H επίθεση του ραδιενεργού καρπουζιού.

Τα μεγάλα franchise και τα μεγάλα παιχνίδια έχουν έναν αντίπαλο έτοιμο να βάλει τρικλοποδιά σε ανύποπτη στιγμή κατά την πορεία των τελευταίων βημάτων προς το θρίαμβο: Την ιστορία τους και το παρελθόν τους. Το Fallout της Bethesda (μιλάμε για το Fallout 3, το οποίο όμως δεν ήταν επ ουδενί Fallout 3, δηλαδή διάδοχος του 2, απλά ήταν ένα καινούργιο Fallout) ξέφυγε από αυτήν την τρικλοποδιά, θέτοντας το παιχνίδι και τον gameplay πυρήνα σε τελείως νέες βάσεις σε σχέση με τα τρομερά RPG της Interplay. Και το παιχνίδι ήταν περισσότερο shooter (εμπλουτισμένο με δεκάδες ενδιαφέροντα στοιχεία) και μετά οτιδήποτε άλλο. Στον ίδιο δρόμο βάδισε και η Obsidian με πολύ καλύτερη γραφή σε ό,τι αφορά τους χαρακτήρες, τους διαλόγους και τα quests, αλλά με πιο φτωχές επιλογές στο γενικότερο σχεδιασμό τους κόσμου της ερήμου Mojave. Μπορούμε να μαλώνουμε όση ώρα θέλετε για το ποιο είναι καλύτερο από τα δύο, αλλά δεν είναι αυτή η ουσία του προβλήματος. Είδατε, προτρέχουμε και ήδη μιλάμε για «πρόβλημα». Όχι για «θέμα» ή «συζήτηση». Για πρόβλημα.

Στο Fallout 3 η όποια αδύναμη κεντρική ιστορία, με ολίγον από Μεσσιανισμό και Νεοαμερικάνικη μπρουταλιά, δε στάθηκε ικανή να αμαυρώσει το εκπληκτικό συναίσθημα της πρώτης επαφής με το μεταπυρηνικό τοπίο της Capital Wasteland στα περίχωρα της Washington D.C. Είναι ακόμα χαραγμένη στο μυαλό των gamers η πρώτη έξοδος από το Vault 101, ακόμα και η πρώτη είσοδος στον αστικό ιστό της D.C., με Super Mutants να περιφέρονται και να σπέρνουν τον τρόμο. Αυτό και μια ντουζίνα ή και παραπάνω από εξαιρετικά quests με πολύ ενδιαφέρον περιεχόμενο, καλή γραφή και τροπές που δεν κατέληγαν απαραίτητα σε πιστολίδι. Εκεί πάτησε η Bethesda κι έδωσε την αναβαπτισμένη μορφή των θρυλικών Fallout σε ένα κοινό που, εν τέλει, ικανοποιήθηκε από το αποτέλεσμα.

Fallout 4 screenshot 22

Το Fallout 4 μοιραία χάνει στην πτυχή «έκπληξη». Ο παίκτης δεν πιάνεται εξαπίνης. Δε μένει με το στόμα ανοιχτό όταν πρωτοαντικρύζει τα συντρίμμια του Sanctuary Hills και το μεταπυρηνικό τοπίο του Commonwealth στα περίχωρα της Βοστόνης. Ναι, αλλά υπάρχουν και οι παίκτες που παίζουν για πρώτη φορά Fallout και βουτάν για πρώτη φορά στο φοβερό σύμπαν τους. Κι εδώ έρχεται και κάθεται ο προβληματισμός. Είναι δυνατόν ένα παιχνίδι με προκατόχους που μετρούν 300 ώρες gameplay, μόλις στα προηγούμενα επτά χρόνια, να αντιμετωπίζεται ως κάτι αυθύπαρκτο και αυτόφωτο; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη και μία: Όχι. Το Fallout 4 μπορεί να αξιολογηθεί μόνο συγκρινόμενο με τα 3 και New Vegas. Οι 150 ώρες εξερεύνησης του Commonwealth δεν είναι μόνες τους. Είναι 150 ώρες επιπλέον των 300 της εξερεύνησης της Capital Wasteland και της Mojave Desert. Και υπάρχει λόγος για τον οποίο γράφεται έτσι αυτή η παρατήρηση.

Στο Fallout 4 υπάρχουν στοιχεία του gameplay και διαστάσεις του περιεχομένου που λειτουργούν το ίδιο καλά, αν όχι καλύτερα, απ’ ό,τι στα προηγούμενα. To shooting είναι απολαυστικό και η ιστορία με την εμπλοκή των διαφόρων factions αξιοπρεπής. Το V.A.T.S. σύστημα δουλεύει απροβλημάτιστα και η κατανομή των Perks σε σχέση με τα S.P.E.C.I.A.L. abilities είναι και πιο ξεκάθαρη, και με δεδομένο ότι κάθε Perk έχει διαβαθμίσεις, λύνει και τα χέρια του παίκτη που δε θέλει ντε και καλά να «παντρευτεί» μία επιλογή του, αλλά να δοκιμάσει λίγο απ’ όλα. Εδώ κρίνεται θετικά το αυξημένο level cup που διώχνει εντελώς τα φαντάσματα της αψυχολόγητης απόφασης για level cup 20 στο πρώτο Fallout (χωρίς τα DLC).

Fallout 4 screenshot 07

Aς δούμε λίγο το setting. Η Bethesda έκανε όλη τη δουλειά στο να μας εξοικειώσει με τη ζωή στα Vaults στο 3. Στο 4 δεν υπάρχει λόγος να ξαναμπούμε στην ίδια ρουτίνα. Αντιθέτως, η ιστορία ξεκινάει εκτός Vault, λίγο πριν την πυρηνική καταστροφή και συνεχίζει μόλις... 200 χρόνια μετά, με τον πρωταγωνιστή, όμως, να έχει την αίσθηση ότι πέρασε μόλις μία μέρα. Cryosleep ονομάζεται η λύση του γρίφου. Στο συγκεκριμένο Vault, το 111, η Vault Tec έχει άλλα σχέδια για τους «ενοίκους» του. Και ενώ σε άλλα η ζωή συνεχίστηκε και ανδρώθηκε έως ότου οι πρώτοι Vault Dwellers -πρώτης και δεύτερης και τρίτης γενιάς- αντίκρισαν την κατεστραμμένη Αμερική, στο Vault 111 οι κύριοι ένοικοι, πέραν των υπαλλήλων της Vault Tec, έπεσαν σε έναν ύπνο χωρίς όνειρα.

Ο πρωταγωνιστής-ίστρια ξυπνάει στην κάψουλά του, βλέποντας δύο μυστηριώδεις φιγούρες να αποσπούν από τα χέρια του-της συζύγου του το νεογέννητο γιό τους. Ξαναπέφτει σε ύπνο, διότι δεν έχει άλλες επιλογές, και αργότερα απελευθερώνεται από την κάψουλα και βρίσκεται στο άδειο Vault 111. Το πόσο αργότερα από την απαγωγή του γιού του-της, μένει να φανεί. Η πρώτη επίσκεψη γίνεται στο Sanctuary Hills, στο ερειπωμένο σπίτι της οικογένειας, όπου το πιστό robot που περίμενε υπομονετικά διακόσια χρόνια, πληροφορεί για τα τεκταινόμενα. Και η πρώτη επαφή με λελογισμένα ανθρώπινα όντα γίνεται λίγο αργότερα με τη faction των Minutemen, που προσπαθούν να βοηθήσουν τους απλούς κατοίκους του Commonwealth.  Η όλη υπόθεση από εκεί και πέρα έχει να κάνει με την αναζήτηση του απαχθέντος γιού και την εκδίκηση του θανάτου του-της συζύγου (θα συνεχίσουμε σε αρσενικό δίκην οικονομίας).

Fallout 4 screenshot 08

Οι παίκτες θα πρέπει να περιμένουν ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες ανατροπές, αν και ορισμένες από αυτές αφήνουν κάτι τρύπες να (μετά συγχωρήσεως) στην πλοκή, και μία ιστορία που θα βασίζεται κατά κύριο λόγο στα εξής: Στη συμμαχία ή αντιπαράθεση με τις τέσσερις factions του παιχνιδιού, το συνεχή προβληματισμό για την ύπαρξη και αυτονομία των synths (των androids του Fallout) και το ποια μεταπυρηνική Βοστόνη ονειρεύεται ο παίκτης, πάντα με βάση αυτά που εκπροσωπεί η κάθε faction. Δε θα αναφερθούμε σε κάθε μία από αυτές, γιατί αυτή είναι η ουσία του σεναρίου.

Στο σύνολό της, η εξέλιξη της ιστορίας στο F4 έχει ενδιαφέρον, αλλά και πάλι δεν είναι το δυνατό σημείο του παιχνιδιού. Οι εξελίξεις και τα βήματα σε ό,τι αφορά την κάθε παράταξη γίνονται λίγο απότομα και ενώ το παιχνίδι θέλει να πείσει τον παίκτη ότι η ένταση κλιμακώνεται, αυτό δε γίνεται αντιληπτό στο βαθμό που θα έπρεπε. Είναι χρόνιο αυτό το πρόβλημα στα παιχνίδια της Bethesda και δυστυχώς υπαίτιος είναι η ίδια η open world φύση τους. Όταν οι παράπλευρες ασχολίες κρατούν 40 ώρες και μετά ο παίκτης ασχολείται μία ώρα με ένα quest της Brotherhood of Steel, είναι άτοπο και καταλήγει αστείο το να ακούμε λογίδρια τιμής και αφοσίωσης από τον επικεφαλής και τους λοιπούς paladins και knights. Ή είναι αστείο το να ακούμε κουβέντες μίσους για την προδοσία εναντίον του Railroad (η faction που παλεύει για την απελευθέρωση των androids και τη συνύπαρξη με τον άνθρωπο) όταν η πρώτη και τελευταία επαφή ήταν είκοσι ώρες πριν σε ένα μικρό quest.

Διαβάστε επίσης

fallout 3 packshot cover boxart          fallout new vegas boxart


Το προαναφερθέν εμπόδιο δε φαίνεται να υπάρχει τρόπος να ξεπεραστεί προς το παρόν, εκτός κι αν ο παίκτης ενσυνείδητα προχωρήσει μόνο με βάση το βασικό quest. Σε αυτήν την περίπτωση, όμως, όπως και στο παρελθόν, θα καταλάβει ότι και πάλι αυτό είναι πολύ σύντομο ώστε να οδηγήσει στην όποια κλιμάκωση της έντασης και στην έκρηξη συναισθημάτων. Και όσο ενδιαφέρον κι αν έχει η ιστορία των τεσσάρων factions και η τελική επιλογή του παίκτη, δεν παύει να είναι ένα μικρό κομμάτι του gameplay περιεχομένου του F4, που αν παιχτεί σε ακατάλληλο χρόνο, μπορεί να αντιμετωπιστεί και ως αγγαρεία. Επαναλαμβάνεται δε κάτι που το έχουμε δει και στο F3 και στο Oblivion και στο Skyrim: Άσχετα quests, τα οποία έχουν πολύ ζουμί, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, easter eggs και διασκεδαστικό περιεχόμενο, που κατατροπώνουν σε ειδικό βάρος τα quest της κύριας αποστολής, τα οποία, τουλάχιστον για το F4, και για τα τέσσερα factions είναι στην πλειοψηφία τους μονοδιάστατα και βασίζονται αποκλειστικά στο shooting.

Αποτυγχάνει δε η Bethesda στο να προσφέρει μεστούς και βαρύνοντες χαρακτήρες σε ό,τι αφορά τους επικεφαλείς των factions. Ακόμα και στην περίπτωση της faction που έχει το κλειδί στο μυστήριο «τι απέγινε ο γιος», η συναισθηματική κλιμάκωση είναι μηδενική. Στην περίπτωση, τέλος, της Brotherhood of Steel και του επικεφαλής Elder Maxson έχουμε μία απογοητευτικά μονοδιάστατη παρουσίαση αυτού που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει η Brotherhood of Steel, με το τόσο πλούσιο lore. H περιπλοκή των τεσσάρων factions σίγουρα προσδίδει περισσότερο gameplay, περισσότερες «γωνίες θέασης» της ιστορίας, αλλά εν τέλει ίσως και να ήταν ευχής έργον σε τέτοιου είδους παιχνίδια κάποιος να έκανε βασικές επιλογές λίγο νωρίτερα, ώστε την ίδια στιγμή που είναι Paladin να μην είναι και ο ήρωας των Minutemen ή ο βασικός εκπρόσωπος του Institute. Ναι, «παίζει» το χαρτί της προδοσίας των υπόλοιπων factions η Bethesda, αλλά όπως γράψαμε, οι χαρακτήρες και η πλοκή δεν εμβαθύνουν τόσο ώστε αυτό να γίνει πειστικό.

Fallout 4 screenshot 12

Πάντως, όσο και να διαφέρουν οι βασικές αποστολές των τεσσάρων factions (για τις οποίες υπάρχει ξεκάθαρο σημείο στο πότε έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των υπολοίπων) το ζουμί στα παιχνίδια της Bethesda σχεδόν πάντα κρυβόταν στην εξερεύνηση του κόσμου και στην ανακάλυψη των κρυμμένων quests, που με τη σειρά τους σχεδόν πάντα ήταν καλύτερα και πιο «πικάντικα» από το κύριο. Στο Fallout 3 αυτό ήταν ο κανόνας. Republic of Dave, The Power of Atom (εκεί κι αν μιλάμε για ΤΗΝ επιλογή!), Oasis (με τον μεταλλαγμένο Tree Man), Tenpenny Towers, το καταπληκτικό The Replicated Man, το Ant-Agonizer κτλ.

Συνήθως, πέρα από ανελέητο shooting, τα quests αυτά (και άλλα τόσα από το New Vegas, που έφεραν και τη σφραγίδα της Obsidian) περιείχαν εξαιρετικές ιστορίες, περίπλοκες λύσεις που απαιτούσαν συνομιλίες, πειθώ, εκφοβισμό, συγκρούσεις και ίσως κάποια σκληρή απόφαση. Στο Fallout 4 η Bethesda καταφέρνει κάτι πραγματικά σπουδαίο: Δεν έχει τίποτα από όλα αυτά. Η επιλογή της είναι «πρώτα πυροβολούμε και μετά ρωτάμε». Ναι, είναι καλό το shooting, ναι, έχει μεταφερθεί το βάρος στη μάχη, ο παίκτης παίζει με τις μόντες στα όπλα και στην πανοπλία με τις ώρες, ναι, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, οι εχθροί πιο αδυσώπητοι, αλλά παρακαλούμε θερμά, αν βρει κανείς ένα quest που δεν καταλήγει σε ανατιναγμένα κεφάλια και εγκεφάλους που σκορπούν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, να μας πληροφορήσει άμεσα. Το «γιατί» να πούμε την αλήθεια αρχίζει πλέον και δε μας αφορά, διότι είναι πασιφανές. Αυτό αποφάσισε η Bethesda ότι είναι το βασικό, διασκεδαστικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, το shooting δηλαδή, και σε αυτό επένδυσε. Αποκλειστικά. Δε λείπουν ούτε οι διάλογοι, ούτε τα εμπνευσμένα ευρήματα, ούτε τα περίεργα objectives. Δυστυχώς, όλα έχουν ένα και μόνο χαρακτηριστικό: πρώτα πυροβολάμε και μετά ρωτάμε. Και δυστυχώς αυτός είναι και ο τρόπος που εγγυημένα μάς φέρνει στο τέλος κάθε quest, το οποίο πολύ δύσκολα παίρνει μία άλλη τροπή ή καταλήγει σε “failed”.

Fallout 4 screenshot 13

H επιλογή αυτή πηγαίνει πακέτο με την επόμενη αλλαγή της Bethesda στο σύστημα διαλόγων. Πολύς κόσμος διαμαρτύρεται για την απουσία του καθαρού κειμένου (κλασικό Bethesda interface) και για την αντικατάστασή του με μία μικρή περιγραφή του ύφους της απάντησης. Μα αγαπητοί, δεν παίζει ρόλο. Είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες οι περιπτώσεις που μία λάθος εκτίμηση στο τι ακριβώς θα πει ο πρωταγωνιστής καταλήγει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Ειλικρινά, πουθενά δεν έτυχε, άλλο να θέλουμε να απαντήσουμε, άλλο να απαντάει ο ήρωας και τελικά αυτό να δίνει αρνητική τροπή σε ένα quest. Πουθενά. Οπότε, προς τι ο πανικός; Τα δε Intimidation, Intuition και Charm ξεχάστε τα. Αντ’ αυτών, ένα απλοποιημένο σύστημα «πειθούς» με μοναδική παράμετρο το υποβαθμισμένο Charisma, καταλήγει να αποτελεί εργαλείο για περισσότερα Bottle Caps, κάποιες πιο σύντομες διαδρομές σε μικρά quests (που όμως δεν κινδυνεύουν να χαθούν, πάντα λύνονται με πιστολίδι) και φλερτ με κατεύθυνση το κοντινότερο κρεβάτι.

Από κεκτημένη ταχύτητα η αρχική επιλογή του ήρωα έγινε με βάρος στο Charisma, έχοντας στο νου τα 3 και New Vegas. Η επιλογή αποδείχτηκε άκρως αποτυχημένη και αχρείαστη, αφού τελικά ο μόνος λόγος για Charisma είναι ο έλεγχος και το Micromanagement του Fallout Shelter. Κι εκεί φτάνουμε στην πραγματική αχίλλειο πτέρνα του Fallout 4. Τα πράγματα εδώ είναι πιο καθαρά και από τα πάνω ράφια της τροπαιοθήκης του ΠΑΟΚ, που τα ξεσκονίζουν τρεις φορές την ημέρα περιμένοντας το πρωτάθλημα. Το Youtube έχει γεμίσει με χιλιάδες βίντεο από παίκτες που παρουσιάζουν τις βάσεις τους, με τα εργαλεία που έχει δώσει η Bethesda και τα οποία στοχεύουν στο ίδιο κοινό με αυτό του Minecraft. Τελεία και παύλα, και όποιος έχει κάποια άλλη εξήγηση είναι ελεύθερος να μας χαρίσει τα φώτα του. Το Shelter αποτελεί μία τεχνητή επιμήκυνση του παικτικού χρόνου (λες και τη χρειάζεται το Fallout) και μία δικαιολογία για να μπει και το Fallout στη λίστα των παιχνιδιών που «κάνουν» για streaming και youtubing. Και δυστυχώς, το κακό είναι ότι αυτό το πραγματάκι δε δουλεύει.

Fallout 4 screenshot 15

Παλεύουμε όλα αυτά τα χρόνια να ξεπεράσουμε την έξη στα παιχνίδια της εταιρείας να μαζεύουμε ό,τι σκουπίδι υπάρχει στο χώρο, όποιο αντικείμενο προσφέρεται για αποθήκευση. Οι έμπειροι παίκτες των Fallout έχουν εκπαιδευτεί σε ειδικές τεχνικές, που περιλαμβάνουν σεμινάρια από γιόγκι, μέθοδο αναπνοών και συμμετοχή σε τάξεις με Lamaze για να καταφέρουν να παίξουν τα αγαπημένα τους παιχνίδια χωρίς να γίνονται over encumbered από το σκουπιδαριό μέσα σε τρία λεπτά. Έχουν εκπαιδευτεί μαζί με μοναχούς Σαολίν για να κρατούν υπό έλεγχο το inventory τους και να κουβαλούν μαζί τους μόνο τα όπλα που χρειάζονται και όχι ακόμα ένα όπλο 20 kg «που όμως έχει 3,4% πιο πολλές πιθανότητες για limb damage στα ghouls, όταν ο παίκτης βρίσκεται σε εξωτερικούς χώρους τη νύχτα και δεν έχει κοιμηθεί».

Έχουν περάσει τρεις διαβολοβδομάδες μαζί με τα OYK για να σταματήσουν τα πηγαινέλα στους vendors, όπου κάθε ξεφόρτωμα αποφέρει το μυθικό ποσό των 34 καπακίων. Και τώρα η Bethesda τι λέει; «Ξεχάστε τα όλα και αρχίστε να μαζεύετε ό,τι βρεθεί μπροστά σας». Για πρώτες ύλες για το κτίσιμο της βάσης, για πρώτες ύλες για τα armor και gun modification κτλ. Ναι, ένα ψάξιμο για σπάνια υλικά για ένα δυνατό Mod σε όπλο ή πανοπλία ή για την παρασκευή ενός χημικού σκευάσματος είναι θεμιτή. Αλλά ο αχταρμάς στον οποίο εμπλέκεται ο παίκτης για τη συντήρηση και ανάπτυξη της βάσης του και των άλλων δεκάδων, που απελευθερώνει ή σώζει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, είναι ακατανόητος από άποψη ουσίας. Βασικά, από κάθε άποψη είναι ακατανόητος. Είναι ένας καταπληκτικός τρόπος για να ξοδέψει ανεπιστρεπτί δεκάδες ώρες ο παίκτης, αλλά μόνο αυτό.


Η βάση, σα βάση αυτή καθ' αυτή, εκτός του inventory και των πάγκων εργασίας (cooking, crafting, power armor station κτλ), δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο ύπαρξης. Οι κάτοικοί της είναι άσχετα μποτάκια, τα νούμερα της ενέργειας, του φαγητού και της ευτυχίας απολύτως κατάλληλα για tablet παιχνίδι αλλά τελείως παράταιρα για ένα μεταολοκαυτωματικό Fallout και η διαδικασία στην οποία μπαίνει ο παίκτης να διαχειριστεί το inventory του, να κάνει scrap χιλιάδες αντικείμενα, να κουβαλήσει υλικά από άλλο σταθμό ή να τα στείλει με καραβάνι κτλ τελείως επουσιώδης. Το παιχνίδι θα ήταν πολύ καλύτερο αν δεν υπήρχε αυτός ο Minecraft-οειδής αχταρμάς, που δεν έχει ούτε ουσία ούτε περιεχόμενο, αλλά κυρίως, που δεν είναι καθόλου μα καθόλου διασκεδαστικός. Ένα σπίτι σαν αυτό της Megaton έφτανε και περίσσευε.

Πάνω σε αυτό το σκελετό της διαχείρισης της βάσης, η Bethesda έχει γεμίσει το παιχνίδι με ένα σωρό quest που ακολουθούν τη νόρμα «η τάδε φάρμα είναι σε κίνδυνο, πήγαινε να τη σώσεις». Είναι ο τρόπος της να δώσει περισσότερο xp στον παίκτη, αλλά και να «ανοίξει» τα σημεία του χάρτη στα οποία δε θα πάει λόγω απουσίας σχετικού σοβαρού quest. Βέβαια, αυτή είναι όλη η ουσία των Fallout, η εξερεύνηση και η ανακάλυψη τοποθεσιών, αλλά στη Bethesda θεώρησαν ότι έπρεπε να δώσουν ένα παραπάνω κίνητρο στους παίκτες. Ευτυχώς κάποιες από αυτές τις καταναγκαστικές αποστολές καταλήγουν σε κάποιο καλό αντικείμενο ή όπλο, οπότε έχει και η αγγαρεία την καλή της πλευρά. Η παρουσία των δεκατριών πιθανών companions στο F4 αποτελεί μία θετική παράμετρο. Σε hard και very hard mode βοηθούν αρκετά στη μάχη και λειτουργούν σα μουλάρια για το φόρτωμα των αντικειμένων που αχόρταγα μαζεύει ο παίκτης. Μπορούν επιπλέον να ενισχυθούν με την επιλογή συγκεκριμένων perks και να βοηθήσουν σε locked terminals, master locked κλειδαριές κτλ.

Fallout 4 screenshot 16

Οι δε μηχανισμοί like και dislike (το affinity ελληνιστί) είναι σχετικά απλοί και εύκολα ο παίκτης θα επιτύχει υψηλό affinity με κάθε έναν από αυτούς. O Nick Valentine κάνει like όταν ο παίκτης χακάρει terminals, ο paladin Danse από την Brotherhood of Steel κάνει like όταν γίνεται μάχη (δηλαδή πάντα) κτλ. Σε υψηλό affinity ο κάθε companion θα έχει μια ιστορία να πει και ένα perk να προσφέρει.  Ίσως και ένα τελικό companion quest (σπάνια). Οι διάλογοι όμως είναι καλογραμμένοι, οι ιστορίες του κάθε companion ενδιαφέρουσες (εκτός του Dogmeat) και τo perk του καθενός ξεχωριστό και χρήσιμο. To perk βέβαια κερδίζεται όταν ο παίκτης πετύχει μέγιστο affinity με τον companion, οπότε και καλό θα είναι να τους εναλλάσσει συχνά. Επιπροσθέτως, κερδίζει την εμπειρία πολυποίκιλης παρέας με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κάθε περίπτωση. Έιτε αυτά είναι οι εναλλαγές στις μεταμφιέσεις του Deacon, είτε οι noir ιστορίες του Valentine είτε το robot Curie που μπορεί να μην είναι ρομπότ για πολύ ακόμα.

Ο τομέας όπου το Fallout τα πάει περίφημα είναι το gunplay, το οποίο είναι το πιο ομαλό και διασκεδαστικό από κάθε άλλο gunplay σε Fallout παιχνίδι. Η ποικιλία όπλων και μεθόδων είναι μεγάλη και οι τρόποι προσέγγισης μία μάχης οδηγούν σε διαφορετικά στυλ, που κάθε ένα έχει κάτι διαφορετικό να προσφέρει. Γι' αυτό δεν είναι Call of Duty και παραμένει Fallout. Το modification των όπλων και της πανοπλίας, πέρα από το καταναγκαστικό του πράγματος (συλλογή πρώτων υλών), μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία πολύ ισχυρού εξοπλισμού από το μηδέν. Μία αδύναμη κοντόκανη καραμπίνα καταλήγει να γίνει ένα πανίσχυρο δίκανο που αποτελεί όπλο εκλογής. Ένα ταπεινό laser pistol καταλήγει σε ένα αποτελεσματικό sniper laser rifle. Tα ξεχωριστά (legendary) όπλα (με το αστεράκι) δε λείπουν, ούτε και τα αντίστοιχα κομμάτια μιας πανοπλίας. Όλα τους με ειδικά χαρακτηριστικά, που προσφέρουν το γνωστό ευχάριστο πονοκέφαλο «ποιο να επιλέξω και ποιο να αφήσω στην άκρη;».

Fallout 4 screenshot 20

Συνδυασμός stealth perks (Agility στήλη), ενός sniper με σιγαστήρα και melee sneak attacks που κάνουν damage x10 είναι μία πολύ αποτελεσματική επιλογή για παράδειγμα. Όπως αποτελεσματική είναι η επιλογή perks που κάνουν τον ήρωα σχεδόν άτρωτο και του επιτρέπουν να ορμά στη μάχη με ένα γιγάντιο Sledgehammer, κοπανώντας δεξιά και αριστερά. Όχι, από τη μάχη δεν υπάρχει παράπονο. Οι εχθροί έχουν γίνει πιο επιθετικοί και το παιχνίδι δυσκολότερο εν γένει. Όχι, μία «παρέα» από feral ghouls, δεν είναι απλά μία παρέα feral ghouls. Είναι πολύ πιθανά αιτία γρήγορου και αποτρόπαιου θανάτου. Η ταχύτητα ορισμένων εχθρών αφήνει τον παίκτη ακάλυπτο αν δε γίνει σωστή χρήση VATS και Action points. Αυτά δε χρειάζονται εξήγηση, έχει προηγηθεί gameplay 300 ωρών για να φτάσουμε εδώ. Επίσης έχουμε πολλά insta-deaths. Πολλά.

Το quicksave πρέπει να γίνει πολύ αγαπημένος σας φίλος αν δε θέλετε να παίξετε εικοσάλεπτα τμήματα του παιχνιδιού από την αρχή. Εκτός αν επιλέξετε το Very Easy επίπεδο. Εκείνο το σφύριγμα που ακούγεται είναι μία mini nuke που στέλνει τον παίκτη είκοσι λεπτά πίσω αν δεν υπάρχει quicksave. Κι εκείνο το Deathclaw θέλει όλο κι όλο τρία χτυπήματα για να μας στείλει στη loading screen. Εφόσον ο παίκτης θέλει πρόκληση στο παιχνίδι και ακολουθήσει το δρόμο πιο υψηλής δυσκολίας, πρέπει να παίξει σωστά με τα Mods, τα μοναδικά χαρακτηριστικά των όπλων, τις τακτικές, τη χρήση chems (ναι, εδώ βοηθούν πάρα πολύ και για πρώτη ίσως φορά έχει νόημα η ύπαρξή τους, καθώς και η ύπαρξη των σκευασμάτων που απεξαρτούν από τα chems), το φοβερό και τρομερό limb damage που αποδεικνύεται σωτήριο (ΔΕ θέλετε να σας κυνηγάει ένα Assaultron σε Very Hard επίπεδο), με το stealth (που ΔΕΝ είναι το stealth του Skyrim, που καθάριζε χάρτες ολόκληρους, αλλά περιπλέκεται με πιο επιθετικούς εχθρούς και μεγαλύτερη ευκολία εντοπισμού) και τη στρατηγική χρήση των Action Points και του V.A.T.S. συστήματος.

Fallout 4 screenshot 17

Θεωρούμε ότι οι εχθροί ίσως να παραείναι πολλοί, γρήγοροι και πιο ισχυροί, αλλά αυτός είναι ο τομέας στο οποίο επενδύει η Bethesda. Πάντως υπήρξαν στιγμές όπου το ατελείωτο shooting, όπου κι αν βρισκόμασταν, κούρασε. Και το επίπεδο έπεσε στο Hard με συνοπτικές διαδικασίες, γιατί υπήρχε κι ένα παιχνίδι που έπρεπε να τελειώσει. Η παρουσία της Power Armor γίνεται κομμάτι του όλου gimmick του. Πρόκειται για ένα τρομερό artifact των Fallout, το οποίο στο 4 γίνεται πλαστελίνη στα χέρια του παίκτη. Το ότι δεν είναι τόσο πανίσχυρη όσο θα θέλαμε είναι μοιραίο (αφού βρίσκεται πολύ εύκολα στο παιχνίδι και σε πολλαπλά σημεία), αλλά συνάμα και απογοητευτικό.

Κι ενώ το gameplay της έχει την πλάκα του, η απομυθοποίηση του απόλυτου αντικειμένου του πόθου στο σύμπαν των παιχνιδιών, μας αφήνει με ένα παράπονο. Σε αντίθεση, λοιπόν, με το θέμα της δομής των quests, στον τομέα της μάχης δεν υπάρχει παράπονο. Ίσως μόνο το ότι έχουμε να κάνουμε με πολλή μάχη. Τόνους μάχης. Αιώνες μάχης. Καράβια ολόκληρα. Και γι' αυτό θα ήταν καλοδεχούμενα quest με άλλη δομή και άλλη προσέγγιση.


Στο κομμάτι του σχεδιασμού του κόσμου επίσης δεν υπάρχει παράπονο. Ξέρουν να σχεδιάζουν χάρτες στη Bethesda και το F4 δεν υστερεί καθόλου. Η ύπαιθρος είναι η γνωστή από το Capital Wasteland με έρημες περιοχές, κατεστραμμένα Highways, εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις, άδειους συνοικισμούς, αλλά η Βοστόνη διαφέρει από την DC και το New Vegas. H 50’s/60’s American Dream meets Aternative ColdWar Technology αισθητική κυριαρχεί και πάλι παντού και, παραδόξως, συνεχίζει να είναι απολαυστική. Από την παρουσία της στο καθημερινό ενός μικρού προαστιακού νοικοκυριού μέχρι τον ουρανοξύστη της Mass Fussion. H δε Βοστόνη καταφέρνει να συνδυάσει την 50’s αισθητική με τα Εθνικά Μνημεία και την αστική ανάπτυξη, που οδήγησε σε πανύψηλα κτήρια και ουρανοξύστες. Σε επιμέρους τμήματα του παιχνιδιού, περιοχές όπως η Pickmann Gallery, το Μουσείο Μαγείας, το Insane Asylum κτλ αποτελούν την αιτία του γιατί κολλάμε με ένα Fallout παιχνίδι. Όχι για τις αστειότητες του Minecraft, αλλά για το πλούσιο προς εξερεύνηση περιεχόμενο, το lore μέσα από τα terminals, για την ιστορία ενός εγκλωβισμένου σκελετού στο τέρμα ενός ουρανοξύστη που πειραματιζόταν με freefall πανοπλίες.

Δεν παίζουμε Fallout για να στήσουμε κήπους με ραδιενεργά καρπούζια. Παίζουμε για να ακούσουμε την ιστορία ενός ανθρώπου που βρήκε τον Ορό της Αντιγήρανσης. Για να μάθουμε τα μυστικά ενός άλλου Vault, στο οποίο συνέβησαν φοβερά πράγματα. Για να ακούσουμε το παράπονο ενός Super Mutant σε μια σπηλιά κάπου στην άκρη του No Man’s Land και τη μελωδία από το βιολί της Agatha (σόρι, αυτό είναι στο F3). Επιπλέον, ο κόσμος του Commonwealth έχει γίνει πιο ζωντανός σε σχέση με αυτόν της Capital Wasteland. Ο παίκτης γίνεται μάρτυρας πολλών άσχετων συγκρούσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη συνεχώς. Raiders εναντίον Super Mutants, Brotherhood of Steel εναντίον Synths, Vertibirds που εφορμούν εναντίον αντίπαλων οχυρώσεων κτλ. Είναι πιθανό ο παίκτης, πηγαίνοντας σε ένα quest εξολόθρευσης μίας ομάδας Raiders, να τους δει να γίνονται στάχτη από τα ενεργειακά όπλα των Paladins και των Knights. H επιλογή αυτή είναι εντυπωσιακή στην εφαρμογή της (κυρίως σε πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές), αλλά κατά την άποψή μας αφαιρεί πόντους από τη στοιχειωμένη ατμόσφαιρα των Fallout, που επένδυε στην ερημιά και στης αίσθηση της πυρηνικής καταστροφής.

Fallout 4 screenshot 19

Eαν καταφέρετε να απαγκιστρώσετε τον παίκτη μέσα σας από την ανοησία της συλλογής των πάντων για το Minecraft κομμάτι, θα απολαύσετε και το Level design με τα δαιδαλώδη κατεστραμμένα εσωτερικά και την αρχιτεκτονική προσέγγιση με την αναπαράσταση της Βοστώνης, όπου αποδίδονται και το Federal στυλ και το Greek Revival, με τα κρατικά κτήρια, και το Beaux Arts κτλ (Αλέξανδρε, καλά τα λέω;). ΌΤΑΝ και ΑΝ σταματήσετε να καλλιεργείτε ραπανάκια στην αυλή του διακοσιοετούς σπιτιού σας. Βέβαια, στα γραφικά μην περιμένετε και πολλά πράγματα. Σαφώς και μιλάμε για αναβαθμισμένη έκδοση της γνωστής από τα Fallout (και Skyrim) μηχανής, αλλά αφού το μάτι συνηθίσει τα νέα εφέ, τον αξιοπρεπή φωτισμό και το μεγαλύτερο field of view, εύκολα ξεγελιέται και νομίζει ότι παίζει Fallout 3 με mods. Δε θα κρίνουμε την απόφαση της Bethesda να επιμένει σε μία παρωχημένη τεχνολογία, που δημιουργεί και αρκετά προβλήματα συχνά πυκνά.

Προφανώς και είναι τεράστια επένδυση το να προχωρήσει σε μία νέα μηχανή για ένα τόσο μεγάλο κόσμο, ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι. Αλλά, δυστυχώς, για τις εταιρείες κολοσσούς που θέλουν πάντα να λαμβάνουν όλη τη δόξα χωρίς κριτική, υπάρχουν κάτι ενοχλητικά μυγάκια που χαλάν το επίσημο γεύμα με τους κουστουμαρισμένους συνδαιτυμόνες, τους butler, τα κεριά και τα ακριβά κρασιά. Κάτι μυγάκια που στριφογυρίζουν μπροστά στο πρόσωπο όταν κάνουν οι καλεσμένοι να ρουφήξουν τη σούπα τους, κάθονται πάνω στο παρφέ παγωτό και κόβουν βόλτες στα μεταξωτά τραπεζομάντηλα, χαλώντας την ατμόσφαιρα. Ξέρετε πώς τα λεν αυτά τα μυγάκια ε; Modders, CD Projekt, τέτοια περίεργα ονόματα έχουν.

Fallout 4 screenshot 18

Μία πολωνική εταιρεία χτίζει από το μηδέν μία μηχανή για έναν τεράστιο και πανέμορφο κόσμο και αφήνει τους gamers με το στόμα ανοικτό. «Τυχαίοι» Modders δουλεύουν στο Skyrim και, ειλικρινά, υπάρχουν mods του Skyrim από το ’12 και το ’13 που δείχνουν πιο εντυπωσιακά από όσο δείχνει το Fallout στο PS4. Αν υπάρχει κάποιος να μας χαρίσει τα φώτα του και να μας λύσει την απορία, πώς ένα mod του ’12 δείχνει εντυπωσιακότερο από το επίσημο παιχνίδι του ’15, θα είναι καλοδεχούμενος. Οπτικά, πάντως, το Fallout 4 είναι πιο ζωντανό και πιο «έγχρωμο» από τα 3 και NV. Ο ουρανός είναι πιο όμορφος και η ύπαιθρος ελαφρώς πιο γεμάτη. Το animation, πάλι, ελάχιστη πρόοδο έχει κάνει σε σχέση με αυτό του Oblivion. Και έχουμε και μια απορία να στείλουμε με email στη Bethesda και να ρωτήσουμε γιατί στις τελικές μάχες, είτε είναι στο Oblivion είτε στο Fallout, οι σύντροφοι και συμπολεμιστές δεν ξεπερνούν τους δέκα.

Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στο User Interface, καθώς ο παίκτης ασχολείται πολλή ώρα με αυτό (ένεκα και των mods, του minecraft mode κτλ). Γενικώς, η δουλειά που έχει γίνει για τη διαχείριση του Inventory και τη συνολική διαχείριση του Workshop και της βάσης είναι μπερδεμένη και πολύ κακής ποιότητας. Ελάχιστα πράγματα εξηγούνται για το που αποθηκεύονται τα υλικά, πώς διαλύονται σε πρώτες ύλες, δεν εξηγείται ότι με ένα Water Refinery το workshop θα αρχίσει να έχει Purified water, δεν εξηγείται το ότι το Utility υλικό μπορεί να ξαναδώσει πρώτες ύλες διαφορετικής φύσης, δεν εξηγείται ότι από αποθηκευμένα αντικείμενα, που δεν έχουν scrapped, το Workshop «τραβάει» τις πρώτες ύλες που χρειάζεται χωρίς να το κάνουμε χειροκίνητα, δεν εξηγούνται οι μηχανισμοί του assign των κατοίκων σε μία δουλειά, δεν εξηγείται το όριο του πληθυσμού του settlement και το πώς καθορίζεται η ευτυχία των κατοίκων. Γενικώς, δεκάδες πράγματα περιμένουν youtube βιντεάκια για να εξηγηθούν και αυτό σημαίνει εργατοώρες πειραματισμών (καθόλου ευχάριστων, αντιθέτως κουραστικών και χρονοβόρων) και παρακολούθησης ξερόλων που έχουν τα Prima Guides.

Fallout 4 screenshot 14

Ένα ταπεινό βασικό tutorial θα ήταν καλοδεχούμενο για να μη χάνουμε τον πολύτιμο χρόνο μας για πράγματα που θα γινόταν στο μισό αν τα ξέραμε από την αρχή. Το Fallout 4 δεν είναι ένα freebuild rogue like παιχνίδι. Είναι το Fallout που να πάρει. Και αν πει κανείς ότι από μόνος του κατάφερε να καταλάβει πώς να δημιουργήσει Supply Line μετά το Local Leader Perk, θα του απονείμουμε το Vault Dweller Μετάλλιο του Χρυσού Φοίνικα. Επίσης, θα του χαρίσουμε και αυτό της Πλατινένιας Λεγεώνας της Τιμής αν μας εξηγήσει τη χρήση των Action Points από τους διάφορους τύπους όπλων. Γιατί από τη Bethesda δε μπήκε κανείς στον κόπο να διευκρινήσει αν το Fire Rate, το βάρος, τα διάφορα mods, τα reflexes και τα scopes παίζουν συγκεκριμένο ρόλο και ποιον ακριβώς.

Το Mini Map και το Local Mini Map, καθώς και το Inventory, συνεχίζουν να είναι απολύτως κουραστικά, και αν και τα quick selects buttons αποδεικνύονται χρήσιμα, δεν είναι αρκετά. Και συγχαρητήρια σε όσους από την ομάδα αποφάσισαν τα περιοδικά που βρίσκει ο παίκτης (Guns and Bullets, Grognak κτλ) να μην έχουν πάντα αριθμό τεύχους ώστε εκ των υστέρων ο παίκτης να μπορεί να τα εντοπίσει σε διαδραστικούς χάρτες που ΔΕΝ είναι της Bethesda. Ωραία έμπνευση.


Τα voice overs του παιχνιδιού βρίσκονται σε καλό επίπεδο, και για πρώτη φορά ο ήρωας-ηρωίδα μιλούν. Είναι προφανές ότι η ιστορία του Fallout 4 επιχειρήθηκε να αποδοθεί πιο συναισθηματικά. Άλλωστε ξεκινά με ένα γονιό που ψάχνει το παιδί του και τους δολοφόνους της συζύγου του. Όμως όσο καλή κι αν είναι η ερμηνεία, δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν πείθει για gameplay λόγους, όχι επειδή δεν κολλάει ο ηθοποιός. Κάνοντας το ρόλο πιο προσωπικό, ο παίκτης δημιουργεί ένα συγκεκριμένο στυλ, το οποίο παραμένει δέσμιο των φτωχών και λίγων επιλογών που αφορούν τη στάση και τη συμπεριφορά του παίκτη. Άλλωστε ούτε Karma υπάρχει στο παιχνίδι ούτε Reputation που να επηρεάζει τη στάση των factions στο Commonwealth. Οπότε για ποια ομιλία και ποια ερμηνεία μιλάμε;

Ο Todd Howard ήταν αρκετά αποκαλυπτικός στα όσα έλεγε πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού. Δεν ήθελε τα quest να διακόπτονται από άλλες ιστορίες (ευθεία βολή στο New Vegas που το Reputation System εμπόδιζε την πραγματοποίηση συγκεκριμένων quest από factions που γίνονταν εχθρικά προς τον παίκτη). Αν ήταν δυνατό, είχε δηλώσει, ο παίκτης θα μπορούσε να ολοκληρώσει όλα τα storylines. Ευτυχώς βέβαια δεν έκαψαν και αυτό το χαρτί της, λίγο πριν το τέλος, RPG γεύσης μίας τελικής επιλογής. Είχε επίσης υποσχεθεί ο Todd Howard επανακαθορισμό του open world σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες του παίκτη να δεί και γευτεί τα πάντα. Κάτι που επίσης σήμαινε ότι προφανώς τα δύστροπα quest που γίνονταν Failed από λάθος χειρισμούς ή αδυναμία, δεν ήταν εξαρχής και πολύ καλοδεχούμενα.

 

Και τελικά με το Fallout 4 έδωσε την υπέρτατη μεταπυρηνική παιδική χαρά, χωρίς όμως το στοιχείο της έκπληξης και απογυμνωμένη από πολλά από τα στοιχεία που έκαναν τα προηγούμενα παιχνίδια ιδιαίτερα. Συν το ότι σε αυτή την παιδική χαρά, μία παρέα παιδάκια έχουν βαλθεί να χτίσουν κάτι στην άμμο. Πολύ ενοχλητικά άρχισαν να γίνονται. Οι επιλογές στο Fallout 4 είναι ξεκάθαρες. Πολύ shooting (ΠΟΛΥ), λιγότεροι διάλογοι, λιγότερο Role Playing, περισσότερο τσάμπα περιεχόμενο (επαναλαμβανόμενα quest και minecraft mode) και σύμπλευση με σύγχρονες τάσεις, που θα μπορέσουν να κάνουν το Fallout youtube μόδα για κάθε διάστημα. Δε θα πιάνει ο κάθε τυχάρπαστος 30 μύρια views με το Rust. «Είμαστε κι εμείς εδώ!» φωνάζει η Bethesda.

Από την άλλη, ο κόσμος του Fallout συνεχίζει να ασκεί μία τεράστια γοητεία στους παίκτες. Το Lore είναι πάντα εκεί, τα κείμενα στα terminals και στα holotapes λεν τις δικές τους τρομερές ιστορίες και τελικά δίνεται το περιθώριο και στους πιο γκρινιάρηδες, old school παίκτες να απολαύσουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του. Είναι φυσική η κόπωση και ο κάματος από τη χρόνια ενασχόληση με το ίδιο στυλ παιχνιδιού στους τίτλους της Bethesda. Θα ήταν καλό η εταιρεία να επέλεγε να αλλάξει κάπως αυτή την προσέγγιση και να δώσει περισσότερο βάρος στις πιο ενδιαφέρουσες και ουσιώδεις πτυχές των παιχνιδιών της. Αλλά δεν το κάνει στο Fallout 4. Ίσως σε άλλη περίπτωση, ποιος ξέρει.

To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.

Διαβάστε επίσης

fallout 3 packshot cover boxart          fallout new vegas boxart

Τσέκαρε το βίντεο

Έκθεση εικόνων

Θετικά

  • Ικανοποιητικό shooting και ουσιώδης προσθήκη των mods του εξοπλισμού.
  • Παρά τη χλιαρή κεντρική ιστορία, το «περιφερειακό» lore συνεχίζει να είναι γοητευτικό και ελκυστικό.
  • Ελάχιστα τεχνικά προβλήματα.
  • Μεγάλη ποικιλία στον τρόπο προσέγγισης του παιχνιδιού με βάση το πλούσιο σύστημα με Levels και Perks.

Αρνητικά

  • Υποβάθμιση του Role Playing στοιχείου και της σημασίας του Charisma.
  • Απουσία σοβαρών side quests που να ξεφεύγουν από το ακατάπαυστο πιστολίδι.
  • Η ιστορία με το “I, Robot” έχει ξαναειπωθεί από τον Asimov.
  • Base Builder: Ανούσιο, κουραστικό, ενοχλητικό.
  • Τα επαναλαμβανόμενα quests των factions είναι αχρείαστα. Τα Fallout είναι από μόνα τους τεράστια παιχνίδια.
  • Απουσία tutorial για τεράστιο κομμάτι των βασικών μηχανισμών του παιχνιδιού.

Βαθμολογία

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Νέο ορόσημο στην εμπορική πορεία του Detroit: Become Human
Ένα μήνα μετά τη διάθεσή του μέσα από το Steam.
Επιστροφή στην Ιαπωνία με το WRC 9
Μέσα από ένα νέο trailer για τον τίτλο.
Πλησιάζει η ώρα διάθεσης του Mortal Shell
Ένα "Soulslike" από την Cold Symmetry.
Αφαίρεση του “Xbox Live” από τους όρους χρήσης της Microsoft
Ακόμα ένα πιθανό βήμα προς το δωρεάν multiplayer στην επομένη γενιά.
Το Xbox Series X θα είναι συμβατό με κάθε χειριστήριο του Xbox One
Και το νέο χειριστήριό του, με κάθε κονσόλα Xbox One.
Αναβάλλεται η διάθεση του Baldur's Gate III σε Early Access
Με τη νέα ημερομηνία διάθεσης και "σημαντικές πληροφορίες" να βρίσκονται καθ' οδόν.
Ημερομηνία κυκλοφορίας για το Pacer
Ένας πνευματικός διάδοχος των WipEout.
Ο Spidey έρχεται στο Marvel's Avengers
Αποκλειστικά στην έκδοση του τίτλου για τις κονσόλες της Sony.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (70)

This comment was minimized by the moderator on the site

To χειροτερο κομματι για μενα στο παιχνιδι ειναι αυτο που χτιζεις κρεβατια, τουρμπινες και γεννητριες.
Εκτος του οτι δεν εξυπηρετει πουθενα ειναι και δυστροπο να το καταφερεις.
Ενας που δεν ξερει καλα Αγγλικα...θα χασει τη μπαλλα.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ενω διχως αγγλικα πως θα καταλαβεις του διαλογους κλπ σε ενα RPG παιχνιδι?

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολυ αυστηρη η βαθμολογια διαφωνω .πολυ αυστηρη η βαθμολογια και με το assasins

This comment was minimized by the moderator on the site

Αν απομονώσεις καθαρά αυτή καθ' αυτή τη βαθμολογία δέχομαι ότι μπορεί να έχεις δίκιο. Αυτό που λέω είναι οτι ο βαθμός, όποιος και να είναι, συνοδεύεται από πέντε σελίδες ανάλυσης οι οποίες δίνουν την ολοκληρωμένη εικόνα. Μία εικόνα που ο βαθμός μόνος του δεν μπορεί να διαμορφώσει.

Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από trikala93 trikala93
This comment was minimized by the moderator on the site

κοιτα αν εχεισ παιξει τα παλια assasins και τα παλια fallout μια χαρα ειναι η βαθμολογια κατ' εμέ..τωρα αν εσυ εχεις παιξει τα παλια και παλι τα θεωρεις αδικα τα score τι να πω..αποψεις ειναι αυτες

This comment was minimized by the moderator on the site

Ο άνθρωπος έκατσε και έγραψε 5 ολόκληρες σελίδες και εκτός αυτοί έδωσε θετικά και αρνητικά. Νομίζω είναι χαζό να κρίνουμε ένα βαθμό έτσι. Και μιλάμε για 7 έτσι; Σε τίτλο με μια απαρχαιωμένη μηχανή γραφικών, τίγκα στα ζουζούνια και με κάποια άλλα προβλήματα που αναφέρει ο Σάββας. Όσο για το Assasin's.. Τα ξαναλέμε μόλις φύγει το hype..

This comment was minimized by the moderator on the site

Τρομερό review Σάββα πάρα πολύ αναλυτικό και ο πιο σωστός βαθμός για αυτό το παιχνίδι.Έχει όλα τα προβλήματα των open world παιχνιδιών(αδιάφορο main story,άπυρα fetch quests και πολύ λίγη ουσία) άλλα παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ένα καλό παιχνίδι.Συνέχισε την καλή δουλεία

This comment was minimized by the moderator on the site

Έχοντας ακούσει λίγο το Webcast περίμενα να δω κάνα 6.:p
Θα το διαβάσω και θα επανέλθω γιατί πρέπει να φύγω τώρα.Όπως και να'χει 5 σελίδες διάβασμα,μια χαρά μου έκατσε.;)

This comment was minimized by the moderator on the site

και με αυτα που θα διαβασεις.......

This comment was minimized by the moderator on the site

Δεν έπαιξα ακόμα το παιχνίδι, αλλα ειναι στο άμεσο πρόγραμμά μου. Διάβασα το review με ιδιαίτερη προσοχή και έχω να πω ότι αυτό που με προβληματιζει περισσότερο από όλα ειναι η υποβάθμιση του RPG στοιχείου και η απουσία side quests με μεγαλύτερο βάρος οπως ηταν σε παλιότερα Fallout games.

Το Build system δεν με χαλάει καθόλου διοτι οποιος θελει να ασχοληθεί θα ασχοληθεί. Έχοντας τερματίσει...

Δεν έπαιξα ακόμα το παιχνίδι, αλλα ειναι στο άμεσο πρόγραμμά μου. Διάβασα το review με ιδιαίτερη προσοχή και έχω να πω ότι αυτό που με προβληματιζει περισσότερο από όλα ειναι η υποβάθμιση του RPG στοιχείου και η απουσία side quests με μεγαλύτερο βάρος οπως ηταν σε παλιότερα Fallout games.

Το Build system δεν με χαλάει καθόλου διοτι οποιος θελει να ασχοληθεί θα ασχοληθεί. Έχοντας τερματίσει Fallout 3 και Vegas, αγόρασα F4 διότι μου αρεσει υπερβολικά το συγκεκριμένο franchise.

Σαββα η αληθεια ειναι οτι περιμενα ενα 8 με 8,5 απο εσενα για αυτον τον τιτλο, αλλα καταλαβαινω και το 7 που εδωσες συγκρινοντας το (και καλα εκανες) με F3 και Vegas. Θεωρω ομως οτι θα θαθμολογουσες περισσότερο αν δεν ειχες ασχοληθεί 300 ωρες με τα προηγούμενα games, και οτι θα το καταευχαριστηθει καποιος που δεν εχει ξαναπαιξει Fallout χωρις να βρει πολλα αρνητικα.

Θελω να πιστευω οτι δεν θα με απογοητευσει κανοντας οσο μπορω τα παντα σχεδον στο παιχνιδι μεχρι να το τερματισω.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Νομίζω ότι πιο αναλυτικό δε γινόταν, πέντε ολόκληρες σελίδες χορταστικού διαβάσματος. Μου λύθηκαν οι απορίες (τουλάχιστον η πλειοψηφία) που είχα για το παιχνίδι. Το ότι τα quests είναι ένα επίπεδο κάτω από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς μπορώ να το κατανοήσω έως ένα σημείο από την άποψη πως δεν είναι πάντα εύκολο να δημιουργήσεις-γεμίσεις ενδιαφέρον σε ένα τόσο μεγάλο (σε χάρτη) παιχνίδι....

Νομίζω ότι πιο αναλυτικό δε γινόταν, πέντε ολόκληρες σελίδες χορταστικού διαβάσματος. Μου λύθηκαν οι απορίες (τουλάχιστον η πλειοψηφία) που είχα για το παιχνίδι. Το ότι τα quests είναι ένα επίπεδο κάτω από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς μπορώ να το κατανοήσω έως ένα σημείο από την άποψη πως δεν είναι πάντα εύκολο να δημιουργήσεις-γεμίσεις ενδιαφέρον σε ένα τόσο μεγάλο (σε χάρτη) παιχνίδι. Όμως αυτό που με ενόχλησε είναι η υποβάθμιση του RPG στοιχείου. Παρ' όλα 'τα όμως δε παύει να είναι ένα Fallout game με μία δεδομένη ποιότητα και γι' αυτό θα παιχτεί-λιωθεί σίγουρα κάποια στιγμή.

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από trikala93 trikala93
This comment was minimized by the moderator on the site

Ούφ το διάβασα!
Τελικά επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά οι ανησυχίες μου για το F4. Αν το κομμάτι που λάτρεψα στο F3, δηλαδή τα εξαιρετικά ποικίλα και ενδιαφέροντα meaty side quests απουσιάζουν εντελώς και με ένα χλιαρό main quest δε βρίσκω κανένα απολύτως λόγο να το πάρω.
Είναι αποκαρδιωτικό που ακόμα ένα μεγάλο franchise κάνει αναιμικό ντεμπούτο στην τρέχουσα γενιά. Παρωχημένος τεχνικός τομέας (το...

Ούφ το διάβασα!
Τελικά επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά οι ανησυχίες μου για το F4. Αν το κομμάτι που λάτρεψα στο F3, δηλαδή τα εξαιρετικά ποικίλα και ενδιαφέροντα meaty side quests απουσιάζουν εντελώς και με ένα χλιαρό main quest δε βρίσκω κανένα απολύτως λόγο να το πάρω.
Είναι αποκαρδιωτικό που ακόμα ένα μεγάλο franchise κάνει αναιμικό ντεμπούτο στην τρέχουσα γενιά. Παρωχημένος τεχνικός τομέας (το λιγότερο σημαντικό), αδιάφορο role playing, γράψιμο, απουσία quests (πολύ σημαντικό) και τόνους shooting. Γιατί, μα γιατί? (ρητορική η ερώτηση βέβαια.. )
Του χρόνου αγορά της Complete Edition, μπας και βάλουν κανένα quest της προκοπής, μόνο και μόνο για τον κόσμο και τo lore..
Ήμουν έτοιμος να το πάρω λόγω hype του νέου Fallout σε νέα γενιά αλλά ευτυχώς κρατήθηκα.
Tα settlements-base building ασχολίαστα.......

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Από τα καλύτερα review που έχω διαβάσει για το παιχνίδι και ίσως από τα ελάχιστα που ο βαθμός και η κριτική ανταποκρίνονται σε αυτά του "κοινού" και όχι σε αυτά των μεγάλων διαφημιστικών sites. Το γύρισε η Bethesda σε action-generic-fps-rpg και περιμένει να ενθουσιαστούμε; Αυτός ήταν -και καλά- ο λόγος που η Λάρα πούλησε "λίγο" στο Χ1; Αγορά όταν θα φτάσει την τιμή του Fallout NV σήμερα στο steam

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ ακριβές το ρηβιού. Πραγματικά δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

This comment was minimized by the moderator on the site

Ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο. Προσωπικά με βοήθησε.

Μόνη ένσταση που έχω είναι το ξεκίνημα του κειμένου και οι αναφορές στα παιχνίδια της Interplay. Αφήνεις να εννοηθεί ότι εκείνα ήταν πολύ καλύτερα και πολύ πιο "σωστά" Fallout. Δεν τα θεωρώ καλύτερα ή χειρότερα, προσωπικά και νομίζω ότι είναι άδικη η απευθείας σύγκριση. Είναι άλλα παιχνίδια, με άλλο στόχο και σκοπό, που τον...

Ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο. Προσωπικά με βοήθησε.

Μόνη ένσταση που έχω είναι το ξεκίνημα του κειμένου και οι αναφορές στα παιχνίδια της Interplay. Αφήνεις να εννοηθεί ότι εκείνα ήταν πολύ καλύτερα και πολύ πιο "σωστά" Fallout. Δεν τα θεωρώ καλύτερα ή χειρότερα, προσωπικά και νομίζω ότι είναι άδικη η απευθείας σύγκριση. Είναι άλλα παιχνίδια, με άλλο στόχο και σκοπό, που τον πετυχαίνουν εξίσου καλά όσο και τα παιχνίδια της Bethesda και Obsidian πετυχαίνουν τους δικούς τους, διαφορετικούς σκοπούς.

Κατά τα άλλα, δεν έχω κάποια ένσταση με το κείμενο. Είσαι κατατοπιστικότατος. Ξέρω τι να περιμένω. Μπορώ να βασίσω απόφαση αγοράς βάσει αυτών που γράφεις και κάνοντας αναγωγές στο δικό μου γούστο.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

αχαχαχαχα
δεν έχω λόγια, διαφωνούμε 100% σε αυτη την αντιμετώπιση οπότε δεν νομίζω να έχει νόημα καν να μπουμε στην ιδια συζητηση. spin offs ειναι πάντως με λίγη σχέση με το original οραμα

This comment was minimized by the moderator on the site

Αν πιστευεις οτι F3>FNV εισαι ιεροσυλος

This comment was minimized by the moderator on the site

Τι είχα παίξει το brotherhood of steel και τα dark alliance και champions of norrath
Τι ωραία που ήταν αυτά τα παιχνίδια. Ταιριάζουν πολύ στις κονσόλες.
Τα fallout τα έχω παίξει όλα εκτός των tactics και 4. Και με βλέπω να αργώ να παίξω το 4.

This comment was minimized by the moderator on the site

Δε μπορω να πω οτι μου κανουν (δυστυχως) εκπληξη τα οσα διαβασα. Απο την αρχη δεν ειχα πειστει οτι επρεπε να ξετρελαθω με το F4. Αυτο βεβαια δε σημανει οτι με μια πτωση τιμης δεν προκειται να το παιξω και να ξοδεψω 100 ωρες πανω του. Προς το παρων ομως προτιμω να ξοδεψω τα χρηματα μου στις μικροτερες εταιρειες των wasteland και divinity που θα πιασουν και πιο πολυ τοπο.

This comment was minimized by the moderator on the site

Βρείτε μου εσείς άλλον reviewer εντός κ εκτός Ελλάδας με την πληρότητα που γράφει ο Σάββας. Δεν με ενδιαφέρει το παιχνίδι αλλά ποτέ δεν χάνω τα ξεχωριστά review του. Προσωπικό στυλ χωρίς μεταφράσεις και copy paste. Απλά απολαυστικός. Σε ευχαριστούμε Σάββα και πάλι.... όαση στα "ίδια και τα ίδια"....

Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από DJTaurus DJTaurus
This comment was minimized by the moderator on the site

Συμφωνώ απόλυτα με την κριτική και δεν είναι καθόλου αυστηρή. Το RPG στοιχείο απλά υπάρχει στο Fallout 4 για να λέμε ότι ανήκει στο είδος. Shooting κ όλα λύνονται, οι εναλλακτικές είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Όσες ώρες έχω παίξει απλά νιώθω ως το παιδί για όλες τις δουλειές, το story δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και οι factions άοσμες και άχρωμες. Το μόνο που σε κρατάει είναι το lore αλλά και αυτό...

Συμφωνώ απόλυτα με την κριτική και δεν είναι καθόλου αυστηρή. Το RPG στοιχείο απλά υπάρχει στο Fallout 4 για να λέμε ότι ανήκει στο είδος. Shooting κ όλα λύνονται, οι εναλλακτικές είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Όσες ώρες έχω παίξει απλά νιώθω ως το παιδί για όλες τις δουλειές, το story δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και οι factions άοσμες και άχρωμες. Το μόνο που σε κρατάει είναι το lore αλλά και αυτό έχει τα όρια του.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Όσο απολαμβάνω τον τίτλο, άλλο τόσο βλέπω τα στραβά του και μου την δίνουν. Τo review τα λέει ακριβώς όπως έχουν τα πράγματα. Εαν το έγραφα ο ίδιος πάνω κάτω στα ίδια πάνω κάτω θα εστίαζα.
Στις 20 (λίγες είναι για τέτοιο παιχνίδι) ώρες που έχω ασχοληθεί μου φαίνεται ένα καλό κι απολαυστικό shooter που έχει στοιχεία rpg (μερικά δουλεύουν, μερικά καλύτερα να λείπανε, άλλα λείπουν..) με μικρές...

Όσο απολαμβάνω τον τίτλο, άλλο τόσο βλέπω τα στραβά του και μου την δίνουν. Τo review τα λέει ακριβώς όπως έχουν τα πράγματα. Εαν το έγραφα ο ίδιος πάνω κάτω στα ίδια πάνω κάτω θα εστίαζα.
Στις 20 (λίγες είναι για τέτοιο παιχνίδι) ώρες που έχω ασχοληθεί μου φαίνεται ένα καλό κι απολαυστικό shooter που έχει στοιχεία rpg (μερικά δουλεύουν, μερικά καλύτερα να λείπανε, άλλα λείπουν..) με μικρές προσθήκες όπως το building κομμάτι, τα mods σε όπλα armor κλπ. Ο τεχνικός τομέας εν έτει 2015 απο μια εταιρία μεγαθήριο είναι σε πολύ άσχημα επίπεδα
Θα πώ ψέματα αν δηλώσω πως δεν ευχαριστιέμαι τον τίτλο, αλλά δεν είναι όλα ρόδινα και σε σημεία στη δίνει στα νεύρα όταν βλέπεις πως παιχνίδια πριν απο 5 χρόνια κάνανε το χ πράγμα πολύ καλύτερα.

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 χρόνια από aektzisgamer aektzisgamer
This comment was minimized by the moderator on the site

Σωστη προσεγγιση του τιτλου και σωστη βαθμολογια.
Βασικα το παιχνιδι εινια ενα shooter με διασπαρτα RPG στοιχεια.Τα side quests ειναι γραμμικα και επαναλαμβανομενα.
Πανε σε εκεινη τη περιοχη, καθαρισε την και φερε μου εκεινο το artifact.

There are no comments posted here yet
Φόρτωση Περισσότερων