Πως να "κάψετε" μερικές ώρες και μετά να νοιώσετε τύψεις...

Αυτό κι αν είναι ατυχία. Παίρνεις το αυτοκίνητο για ένα μακρινό επαγγελματικό ταξίδι και σκέφτεσαι “τι διάολο… δε δικαιούμαι κι εγώ μία φορά να μείνω σε σουίτα; Μια ζωή την έχουμε!”. Έτσι, λοιπόν, φτάνεις στο ξενοδοχείο, όπου η ράθυμη “ρεσεψιονίστ” (ρεσεψιονίστρα ελληνιστί…) σε ενημερώνει ότι η σουίτα στον εκατοστό όροφο είναι έτοιμη και πως όχι μόνο έχει εξαιρετική θέα, αλλά περιλαμβάνει επίσης και τελευταίας τεχνολογίας θωράκιση ενάντια σε βιολογικές επιθέσεις. Γιατί σας φαίνεται περίεργο αυτό; Μάλλον έχετε ξεχάσει ότι ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει ακριβώς τελειώσει, και από ό,τι φαίνεται τα βιολογικά όπλα έχουν κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων, αποκαθηλώνοντας τα πυρηνικά.

Με το που ανεβαίνεις στην πολυτελέστατη σουίτα, ανοίγεις την τηλεόραση και το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι η ανακοίνωση της βαριεστημένης δημοσιογράφου (μάλλον η χρήση βιολογικών όπλων έχει γίνει πλέον καθημερινότητα) πως έχουν εκτοξευθεί βιολογικές κεφαλές και όλοι οι πολίτες πρέπει να μεταφερθούν στο πλησιέστερο βιολογικό καταφύγιο. Τυχερός στην ατυχία του, όμως, ο ήρωάς μας βρίσκεται ήδη σε ένα καταφύγιο! Άτυχος, όμως, μέσα στην τύχη του, δε θα αργήσει να περάσει ο καιρός που θα ξεμείνει από τρόφιμα και καμία βοήθεια δε φαίνεται να έρχεται στον ορίζοντα.

Skyhill image 01

"Το ξενοδοχείο έχει την πλέον υποτυπώδη αρχιτεκτονική, μηδαμινής φαντασίας. Στη μέση κάθε ορόφου θα βρείτε τον διάδρομο με το ασανσέρ και εκατέρωθεν από ένα δωμάτιο."

Φυσικά, όπως κάθε βιολογικό όπλο που σέβεται τον εαυτό του, τα χημικά της εν λόγω επίθεσης μεταλλάσουν τους ανθρώπους σε άκρως αιμοδιψή όντα. Ο ήρωάς μας το έχει πάρει χαμπάρι αυτό και μονολογεί ότι προτιμά να φαγωθεί από τα τέρατα, παρά να πεθάνει από την πείνα. Δύσκολοι καιροί, δύσκολες επιλογές αναμφίβολα. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν μέσα στον ουρανοξύστη πάντως. Το ρεύμα λειτουργεί κανονικά, αλλά το ασανσέρ πεισματικά δεν θέλει να μας κατεβάσει στο ισόγειο. Αντίθετα, επιμένει να μας μεταφέρει αποκλειστικά και μόνο μεταξύ της VIP σουίτας μας και του ορόφου που ήδη έχουμε κατέβει με τα πόδια (άντε καμιά φορά μας κάνει τη χάρη και μας κατεβάζει ένα-δύο ορόφους παρακάτω). Λες και έχει αποκτήσει τη δική του σαδιστική νοημοσύνη.

Αναγκαστικά, λοιπόν, η περιπέτεια αρχίζει και ούτε λίγο ούτε πολύ ο ήρωάς μας πρέπει να κατέβει 100 ορόφους ώστε να ξεφύγει τους κινδύνους. Το Skyhill παίρνει αυτήν την ιδέα και τη χρησιμοποιεί απλά ως εφαλτήριο μίας ιδιαίτερα απλοϊκής roguelike περιπέτειας, με αμυδρή υποψία RPG (ξέρετε τώρα… dexterity, strength, accuracy, speed… αυτά…) επικαλυμμένο από μία λεπτή στρώση crafting, ώστε να πάρει σάρκα και οστά το looting και να μας ωθήσει στο ψυχαναγκαστικό ψάξιμο κάθε δωματίου του ξενοδοχείου. Μην φανταστείτε βέβαια πολυπλοκότητα στο looting ως ένα άλλο Fallout 3. Το ξενοδοχείο έχει την πλέον υποτυπώδη αρχιτεκτονική, μηδαμινής φαντασίας. Στη μέση κάθε ορόφου θα βρείτε τον διάδρομο με το ασανσέρ και εκατέρωθεν από ένα δωμάτιο.

Skyhill image 02

"Το Skyhill παίρνει αυτήν την ιδέα και τη χρησιμοποιεί απλά ως εφαλτήριο μίας ιδιαίτερα απλοϊκής roguelike περιπέτειας, με αμυδρή υποψία RPG (ξέρετε τώρα… dexterity, strength, accuracy, speed… αυτά…) επικαλυμμένο από μία λεπτή στρώση crafting, ώστε να πάρει σάρκα και οστά το looting."

Όπως είναι φυσικό κάθε δωμάτιο ενέχει τον κίνδυνο εμφάνισης τέρατος. Πέντε είναι όλα κι όλα τα είδη των τεράτων, με απλές επιθέσεις, μέσα από ένα σύστημα μάχης που δε θα μπορούσε να γίνει πιο απλουστευμένο ακόμα και αν προσπαθούσε. Ανά πάσα στιγμή μπορούμε να κρατάμε δύο όπλα -το πολύ- στα χέρια μας, αλλά αυτή δυνατότητα είναι πραγματικά παντελώς ανούσια. Ο λόγος είναι πως το μόνο χαρακτηριστικό που έχουν τα όπλα, είναι η ζημιά που προκαλούν. Δεν υπάρχει DPS, δεν υπάρχουν elemental attacks και, γενικά, δεν υπάρχει κάποιου είδους στατιστικό που να οδηγεί στην ανάγκη εναλλαγής μεταξύ δύο όπλων. Απλά, παίρνετε στα χέρια σας ό,τι όπλο προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά (τα στατιστικά σας πρέπει να συμφωνούν φυσικά με το όπλο) και τελείωσε η υπόθεση.

Η πλειοψηφία των συγκρούσεων είναι ένας εναντίον ενός και σπάνια εναντίον δύο εχθρών. Για κάποιο λόγο οι δημιουργοί θέλησαν να προσθέσουν ένα οπτικό σύστημα σαν το V.A.T. των Fallout, επιτρέποντάς μας να στοχεύσουμε διάφορα σημεία του εχθρικού σώματος (όταν λέμε διάφορα σημεία, βέβαια, εννοούμε επιλογή μεταξύ δύο ή τριών σημείων το πολύ, αναλόγως τον εχθρό). Αν και στην αρχή ψάχναμε να βρούμε κάποια πιο εξειδικευμένα υπέρ και κατά της στόχευσης στο σώμα, στα πόδια ή στο κεφάλι (πιθανότητες για τύφλωση, επιβράδυνση κίνησης κ.λπ.), τελικά το μόνο που αλλάζει είναι το ζύγισμα μεταξύ ισχυρότερου κτυπήματος και μικρότερης πιθανότητας για να βρει το στόχο του το χτύπημα. Ως εκ τούτου καταλήγουμε απλά να πατάμε επανειλημμένα το κουμπί της επίθεσης και να παρακαλάμε οι επιθέσεις μας να βρουν πιο γρήγορα το στόχο από ό,τι αυτές του εχθρού.

Skyhill image 03

Εδώ έρχονται τα δύσκολα όμως. Η πρώτη εικόνα του Skyhill είναι αρκετά αποκαρδιωτική ώστε να φαίνεται πολύ λογικό κάποιος να θελήσει να το παρατήσει μετά από δέκα λεπτά ενασχόλησης (όσο δηλαδή διαρκεί η πρώτη προσπάθεια μέχρι να μας κατασπαράξει κάποιο τέρας δέκα ορόφους παρακάτω). Εκεί, όμως, έρχεται και μπαίνει σφήνα τα crafting και looting συστήματα, που αν και απλοϊκά και άκρως αναμενόμενα δεν παύουν να είναι ακριβώς αυτά τα συστατικά που χρειάζεται το παιχνίδι ώστε να ενταχθεί στην ύπουλη κατηγορία των "guilty pleasures".

Τι σημαίνει αυτό; Κάτι τέτοιο: “Α, έχασα τόσο γρήγορα. Δε βαριέσαι καλύτερα, έτσι κι αλλιώς βαρετό φαινόταν. Χμμ… δε διαρκεί και πάρα πολύ, οπότε ας πατήσω ένα New Game. Πάω στοίχημα ότι μπορώ να κατέβω μερικούς ορόφους παρακάτω αν επικεντρωθώ στο accuracy αντί στο strength. Φτου! Πάλι έχασα! Λίγα σίδερα ακόμα να είχα βρει και θα είχα φτιάξει το διπλό σπαθί κατάνα και τότε θα έφτανα σίγουρα ως το ισόγειο! Πάμε άλλη μία…”.  Κάπως έτσι, μέσα από την απλότητά του και την ουσιαστικά μηδαμινή ανάγκη φαιάς ουσίας, το Skyhill είναι ικανό να “κάψει” μερικές ώρες και αργότερα να αναρωτηθείτε αν θα μπορούσατε να αξιοποιήσετε τις 2-3 ώρες που ξοδέψατε καλύτερα, κοιτώντας για παράδειγμα το ταβάνι... Τα όπλα που μπορείτε να φτιάξετε από κάθε λογής αντικείμενα που βρίσκετε στα δωμάτια, έχουν μία σχετική ποικιλία ώστε να ωθούν στο μανιώδες ψάξιμο κάθε δωματίου. Επιπλέον, ο μετρητής πείνας, που πέφτει συνεχώς με τη μετακίνηση μεταξύ δωματίων, αυξάνει καλοδεχούμενα το άγχος, σε ένα παιχνίδι που έτσι κι αλλιώς πασχίζει για την οποιαδήποτε μορφή αμυδρής πολυπλοκότητας.

Skyhill image 04

"Για κάποιο λόγο οι δημιουργοί θέλησαν να προσθέσουν ένα οπτικό σύστημα σαν το V.A.T. των Fallout, επιτρέποντάς μας να στοχεύσουμε διάφορα σημεία του εχθρικού σώματος (όταν λέμε διάφορα σημεία βέβαια εννοούμε επιλογή μεταξύ δύο ή τριών σημείων το πολύ, αναλόγως τον εχθρό)."

Φυσικά, στα περίπου 13.5 ευρώ που προσφέρεται, η τιμή δείχνει μάλλον τσιμπημένη για αυτά που έχει να δώσει. Δεδομένης της φύσης του παιχνιδιού, όμως, είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι θα κυκλοφορήσει και σε smart phones ή tablets, όπου αν ακολουθήσει μία πιο φιλική τιμολόγηση, τότε μπορεί να προβιβαστεί από μία guilty pleasure (πολύ guilty όμως) σε μία άκρως ιδανική πρόταση για “κάψιμο” ώρας σε λεωφορεία, τρένα κ.λπ. Σε ένα μέσο, δηλαδή, που το πέρασμα της ώρας θα προκαλεί ικανοποίηση και όχι τύψεις...

Τσέκαρε το βίντεο

Θετικά

  • Μπορεί να γίνει guilty pleasure (αυτό μπορεί να μπει και στα αρνητικά).

Αρνητικά

  • Υπεραπλουστευμένο σύστημα μάχης.
  • Ακριβό για αυτά που προσφέρει.
  • Είπαμε ότι είναι υπερβολικά απλοϊκό;

Βαθμολογία

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Τον Οκτώβριο η κυκλοφορία του The Dark Pictures Anthology: Little Hope
Ενώ ανακοινώθηκαν τα περιεχόμενα των εκδόσεών του.
Το Steelrising είναι ο νέος τίτλος της Spiders
Ένα Action-RPG σε ένα εναλλακτικό Παρίσι...
Το Halo 3 έρχεται στους υπολογιστές
Μέσα από τη Halo: Master Chief Collection.
Αλλαγή στην ημερομηνία κυκλοφορίας του Mafia: Definitive Edition
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, πλέον, η διάθεσή του.
Όλες οι ανακοινώσεις που είδαμε στο Nacon Connect
Vampire, νέα IP, επιστροφή του Test Drive, συνεργασίες κ.α.
F1 2020 - Review
Η F1 στην εποχή του Covid-19.
Έγιναν γνωστές οι car classes του DIRT 5
Από buggies και rally cross μέχρι trucks και σύγχρονα rally cars.
Ημερομηνία διάθεσης για το Maid of Sker
Μαζί με ένα ατμοσφαιρικό gameplay trailer του τίτλου.
Assassin's Creed Valhalla: Διέρρευσε gameplay video 30 λεπτών
Δείτε το πραγματικό gameplay του τίτλου.
Τον Αύγουστο η κυκλοφορία του Horizon Zero Dawn σε PC
Μία από τις πρώτες αποκλειστικότητες της Sony που μεταβαίνουν σε PC.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

Comments (2)

This comment was minimized by the moderator on the site

Αν είναι να κοιτάζω το ταβάνι, καλύτερα να πάω να διαβάσω... μαθηματικά. Κρίμα, γιατί από θέμα υπόθεσης φαινόταν ενδιαφέρον. Βέβαια, δεν αρκεί μια ιδέα για να φτιαχτεί ένα παιχνίδι. Χρειάζεται κι ένας τρόπος να παιχτεί αυτή ή ιδέα.

This comment was minimized by the moderator on the site

Γεια σου Νικόλα με τα indie σου. nice review

There are no comments posted here yet