Βαράτε με κι ας κλαίω...

Συμβαίνει, περιστασιακά, σε ένα φαινομενικά ξεκάθαρο σύνολο αντικειμένων, εννοιών ή προσώπων, να εισάγονται μέλη που ουσιαστικά θα έπρεπε να ανήκουν αλλού. Στον τομέα του αθλητισμού, για παράδειγμα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου διάφορα αγωνίσματα βαφτίστηκαν “αθλήματα” για χάρη της οικουμενοποίησης, της κοινής αντιμετώπισης ή, αν θέλετε, για να ενταχθούν όλα στο λεγόμενο “κοινό παρονομαστή”. Κάποια από αυτά μπορεί να μην έχουν καμία αθλητική δραστηριότητα στον τρόπο διεξαγωγής τους, όπως παραδείγματος χάριν το τάβλι, που διεκδικεί να αντικατάστήσει την ελεύθερη πάλη ως ολυμπιακό “άθλημα”.

Κάποια άλλα φέρουν όλες τις ομοιότητες με πραγματικά αθλήματα, παραμένουν όμως στην ουσία ένα... show. Καλοστημένο, καλογυρισμένο και –γιατί όχι– εθιστικό στην παρακολούθηση και διασκεδαστικό. Εκεί, μάλλον, ανήκει και ο κόσμος-φαινόμενο της “επαγγελματικής πάλης” που μας έρχεται από τις μακρινές ΗΠΑ. Πραγματική όσο τα περισσότερα οικεία κι εξαγώγιμα προϊόντα τους, έχει μαγέψει παρ' όλα αυτά χιλιάδες κόσμου και δημιούργησε την ανάγκη για μεταφορά στην ηλεκτρονική διασκέδαση εδώ και δεκαετίες. To WWE 2K16 της Yuke's δεν είναι η πρώτη προσπάθεια και σίγουρα δεν πρόκειται να αποτελέσει την τελευταία. wwe 2k16 image 01

Ένας από τους λόγους που υπάρχει αυτή η ανάγκη για μεταφορά της δράσης στα χέρια ενός παίκτη είναι η επιθυμία του τελευταίου να βιώσει την εμπειρία που προσφέρει ο απαστράπτων κόσμος του αθλήματος. Να ζήσει μεγάλες και θρυλικές στιγμές στην ιστορία αυτού και –γιατί όχι– να ανελιχθεί “προσωπικά” -ή μάλλον μέσω του avatar του– στην κλίμακα της αναγνώρισης και της λαμπρής δόξας που φαινομενικά προσφέρει. Αυτός, είναι ίσως ο κύριος στόχος των παιχνιδιών αυτών τα τελευταία χρόνια και τον οποίο ο εν λόγω τίτλος καταφέρνει να υλοποίησει σε ικανοποιητικό βαθμό.

Περιέχοντας modes όπως το Showcase, δίνει την ικανότητα στον παίκτη-fan να ξαναζήσει (αν πρόλαβε να τη βιώσει αρχικά) την καριέρα και τις μεγαλύτερες στιγμές του “επαγγελματία παλαιστή” Steve Austin. Δοσμένη με αμέριστο παρουσιαστικό κάλλος, η προσθήκη αυτή αποτελεί ίσως το καλύτερο mode του τίτλου: Εξαιρετικά γραφικά, πάμπολλα οπτικά εφέ πέριξ της παλαίστρας κι εντυπωσιακή απόδοση του μοντέλου του αθλητή και των όποιων αντιπάλων του. Η αναμετάδοση έρχεται δοσμένη από βετεράνους του αγωνίσματος και τα συχνά-πυκνά cut scenes από πραγματικούς αγώνες, εισόδους στην αρένα και δηλώσεις αντιπάλων κάνουν ό,τι είναι δυνατόν ώστε να νιώσει ο παίκτης μέρος της πραγματικότητας αυτής.

wwe 2k16 image 02

"Στα pin downs μια μπάρα κινείται σε έναν κύκλο. Όσο πιο πολύ καταβεβλημένος είναι ο αμυνόμενος, τόσο πιο μικρή η μπάρα και τόσο πιο δύσκολο να επιτευχθεί το timed χτύπημα του κουμπιού και η αποφυγή."

Σε αντίθεση με παλαιότερους τίτλους, δεν υπάρχουν rival αναμετρήσεις και παράλληλες “καριέρες”, παρά μόνο παρακολουθείται αποκλειστικά η πορεία του Steve Austin. Το mode αυτό δείχνει τόσο σφιχτό και καλοδουλεμένο που μάλλον θα δεσμεύσει κατά κύριο λόγο το χρόνο ενασχόλησης των φίλων του αθλήματος. Όμως οι ανάγκες αυτών δε σταματούν εδώ. Ποιος ανάμεσά τους δε θα' θελε να δει τον εαυτό να ανεβαίνει στα ranks της διοργάνωσης, να παλεύει με τα μεταφορικά αυτά θηρία, να τυγχάνει αναγνώρισης και να απολαμβάνει την όποια δόξα;

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το “My career” mode του παιχνιδιού. Εκεί, μέσα από έναν λεπτομερή –πλην όμως κουραστικό– editor μπορείτε να συνθέσετε την αρχοντιά σας, να τη στολίσετε με όλα τα παραμφερή διακοσμητικά και να την αμολήσετε για μάχη. Αξίζει να αναφερθεί ότι ενώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας τόσο ενός Superstar (άντρας παλαιστής) όσo και μιας Diva (γυναίκα παλαιστής), για τη δεύτερη δεν υπάρχει η δυνατότητα ανέλιξης στην κλίμακα του αγωνίσματος. Παράξενη παράλειψη και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τουλάχιστον λυπηρή.

wwe 2k16 image 03

"Χωρίς να έχει θυσιαστεί τίποτα από το σχεδιασμό των background και τα εφέ εισόδου του κάθε αθλητή, ο αριθμός των 100+ παλαιστών κατέστησε αδύνατον τη υλοποίηση όλων με την ίδια λεπτομέρεια."

Όπως και να χει όμως, παρά το λεπτομερές της δημιουργίας χαρακτήρα, η παρουσίαση εδώ δεν είναι και τόσο εντυπωσιακή. Αυτό δε σημαίνει ότι για κάποιο λόγο χάλασε ο οπτικός τομέας. Όχι, αυτό συμβαίνει αλλού. Εδώ απλά λείπει όλη αυτή η τηλεοπτικής φύσεως αναμετάδοση και απόδοση της εξέλιξης του παίκτη στο άθλημα. Τα cutscenes δεν πλησιάζουν καν την ποιότητα και συχνότητα του Showcase και γενικά δίνεται η αίσθηση ότι ο δημιουργημένος αθλητής είναι “κάτι λιγότερο” από τους υπόλοιπους αστέρες και σίγουρα “πολύ λιγότερο” στα μάτια του ενθουσιώδη φίλου της σειράς. Παρ' όλα αυτά, παραμένει ένα mode καλοδουλεμένο, με μπόλικα στατιστικά στοιχεία και πρόκληση στους αγώνες, αλλά ίσως δεν είναι αυτό ακριβώς που θέλει να ζήσει ο παίκτης.


Ένας άλλος λόγος που κατέστησε αναγκαία τη μεταφορά του “αθλήματος” στις οθόνες της οικιακής διασκέδασης – έστω και μικρότερης σημασίας - είναι φυσικά η επιθυμία να... ρίξετε “ξύλο”. Αυτό γίνεται φυσικά σε όλα τα προηγούμενα στυλ παιχνιδιού, αλλά υπάρχει και η “κλασική” επιλογή για διάφορους άλλους αγώνες που πληρούν σχεδόν κάθε “παλαιστική φαντασίωση” που υπάρχει. Ένας εναντίον ενός, Royal rumble, Triple threat και πάει λέγοντας... Σε αντίθεση με παλαιότερα μέλη της σειράς, εδώ οι επιλογές είναι πολλές και γενικά το content πλούσιο και δείχνει ότι η ομάδα ανάπτυξης έλαβε υπ'όψιν της τη γκρίνια των οπαδών. Παρά το ομολογουμένως θετικό στοιχείο της ποικιλίας, εδώ είναι που θα συναντήσετε και τα μεγαλύτερα προβλήματα του τίτλου, ξεκινόντας μάλιστα από τα γραφικά.

Χωρίς να έχει θυσιαστεί τίποτα από το σχεδιασμό των background και τα εφέ εισόδου του κάθε αθλητή, ο αριθμός των 100+ παλαιστών (χωρίς να λαμβάνονται υπ'όψιν οι διάφορες παραλλαγές τους) κατέστησε αδύνατον τη υλοποίηση όλων με την ίδια λεπτομέρεια. Ενώ, επί παραδείγματι, ο John Cena είναι άρτια σχεδιασμένος, με εντυπωσιακές λεπτομέρειες και άριστο animation, πολλοί άλλοι παλαιστές μοιάζουν σα να βγήκαν από σχεδιασμό προηγούμενης γενιάς, ή, για να μιλάμε με γνώριμους gaming όρους, υπάρχει το φαινόμενο “premium” και “standard” παλαιστών: κάποιοι λίγοι είναι εξαιρετικά υλοποιημένοι και οι περισσότεροι μοιάζουν με κακέκτυπα, πολλές φορές αλλόκοτα, των εαυτών τους.

wwe 2k16 image 05

"Όσοι έχουν παίξει παρόμοια παιχνίδια στο παρελθόν, ξέρουν ότι διαφοροποιούνται από τα υπόλοιπα fighting games. Δεν υπάρχει block όπως το συναντάτε αλλού, ούτε ιδιαίτερες αποφυγές."

Τα παραπάνω θα έπρεπε να έχουν δώσει ήδη μια εικόνα για το επίπεδο στο οποίο κινείται ο τίτλος και βάσει της μέχρι τώρα περιγραφής θα έβγαινε το συμπέρασμα ενός βατού τίτλου με κάποια θεματάκια που άνετα προσπερνώνται από τους φίλους του αθλήματος. Όμως υπάρχουν κι άλλα, σοβαρότερα, που κρατήθηκαν για το τέλος, μιας και εμπεριέχονται σε όλο το content του παιχνιδιού και είναι gameplay φύσεως. Όσοι έχουν παίξει παρόμοια παιχνίδια στο παρελθόν, ξέρουν ότι διαφοροποιούνται από τα υπόλοιπα fighting games. Δεν υπάρχει block όπως το συναντάτε αλλού, ούτε ιδιαίτερες αποφυγές. Πώς αποφεύγετε τότε τα χτυπήματα του αντιπάλου;

Στο προηγούμενο μέρος της σειράς αυτό γινόταν με τη δυνατότητα reversal. Κάθε επιθετική κίνηση του αντιπάλου μπορούσε να αντιστραφεί εις βάρους του με ένα καλά χρονομετρημένο πάτημα ενός shoulder button. Αυτό δυσαρέστησε τους φίλους της σειράς κι έτσι η Yuke's εισήγαγε περιορισμένο αριθμό reversals (ανάλογα με την ικανότητα του μαχητή) τα οποία φορτίζουν προϊόντος χρόνου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν τα εξαντλήσετε, θα πρέπει να κάτσετε και “να τις τρώτε” μέχρι να ξαναφορτίσουν. Ίσως αυτό, για κάποιους, εισάγει κάποιο στοιχείο τακτικής στη χρήση τους. Όμως δε συνάδει ούτε με την πραγματικότητα, ούτε με το γενικότερο πνεύμα των fighting παιχνιδιών. Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν υπάρχει κανένας κανονισμός στο άθλημα που απαγορεύει στον Undertaker, για παράδειγμα, να κάνει reversal για κάποιον χρόνο.

wwe 2k16 image 04

"Η αναμετάδοση έρχεται δοσμένη από βετεράνους του αγωνίσματος και τα συχνά-πυκνά cut scenes από πραγματικούς αγώνες, εισόδους στην αρένα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν ώστε να νιώσει ο παίκτης μέρος της πραγματικότητας αυτής."

Ανάλογα προβλήματα υπάρχουν και στα submissions και pin downs που παραδοσιακά λήγουν τον αγώνα. Αυτά γίνονται πλέον με τη μορφή mini games όπου το timing και η πρόβλεψη της επιλογής του αντιπάλου παίζουν μέγιστο ρόλο. Στα μεν πρώτα, υπάρχουν δύο μπάρες, (μια για κάθε αντίπαλο) που... κυνηγούν η μια την άλλη πάνω σε έναν κύκλο. Αν αυτός που επιχειρεί το submission καταφέρει να πλακώσει τη μπάρα του αντιπάλου, τότε το πετυχαίνει. Αν ο άλλος καταφέρει να αποφύγει τη μπάρα του αντιπάλου, αποφεύγει και το submission. Όσο πιο πολύ “ξύλο” έχετε φάει, τόσο πιο μεγάλη η μπάρα του επιτιθέμενου και ανάλογα μεγαλύτερη η έκταση που λαμβάνει στον κύκλο. Συνεπώς θα είναι πιο δύσκολη κι η αποφυγή.

Θα μπορούσε να δουλέψει σωστά, αλλά βασίζεται περισσότερο στη μαντεψιά κι ο υπολογιστής έχει εξαιρετικές “ικανότητες” στον τομέα αυτό, με αποτέλεσμα να συναντώνται πολύ άδικες εκβάσεις. Στα δε pin downs το mini game είναι παρόμοιο, με μια μπάρα να κινείται σε έναν κύκλο και με  τον αμυνόμενο να πρέπει να πατήσει κάποιο πλήκτρο όταν αυτή περάσει από συγκεκριμένο σημείο. Πάλι, εδώ, όσο πιο πολύ καταβεβλημένος είναι ο αμυνόμενος, τόσο πιο μικρή η μπάρα και τόσο πιο δύσκολο να επιτευχθεί το timed χτύπημα του κουμπιού και η αποφυγή. Επίσης, πάλι (και) εδώ, ο υπολογιστής διαπρέπει, κάνοντάς σας να χάνετε από αιτία που δεν προκαλέσατε και δεν μπορείτε να αποφύγετε.

wwe 2k16 image 06

Σημαντικότερο όλων, όμως, είναι το κακό collision detection system. Εδώ υπάρχει αγανάκτηση. Θα πατάτε την εντολή για κάποιο χτύπημα ή λαβή δίπλα στον αντίπαλο, αλλά αυτή δε θα συμβαίνει γιατί το παιχνίδι θεωρεί ότι δεν βρίσκεστε στη σωστή απόσταση. Θα νομίζετε ότι έχετε απόσταση ασφαλείας, όμως ο αντίπαλος θα σας χτυπάει ή αρπάζει εκ θαύματος. Τα δε reversals έχουν χρονικό πλαίσιο που δεν υπακούει σε κάποια λογική ή σετ κανόνων. Πότε αυτό είναι στιγμιαίο, πότε άνετο κι επαρκές. Το χειρότερο όλων, όμως, είναι ότι οι παραπάνω συμπεριφορές δεν είναι σταθερές, ώστε να τις συνηθίσετε, αλλά εμφανίζονται περιστασιακά και αρκετά συχνά. Φανταστείτε, λοιπόν, τι γίνεται σε αγώνες με τρεις και περισσότερους μαχητές. Αλλού βαράτε, αλλού πετυχαίνετε, άλλα πατάτε κι άλλα γίνονται. Τα φανταστήκατε; Κάντε έναν κόπο παραπάνω και βάλτε στη φαντασία σας και τα όποια προβλήματα δημιουργούν τα φορτιζόμενα reversals και τα προβληματικά submissions για να έχετε μια εικόνα για το gameplay του παιχνιδιού.

Η 2Κ games δεν είναι ερασιτέχνης στο χώρο. Όσα άλλα αθλήματα επιχείρησε να υλοποιήσει βρίσκονται σε υψηλό ή υψηλότατο επίπεδο. Εδώ αντιμετώπισε το θέμα με σοφία. Ανέλαβε να μεταφέρει ένα άθλημα που είναι περισσότερο show παρά ουσία. Που επικεντρώνεται στα πρόσωπα κι όχι στο αγώνισμα το ίδιο. Έτσι, παρήγαγε ένα παιχνίδι που μεταφέρει αυτά τα στοιχεία με πιστότητα και λεπτομέρεια, θυσιάζοντας την αίσθηση μάχης όπως αυτή θυσιάζεται κι από το αγώνισμα το ίδιο. Μεταφέρει στον παίκτη θρύλους του αθλήματος, θρύλους της μετάδοσης (!;) και μπόλικο content, στερώντας του, παράλληλα, την επιλογή για σοβαρό gameplay κι ουσιαστική fighting αίσθηση. Έφερε το WWE 2K16, ένα παιχνίδι που είναι καλύτερο να το βλέπεις, παρά να το παίζεις, αλλά που πιθανόν να ικανοποιήσει τους φίλους του αγωνίσματος.

To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.

Τσέκαρε το βίντεο

Θετικά

  • Τα Showcase και Career modes θα εντυπωσιάσουν τους φίλους του αθλήματος και θα πραγματοποιήσουν αρκετές φαντασιώσεις τους.
  • Μπόλικο content σε ό,τι αφορά αριθμό μαχητών και είδη παιχνιδιού.

Αρνητικά

  • Ασυνέπεια στο σχεδιασμό των μοντέλων των αθλητών.
  • Το σύστημα των reversals έγινε χειρότερο.
  • Εισαγωγή mini games στη ροή του gameplay όπου ο υπολογιστής κερδίζει σχεδόν πάντα.
  • Κακό collision detection system που προκαλεί αγανάκτηση στο 1 προς 1 και χάος σε μεγαλύτερο αριθμό μαχητών.

Βαθμολογία

Ο Απόστολος μεγάλωσε τρώγωντας μακαρονάδα. Μακαρονάδα έφαγε, ένα μεσημέρι στα 8 του, όταν ένας θείος του τον πήγε για πρώτη φορά σε coin-op κι αυτό ήταν το αγαπημένο του πιάτο όσο περίμενε τον MSX να φορτώσει ένα παιχνίδι. Μετά τον CPC 6128 και τις Amiga 500 και 1200, ο εθισμός με το απολαυστικό αυτό γεύμα, τον οδήγησε να υιοθετήσει το όνομα Kabamaru, το ιαπωνικό alter ego του. Σήμερα, παίζει ακόμα Heroes of Might and Magic 3, κάνοντας διαλείμματα με σχεδόν οποιοδήποτε παιχνίδι πέσει στα χέρια του. Λατρεύει τον Terry Pratchett, την metal μουσική, την καλή μπύρα και την κουβέντα με φίλους.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Ο Spidey έρχεται στο Marvel's Avengers
Αποκλειστικά στην έκδοση του τίτλου για τις κονσόλες της Sony.
Τι επιφυλάσσει η Season 4 του Tekken 7
Αρκετές βελτιώσεις και σημαντικές προσθήκες στον τίτλο.
Έρχεται το Ever Forward της Pathea Games
Το νέο project από τους δημιουργούς του My Time at Portia.
PS5: Τα περιφερειακά που θα είναι συμβατά από το PS4
Wireless Headsets, VR Aim, DualShock 4, εν μέρει, κ.α.
Την Πέμπτη το επόμενο State of Play της Sony
Με επικέντρωση κυρίως σε τίτλους για τα PlayStation 4 και PSVR.
Συνεχίζονται οι προσπάθειες βελτίωσης του Anthem
Εξελίσσοντας τους μηχανισμούς του loot.
Απολογισμός από την παρουσίαση του Halo: Infinite
Ενώ free-to-play θα είναι το multiplayer τμήμα του παιχνιδιού.
Σημαντικό το ενδιαφέρον του κοινού για το Grounded
Μέσα σε δύο μόλις ημέρες από τη διάθεσή του σε Early Access.
Ημερομηνία κυκλοφορίας για το νέο Battletoads
Eπιστροφή των πολεμόχαρων βατράχων, 26 χρόνια μετά.
Ημερομηνία κυκλοφορίας για το Metamorphosis
Ένας adventure τίτλος με μια ιστορία βασισμένη στον Κάφκα.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (4)

This comment was minimized by the moderator on the site

Δρέζο δεν θα στο κρύψω.Ξεκίνησα να διαβαζω λόγω εσένα καθότι αδιάφορος για τα wwe παιχνίδια.Δεν θα σχολιάσω τίποτα παραπάνω εκτός απ την άθλια ΄΄άποψη΄΄ των devs ότι οι ντίβες δεν ανεβαίνουν ranking..παρά μένουν στάσιμες.Θλιβερό!

Τες πα,μια φαινομενικά ασχετη ερώτηση που είμαι σίγουρος ότι θα έχεις απάντηση:Πως λεγόταν ρε συ αγορίνα το αντιστοιχο coin op παιχνίδι τα μαθητικά τα χρόνια? WWE κι...

Δρέζο δεν θα στο κρύψω.Ξεκίνησα να διαβαζω λόγω εσένα καθότι αδιάφορος για τα wwe παιχνίδια.Δεν θα σχολιάσω τίποτα παραπάνω εκτός απ την άθλια ΄΄άποψη΄΄ των devs ότι οι ντίβες δεν ανεβαίνουν ranking..παρά μένουν στάσιμες.Θλιβερό!

Τες πα,μια φαινομενικά ασχετη ερώτηση που είμαι σίγουρος ότι θα έχεις απάντηση:Πως λεγόταν ρε συ αγορίνα το αντιστοιχο coin op παιχνίδι τα μαθητικά τα χρόνια? WWE κι αυτό?Θυμάμαι χαρακτηριστικά Hulk Hogan και την αρένα-κλουβί.

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από Jarhead Jarhead
This comment was minimized by the moderator on the site

Μάλλον εννοείς το WWF Wrestelmania:The Arcade Game
https://www.youtube.com/watch?v=tvjeIB5E_Iw

This comment was minimized by the moderator on the site

Πρέπει να εννοεις το WWF Wrestlemania ή το WWF Superstars. Για πιο παλιά (80s φάση) ίσως να θυμάσαι το Main Event.

This comment was minimized by the moderator on the site

Άρα παραμένουμε με το WWE 2K15.Ειδικά όταν στο 2Κ16 παρά το πλούσιο ρόστερ και τις νέες προσθήκες, έχουν χειροτερέψει το gameplay.

There are no comments posted here yet