Octopath Traveler - GameOver.gr - Νέα, Reviews, Previews Παιχνιδιών, Gadgets
"This is your Story."

Μια φράση την οποία επαναλάμβανε συχνά ο Auron στον Tidus, ήταν το "This is your Story." Ο Tidus, στην αρχή του Final Fantasy X, ήταν λίγο ενοχλητικός αφού παρουσιαζόταν ως ο σταρ των "Zanarkand Abes" και ήθελε να τραβήξει τα βλέμματα επάνω του. Ωστόσο, το ταξίδι του στον κόσμο του Spira και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα εκεί, σε συνδυασμό βέβαια με τη συντροφικότητα και τη στήριξη των υπολοίπων πρωταγωνιστών, ο χαρακτήρας του άλλαξε και ωρίμασε, ώστε να ανταπεξέλθει στη νέα του περιπέτεια και τοποθεσία.

Παρομοίως, στην περίπτωση του Final Fantasy VII, ο Cloud, μπορεί να παρουσιαζόταν στην αρχή του τίτλου ως ο ψυχρός επαγγελματίας, πρώην SOLDIER 1st Class, ωστόσο στη συνέχεια του τίτλου και μετά από πολλά γεγονότα, το παρελθόν του επιτέλους τον πρόφτασε και στην περιοχή του Mideel, με την πολύτιμη βοήθεια της Tifa, κατάφερε και "τοποθέτησε" ορισμένα πράγματα στη σωστή σειρά, οπότε από εκείνο το σημείο -με τη βοήθεια και τη στήριξη των άλλων χαρακτήρων- μπόρεσε να ολοκληρώσει το σκοπό και το ταξίδι του. Μια ακόμη περίπτωση ήταν αυτή του Fei στο Xenogears, όπου ο χαρακτήρας πέρασε την πρώτη του "κρίση ταυτότητας" στα γεγονότα της Lahan και έχασε τον έλεγχο. Ο "Citan", και στη συνέχεια οι υπόλοιποι χαρακτήρες (Elly, Bart και λοιποί), βοήθησαν τον πρωταγωνιστή ώστε να ακολουθήσει το μονοπάτι του.

Octopath Traveler review 01

Μια παρόμοια περίπτωση είναι αυτή του Tales of Abyss, όπου ο πρωταγωνιστής και κακομαθημένος πρίγκιπας Luke, ήταν από τους πιο εκνευριστικούς χαρακτήρες σε σειρά Tales of (και ενδεχομένως σε Jrpg τίτλο), ωστόσο με τα γεγονότα που συνέβησαν στο παιχνίδι αλλά και τις πράξεις που έκανε ο ίδιος, είχαμε ως αποτέλεσμα την αλλαγή του χαρακτήρα του. Παρόμοια ήταν και η περίπτωση του Edge Maverick στο Star Ocean IV, ο οποίος ως κυβερνήτης του SRF-003 Calnus, είχε την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία πως όλα θα πηγαίνουν πάντα καλά, μέχρι τη στιγμή που οι πράξεις του επέφεραν συνέπειες και είχαν ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την ωρίμανση και εξέλιξη του χαρακτήρα.

Όπως καταλαβαίνετε θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά περισσότερα παραδείγματα, αλλά εδώ είναι η αξιολόγηση του Octopath Traveler. Οπότε, μην ανησυχείτε ότι ίσως ξεχάσαμε το παιχνίδι, απλά μερικές φορές για να γίνουν κάποια πράγματα κατανοητά, χρειάζονται συγκεκριμένα παραδείγματα. Οι τίτλοι που αναφέραμε παραπάνω έχουν ένα κοινό παρανομαστή, αυτός ο κοινός παρανομαστής είναι ο γνώριμος που βλέπουμε στα JRPGs, δηλαδή η δύναμη της φιλίας και η αυτό-αξιολόγηση του ήρωα/ πρωταγωνιστή (όταν αυτή συμβαίνει σε ορισμένους τίτλους) που έχει ως σκοπό την εξέλιξη/ ανάπτυξή του, ο οποίος πρωταγωνιστής, με τη συντροφικότητα της ομάδας του, καθοδηγείται στον τελικό του σκοπό.

Octopath Traveler review 02

Το Octopath Traveler, λοιπόν, δεν έχει παρόμοια δομή με αυτά τα παιχνίδια. Οι δημιουργοί επέλεξαν ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι, στο οποίο μας δίνεται η ελευθερία να επιλέξουμε έναν από τους οκτώ χαρακτήρες και στη συνέχεια αν επιθυμούμε, μπορούμε να τους στρατολογήσουμε. Σε αυτό το σημείο καλό είναι να αναφερθεί πως αυτή η δομή της επιλογής ενός χαρακτήρα -μεταξύ άλλων- είναι κάτι το οποίο δεν είναι εντελώς καινούργιο για τα Jrpg δεδομένα. Για παράδειγμα, στην περίπτωση του Wild Arms 3 της Media Vision είχαμε τρεις επιλέξιμους χαρακτήρες, όπου αν και ξεκινούσαμε με όποιον επιθυμούσαμε, καταλήγαμε σε μια κοινή ιστορία, όπου πάλι είχαμε έναν ηγετικό ρόλο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Virginia ήταν η ηρωίδα και πρωταγωνίστρια που ταξιδέψε και ανακάλυψε το τι συμβαίνει στον κόσμο της Filgaia, ενώ οι σύντροφοί της, για ακόμη μια φορά, την καθοδήγησαν και την ανέπτυξαν μέσα από τις δικές τους ιστορίες. Παρόμοια, ήταν και η περίπτωση του Suikoden III, στο οποίο πάλι είχαμε τρεις επιλέξιμους χαρακτήρες, οι οποίοι στο συγκεκριμένο τίτλο, ξεκινούσαν από εντελώς διαφορετικά μέρη και κοινωνικά στρώματα, ωστόσο οι ιστορίες ενωνόνταν και οδηγούσαν σε έναν τελικό σκοπό - ταξίδι, με τη διαφορά πως εκεί είχαμε τρεις διαφορετικούς πρωταγωνιστές καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Octopath Traveler review 03

Σίγουρα, ο τίτλος που μας θύμισε περισσότερο την περίπτωση του Octopath Traveler, στο ταξίδι των αναμνήσεών μας, είναι το SaGa Frontier στο οποίο είχαμε επτά διαφορετικούς χαρακτήρες και ανάλογα με τις επιλογές και τις πράξεις μας, είχαμε μια διαφορετική ροή στη δομή του σεναρίου. Ωστόσο, η συνολική μας εκτίμηση σε ό,τι αφορά στο Octopath Traveler, μας θύμισε τις καλές εποχές της σειράς Romancing SaGa. Αυτό συνέβη διότι πρωταγωνιστές ήταν η ελευθερία των επιλογών και μετά το lore που παρείχε το παιχνίδι. Οπότε, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όπως προαναφέραμε, το Octopath Traveler μάς παρέχει την ελευθερία να ξεκινήσουμε με έναν από τους οκτώ διαθέσιμους χαρακτήρες. Εμείς επιλέξαμε το μονοπάτι της Tressa, η οποία προβάλλει ένα πιο κοινωνικό και διαφορετικό τμήμα, αφού η συγκεκριμένη χαρακτήρας επαγγέλλεται έμπορος. Το σημείο έναρξης είναι η πόλη του Rippletid, όπου η ίδια αναζητά κάτι περισσότερο στη ζωή της, μέχρι τη στιγμή που ένα καράβι αγκυροβολεί στο λιμάνι της πόλης της.

Εκεί ξετυλίγεται και αποδίδεται το πρώτο της κεφάλαιο, το οποίο δε θα περιγράψουμε για αποφυγή spoilers. Μετά από διάφορα γεγονότα αποφασίζει να ταξιδέψει στον κόσμο, ώστε να δει αν υπάρχει αυτό που αναζητά. Σε εκείνο το σημείο το παιχνίδι προβάλλει τον κόσμο/ ήπειρο της Orsterra, ώστε να καταλάβουμε πού βρίσκεται το επόμενο κεφάλαιο της ηρωίδας, με την προβολή των γνώριμων waypoints. Παράλληλα, στο χάρτη απεικονίζονται και οι υπόλοιποι χαρακτήρες και οι περιοχές που θα τους βρούμε, ώστε να τους στρατολογήσουμε.

Octopath Traveler review 04

Το Octopath Traveler φανερώνει την ελευθερία του στις πρώτες ώρες, αφού, αν και προτείνει να στρατολογήσουμε τους υπόλοιπους ήρωες, μας επιτρέπει να συνεχίσουμε κανονικά την ιστορία και με ένα χαρακτήρα. Ωστόσο, τα προαπαιτούμενα επίπεδα είναι υψηλά για το δεύτερο κεφάλαιο, οπότε αντί να πραγματοποιήσουμε τη διαδικασία του grinding, ταξιδέψαμε στις υπόλοιπες περιοχές και στρατολογήσαμε τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας βορειοδυτικά στην πόλη του Atlasdam, όπου στρατολογήσαμε τον Cyrus, επειδή αφενός μια ομάδα χρειάζεται έναν δυνατό spell caster και αφετέρου η ιστορία που μας διηγήθηκε και το δικό του ταξίδι αναζήτησης, μας κίνησε το ενδιαφέρον. Έπειτα συνεχίσαμε δυτικά, στη χιονισμένη πόλη του Flamesgrace, με σκοπό να στρατολογήσουμε την Ophilia, γιατί μια ομάδα χρειάζεται έναν healer, αλλά για ακόμη μια φορά το παιχνίδι μάς παρουσίασε έναν ενδιαφέρον πρόλογο για τη νέα μας ηρωίδα.

Το ταξίδι συνεχίστηκε με την αντίστροφη ροή του ρολογιού (σύμφωνα με την απεικόνιση των πόλεων στο χάρτη), με στόχο να στρατολογήσουμε και τους οκτώ χαρακτήρες. Σε κάθε πόλη συναντούσαμε τους χαρακτήρες, μας διηγιούνταν την ιστορία-πρόλογό τους και απλά τους βοηθούσαμε να ολοκληρώσουν το quest τους. Στην πρώτη φάση της στρατολόγησης παρατηρήσαμε δύο πράγματα. Το ένα είναι πως όταν αποκτούσαμε ένα χαρακτήρα, τα προαπαιτούμενα επίπεδα για το επόμενο κεφάλαιο άλλαζαν προς τα επάνω (Scaling). Η δεύτερη παρατήρησή μας ήταν πως η αλληλεπίδραση μεταξύ των χαρακτήρων ήταν ανύπαρκτη.

Octopath Traveler review 05

Δηλαδή, δεν νιώσαμε ποτέ πως έχουμε κάποιον ηγέτη ή μια ομάδα που έχει συντροφικότητα. Απλά, είναι οκτώ ταξιδιώτες οι οποίοι συνταξιδεύουν. Στο δεύτερο κεφάλαιο τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν άλλη ροή, εφόσον παρουσιάζονταν σύντομοι διάλογοι μεταξύ των μελών της ομάδας που ήταν παρόμοιοι με τα skits των παιχνιδιών "Tales of". Δηλαδή, το παιχνίδι απεικονίζει πώς να μεταβούμε σε διάλογο μεταξύ των χαρακτήρων, όπου συμμετέχουν μονό δύο πρόσωπα και η διάρκεια αυτών των διαλόγων δεν είναι μεγαλύτερη από ένα με δυο λεπτά.

Αυτό το γεγονός δεν μας αποθάρρυνε ώστε να βγάλουμε το βεβιασμένο συμπέρασμα "no interactions, no buy!". Αντιθέτως, μας τράβηξε το ενδιαφέρον, διότι στην οθόνη μας είχαμε οκτώ διαφορετικούς και καλογραμμένους χαρακτήρες, με τις δικές τους ιστορίες, όπου δεν είναι απαραίτητο να επηρεάσει ο ένας τον άλλο και να δημιουργήσουν μια ομάδα και έναν ηγέτη για κάποιο σκοπό. Οπότε, στο δεύτερο κεφάλαιο της Tressa κάναμε ένα μικρό διάλειμμα και ξεκινήσαμε ένα καινούργιο αρχείο αποθήκευσης, ώστε να δούμε τι αλλάζει στο παιχνίδι μέχρι εκείνο το σημείο.

Octopath Traveler review 06

Πριν όμως αρχίσουμε να περιγράφουμε τις διαφορές που συναντήσαμε, καλό είναι να ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση ώστε να περιγράψουμε κάποια πράγματα, για να αποκτήσετε μια καλύτερη εικόνα των επιλογών. Ο κάθε χαρακτήρας που στρατολογήσαμε από τους οκτώ, εκτός του ότι έχει τη δική του ιστορία, έχει και τις δικές του ικανότητες και ρόλο. Για παράδειγμα, η Ophilia έχει στη μάχη το ρόλο του white mage, όπου ειδικεύεται στην ίαση, ενώ η ειδική της ικανότητα (path action) στην πόλη είναι η καθοδήγηση (Guide).

Αυτή η ικανότητα βοηθά στην επίλυση ορισμένων side quests, σε ορισμένες περιπτώσεις όπου απαιτείται η μετακίνηση (escort mission) ενός άτομου. Οπότε, με τη χρήση του Guide πραγματοποιείται αυτή η ενέργεια. Όπως αντιλαμβάνεστε, και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν τις δικές τους μοναδικές ικανότητες, που σημαίνει πως μπορείς να επιλύσεις μια επιμέρους αποστολή με διαφορετικό τρόπο. Εδώ έρχεται το σύστημα της φήμης στην κάθε πόλη, το οποίο επηρεάζεται από το πόσο ευγενικές ή ανέντιμες πράξεις πραγματοποιούμε. Για παράδειγμα, η Primrose, ως χορεύτρια, έχει την ικανότητα να επιλύσει την παραπάνω μετακίνηση χαρακτήρα μέσω της γοητείας (allure) της, η οποία ικανότητα της επιτρέπει να "μαγέψει" τον NPC ώστε να τον μετακινήσουμε εκεί που επιθυμούμε.

Octopath Traveler review 07

Αν κάνουμε αυτή την αθέμιτη πράξη, θα έχει ως αποτέλεσμα να αποκτήσουμε κακή φήμη στην πόλη όπου βρισκόμαστε, οπότε εκεί οι κάτοικοι αρχίζουν να απομακρύνονται και να διακόπτουν την επικοινωνία μαζί μας, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να μην μας παρέχουν quests. Αντιθέτως, αν είμαστε με ευγενικό χαρακτήρα, έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει για ακόμη μια φορά η επιλογή της ελευθερίας, ενώ δεν απουσιάζει και η επιλογή της επανάκτησης φήμης στην κάθε πόλη, η οποία έρχεται με το αντίστοιχο αντίτιμο χρημάτων.

Εμείς, λοιπόν, στο δεύτερο, πειραματικό αρχείο αποθήκευσης, στρατολογήσαμε τέσσερις χαρακτήρες. Αν και είχαμε στο μυαλό μας να φτιάξουμε μια ομάδα με "waifus", όπως θα έκαναν οι Ιάπωνες, δεν το κάναμε. Αντ' αυτού, επιλέξαμε χαρακτήρες με ευγενή χαρακτήρα, εφόσον ως κεντρική ηρωίδα είχαμε επιλέξει την Tressa. Οπότε, για την επίλυση των side quests, είχαμε συγκεκριμένο μοτίβο. Παρόλα αυτά, στη μάχη τα πράγματα ήταν λίγο περίεργα. Από τη μία τα επίπεδα που απαιτούνταν για το επόμενο κεφάλαιο ήταν λιγότερα, από ό,τι όταν είχαμε όλους τους χαρακτήρες και εν συνεχεία νιώσαμε λίγο περιορισμένοι εφόσον είχαμε τέσσερις συγκεκριμένους ρόλους στη μάχη.

Octopath Traveler review 08

Ωστόσο, οι δημιουργοί έχουν προβλέψει και για τους παίκτες που θα έπαιζαν με λιγότερους χαρακτήρες. Δηλαδή, κάποιος που θα εξερευνήσει τον κόσμο της Orsterra, έχει τη δυνατότητα να ανακαλύψει ορισμένους ναούς, οι οποίοι κρύβουν τους ρόλους των υπολοίπων χαρακτήρων. Οπότε, με μια τετράδα ηρώων, μπορούμε στην ουσία να αποκτήσουμε πρόσβαση σε όλους τους ρόλους. Έτσι συνεχίσαμε το ταξίδι μας στο δεύτερο κεφάλαιο της Tressa, χωρίς να χρειαστούμε αρκετό grinding ενώ, βέβαια, η επιλογή των skip scenes βοήθησε αρκετά ώστε να παρακάμψουμε κείμενα που είχαμε παρακολουθήσει ήδη.

Φτάνοντας, λοιπόν, στο δεύτερο κεφάλαιο, παρατηρήσαμε πως είχαμε πάλι την επιλογή αλληλεπίδρασης χαρακτήρων. Όμως, με λιγότερα μέλη στην ομάδα το περιεχόμενο των διαλόγων άλλαξε, διότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι χαρακτήρες μοιράονταν την εμπειρία τους για την επίλυση του γεγονότος που λάμβανε χώρα. Οπότε, μπορούμε να πούμε πως όντως, ανάλογα με τις επιλογές μας, αποκτάμε διαφορετική οπτική γωνία των πραγμάτων εφόσον συλλέγουμε λιγότερες ή περισσότερες πληροφορίες γύρω από το lore του παιχνιδιού.

Octopath Traveler review 09

Σε εκείνο το σημείο επανήλθαμε στο κανονικό αρχείο αποθήκευσης, όπου είχαμε όλους τους χαρακτήρες και συνεχίσαμε το ταξίδι μέχρι τέλους, ώστε να αποκτήσουμε συνολική εικόνα για την ιστορία του τίτλου. Ο κάθε χαρακτήρας έχει τέσσερα κεφάλαια, με το καθένα να έχει τη δική του κατάληξη. Το κάθε κεφάλαιο -αν έχετε τον απαραίτητο εξοπλισμό, επίπεδα και σχηματισμό στην ομάδα- μπορει να ολοκληρωθεί σε μία με δύο ώρες. Σίγουρα κάποιος μπορεί να πσκεφτεί πως ένα οκτάωρο δεν είναι και πολύ χρόνος για την ιστορία του κάθε χαρακτήρα, και όντως η διάρκεια μπορει να φαντάζει μικρή, αλλά μην ξεχνάμε πως μιλάμε για οκτώ χαρακτήρες, συν το γεγονός πως τα επίπεδα ανεβαίνουν μεταξύ των κεφαλαίων, οπότε ο χρόνος αυξάνεται.

Επίσης, να σημειωθεί πως όποιος ασχοληθεί με όλους τους χαρακτήρες, θα αποκτήσει καλύτερη εικόνα, διότι μέσω του lore που θα μάθει από όλους τους ήρωες, αλλά και από τα side quests, θα αποκτήσει καλύτερη γνώση για το τι συμβαίνει στον κόσμο της Orsterra. Οπότε, καλό είναι να αναφέρουμε πως όποιος αναζητά μια παραδοσιακή, εννιαία JRPG ιστορία, η οποία προσφέρει συνοχή, έναν αξιομνημόνευτο Villain και διαλόγους μεταξύ των μελών της ομάδας, δεν θα τη βρει στο Octopath Traveler. Αντιθέτως, το παιχνίδι βασίζεται στο πόσο θα ασχοληθεί ο παίκτης ώστε να συλλέξει το lore και να κατανοήσει τι συμβαίνει.

Octopath Traveler review 10

Αφήνοντας επιτέλους την ιστορία του παιχνιδιού και τη σύνδεση των χαρακτήρων στην άκρη, μπορούμε να πάμε στο gameplay κομμάτι του τίτλου και συγκεκριμένα στο σύστημα μάχης. Εκεί έχουμε το παραδοσιακό, turn-based σύστημα, στο οποίο συμμετέχουν ως τέσσερις χαρακτήρες και με μάχες που πραγματοποιούνται με τον παλιό, γνώριμο τρόπο της τυχαίας συνάντησης έχθρων. Στο σύστημα μάχης οι δημιουργοί δεν ανακάλυψαν τον τροχό, απλά χρησιμοποίησαν μια δοκιμασμένη συνταγή που έχουμε συναντήσει σε άλλους τίτλους του είδους και λειτουργεί καλά.

Η συνταγή της επιτυχίας εδώ είναι να ανακαλύψουμε το αδύναμο σημείο του αντίπαλου μέσω των διαφορετικών επιθέσεων με μαγεία, σπαθί, δόρυ και άλλες επιθέσεις (όπως γίνεται και στις περιπτώσεις των Shin Megami Tensei, The Legend of Heroes και άλλων τίτλων) και μετά χρησιμοποιούμε την ίδια επίθεση ώστε να "σπάσουμε" την άμυνά του, η οποία απεικονίζεται με μια ασπίδα και που με τη σειρά της προβάλλει τα χτυπήματα που χρειάζεται ώστε να βρεθεί σε ευάλωτη θέση (stagger) ο εχθρός. Εκεί, πλέον, το κάθε μας χτύπημα προκαλεί σημαντική ζημιά (critical hits) ενώ παράλληλα ο εχθρός χάνει τη σειρά του.

Octopath Traveler review 12

Στη μάχη προσθέστε και το γεγονός των διαφορετικών ρόλων (mage, thief, dancer κ.α), όπου μπορούμε να επιτεθούμε με φυσικές επιθεσεις, ξόρκια και με άλλες διαφορετικές ικανότητες ενώ την εμφάνισή τους κάνουν και τα BP (Boost Points), τα οποία αποκτάμε με κάθε γύρο και μας επιτρέπουν (με την προϋπόθεση ότι θα τα συλλέξουμε όλα) να πραγματοποιήσουμε μέχρι τέσσερις διαδοχικές επιθέσεις. Αλλιώς, ανάλογα με τα ποσά έχουμε συλλέξει στον κάθε χαρακτήρα, κάνουμε αντίστοιχο αριθμό διαδοχικών επιθέσεων όποια στιγμή το επιθυμούμε.

Η δυσκολία του παιχνιδιού εξαρτάται από το αν έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό, υψηλά επίπεδα στους χαρακτήρες μας και την κατάλληλη ομάδα, η οποία θα εκμεταλλεύεται τα τρωτά σημεία των εχθρών. Αν κινηθούμε σωστά σε αυτά τα πλαίσια, τότε δύσκολα αντιμετωπίζουμε πρόβλημα. Όμως, η προετοιμασία των χαρακτήρων και πόσο μάλλον το μέγεθος μιας τέτοιας ομάδας, είναι λογικό πως χρειάζεται grinding. Ειδικά από τη στιγμή που όσοι χαρακτήρες δεν συμμετέχουν στη μάχη δε λαμβάνουν πόντους εμπειρίας. Σε αυτό το σημείο, καλό είναι να ειπωθεί πως οι λιγότερο μυημένοι στο είδος δύσκολα θα αντέξουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά του συστήματος μάχης.

Octopath Traveler review 13

Σε όλα τα παραπάνω προσθέστε το πανέμορφο εικαστικό και την καλογραμμένη μουσική, ενώ δεν απουσιάζουν και οι επιλογές στα voice overs (αγγλικά και ιαπωνικά) τα οποία είναι εξαιρετικά και στις δυο περιπτώσεις. Τα sprites και textures αποδίδουν όμορφα τις περιοχές, οι οποίες χωρίζονται σε διαφορές θεματικές ενότητες (δασικές εκτάσεις, έρημος, αμμόλοφοι, χιόνια και άλλες τοποθεσίες), οπότε η επανάληψη που γνωρίσαμε στην περίπτωση των Bravely Default δεν υφίσταται στο συγκεκριμένο τίτλο, αφού με την πρόοδό μας γίνεται συνεχώς διαθέσιμη μια νέα περιοχή και μια νέα πόλη. Στην κάθε πόλη βρίσκουμε διάφορα επιμέρους quests, τα οποία χρειάζονται τις ικανότητες των χαρακτήρων και την επιλογή σας για την επίλυσή τους.

Από εκεί και πέρα το περιεχόμενο είναι πλούσιο αφού μετά το τέλος όλων των κεφαλαίων διαθέσιμα γίνονται νέα quests, ενώ πλέον αποκτάμε και πρόσβαση σε διάφορα dungeons, στα οποία υπάρχουν παντοδύναμοι εχθροί και bosses, τα οποία χρειάζονται υπερβολικό grinding. Επίσης, όποιος ασχοληθεί με τα side quests και με όλους τους χαρακτήρες, θα ανακαλύψει και τον επίλογο, ο οποίος είναι κρυμμένος, αφού το παιχνίδι δεν σε καθοδηγεί στο πώς θα τον ανακαλύψεις.

Octopath Traveler review 14

Οπότε, όποιος επιθυμεί να παρακολουθήσει ένα κλείσιμο στο lore του τίτλου, θα χρειαστεί να παραμείνει αρκετά στον κόσμο της Orsterra και παράλληλα θα πρέπει να επενδύσει σε άφθονο grinding, ώστε να φτάσει τα επιθυμητά επίπεδα και εξοπλισμό που χρειάζεται. Επίσης, καλό είναι να έχετε τις προσδοκίες σας χαμηλά για τον επίλογο, αφού δεν παρουσιάζεται εξ ουρανού ένα μεγάλο παρασκήνιο και ένα μεγάλο κακό, που τα συνδέει όλα. Αντ' αυτού, ο επίλογος λειτουργεί ως ένα κλείσιμο του lore που συνέλλεξε ο παίκτης μέσω των ιστοριών από τους χαρακτήρες αλλά και των επιμέρους quests που πραγματοποίησε.

Εν κατακλείδι, η ελευθερία που μας παρείχε το Octopath Traveler μάς θύμισε τα χαρακτηριστικά της σειράς Romancing SaGa, όπου πρωταγωνιστές είναι οι επιλογές και το πόσο θα ψάξει ο καθένας το παιχνίδι, ώστε να ανακαλύψει τι συμβαίνει στον κόσμο. Από εκεί και πέρα, σίγουρα το παιχνίδι της Square Enix δεν προτείνεται σε όλους, αφού κάποιοι τομείς του θα αποθαρρύνουν ένα τμήμα του κοινού. Ωστόσο, για αυτό το λόγο υπάρχει διαθέσιμο το demo του τίτλου. Ώστε όποιος το επιθυμεί, να μπορέσει να παρακολουθήσει τα χαρακτηριστικά και τους ήρωες του τίτλου, για να διανύσει το δικό του μονοπάτι. Εξάλλου, "This is your Story."


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: RPGΔιάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Square Enix AcquireΗμ. Έκδοσης: 13/07/2018
PEGI: 12Εκδότης: NintendoΠλατφόρμες: Nintendo Switch

Θετικά

  • Εικαστικό και μουσική που αποδίδουν τη χρυσή εποχή των JRPGs.
  • Εξαιρετικό σύστημα μάχης.
  • Οκτώ διαφορετικοί, καλογραμμένοι χαρακτήρες με τον κάθε ένα να έχει το δικό του ending και τη δική του ιστορία.
  • Πλούσιο περιεχόμενο.
  • Η ελευθερία που προσφέρει.

Αρνητικά

  • Αν αναζητάτε μια παραδοσιακή, JRPG ιστορία, η οποία προσφέρει συνοχή, έναν αξιομνημόνευτο Villain και διαλόγους μεταξύ των μελών της ομάδας, δεν θα τη βρείτε εδώ.
  • Οι λιγότερο μυημένοι στο είδος δύσκολα θα αντέξουν τη "gameplay ηλικία" που αποδίδει ο τίτλος (Grinding, random encounters και turn-based σύστημα μάχης).
  • Ο επίλογος και το end game περιεχόμενο συνοδεύονται από υπερβολικό grinding.

Βαθμολογία

Το ταξίδι του Σταύρου ξεκίνησε το 1997 με το Final Fantasy VII. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η αγάπη και αναζήτηση για τα JRPG και τα japanese games γενικότερα. Αγαπημένες ασχολίες μου είναι τα anime, tv series, να αράζω με φίλους και να παίζουμε και να περνάμε καλά με όποια local co-op παιχνίδια έχουν απομείνει…

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Έρχεται και επίσημα το Diablo III στο Switch.
Eternal Collection...με άρωμα από Nintendo.
Ημερομηνία διάθεσης για το V-Rally 4
Όλα έτοιμα για την επιστροφή της racing σειράς.
Έρχεται στις κονσόλες το This is the Police 2
Κοντά μας τέλη Σεπτεμβρίου.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου η διάθεση της online υπηρεσίας του Switch
Με πρόσβαση σε online multiplayer, τίτλους του NES κ.α.
Το DOOM Eternal φέρνει την κόλαση στην QuakeCon
Αποκάλυψη του gameplay και πολλών πληροφοριών
Dead Cells
Μία σίγουρη επιλογή για τους λάτρεις των roguelikes.
Hμερομηνία κυκλοφορίας για το The World Ends with You: Final Remix
Η περιπέτεια του Neku έρχεται το φθινόπωρο.  

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Επιτέλους ήρθε το review που περίμενα πως και πως!
    Άψογος για ακόμα μία φορά Σταύρο. ;)
    Στα δικά μου μάτια, τα θετικά είναι περισσότερο νευραλγικής σημασίας κι υπερτερούν κατα πολύ των αρνητικών σημείων. Ειδικά και απο τη στιγμή που, απ'ότι καταλαβαίνω, όλοι οι χαρακτήρες έχουν πολύ ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και οι προσωπικές τους ιστορίες είναι υπέροχες ματιές στον κόσμο και το lore του Octopath Traveler. Θα τολμήσω να πω πως η συγκεκριμένη δομή αποτελεί κι ένα τολμηρό διάλλειμα απο το παραδοσιακό μοτίβο του εκλεκτού πρωταγωνιστή που έχουμε παίξει πολλάκις στο παρελθόν. Εάν οι ιστορίες είναι καλές σε ποιότητα, μια χαρά! Eγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα.
    Κατα τα άλλα, όλα τα υπόλοιπα αποτελούν χαρμόσυνη μουσική (κατα προτίμηση Nuobu Uematsu) στα αυτιά μου. Μαγικό νοσταλγικό εικαστικό, μουσικάρες, δύσκολο και βαθύ turn based σύστημα μάχης και υπέροχες ματιές στις ζωές 8 πολύ ενδιαφέροντων χαρακτήρων. Έχει κι end game περιεχόμενο με super (?) bosses και dungeons που πάντα έβρισκα πολύ γοητευτικά να βγάζω (όταν είχα χρόνο...Τώρα, άγνωστο!).
    Επίσης ωραία και η ελευθερία τόσο στο πως θα στρατολογήσεις τους χαρακτήρες όσο και στους μηχανισμούς με τα jobs, το morality system με τις επιλογές και το σύστημα μάχης. Αυτό θα πεί ουσιαστικό παικτικό engagement σε ένα rpg.

    Το μόνο που με ανησυχεί κάπως είναι το grinding το οποίο πρέπει να το αξιολογήσω ιδίοις όμμασι όταν με το καλό βρω χρόνο και το ξεκινήσω κι εγώ!
    Για τι περίπτωση grinding μιλάμε Σταύρο? Για περίπτωση FFX με σπάσιμο Sphere Grind και max stats ή FFIX που απλά ήταν λίγες ώρες μάχες παραπάνω με τα πάντα αξιαγάπητα snort προβατάκια?

    Πάντως πολύ χαιρομαι που βγήκε τόσο καλό και στάθηκε επάξια στις απίστευτες προσδοκίες που είχα ύστερα απο το πρώτο demo πριν ένα χρόνο όπου και το ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Πλέον το Switch έχει δύο απο τα πιο σημαντικά JRPG's της γενιάς (Octopath Traveler και Xenoblade Chronicles 2) και είμαι σίγουρος τα καλύτερα έρχονται!

  • Stormbringer

    Νίκο, δυστυχώς για το end game και επίλογο είναι περίπτωση Bravely Default (aka boss rush μάχες) όπου η μια μάχη διαδέχεται την άλλη, χωρίς σταματημό. Οπότε χρειάζεσαι όλη την οκτάδα ανεβασμένη (σε επίπεδα κ εξοπλισμό), για αυτό το περιεχόμενο. Εγώ επένδυσα μια ολόκληρη μέρα μόνο σε grinding ώστε να τα τελειώσω αυτά.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 μήνα από SteveTheKami
  • Stormbringer

    Xμμ, μάλιστα! Αριγκατό Σταύρο.
    Δεν σου κρύβω, μου κίνησες την περιέργεια! Το καλό είναι ότι με βλέπω να το πιάνω τέλος καλοκαιριού οπότε λογικά θα έχει ωριμάσει η κοινότητα και μπορεί να έχουν βρεθεί optimal τρόποι που θα γλυτώνουν χρόνο. Δεν βλέπω πάντως κάτι το τρομερό που να χρειάζεται δεκάδες ώρες όπως το FFX, FFXII ή και το Xeno 2 ακόμα (εκτός κι αν κάνω λάθος!) και φυσικά είναι optional για όποιον θέλει την πρόκληση.
    Πάντα μου άρεσαν οι μάχες με τα Super optional bosses όταν ήμουν νιός..! :p
    Ακόμα θυμάμαι τη μάχη με το Emerald Weapon στο FFVII...Έχει κάτι παρόμοιο ή είναι τα bosses που αντιμετώπισες στο main game απλά το ένα πίσω απο το άλλο?

  • Stormbringer

    Νίκο για την ερώτηση του Emerald, νομίζω πως το κάλυψα με την αναφορά του Bravely Default (familiar faces) :p

  • Stormbringer

    Ευχαριστώ Σταύρο μου για τη διευκρίνηση! Ήλπιζα ότι θα έχει και κάτι original, δεν πειράζει όμως.

  • Καθε χαρακτηρας παρουσιαζει εντελως ξεχωριστες καταστασεις, πιανει ακομα και πιο σκοτεινα θεματα που δεν το περιμενεις. Οι διαλογοι κινουνται με φυσικοτητα, αποφευγονται τα ηρωικα λογδυρια αφελειας η το υπερ του δεοντος μελοδραμα που συνηθως συνανταμε. Μαλιστα υπαρχουν καποιες σκηνες που βγαζουν πολυ γελιο η σε κανουν να αισθανεσαι αρκετα αβολα. Πολυ καλη δουλεια στην εικονογραφια και τη συνοδεια καταλληλης με τη περισταση μουσικης. Οι χαρακτηρες ειναι τοσο διαφορετικοι μεταξυ τους στο τροπο που βλεπουν και αντιμετωπιζουν καταστασεις που σου δημιουργει συμπαθειες και αντιπαθειες.

  • ειναι σπάνιο να βλέπουμε αυτη τη λογικη, με διαφορετικες ιστορίες κ χαρακτήρες. Δίνει λιγο role playing στα jrpgs που γενικα έχουν πολυ σπάνια role play. Αν κ ειμαι απο αυτούς που προτιμούν μια επική ιστορία, υπαρχει μια ωραια γαλήνη κ σε αυτή την lore λογικη.

    Εκει μου με χτυπάει κάτω απο τη ζώνη ειναι στο πολύ grinding κ τα random encounters. τα μισούσα απο την εποχη του NES κ σημερα με τον ακομα πιο περιορισμένο χρόνο στην καθε ημέρα, ακουω grind κ τρεχω!
    με ιντριγκαρει το παιχνιδι ομως κ μιας κ οι ιστοριες του καθε χαρακτηρα ειναι σχετικα μικρες, θα του ριξω μια ματια στο μελλον σε μια χαμηλοτερη τιμη :)

  • Sky333

    Έχω την αίσθηση ότι κάπου έχει παρερμηνευτεί το θέμα του grinding. Ο Σταύρος αναφέρει στο κείμενο ότι χρειάζεται στο post game όπου έχει και μια λογική αν θες. Παίζοντας το παιχνίδι και έχοντας γράψει 30+ ώρες, μου απομένουν δύο Chapter II quests πριν μεταβώ στο τρίτο. Μέχρι αυτό το σημείο, δεν υφίσταται καν grinding. Τα random encounters στις μεταβάσεις από πόλη σε πόλη είναι συχνά όμως κάνοντας equip το passive skill "Εvasive Manuvers" του Cyrus, δλδ της Scholar job, η συχνότητα εμφάνισης μειώνεται δραματικά. Στα dungeon που υπάρχουν στον overworld, όπου μπαίνεις να βρεις σεντούκια και σε κάποια να αντιμετωπίσεις boss στο τέλος, σε κάποια από αυτά κάνεις μάχες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Σε ένα main quest, όπου συνήθως συμπεριλαμβάνει μεγαλύτερης έκτασης dungeon φυσιολογικά έχει περισσότερες μάχες. Χαρακτηριστικά, στο quest του Therion που εξελίσσεται σε μια βίλα, έκανα 12 μάχες πριν το boss. Σίγα τα ωά. Συν τις άλλοις, όταν οι χαρακτήρες έχουν πλέον ανέβει lvls και χρειάζεται να ταξιδεύσεις μέσα από μικρότερου level περιοχή, από εικόνα μεταβάσης σε εικόνα μετάβασης, κρατώντας πατημένο το run, συνήθως έρχεσαι αντιμέτωπος με μία random encounter! Που αν την κάνεις flee, μιας και δε δίνει πλέον τίποτα αξιόλογο σε XP, έχεις 100% success rate.

  • Sky333

    Kαι απ'ότι διαβάζω Οδυσσέα, ακόμα και τα προτεινόμενα levels για επόμενα Chapters μπορείς να παραβλέψεις εάν έχεις καταλάβει καλά το σύστημα μάχης, χωρίς την ανάγκη δηλαδή grinding και farming για να ανέβεις. Iσχύει κάτι τέτοιο?
    Τώρα εάν το optional end game content χρειάζεται 5-10 ώρες επιπλέων μαχών, σιγά τα ωά. Τα αφήνεις πίσω σου κι όλα καλά.
    Όσο για τα random encounters, είμαι σίγουρος ότι δεν θα είναι με τίποτα εκείνη η συχνότητα ανα 1,5 δευτερόλεπτο των παλιών Finals πχ. Εάν είναι λίγα και καλά, όπως λέει κι ο Οδυσσέας εξάλλου, είναι κι αυτά μέρος της γοητείας! :)

  • Sky333

    Αυτό που λέει ο Οδυσσέας (πολύ σωστά) το end game κ ο επίλογος χρειάζονται άφθονο grinding, στο main game ήμουν πολλές φορές underleveled, αλλά με σωστό εξοπλισμό και σχηματισμό ομάδας, δεν αντιμετώπιζα πρόβλημα.

  • Sky333

    Τα προτεινόμενα levels είναι ενδεικτικά. Τίποτε άλλο. Κι αυτό γιατί ναι μεν παίζουν το ρόλο τους αλλά μεγαλύτερη βαρύτητα έχει ο εξοπλισμός των χαρακτήρων παρά το πόσα levels είναι! Δηλαδή εάν πας με χαρακτήρες lvl.10 σε μια περιοχή recommended 27, ναι θα φας ξύλο. Αν όμως πας σε αυτή των 27 με χαρακτήρες lvl.20+, με καλό εξοπλισμό, μπορείς να την περάσεις. Προφανώς και έχει μεγάλη σημασία πως θα στήσεις το group και τι ρόλους θα τους δώσεις. Αυτό έρχεται παίζοντας. Στον εξοπλισμό όμως, ότι φοράς για αμυντικά στατιστικά (κράνος, πανοπλία κλπ) προσμετρούνται ως σύνολο. Στα όπλα όμως, εκείνο που μετρά είναι το ανώτερο στατιστικό. Δηλαδή εάν στον μάγο της ομάδας που έχει by default σύμφωνα με τα levels του π.χ. 100 στο Elemental Attack, του φοράω ένα dagger με 120 Elemental Attack και ένα staff με 300, τότε το staff που δίνει τη μεγαλύτερη αξία θα μετρήσει στο τελικό dmg. 300 του staff και 100 default, 400 το Elemental Damage value. Και όχι 300+100+120 του dagger. Στην ίδια λογική στήνεις όλο το group. Στον healer σου θέλεις Elemental Defense για καλύτερα heals, στον melee dps σου υψηλό strength και criticals, στον AoE σου καλό Accuracy και πάει λέγοντας.

  • Sky333

    thanks Οδυσσεα, ξεκαθαρισες ορισμένα πραγματα πολυ καλα κ μου εφυγε αρκετος απο τον ιδρωτα που μαζευτηκε αμεσως!

    το τελος, αυτος ο πανικος του post game grind ειναι ο ορισμος του τι μισω σε παιχνιδια οποτε αυτο μαλλον δε θα το ακουμπησω καν. youtube για να δουμε το lore ending κ enough. οι εποχές που εβαζα ωρες πανω σε bravely default και για να μη θυμηθω τα Disgaea (εβγαλα μια θητεία ολόκληρη εκει πανω!) εχουν περασει κ απλα δεν εχω καμια διαθεση για post game grinds.

    από εκει κ περα, πολυ καλα αυτα που λες για το main game κ με ευχαριστει πολυ περισσότερο. Ειναι λιγο σιχαμερο να μπαίνεις ξαφνικα σε νεα περιοχη κ να εισαι 10lvls κατω κ να πρεπει να κανεις 1-2-10 ωρες grind για να ειναι βατη κ να μη σου τρωει ωρες η καθε μαχη. Το καλο παιχνιδι πρεπει να προχωράει με στρωτη ροη και αν εισαι underleveled, να εχει υλικο για να σε φτασει στο lvl που θελει ανετα κ οργανικα, οχι με το στανιο :)
    Γενικα, λατρευω την συγχρονη μοδα τα πολλα XP να ειναι στα quests κ οι μαχες να δινουν φραγκοδιφραγκα. Καταστρεφει το grind εντελως κ αναγκαζει κ τον δημιουργό να βαλει παραπανω ουσια.

    Να πω την αλήθεια μου, γενικα ειμαι λιγο επιφυλακτικός με το "βγαινει με καλο εξοπλισμο κ positioning" γιατι εχω καει ασχημα. Πχ, εχω βγαλει το Lost Odyssey με 15+lvl κατω απο το τελικο boss κ επαιζα τη μαχη εκεινη μιση μερα για να βγει! ολα βγαινουν με αυτο το τροπο, απλα εξαρταται κ απο τον παιχτη, απο τη διαθεση που εχει αλλα κ απο την ομαδα που θελει να στησει, μπορει να γουσταρει μια ομαδα πιο all around που πρεπει να ειναι πολυ πιο χτισμενη για να επιβιωνει αποτι μια ομαδα dedicated για progression! role playing γαρ. εδω βγαζουν αλλοι το Dark Souls διχως armor! Τελπαν, ολα τα jrpg εχουν πανω κατω τετοια ζητηματα οποτε δεν ειναι θεμα για εμενα αν λετε οτι οργανικα προχωρας διχως ιδιαίτερο θεμα ;)

    Μια ερώτηση για κάτι που είπες. Το να βαλεις skill για να μειωσεις τα encounters, ειναι συχνο σε JRPGs αλλα ειχα δει πως πολυ συχνα μου δημιουργούσε πρόβλημα στο να σε αφήνει ακόμα πιο underleveled. Εδω δεν ειναι ετσι? προφανως δε μιλαω για οταν περνας low lvl περιοχες αλλα περιοχες που "θες" τις μαχες για να μενεις στο lvl.

    Παντως καλο που τα encounters στα dungeons δεν ειναι χαοτικα πολλα. Νομιζω το χειροτερο παραδειγμα που εχω στο μυαλο μου ειναι το Enchanted Arms που σε ενα δυο σημεια ηταν ΤΟΣΟ τίγκα που εκανες 1-2 δευτερολεπτα απο το ενα στο αλλο!

    anyway, τωρα ειμαι αποκλεισμενος στον κόσμο του Vampyr κ μετα εχουν αλλα τη θεση τους στη λιστα, δεν εχω κανενα λογο να βιαστω. καποια στιγμη, σε μια καλη τιμουλα, θα το δω :)

    υγ: καλα για το οτι ξεφευγεις ευκολα σε lower lvl περιοχες, ε οκ ναι σε ολα ετσι ειναι, δε το σκεφτόμουν καν οτι θα ειναι θεμα :)
    υγ2: Ενα απο τα τμηματα του grind που αναφερόμουν ειναι στο οτι πρεπει να νταντεύεις το καθε μελος της ομαδας, ποτε δεν ημουν φαν κ προτιμουσα το team progression. αλλα αυτο ειναι προσωπικό γουστο, οχι κριτικη :)

  • Sky333

    Αυτό ακριβώς, κυλά "οργανικά". Δεν κάθεσαι έξω από τη πόλη που είναι το επόμενο main quest κάνοντας κύκλους γύρω από τον εαυτό σου για να τριγκάρει random encounters για να πάρεις levels. Δεν υφίσταται κάτι τέτοιο.

    To παιχνίδι δεν ακολουθεί γραμμική πορεία. Αυτό μάλλον δεν έγινε τόσο κατανοητό αν και ο Σταύρος το υπογράμμισε. Είσαι ελεύθερος να δοκιμάσεις να δεις που σε παίρνει και που όχι. Εσύ αποφασίζεις εάν στη πορεία προς το επόμενο main quest θα ενδώσεις στη περιέργεια να δεις τι κρύβει εκείνη η σπηλιά στη μέση του πουθενά. Εσύ ορίζεις εάν θέλεις να ασχοληθείς και να λύσεις side-quests. Όλα αυτά σαφώς και έχουν αντίκτυπο στο progress μιας και περισσότερο XP κερδίζεις και οπλισμό που δεν βρίσκεις πουθενά αλλού. Σε αυτό το παιχνίδι το να βγάλεις OP ομάδα έχει να κάνει καθαρά με τον εξοπλισμό. Εάν καταφέρεις να κλέψεις ή να αγοράσεις με τα path actions οπλισμό που κουβαλάνε κάποιοι npcs, οπλισμό πολύ καλύτερο από τον προτεινόμενο στο εκάστοτε μαγαζάκι, τότε σαφώς αποκτάς πλεονέκτημα. Κι ας είσαι 5 ή 9 lvls κάτω από το recommended.

    Τώρα εάν δεν θες να κάνεις απολύτως τίποτα από όλα αυτά, τότε μάλλον βγάζεις τo skill για τα encounters και παίζεις μάχες.

    Για το ντάντεμα δεν είναι καν ζήτημα. Δεν χρειάζεται να αγοράζεις πράγματα για οχτώ χαρακτήρες. Αγοράζεις για τέσσερις μόνο. Εκεί λοιπόν που ο Cyrus είναι lvl.30 και θες να βάλεις μέσα την Primrose για να συνεχίσεις το quest της που είναι lvl.20, βγάζεις τον Cyrus, της δίνεις τον οπλισμό του και ξαφνικά η Primrose μπορεί να σταθεί άνετα σε content του lvl.30. Μάλιστα ύστερα από κάθε μάχη η Primrose θα κερδίζει 1 με 1.5 levels μέχρι να έρθει κοντά και μπαλανσάρει.

  • Ωραίο review, πλήρες.
    Το συγκεκριμένο βλέπω και σε ξένα sites, έχει τραβήξει την προσοχή. Δεν λέω ωραίο φαίνεται, αλλά
    δεν έχω καταλάβει ακόμα, για να τελειώσεις το βασικό playthrough πρέπει να κάνεις το boss rush, ή αυτό είναι το επιπλέον περιεχόμενο.
    Το bravely default, καλό ήταν όταν όμως έφτανε στο σημείο της επανάληψης απλά το κούρασε σε απελπιστικό επίπεδο και δεν το τελείωσα ποτέ.
    Κρίμα γιατί μέχρι εκείνο το σημείο το ευχαριστιόμουν αρκετά. Φοβόμουν ότι και το octopath θα έκανε το ίδιο. Είναι τουλάχιστον σε μικρότερο βαθμό
    ή το ίδιο?

  • dragneel

    Επανάληψη δεν έχει το παιχνίδι, απλά στον επίλογο έχει το boss rush aka grinding θέμα του Bravely.

  • Άλλο ένα ωραίο από το παιχνίδι που μόλις τώρα έγινε: Βρίσκομαι σε νέα πόλη, έχω έρθει για το Ch.2 quest της H'aanit. Δεν το ξεκίνησα ακόμα, πρώτα έχει κουβέντα με npcs, νέα sidequests και path actions. Έξω από ένα σπίτι λοιπόν στέκεται ένας λεβέντης που σου λέει " εδώ μέσα φίλε δε περνάς". Καλά ναι. Αυτός έχει strength 7/10 εάν του κάνεις challenge ή provoke. Πάω στο tavern, βγάζω τη H'aanit (δεν έχω κάνει tame καλά τέρατα, επομένως ξεχνάμε το provoke) και ετοιμάζω τον Olberic για challenge. Του δίνω Apothecary ως secondary job, λόγω First Aid για heals και Amputation (ΟP single target επίθεση με Axe), τον ντύνω και πάω στο λεβέντη. Ξεκινάω το challenge, με ρίχνει. Ξαναπάω, με ξαναρίχνει. Αφού βλέπω το pattern του, κάνω expose τις αδυναμίες του, μπαίνω τρίτη φορά να τον νικήσω. Κάτω ο λεβέντης να βλέπει αστράκια. Μπαίνω στο σπίτι, τύπισσα που ασχολείται με crafting λέει. Κάνω steal με τον Therion, δύο οπλάρες και δύο πανοπλιάρες με 3% chance να τις κλέψεις. Αγγούρια. Κάνω purchase με την Tressa, γύρω στα 20k έκαστος. Αμέ, γιατί όχι. Έχω 130k, τσιμπάω τα δύο οπλάκια, τσεκούρι και σπαθί, τα οποία και passives effects έχουν και upgrades είναι. Πού να βρεις τέτοια όπλα σε μαγαζάκια; Φέρ'τα εδώ.

  • Το παιχνίδι το έχω ξεκινήσει μετά το demo και το απολαμβάνω

Τελευταία Σχόλια

Το ερωτημα είναι αν δεν βγει καινουριο prey, τι θα δουμε στη θέση του? Συμφωνα με την παραπανω ειδησ...
Το Dishonored, ελπίζω στο μέλλον να επανέλθει. Απ' την άλλη εύχομαι το Prey, να ξεκουραστεί σε τόπο ...
260 euro ; Μπα, εγω σίγουρα θα προτιμήσω την απλή έκδοση. Οχι τίποτα άλλο άλλα θα ήθελα να πάρω τις ...
Νιώθω ήδη ότι την κρατάω στα χέρια μου

Υ.Γ Για το καλύτερο και πιο αγαπημένο μου Resident Evil "e...
ε οπως το είδαμε κάποτε με το Grim Fandango κ τον θανατο των AAA super budget adventure games, τωρα ...
Μαρκόγλου θέλω την γνώμη σου..Αγόρασα την definitive edition και κατέβηκαν και οι 2 εκδόσεις..Παίζω ...
Τι συνολική εγκατεστημένη βάση έχει η κονσόλα; Τι adoption rate είναι αυτές οι 3 εκατομμύρια πωλήσει...
Πολυ ωραια ιδεα τα 4 κλειδια!
Αντε και δε μπορω να περιμενω αλλο...μα ποσο μακρια πηγε ο Γενάρης...
Ντροπή τους που δεν έχουν και μια έκδοση της Κλαίρη , επίσης αν είχαν χιούμορ στην Capcom, το Heart ...