2 στα 2.

Η αλήθεια είναι πως έπειτα από το ποιοτικότατο αστυνομικό μυστήριο του Heavy Rain (με τις σεναριακές του τρύπες να δίνουν την ανάλογη “πικάντικη” γεύση), το οποίο κατάφερνε να περάσει επιτυχώς την αίσθηση πως επηρεάζουμε ουσιαστικά τις εξελίξεις, θεωρήσαμε ότι η Quantic Dream έφτασε αυτού του είδους τα παιχνίδια στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων τους, τουλάχιστον από πλευράς gameplay. Αυτή η εντύπωση ισχυροποιήθηκε από το επόμενο πόνημα, το Beyond: Two Souls, ένα μάλλον απογοητευτικό πισωγύρισμα, με αρκετές σεναριακές κοιλιές, υπερ-απλούστευση του gameplay (ακόμα και για τα δεδομένα του είδους), με το αρνητικότερο στοιχείο να εντοπίζεται στην αδυναμία να μας πείσει ότι έχουμε κάποιον αντίκτυπο στην περιπέτεια της πρωταγωνίστριας, έστω και φαινομενικά. Με λίγα λόγια, είχαμε σχηματίσει εύλογα την εντύπωση πως αυτό το είδος έφτασε στην κορυφή του, μη μπορώντας πλέον να έχει κάποια εξέλιξη.

Και κάπου εδώ έρχεται το Detroit: Become Human για να μας δείξει ότι ο David Cage δεν είπε ακόμα την τελευταία του λέξη. Έχοντας εμφανέστατα αντιληφθεί το τι λειτουργεί στο είδος και τι όχι, ο Γάλλος δημιουργός αφήνει πίσω όλους τους μηχανισμούς αλλά και τη δομή του Beyond, επιστρέφοντας πλήρως στη λογική του Heavy Rain, με τη σπονδυλωτή ιστορία τριών χαρακτήρων αλλά και την εκτενέστερη αλληλεπίδραση με τον κόσμο. Με μία διάφορα· αυτή τη φορά φαίνεται ότι αξιοποιεί πλήρως την εμπειρία που έχει αποκτήσει ανά τα χρόνια, αλλά και τους πόρους, ώστε να μεταφέρει πλήρως το όραμά του, με ελάχιστους περιορισμούς.

Detroit Become Human review 01

Αν παρατηρήσατε ότι δεν κατονομάσαμε το είδος όπου ανήκει το Detroit, αυτό συμβαίνει γιατί πλέον ο ευφημισμός που έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε με το “interactive movie” φαντάζει λίγο υποτιμητικός, δεδομένου πως υποδηλώνει ουσιαστικά ότι δεν κάνουμε τίποτα περισσότερο από το να εκτελούμε απλοϊκότατες κινήσεις που απλά αντικαθιστούν το κουμπί του "play". Φυσικά, δεν θα πούμε ότι το Detroit έχει περάσει ξαφνικά σε πιο σύνθετους gameplay μηχανισμούς, με την καθαρά τεχνική έννοια του όρου “gameplay”, καθώς ο χειρισμός συνεχίζει να κινείται σε απλά μονοπάτια. Η ειδοποιός διαφορά, όμως, στην προκειμένη περίπτωση εμφανίζεται στο ογκοδέστατο υλικό αποφάσεων και εναλλακτικών εξελίξεων, που σε συνδυασμό με τον εμπλουτισμό κάποιων gameplay μηχανισμών -καθώς και το ιδιαίτερα προσεγμένο σενάριο- συνθέτουν ένα παιχνίδι που αποτελεί πλέον τη νέα, κατά πολύ υψηλότερη, κορυφή του είδους.

Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε τι καταφέρνει στις διάφορες συνιστώσες του. Στην ιδιαίτερη φύση αυτών των παιχνιδιών (στο χορό των οποίων παίρνει μέρος και η Telltale, φυσικά) ένα από τα σημαντικότερα συστατικά δεν είναι άλλο από το σενάριο, ένας τομέας που έχει τεράστιο ειδικό βάρος στο συγκεκριμένο είδος. Ο David Cage, που όπως πάντα υπογράφει και το σενάριο πέρα από τη σκηνοθεσία, εμφανίζεται πιο ώριμος και με περισσότερη αυτοπεποίθηση για τη γραφή του.

Detroit Become Human review 02

Το Detroit: Become Human διαδραματίζεται στην ομώνυμη αμερικάνικη πόλη του 2038. Σε αυτό το κοντινό μέλλον η τεχνολογία έχει καταφέρει να κάνει το άλμα προς τη μαζική παραγωγή ανδροειδών, τόσο ανεπτυγμένα που σχεδόν έχουν περάσει το λεγόμενο “uncanny valley”, εκείνο το θεωρητικό σημείο που ένα άψυχο ον σχεδόν καταφέρνει να ξεγελάσει ως έμβιο. Τα ανδροειδή βρίσκονται παντού σε αυτήν την κοινωνία. Στα σπίτια εκτελούν χρέη νταντάς, καθαρίστριας, κουβαλητή για τα ψώνια, και στον τομέα της εξωτερικής εργασίας εμφανίζονται ως ακούραστες μηχανές, έχοντας αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους καθώς βρίσκουν τη θέση τους ως εργάτες, πωλητές ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις πολύπλοκων A.I. που αναλαμβάνουν καθήκοντα συγγραφέα ή συνθέτη.

Όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, το Detroit καταπιάνεται πλήρως με το θέμα των ανδροειδών και ειδικότερα με την αντιμετώπισή τους ως άψυχα όντα, τη στιγμή όμως που βρίσκονται σε τόσο ανεπτυγμένο επίπεδο που επιδεικνύουν έντονα σημάδια συνείδησης και συναισθημάτων. Δεν προκαλεί καμία έκπληξη, φυσικά, πως και οι τρεις πρωταγωνιστές, τις ιστορίες των οποίων ακολουθούμε εναλλάξ, είναι ανδροειδή. Η Kara αποτελεί ιδιοκτησία ενός θερμοκέφαλου άνεργου, η βίαια φύση του οποίου δεν αργεί να δείξει σημάδια κινδύνου προς την ίδια αλλά, πολύ περισσότερο, προς τη μικρή του κόρη. Ο Markus βρίσκεται στην αντίθετη όχθη, στην ιδιοκτησία ενός πλούσιου ηλικιωμένου καλλιτέχνη, που του συμπεριφέρεται ως πραγματικό έμβιο ον. Φυσικά, αυτού του είδους η ζωή δεν θα αργήσει να αλλάξει, οδηγώντας τον Markus σε έναν άκρως βασικό χαρακτήρα, οι πράξεις του οποίου θα έχουν ισχυρό αντίκτυπο στον κόσμο.

Detroit Become Human review 03

Τέλος, τον Connor ίσως τον γνωρίσατε από το demo του παιχνιδιού ή μέσω του livestream μας. Αποτελεί ένα πρωτότυπο μοντέλο ανδροειδούς ντετέκτιβ, που θα χρειαστεί να συνεργαστεί με έναν… ανθρώπινο ντετέκτιβ προκειμένου να διαλευκάνουν την υπόθεση των ολοένα και περισσότερων εμφανίσεων αποκλινόντων ανδροειδών (όπως αποδίδονται στην ελληνική μετάφραση της λέξης "deviant" -το Detroit: Become Human είναι ένα ακόμα παιχνίδι της Sony που είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά, με υπότιλους και ελληνικά μενού). Ως αποκλίνοντα ανδροειδή ορίζονται αυτά που έχουν ξεφύγει από τους ιδιοκτήτες τους και εμφανίζουν σημάδια συνείδησης και συναισθημάτων. Αυτού του είδους τα ανδροειδή αποτελούν και τη βάση της ιστορίας, η οποία καταπιάνεται με την προσπάθειά τους να αποκτήσουν ελευθερία και να ξεφύγουν από την καταπίεση που δέχονται, σε μία κοινωνία που τα μεταχειρίζεται απλώς ως αντικείμενα.

Η αποτύπωση της κακομεταχείρισης, της συμπόνοιας ή της αδιαφορίας από τους ανθρώπους προς τα ανδροειδή είναι αρκετά επιτυχημένη και εντοπίζεται σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας, από το διαχωρισμό τους στα λεωφορεία, όπου έχουν συγκεκριμένες θέσεις αποθήκευσης (κάτι που φυσικά φέρνει ξεκάθαρα εικόνες από μία Αμερική στις κοντινές, προηγούμενες δεκαετίες), μέχρι την ψυχρή και πολλές φορές βίαιη, σωματικά ή λεκτικά, αντιμετώπιση από τους περαστικούς. Παρουσιάζεται με ωμό τρόπο η εξωτερίκευση της πραγματικής φύσης ορισμένων ανθρώπων, που απλά περιμένουν μία δικαιολογία για να δείξουν το βίαιο πρόσωπό τους, υπό τη δικαιολογία πως δεν έχουν μπροστά τους παρά ένα άψυχο ον.

Detroit Become Human review 05

Τα ίδια τα ανδροειδή αποτυπώνονται ιδανικά ώστε να μην φαντάζουν ως πλήρως εξανθρωπισμένα όντα αλλά, αντίθετα, να προβληματίζουν συνεχώς έναν παρατηρητικό παίκτη για το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στα κυκλώματά τους. Παρόλο που τα αποκλίνοντα ανδροειδή δείχνουν έντονα συναισθήματα, συμπόνιας, θυμού, μίσους, αγάπης κ.λπ. συνεχώς καλούμαστε να αναλογιστούμε αν αυτά είναι πραγματικά, αληθινά συναισθήματα ή αν, απλά, είναι δημιουργήματα πολύπλοκών, προγραμματισμένων αλγορίθμων που τα εξομοιώνουν και, εν τέλει, αν έχει τόση σημασία στην περίπτωση που ισχύει το δεύτερο. Άλλωστε, ακόμα και ως προγράμματα δεν παύουν να έχουν αναλυτική σκέψη και να αντιλαμβάνονται, αλλά και να αποκωδικοποιούν τις τριγύρω συμπεριφορές και καταστάσεις, με το δικό τους, “υπολογιστικό” τρόπο.

Το θέμα του αν τα ανδροειδή ονειρεύονται ηλεκτρικά πρόβατα, όπως εύστοχα έθεσε ο Philip K. Dick, έχει αποτελέσει πολλάκις κεντρικό θέμα στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο αλλά και τα βιντεοπαιχνίδια (με πρόσφατο παράδειγμα το Nier: Automata) το Detroid ωστόσο προσφέρει τη δική του οπτική γωνία, πλήρως επικεντρωμένη στις ζωές των ανδροειδών. Η ιδιαίτερα καλή γραφή παίρνει επίσης σάρκα και οστά από τους πολύ καλούς ηθοποιούς που ενσαρκώνουν πειστικότατα τους ρόλους τους. Ειδικά οι ηθοποιοί που υποδύονται τα ανδροειδή καταφέρνουν να αποτυπώσουν εύστοχα, άλλοτε διακριτικά και άλλοτε εμφανώς (ανάλογα με τις απαιτήσεις της εκάστοτε σκηνής), τα χαρακτηριστικά που μαρτυρούν την τεχνητή νοημοσύνη έναντι της πραγματικής.

Detroit Become Human review 07

Εντούτοις, το σημαντικότερο επίτευγμα τη Quantic Dream που, όπως αναφέραμε και στην εισαγωγή, δημιουργεί νέα κορυφή για το είδος αποτελεί ο πραγματικά τεράστιος όγκος καταστάσεων που μπορούμε να επηρεάσουμε. Το πλήθος των αλληλεπιδράσεων γίνεται άμεσα εμφανές μέσα από το λεγόμενο ως "flowchart", ένα διάγραμμα που συνοδεύει κάθε επιμέρους κεφάλαιο (τα οποία αριθμούν 2-3 δεκάδες) και μας δείχνει οπτικά, ως ένας ιστός, τις διαφορετικές διαδρομές που μπορούν να οδηγηθούν τα γεγονότα ανάλογα με τις πράξεις μας. Σε ορισμένες σκηνές ο ιστός φαίνεται σχετικά συμμαζεμένος, αλλά δεν αργούν να έρθουν τα πιο περίπλοκα κεφάλαια όπου πλέον τα flowcharts είναι εξωφρενικά πυκνά και γεμάτα από διαφορετικές διαδρομές και καταλήξεις.

Σημειωτέον ότι, όπως και στα προηγούμενα πονήματα της Quantic Dream έτσι κι εδώ, δεν υπάρχει game over, αλλά, αντίθετα, κουβαλάμε το βάρος των πράξεών μας ακόμα και αν αυτό σημαίνει τον πρόωρο θάνατο (απενεργοποίηση αν προτιμάτε) ενός πρωταγωνιστή. Ακόμα και σε περιπτώσεις όπου η κατάληξη σε ένα κεφάλαιο είναι η ίδια, δεν παύουν να υπάρχουν ξεχωριστές διαδρομές στο ενδιάμεσο κομμάτι του, όπου οι επιλογές μας ενδέχεται να σκιαγραφούν στο χαρακτήρα των πρωταγωνιστών ή -πολύ περισσότερο- να έχουν αντίκτυπο σε μεταγενέστερες σκηνές. Η τεράστια δουλειά που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα γίνεται ακόμα πιο εμφανής προς τα τελευταία κεφάλαια.

Detroit Become Human review 09

Μετά τα μισά της περιπέτειας πιστεύαμε ότι οι αποφάσεις μας θα ελαττώνονταν και πως οι ιστορίες των πρωταγωνιστών θα σύγκλιναν, προκειμένου να γίνει ένα ευκολότερο και βολικό συμμάζεμα των ξεχωριστών εξελίξεων. Αντιθέτως, όσο περισσότερο πλησιάζαμε στο φινάλε τόσο πιο χαοτικές έδειχναν οι διαφορετικές πορείες, ανοίγοντας όλο και περισσότερα παρακλάδια ανάλογα με τις ποικίλες, πρότερες αποφάσεις μας. Σε πολλά από τα κεφάλαια των τελευταίων ωρών υπάρχουν εκτενέστατες σκηνές σε ξεχωριστά περιβάλλοντα, που δεν θα δει κανείς με το πρώτο playthrough, πολύ απλά γιατί αφορούν διαφορετικές εξελίξεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και οι ίδιες σκηνές ενδέχεται να εξελιχθούν με εντελώς διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τον τρόπο που θα επιλέξετε να οδηγήσετε την πορεία των ανδροειδών προς την ελευθερία.

Πραγματικά, η Quantic Dream αξίζει τα εύσημα για το τεράστιο εύρος ουσιαστικών και πολλές φορές ριζικά εναλλακτικών διαδρομών, σε ένα παιχνίδι μάλιστα που η διάρκεια ενός playthrough κλείνει χορταστικά στις περίπου 10 ώρες ασταμάτητου ρυθμού, ελέω της φύσης του παιχνιδιού. Όπως καταλαβαίνετε, βέβαια, το replayability είναι τεράστιο, καθώς και με τη βοήθεια των flowcharts, ο πειραματισμός και η παρατηρητικότητα για κρυφές και φανερές αλληλεπιδράσεις, που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ίδια ή μεταγενέστερες σκηνές, ανοίγει την όρεξη για πολλαπλές επανεκκινήσεις της ιστορίας.

Detroit Become Human review 10

Περνώντας στα αμιγώς gameplay μονοπάτια, μεταφερόμαστε σε έναν ακόμα τομέα όπου η Quantic Dream πατάει σε γνώριμα μεν, αλλά αρκετά εμπλουτισμένα δε, μονοπάτια. Η μέθοδος αλληλεπίδρασης με τον κόσμο βρίσκεται σε πλήρη συγγένεια με αυτή του Heavy Rain, με τη διαφορά όμως ότι εδώ, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, οι εκατοντάδες προαιρετικές αλληλεπιδράσεις έχουν κάποιο νόημα, μικρό ή μεγάλο, σε αντίθεση με το Heavy Rain, όπου σε πάρα πολλές περιπτώσεις ήταν ανούσιες (κάτσε σε αυτήν την καρέκλα, άνοιξε αυτό το άδειο συρτάρι, ακούμπησε τον αγκώνα σου σε αυτό το γραφείο και άλλα τέτοια... immersion στοιχεία...).

Έχει δοθεί επίσης πολύ μεγαλύτερη προσοχή στην παρατηρητικότητα και την εύρεση στοιχείων. Σε μεγάλο αριθμό σκηνών τα στοιχεία που βρίσκουμε στο περιβάλλον, ακόμα και φαινομενικά ασήμαντα, ενδέχεται να ξεκλειδώσουν νέες επιλογές σε διαλόγους ή δυνατότητα για κάποια ενέργεια (είτε στο ίδιο κεφάλαιο είτε σε επόμενο). Οι χρονικοί περιορισμοί επίσης μπαίνουν συχνά έξυπνα μέσα σε διάφορες σκηνές, όταν χρειάζεται, παραδείγματος χάρη, να εντοπίσουμε έναν κρυμμένο δράστη προτού κάνει φτερά, αναλύοντας τον τριγύρω χώρο για στοιχεία σε στενά χρονικά πλαίσια. Ειδικότερα οι σκηνές δράσης είναι ευχάριστα εμπλουτισμένες καθώς πέρα από τα γνωστά QTE, ερχόμαστε συχνά μπροστά από καταστάσεις όπου πρέπει να αποφασίσουμε μέσα σε 3-4 δευτερόλεπτα τη διαδρομή που θα ακολουθήσουμε ή το στοιχείο του περιβάλλοντος που θα αξιοποιήσουμε για να ξεφύγουμε από κάποιον, να τον ακινητοποιήσουμε ή να τον εξουδετερώσουμε. Γνωρίζοντας ότι αυτές οι πράξεις έχουν επίπτωση στην εξέλιξη της ιστορίας και όχι απλά στην επιστροφή μας σε κάποιο checkpoint, οδηγούμαστε σε ευχάριστα αγωνιώδεις καταστάσεις όπου πρέπει να κάνουμε ενστικτώδεις και αγχωτικές επιλογές σε δευτερόλεπτα.

Detroit Become Human screen 02

Δεν λείπουν βέβαια οι στιγμές όπου η εξέλιξη είναι καθοδηγούμενη ("κάνε αριστερά τον μοχλό για να ανοίξεις την πόρτα", "πάτα το Χ για να σκαρφαλώσεις" κ.α.), κατά τα πρότυπα που μας έχουν συνηθίσει τα λεγόμενα... interactive movies. Η αλήθεια είναι ότι ορισμένες φορές αυτή η εμμονή για πάτημα κουμπιών μπορεί να κουράσει κάποιους, κάτι βέβαια που ο γρ'αφων οφείλει να πει ότι δεν συνέβη για τον ίδιο, δεδομένου ότι αυτές οι περιπτώσεις συνοδεύονται συνεχώς από ουσιαστικές αλληλεπιδράσεις. Αυτή η τεράστια ποικιλία διαφορετικών εξελίξεων ξεδιπλώνεται μπροστά μας μέσα από έναν εξαιρετικό οπτικό τομέα. Η συντριπτική πλειοψηφία των δεκάδων κεφαλαίων λαμβάνει χώρα σε ξεχωριστά περιβάλλοντα, όλα εκ των οποίων είναι σχεδιασμένα με έκδηλη λεπτομέρεια. Κάθε χώρος έχει σχεδιαστεί με εμφανή φροντίδα ώστε να πείθει πλήρως για τη φύση του, από το εγκαταλελειμμένο σπίτι μέχρι το πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο, όπου βλέπουμε πλήθος ξεχωριστών ανθρώπων να εκτελούν ποικίλες ρουτίνες.

Η σκηνοθεσία εδώ είναι το άλφα και το ωμέγα, βέβαια, καθώς το πλήθος από τις ρουτίνες των NPCs είναι πλήρως προσχεδιασμένο και η αλήθεια είναι ότι στα λιγοστά σημεία όπου τους δίνεται το ελεύθερο να κινηθούν αυτόνομα, διακρίνονται ορισμένα προβληματάκια, όπου άνθρωποι πλέον δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα από τα ανδροειδή στις μηχανικές κινήσεις τους... Ωστόσο, αυτό αποτελεί πταίσμα, καθώς στο μεγαλύτερο κομμάτι όλες οι κινήσεις και ενέργειες από τον περιβάλλοντα χώρο λειτουργούν ως καλοκουρδισμένο ρολόι.

Detroit Become Human screen 04

Εικαστικά έχει δοθεί η δέουσα προσοχή ώστε να μεταφερθούμε σε ένα μέλλον που φαντάζει ως πειστική εξέλιξη του σήμερα, δίχως απίθανες τεχνολογίες (τύπου ιπτάμενα skateboards). Ενδιαφέρουσες και οι πινελιές για τα πρόθυρα της πτώσης του ανεπτυγμένου κόσμου σε ένα πιθανό δυστοπικό μέλλον (δηλαδή… πιο δυστοπικό από το σημερινό αν το κοιτάξουμε από διάφορα πρίσματα…), φέρνοντάς μας συχνά πυκνά μπροστά από προαιρετικά και περιφερειακά ερεθίσματα (δελτία ειδήσεων, περιοδικά, συζητήσεις, συνθήματα κ.λπ.) που αναφέρονται στον πιθανό 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ των υπερδυνάμεων και τη συνεχή παρακμή του περιβάλλοντος. Τα κάθε λογής εφέ, φωτισμού, βροχής κ.λπ. βρίσκονται με τη σειρά τους στο ύψος των περιστάσεων, συνοδεύοντας ιδανικά την αληθοφανή απεικόνιση του κόσμου. Το τεχνικό κομμάτι του τίτλου πλαισιώνει κατάλληλα η μουσική επένδυση αποδίδοντας τον ιδανικό δραματικό τόνο κάθε σκηνή.

Φτάνοντας στο τέλος του κειμένου, είναι μάλλον εμφανές ότι το Detroit: Become Human κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις μας. Ανατρέποντας το γνωστό κλισέ, θα πούμε ότι αν δεν σας άρεσαν τα προηγούμενα πονήματα της Quantic Dream τότε το Detroit ίσως σάς αλλάξει τη γνώμη για αυτό το είδος παιχνιδιών. Ναι, μιλάμε για interactive movie εν τέλει, όπου όμως το σκέλος της “διάδρασής” μας ενσωματώνεται πλήρως στη μοίρα και την εξέλιξη των πρωταγωνιστών και το σκέλος της “ταινίας” φτάνει πραγματικά κινηματογραφικά επίπεδα.


 

Έκθεση εικόνων

Θετικά

  • Οπτικός τομέας υψηλής ποιότητας.
  • Χορταστική διάρκεια και υψηλότατο replayability.
  • Ογκωδέστατο πλήθος διαφορετικών εξελίξεων.
  • Ιδιαίτερα καλογραμμένο σενάριο.

Αρνητικά

  • "Πατήστε δεξιά για να ανοίξετε την πόρτα, πατήστε Χ για να βάλετε το μπρίκι", μερικούς ίσως τους κουράσει αυτή η συνεχής ανάγκη για πατήματα κουμπιών...

Βαθμολογία

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Αλλαγή ημερομηνίας για το Vampire: The Masquerade - Bloodlines 2
Με νέα περίοδο κυκλοφορίας, μέσα στο 2021.
Marvel's Avengers - Preview
Πρώτες εντυπώσεις, βασισμένες στην closed beta.
Μικρή καθυστέρηση στη διάθεση του DIRT 5
Μια εβδομάδα επιπλέον στο pit lane…
Trailer για το Remothered: Broken Porcelain
Αφιερωμένο τους «μη-κανονικούς» διαμένοντες του The Ashmann Inn.
Νέο υλικό από το Cyberpunk 2077
Ανακαλύπτοντας τους μηχανισμούς και τον κόσμο του.
Ξεπέρασε τα 5 εκ. αντίτυπα το Final Fantasy VII Remake
Με το μεγαλύτερο μερίδιο να αφορά στις digital πωλήσεις.
Ανακοινώθηκε το Hood: Outlaws & Legends
Ένα 4v4 multiplayer heist τίτλος για την τρέχουσα και επόμενη γενιά μηχανημάτων.
Othercide - Review
Μάνα είναι μόνο μία.
Ο Alan Wake επιστρέφει στο... Control
Ανακοινώθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας του AWE DLC.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (26)

This comment was minimized by the moderator on the site

Γιούπιιι, καλός βαθμός, λέω να το πιάσω λίαν συντόμως.

This comment was minimized by the moderator on the site

Λογω θεματολογιας θα το δοκιμασω μολις πεσει η τιμη του , μπραβο του δεν περιμενα να παει τοσο καλα

This comment was minimized by the moderator on the site

Ελα ρε τοσο πολυ σου αρεσε; Μπραβο, ωραια.

This comment was minimized by the moderator on the site

Το Heavy Rain μου ' μαύρισε' την ψυχη όταν το έπαιζα και το θεωρώ ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει εγώ προσωπικά καθως αυτή η μελαγχολία του, η καταθληπτική του αισθητική του εμένα με κέρδισε. Το Beyond παρόλο που δεν φτάνει το HR πέρασα ωραία μαζί του και το θεωρώ πολύ αξιόλογο τίτλο.. Το Dettroit χαίρομαι που πλησιάζει πιο πολύ την HR λογική, μιας και την προτιμώ περισσότερο από...

Το Heavy Rain μου ' μαύρισε' την ψυχη όταν το έπαιζα και το θεωρώ ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει εγώ προσωπικά καθως αυτή η μελαγχολία του, η καταθληπτική του αισθητική του εμένα με κέρδισε. Το Beyond παρόλο που δεν φτάνει το HR πέρασα ωραία μαζί του και το θεωρώ πολύ αξιόλογο τίτλο.. Το Dettroit χαίρομαι που πλησιάζει πιο πολύ την HR λογική, μιας και την προτιμώ περισσότερο από το Beyond. Πολύ ωραίο review Νικόλα, ο τίτλος θα τιμηθεί κάποια στιγμή στο έμμεσο μέλλον:D

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Και με Ελληνικούς υπότιτλους. Μη το ξεχνάμε κι αυτό...

This comment was minimized by the moderator on the site

μπραβο που βγηκε καλο το παιχνιδι και μακαρι να παει καλα. εμενα ομως αυτα τα παιχνιδια-tech demo δε με ενθουσιαζουν και ισως κανουν κακο και στη βιομηχανια.

This comment was minimized by the moderator on the site

Λατρης του heavy rain εννοειτε οτι το detroit απλα δεν χανετε... Χερομαι κιολας που ακολουθησε την λογικη του hr με τις τοσες διαφορετικες καταληξεις και οτι εχει ικανοποιητικη διαρκεια και σεναριο.

This comment was minimized by the moderator on the site

Υπέροχο review Νικόλα.
Καλά, εγώ είμαι και φαν του συγκεκριμένου genre μιας και κάθε τόσο μ'αρέσει να χαλαρώνω και να παρακολουθώ μία ενδιαφέρουσα διαδραστική ψευτο-adventure ιστορία. Oπότε χαίρομαι ιδιαίτερα που βγήκε τόσο αξιόλογο μιας και συμφωνούμε ότι το Beyond Two Souls ήταν απλά καλό. Απο εμένα σίγουρη αγορά (σκίζει η Sony φέτος στα First Party).
Αλήθεια, απο γραφή πως τα πάει Νικόλα...

Υπέροχο review Νικόλα.
Καλά, εγώ είμαι και φαν του συγκεκριμένου genre μιας και κάθε τόσο μ'αρέσει να χαλαρώνω και να παρακολουθώ μία ενδιαφέρουσα διαδραστική ψευτο-adventure ιστορία. Oπότε χαίρομαι ιδιαίτερα που βγήκε τόσο αξιόλογο μιας και συμφωνούμε ότι το Beyond Two Souls ήταν απλά καλό. Απο εμένα σίγουρη αγορά (σκίζει η Sony φέτος στα First Party).
Αλήθεια, απο γραφή πως τα πάει Νικόλα μιας και με του σεναρίου με κάλυψες πλήρως!

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 χρόνια από Stormbringer Stormbringer
This comment was minimized by the moderator on the site

Aριγκατό Νικόλα μου. Προσωπικά όλα όσα ζητάω τα έχει το Detroit και μιας κι εκτιμώ ιδιαίτερα την άποψη και τα γούστα σου (εντάξει εκτός του ME:A αλλά ουδείς αλάνθαστος P πλακούλα πλακούλα συγχώρεσε με), χαίρομαι ιδιαίτερα!

This comment was minimized by the moderator on the site

αφού ακομα δε το εχεις παιξε βρε το ME:A, τι κανεις κριτικη στην κριτικη του άλλου;

This comment was minimized by the moderator on the site

Χεχε, πείραγμα θα το έλεγα παρά κριτική Άλεξ! Καλά έκανε ο Νικόλας όπως εσύ και το ευχαριστηθήκατε!
Εγώ το έχω δηλώσει πως δεν με ενδιαφέρει να το παίξω καθόλου στην παρούσα χρονική περίοδο (την επόμενη πενταετία βλέπουμε! :p) έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα γούστα μου κι ο ελεύθερος χρόνος μου μιας και πιστεύω ότι έχω την εμπειρία να ξέρω εκ των προτέρων εάν κάτι θα μου αρέσει ή απεναντίας θα...

Χεχε, πείραγμα θα το έλεγα παρά κριτική Άλεξ! Καλά έκανε ο Νικόλας όπως εσύ και το ευχαριστηθήκατε!
Εγώ το έχω δηλώσει πως δεν με ενδιαφέρει να το παίξω καθόλου στην παρούσα χρονική περίοδο (την επόμενη πενταετία βλέπουμε! :p) έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα γούστα μου κι ο ελεύθερος χρόνος μου μιας και πιστεύω ότι έχω την εμπειρία να ξέρω εκ των προτέρων εάν κάτι θα μου αρέσει ή απεναντίας θα σπαταλήσει τον υπερπολύτιμο ελεύθερο μου χρόνο.
Έχοντας συλλέξει προσεκτικά πληροφορίες για το Andromeda είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα είναι 40-50 ώρες μέτριου (κατ εμέ πάντα) rpg που θα προτιμούσα να τις επενδύσω αλλού.
Νιώθω όμως υπέυθυνος που εκτροχίασα κάπως τη συζήτηση για το Detroit οπότε συγγνώμη εκ μέρους μου και θα το σταματήσω εδώ!

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Εγω προσωπικα διαφωνω 100% με το review οσον αφορα την διαδραστικη ιστορια στα παιχνίδια. Θεωρω ότι είναι ανουσιο να παιζεις ένα παιχνιδι και οι επιλογες να εχουν ως αποτέλεσμα η ιστορια να εξελιχθεί με πολλους τροπους. Το μονο που καταφερνει είναι να εκτροζιαστει η βασικη ιστορια και υπαρχει το ενδεχωμενο να χασει το ενδιαφερον της τοσο η καταληξη της ιστοριας οσο καποιοι πρωταγωνιστες που...

Εγω προσωπικα διαφωνω 100% με το review οσον αφορα την διαδραστικη ιστορια στα παιχνίδια. Θεωρω ότι είναι ανουσιο να παιζεις ένα παιχνιδι και οι επιλογες να εχουν ως αποτέλεσμα η ιστορια να εξελιχθεί με πολλους τροπους. Το μονο που καταφερνει είναι να εκτροζιαστει η βασικη ιστορια και υπαρχει το ενδεχωμενο να χασει το ενδιαφερον της τοσο η καταληξη της ιστοριας οσο καποιοι πρωταγωνιστες που εχεις δεθει. Είναι πολύ σημαντικο ένα παιχνιδι να εχει να σου δωσει ηθικα μηνυματα και εχει πολύ ενδιαφερον να βλέπεις πως ηθελε ο ιδιος ο σενεριογραφος να καταληξει η ιστορια. Όπως συζητάς για μια ταινια πως κατεληξε ετσι είναι ωραιο να συζητάς και για ένα παιχνιδι. Το να γινεται ενας αχταρμάς από επιλογες με διαοφορετικες ιστοριες είναι εντελως λαθος και ανουσιο. Όταν τελειωσε ένα παιχνιδι παντα σκέφτομαι ότι ειχε ένα ομορφο τελος ή ένα ασχημο. Παντα σκέφτομαι πχ "κριμα που πεθανε πχ το παιδι του" και κοιτα η Ellie τι νοημα εχει στην ζωη του. Ξερεις για ποιο παιχνιδι μιλαω. Θελω να πω καποια πραγματα είναι ωραια να μην εχουμε την δυνατοτητα να τα αλλαξουμε γιατι μας αρεσει να δουμε τι σκοπο ειχε ο σεναριογραφος

Το ιδιο γραφεις και για το Beyond. Πιστευω αν το Beyond ηταν διαδραστικο σαν το Detroit ή το Heavy Rain θα ηταν ένα απαισιο πραγμα. Πρεπει να υπαρχει και λιγο λογικη. Ο δημιοιργος μπορει να ηθελε και το Beyond να ηταν πολυ διαδραστικο αλλα προφανως δεν του βγηκε στην ιστορια και καλα εκανε και το εκανε πιο γραμμικο. Δηλαδη εσυ πως θα το εφτιαχνες?Πιστευεις ότι θα σε επαιρνε να κανεις πολλες διαδκλαδωσεις με την ιστορια της Jodie? Θυμασαι τι ηθελε να μας πει η ιστορια? Θυμασαι ποιος την βοηθαγε την Jodie? Πιστευεις ότι ειχε νοημα να εκτροχιαστεί ολο αυτό που βλέπαμε?

Σορρυ αλλα διαφωνω πολύ σε αυτό που λες. Ειχα σκοπο να το παιξω το Detroit καθως φαινεται να εχει πολύ ενδιαφερον η ιστορια του αλλα με τοσες επιλογες και διαφορετικες ιστοριες που εχει δυστυχως δεν θα το παρω. Κριμα.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Εχουμε πολύ διαφορετικη αποψη. Εννοείται ότι καποια RPG χανουν την συνοχή της ιστοριας αλλα και εχουν εππιτωση στην αφηγηση με τοσες επιλογες που εχεις. Αλλα αυτό είναι το ειδος τους και επομένως δεν το κρινεις αρνητικα. Εγω περιμενω από ένα adventure να δω πολύ καλη αφηγηση που η μια σκηνη να συνδέεται ομορφα με την προηγουμενη, προσεγμενο σεναριο που εχουν νοημα οι εξελιξεις που βλέπουμε και...

Εχουμε πολύ διαφορετικη αποψη. Εννοείται ότι καποια RPG χανουν την συνοχή της ιστοριας αλλα και εχουν εππιτωση στην αφηγηση με τοσες επιλογες που εχεις. Αλλα αυτό είναι το ειδος τους και επομένως δεν το κρινεις αρνητικα. Εγω περιμενω από ένα adventure να δω πολύ καλη αφηγηση που η μια σκηνη να συνδέεται ομορφα με την προηγουμενη, προσεγμενο σεναριο που εχουν νοημα οι εξελιξεις που βλέπουμε και ένα συναρπαστικο τελος. Το να βαζω πιθανότητες για το αν πετυχω το ιδανικο με τις επιλογες που σου βαζει, το θεωρω πολύ μεγαλο αρνητικο. Δεν εχω την διαθεση να βλεπω κάθε τρεις και λιγο τον αγαπημενο πχ χαρακτηρα να είναι ζωντανος να είναι σε άλλο σημειο κλπ κλπ την στιγμη που μπορει να εχω στανεχωρηθει λιγα λεπτα πριν για την καταληξη του. Ειπαμε, καλες οι επιλογες αλλα όχι κι ετσι

Με την Ellie εχω σχηματισει μια εικονα για τις επιλογες που ειχε, και όταν τελειωσε το παιχνιδι μου εμειναν αυτά τα καλα στοιχεια. Το ιδιο και ο Joel. Δηλαδη εσυ ας πουμε αν την αφηνε στο τελος... θα το θεωρούσες καλο το παιχνιδι που υπηρχε η δυνατοτητα να επιλεξεις? Το ζητουμενο είναι να εχχεις φτιαξει μια εικονα για τον πρωταγωνιστη ιδια με αυτή που ηθελε ο σεναριογράφος. Το ότι ο σεναριογράφος του Detroit είναι τοσο καλος που συνδεσε όλες τις πιθανες επιλογες, δεν είναι ικανο να με κανει να δεθω με τους πρωταγωνιστες. Η λυση που λες ότι "αν θες σωζεις το κοριτσακι" δεν μου αρκει. Μου δινει την εντυπωση ότι το παιχνιδι εχει διαφορες ασχετες ιστοριες που σου βαζει επιλογες, απλα για να σου βαλει, για να εχεις με κατι να ασχολείσαι

Ένα adventure δεν χρειαζετται να είναι διαδραστικο για να μην είναι walking simulator. Το Fahrenheit ας πουμε ειχε καποιες επιλογες αλλα σε περιοριζε σε σημαντικο βαθμο όταν εδειχνε κατι σημαντικο. Προφανως και το gameover θεωρω ότι είναι απαραιτητο.

Απ ότι καταλαβαίνω με αυτά που γραφεις το Detoit αλλοι θα το τερματησουν σε 10 ωρες, αλλοι σε 20 και αλλοι σε 7 ωρες. Αν πεθανει ας πουμε το κοριτσακι τι θα δειχνει μετα? Παμε στον επομενο?? Δεν συμφωνω με αυτή την λογικη.. Συγγνωμη αλλα διαφωνω με το σκεπτικο σου

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Καταλαβαίνω ότι δεν σου αρέσει να υπάρχουν σεναριακές επιλογές στα παιχνίδια, πως προτιμάς μία 100% γραμμική ιστορία, ό,τι παιχνίδι κι αν είναι, ακόμα και αν είναι δομημένο και στοχευμένο γύρω από την έννοια των επιλογών και του αντικτυπου που έχουν αυτές. Επομένως απλά απέφυγε το Detroit, δεν υπάρχει περίπτωση να σου αρέσει

This comment was minimized by the moderator on the site

Αν μου επιτρέπεται να πω και γω κάτι πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Το αν έχει η ιστορία διακλαδώσεις δεν επηρεάζει τη συνοχή της ιστορίας, αυτό που την επηρεάζει είναι η ποιότητα γραφής. Εφόσον έχει φτιαχτεί για να έχει διακλαδώσεις δουλεύτε έτσι ώστε να έχει συνοχή με κάθε απόφαση, αν αυτό δε γίνεται, προκύπτει από την αδυναμία του δημιουργού. Είναι δύσκολό έργο, σκέψου το last of us με...

Αν μου επιτρέπεται να πω και γω κάτι πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Το αν έχει η ιστορία διακλαδώσεις δεν επηρεάζει τη συνοχή της ιστορίας, αυτό που την επηρεάζει είναι η ποιότητα γραφής. Εφόσον έχει φτιαχτεί για να έχει διακλαδώσεις δουλεύτε έτσι ώστε να έχει συνοχή με κάθε απόφαση, αν αυτό δε γίνεται, προκύπτει από την αδυναμία του δημιουργού. Είναι δύσκολό έργο, σκέψου το last of us με δεκαπέντε διαφορετικές προσεγγίσεις. Δύσκολο να είναι όλες καλές αλλά στόχος του δημιουργού είναι να είναι όλες πολύ καλές. Ε σε αυτή τη μία που πεθαίνει στην μέση ή Ellie και συνεχίζεις μόνος σου, για κάποιο λόγο θα είναι, όχι για να σε τιμωρήσει. Και επιπλέον το γεγονός ότι υπάρχουν δεκαπέντε λέει και κάτι από μόνο του, είναι κάτι σαν στοχασμός του συγγραφέα, ίσως η επιλογή του να μην πάρει μία θέση παρά μόνο να σου δείξει τον στοχασμό του. Μια διαφορετική αφήγηση. Δε πρόκειται πάντα για το βέλτιστο τέλος και το ποιο ολοκληρωμένο. Δίνει άλλη βαρύτητα το γεγονός ότι ξέρεις ότι θα μπορούσε να πάει αλλιώς η κατάσταση και αυτό σε βάζει να σκεφτείς το γιατί ( σε ένα παιχνίδι που η ραχοκοκαλιά του είναι αυτή). Σε αυτή τη περίπτωση δεν έχει τόση σημασία το τέλος αλλά όλη η διαδρομή. Μπορεί να μη σαρέσει αυτός ο τρόπος διαχείρισης μίας ιστορίας, υπάρχουν γούστα, άλλα κάθε συγγραφέας θέλει η ιστορία του να έχει συνοχή. Δε σου δίνει ένα αμοντάριστο προϊόν, αλλά σου λέει δε με πόσους τρόπους το μόνταρα και ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί αξίζουν. ΕΠΙΤΙΔΕΣ ΔΕ ΤΟ ΜΟΝΤΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!! Αν τον πάρουμε στα σοβαρά τότε δε σε βάζει τις επιλογές απλά για να στις βάλει, σου αφηγείται κάτι.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Έχωντας παίξει το demo και διαβάζοντας το review το Detroit μπήκε στην λίστα αγορών μου. Νομίζω είναι το ιδανικό παιχνίδι για να ασχοληθείς με κάτι πίο χαλαρό μετά από ένα game που έχεις "καεί" ή μάλιστα γιατί και όχι παράλληλα ως κάτι συμπληρωματικό. Αυτά του είδους τα video games για μένα αποτελούν ότι πρέπει για να γεμίζεις τις ώρες σου με κάτι επιπρόσθετο, πόσο μάλλον όταν είναι και...

Έχωντας παίξει το demo και διαβάζοντας το review το Detroit μπήκε στην λίστα αγορών μου. Νομίζω είναι το ιδανικό παιχνίδι για να ασχοληθείς με κάτι πίο χαλαρό μετά από ένα game που έχεις "καεί" ή μάλιστα γιατί και όχι παράλληλα ως κάτι συμπληρωματικό. Αυτά του είδους τα video games για μένα αποτελούν ότι πρέπει για να γεμίζεις τις ώρες σου με κάτι επιπρόσθετο, πόσο μάλλον όταν είναι και ποιοτικά όπως δείχνει και το DBH.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Συμφωνώ απόλυτα φίλε Παναγιώτη.
Αυτού του είδους οι εμπειρίες,ζούν και πεθαίνουν με την ποιότητα της ιστορίας, του βάθους των χαρακτήρων και του υψηλού επιπέδου της γραφής.
Απ'ότι φαίνεται το Detroit κινείται σε υψηλά επίπεδα οπότε θα έχουμε να κάνουμε με μία εξαιρετική προσθήκη σε αυτού του είδους τα παιχνίδια.

This comment was minimized by the moderator on the site

Χαιρομαι που γυρνάει πιο πολύ στα μονοπάτια ποιότητας του Heavy Rain αντί του Beyond που κ εγω ειχα βρει κάπως μέτριο με το ανύπαρκτο gameplay αλλα και το χλιαρο κ σκορποχώρι σχεδιασμο ιδεων κ γραφής (σιγουρα η πιο αδύναμη δουλειά του Cage).

Στο wishlist και θα το δω με την πρώτη ευκαιρία!

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ καλο review Νικολα,

Ένα ωραιο διάλλειμα από τα video games.λατρεις του heavy rain και του Fahrenheit.Οποτε αγορα όταν πεσει η τιμη του.

This comment was minimized by the moderator on the site

Πολύ ωραίο και κατατοπιστικότατο κείμενο. Το παιχνίδι με ήταν σχεδόν αδιάφορο μιας και δε περίμενα κάτι εντυπωσιακό από το κομμάτι της ιστορίας, μια ακόμη ιστορία με τεχνική νοημοσύνη και ότι επακολούθηται φανταζόμουν. Βλέποντας όμως ότι έχει μία πολύ προσεγμένη ιστορία με ψήνει πάρα πολύ. Ειδικά και αυτές οι μπόλικες διακλαδώσεις πιστεύω δίνουν άλλη βαρύτητα στην όλη πλοκή και στον τρόπο που...

Πολύ ωραίο και κατατοπιστικότατο κείμενο. Το παιχνίδι με ήταν σχεδόν αδιάφορο μιας και δε περίμενα κάτι εντυπωσιακό από το κομμάτι της ιστορίας, μια ακόμη ιστορία με τεχνική νοημοσύνη και ότι επακολούθηται φανταζόμουν. Βλέποντας όμως ότι έχει μία πολύ προσεγμένη ιστορία με ψήνει πάρα πολύ. Ειδικά και αυτές οι μπόλικες διακλαδώσεις πιστεύω δίνουν άλλη βαρύτητα στην όλη πλοκή και στον τρόπο που την αντιμετωπίζεις, πόσο μάλλον όταν έχουν δουλευτεί με προσοχή. Είναι και αυτά τα voice over. Οπότε το καλοκαίρι μετά την εξεταστική ψήνομαι πολύ να το παίξω.

Διάβασε περισσότερα
This comment was minimized by the moderator on the site

Συγγνώμη αλλά διαφωνώ. Ξεκίνησα το detroit και πραγματικά είναι απαίσιο. Ξεκίνησε απότομα η εισαγωγη χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Κανεις ηλιθιότητες κατά την διάρκεια του gameplay πχ πλένεις πιάτα, μαζεύεις ρούχα και άλλες βλακειες. Μέχρι να σου δείξει κάτι σοβαρό σου βγάζει την πίστη με τις βλακειες που σου πετάει στην οθόνη πχ με τις πιθανότητες επιτυχίας αποστολής, να δεις πως έγινε ο φόνος...

Συγγνώμη αλλά διαφωνώ. Ξεκίνησα το detroit και πραγματικά είναι απαίσιο. Ξεκίνησε απότομα η εισαγωγη χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Κανεις ηλιθιότητες κατά την διάρκεια του gameplay πχ πλένεις πιάτα, μαζεύεις ρούχα και άλλες βλακειες. Μέχρι να σου δείξει κάτι σοβαρό σου βγάζει την πίστη με τις βλακειες που σου πετάει στην οθόνη πχ με τις πιθανότητες επιτυχίας αποστολής, να δεις πως έγινε ο φόνος πατώντας διαφορά κουμπιά κλπ. Νόμιζαν ότι θα ταιριάζουν αυτά με το ύφος του παιχνιδιού αλλά είναι εντελώς άχρηστα και υπερβολικά. Για να μην αναφέρω το διάγραμμα που έχει σε κάθε πιστα που σου χαλάει όλη την ατμόσφαιρα

Πραγματικά το μετάνιωσα που το πήρα. Επηρεάστηκα από το review δυστυχως

Διάβασε περισσότερα
Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 χρόνο από Sun1 Sun1
There are no comments posted here yet