Η Frozenbyte όλο και απομακρύνεται από τις μαγικές περιπέτειες των Trine.

Δεν θέλουμε να φανούμε απαισιόδοξοι αλλά είναι λυπηρό να βλέπει κανείς την ποιοτική πτώση μίας ταλαντούχας ομάδας ανάπτυξης. Δεν θέλουμε να φανούμε απαισιόδοξοι γιατί πραγματικά ελπίζουμε πως η φινλανδική Frozenbyte θα καταφέρει να ανακάμψει έπειτα από τις δύο πρόσφατες αποτυχίες του Shadwen καθώς και του παρόντος Nine Parchments. Η πρώτη περίπτωση αποτελούσε μία τολμηρή κίνηση προς το είδος των stealth, που όμως μαστιζόταν από διαφόρων λογής προβλήματα.

Η δεύτερη περίπτωση, που έχουμε πλέον στα χέρια μας, αφορά ένα υπαίθριο crawler (δεν μπορούμε να το πούμε ακριβώς "dungeon", καθώς οι καταχθόνιες κατακόμβες απουσιάζουν) που καταλήγει τελικά ως μία ένδειξη πως η Frozenbyte έχει βρεθεί μπροστά σε καλλιτεχνικά αδιέξοδα, ραγδαία αλλαγή της σύνθεσης της ομάδας της ή απλά ελλιπείς πόρους. Πώς αλλιώς να εκλάβουμε το Nine Parchments, όταν πρακτικά η μόνη του θετική νότα εντοπίζεται στην όμορφη και παραμυθένια αισθητική που δανείζεται από την τριλογία του Trine, μία εικόνα που όμως υστερεί σε σχέση με την εν λόγω σειρά παιχνιδιών τόσο λόγω έλλειψης φαντασίας όσο και λόγω έντονης επανάληψης.

nine parchments screenshot 01

Εξαρχής αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο σύμπαν με αυτό του Trine, αλλά δεν αργεί κανείς να διαπιστώσει ότι λίγη σημασία έχει από άποψη lore. Μία ομάδα μαθητευόμενων μάγων θα πάρει στο κατόπι εννιά περγαμηνές, που περιέχουν ισχυρές μαγείες, οδηγώντας τους σε έναν σεβαστό αριθμό επιπέδων. Αραιά ακούγεται ένας αφηγητής που πασχίζει να δώσει κάποιο υπόβαθρο πίσω από κάθε πίστα, αλλά απέχει παρασάγγας από τη χαρούμενα αφελή αφήγηση των περιπετειών που ακολουθούσε το τρίο των ηρώων από το Trine.

Μικρό το κακό, καθώς το Nine Parchment φιλοδοξούσε να είναι ένα Dungeon Crawler (ή Υπαίθριο Crawler© αν προτιμάτε) εστιάζοντας στο co-op από δύο έως (ακόμα καλύτερα) τεσσάρων παικτών. Αυτό είναι εμφανές από μία βασική ικανότητα που επιτρέπει στους παίκτες να ενώνουν τις δέσμες της μαγείας τους ως άλλοι Ghostbusters με proton packs (όμορφη ιδέα θεωρητικά, αλλά πρακτικά την ώρα της μάχης είναι άλλη ιστορία). Ως top down action τίτλος (το κομμάτι του RPG είναι τόσο στοιχειώδες που δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επ’ ουδενί ως τέτοιο) το βασικό του ατού δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από την ασταμάτητη δράση. Δυστυχώς, το ποιοτικό πρόβλημα δεν προέρχεται από την απουσία σεναρίου αλλά από τον βασικό του κορμό, που αφορά στο γενικότερο σχεδιασμό του.

nine parchments screenshot 02

Να πούμε ότι κανένας δεν θα πρέπει να πλησιάσει το Nine Parchments ως single player εμπειρία, παρόλο που φυσικά υπάρχει αυτή η επιλογή, καθώς ως σόλο εμπειρία καταλήγει απευθείας κουραστική. Ο σωληνοειδής σχεδιασμός του μας καθοδηγεί πλήρως από το χέρι, παρουσιάζοντας απειροελάχιστες αλλαγές στη δομή του. Ακόμα και η δεδομένη ύπαρξη των collectibles στερείται πρόκλησης, καθώς το 90% αυτών βρίσκονται πάνω στο δρόμο μας ελέω της σχεδόν ολοκληρωτικής απουσίας παρακλαδιών στις διαδρομές. Την όλη τετριμμένη διαδικασία της περιήγησης στα περιβάλλοντα συντροφεύει και η ανούσια ύπαρξη των αλμάτων, δεδομένου ότι τα platforming σημεία είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Η πλήρης απουσία έμπνευσης στο σχεδιασμό των επιπέδων μάλλον προκαλεί έκπληξη δεδομένου ότι το Nine Parchments προέρχεται από ένα στούντιο που μας είχε φέρει στο παρελθόν τα Trine, παιχνίδια όπου ο σχεδιασμός των επιπέδων ήταν ιδιαίτερα έξυπνος και εισήγαγε συνεχώς νέες προκλήσεις.

Αφήνοντας εκτός εξίσωσης το στοιχείο της εξερεύνησης, που πάει χέρι-χέρι με το ελλιπές platforming, περνάμε στο τελευταίο κομμάτι, το οποίο θα μπορούσε να δώσει βαθμούς στην εμπειρία, που δεν είναι άλλο από τη δράση, τον πυρήνα δηλαδή του συγκεκριμένου είδους. Όπως σωστά θα έχετε μαντέψει από την έως τώρα ροή του κειμένου, η κατάσταση δε διορθώνεται ούτε εδώ. Να σημειώσουμε ότι στο μεγαλύτερο κομμάτι της εμπειρίας του ο γράφων είχε στο πλευρό του την πολύτιμη βοήθεια του Καλλίφα (όταν δηλαδή το friendly fire δεν έσπερνε “κατά λάθος” το θάνατο). Παρόλο που στα πρώτα κομμάτια της περιπέτειας η εμπειρία ήταν σχετικά διασκεδαστική, δεν άργησαν να εμφανίζονται τα σημαντικά προβλήματα του Nine Parchments.

nine parchments screenshot 04

Έπειτα από μερικά επίπεδα και αφού αντιληφθεί κάποιος ότι σχεδιαστικά δεν έχει να προσφέρει κάτι, έρχεται και η πλήρης έλλειψη φαντασίας στους εχθρούς, τόσο σε μορφή όσο και σε ρουτίνες επιθέσεων. Ταύροι, πτηνά κάθε μεγέθους, αρκούδες και διάφορα άλλα όντα, που κάπου έχουμε ξαναδεί, επιτίθενται ξανά και ξανά. Το bestiary του παιχνιδιού μπορεί να κομπάζει πως έχει δεκάδες τύπους εχθρών, η αλήθεια είναι όμως ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών δεν είναι τίποτα άλλο από το ίδιο τέρας σε τέσσερα διαφορετικά χρώματα, ανάλογα με το element που έχει (κίτρινο για ηλεκτρισμό, κόκκινο για φωτιά, μπλε για πάγο και μωβ για τη βασική μαγεία).

Τα τέρατα εμφανίζονται πολλές φορές χωρίς ειρμό, βλέποντας ξαφνικά μπροστά μας σε χιονισμένα τοπία όντα του πάγου παρέα με όντα της φωτιάς (ίσως λίγο geeky το εν λόγω παράπονο αλλά… όντα της φωτιάς στον πάγο είναι σαν να βλέπουμε λιοντάρι στην ανταρκτική). Δεν βοηθάει ότι η πρόκληση δεν προέρχεται από έξυπνες επιθέσεις ή ποικιλία σε εχθρούς, αλλά περισσότερο από την εμφάνιση από ορδές, που σε ορισμένα σημεία κυριολεκτικά γεμίζουν την οθόνη. Το δύσχρηστο σύστημα επιλογής μαγείας σημαίνει ότι ο κάθε παίκτης παλεύει αγωνιωδώς να βρει το κατάλληλο element στο οποίο δεν θα είναι immune κάποιο τέρας (αλλά μπορεί να είναι το διπλανό του) ενώ ταυτόχρονα τρέχει δεξιά, αριστερά, παλεύοντας να αποφύγει επιθέσεις που πολλές φορές είναι αδύνατο να αποφευχθούν και που ουκ ολίγες φορές εξοντώνουν τον παίκτη με ένα χτύπημα στο normal επίπεδο.

nine parchments screenshot 05

Έτερος αντίπαλος (εξίσου επικίνδυνος) εμφανίζεται στην κάμερα, η οποία στις περισσότερες αρένες δίνει την εντύπωση πως αποτελεί ξεχωριστή οντότητα. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε τον λόγο που σε online co-op η κάμερα δεν μπορεί να ακολουθεί τον κάθε παίκτη ξεχωριστά αλλά αντίθετα πρέπει να προσπαθεί να τους έχει όλους στο πλάνο. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η κάμερα καταλήγει να μην κεντράρει σε κανέναν παίκτη ή απλά ακόμα και να αγνοεί τους παίκτες που ενδέχεται να βρίσκονται στο ίδιο σημείο, αποφασίζοντας αντιθέτως να επικεντρωθεί σε ένα άδειο σημείο του περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, σε πολλά σημεία -εκτός από τη φρενήρη προσπάθειά μας να αποφεύγουμε εχθρούς- έχουμε το άγχος να παραμείνουμε εντός του πλάνου της κάμερας.

Δεν πιστεύουμε ότι χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο στα του Nine Parchments καθώς μάλλον γίνεται εμφανές ότι η όλη εμπειρία τελικά δεν αργεί να κουράσει τον παίκτη, ο οποίος θα θυμάται διαρκώς ένα Diablo III και θα σκέφτεται ότι ίσως ήρθε η ώρα να το τερματίσει για δέκατη φορά. Το Nine Parchments φιλοδοξούσε να μεταφέρει μία διασκεδαστική co-op εμπειρία και η αλήθεια είναι ότι στα πρώτα επίπεδα (μέχρι το πρώτο boss) δείχνει μερικά ψήγματα του τι θα μπορούσε να καταφέρει αν είχε περισσότερη φαντασία σε εχθρούς, αν δεν είχε προβληματική κάμερα, αν ο σχεδιασμός των επιπέδων ξέφευγε από τα τετριμμένα αν…

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: ActionΔιάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: 1-4Ανάπτυξη: FrozenbyteΗμ. Έκδοσης: 05/12/2017
PEGI: 12Εκδότης: FrozenbyteΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC, Nintendo Switch

Θετικά

  • Διαθέτει την παραμυθένια αισθητική των Trine.

Αρνητικά

  • Έντονη επανάληψη σε εχθρούς.
  • Ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι αφόρητα απλοϊκός.
  • Η κάμερα αποτελεί έναν από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς.
  • Ακόμα και σε co-op το έντονο στοιχείο της επανάληψης και ο άδικος βαθμός δυσκολίας σε σημεία κουράζουν γρήγορα.

Βαθμολογία

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Και στο Switch το South Park: The Stick of Truth.
Ψηφιακή κυκλοφορία αργότερα μες στο έτος.
Έρχεται το Gods & Glory για το Hollow Knight σε PC και Nintendo Switch
Δωρεάν με την μορφή ενός update για όλους.
Τέλος τα microtransactions από το Middle-Earth: Shadow of War
Ακόμα μια «νίκη» για την κοινότητα...
Octopath Traveler
"This is your Story."
UK charts: Ο Crash άφησε πίσω Octopath και Απίθανους
Ευχάριστα τα νέα για το Octopath Traveler.
Gameplay trailer για το Disgaea 1 Complete
Σύντομα η διάθεσή του στις δυτικές αγορές.
Αρχές Σεπτεμβρίου η Open Beta για το Battlefield V
Σοφότερη η Dice από την διενέργεια της Closed Beta του τίτλου.
Συνεχίζει την ανοδική του πορεία το Gran Turismo Sport
Ξεπέρασε τους 5 εκατομμύρια παίκτες.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Πω πω κριμα ρε γμτ. Μου αρεσε πολυ οπως το ειδα απο το trailer και θα εκανα εξαιρετικο co op x3 στο switch. Πιστευω οτι για χαβαλε θα ειναι καλο, αλλα και παλι το σκεφτομαι :(

Τελευταία Σχόλια

Καθε χαρακτηρας παρουσιαζει εντελως ξεχωριστες καταστασεις, πιανει ακομα και πιο σκοτεινα θεματα που...
Πιστεύω είχαμε ανάγκη για ένα όμορφο, old school JRPG. Εμένα προσωπικά δεν με έχει απογοητεύσει καθό...
Ευχαριστώ Σταύρο μου για τη διευκρίνηση! Ήλπιζα ότι θα έχει και κάτι original, δεν πειράζει όμως.
Νίκο για την ερώτηση του Emerald, νομίζω πως το κάλυψα με την αναφορά του Bravely Default (familiar ...
Xμμ, μάλιστα! Αριγκατό Σταύρο.
Δεν σου κρύβω, μου κίνησες την περιέργεια! Το καλό είναι ότι με βλέπ...
Νίκο. δυστυχώς για το end game και επίλογο είναι περίπτωση Bravely Default (aka boss rush μάχες) όπ...
Επιτέλους ήρθε το review που περίμενα πως και πως!
Άψογος για ακόμα μία φορά Σταύρο.
Στα δικά μου...
Τώρα μάλιστα.. ίσως το τιμήσω τώρα.
Αυτά τα δωρεάν updates δείχνουν πως γίνεται η σωστή υποστήριξη ενός παιχνιδιού. Κατά τ'άλλα πάλι κλά...