβω πολλα που τα εχει με την σειρα ... σε ευχαριστω φιλε

There are no comments posted here yet
Φόρτωση Περισσότερων